దానవులు, శక్తివంతమైన వారిగా, బలమైన ముసలలు, చక్రాలు, గొడ్డళ్ళు, గదలు చేతబడి భయంకరమైన కాలనేమి వైపు ముందుకు సాగారు. వారు కాలదండంలా గట్టి ముద్దలు, త్రోయడానికి హామర్లు, గదలు, రాళ్ళను ఆయుధాలుగా వాడుతూ, భయంకరమైన పర్వతాలను కూడా ప్రయోగించేందుకు సిద్ధమయ్యారు. అగ్రశ్రేణి ఆయుధాలు, శతఘ్నులు, ఇనుప దండలు, యోకులు, యంత్రాలు, దండాలు, నూలు, ఇనుప రాడ్లు—ఇవి అన్నీ చేతబడి, దానవులు తమ బలాన్ని ప్రదర్శించేందుకు సిద్ధమయ్యారు. పాముల నోరులాంటి బాణాలు, ఉరుములు, మండే కటారాలు, పదునైన ఖడ్గాలు, శుద్ధమైన శూలాలు, విల్లు, బాణాలు చేతబడి, దైత్యులు అగ్నిలా ప్రకాశించారు. ఆ సమయంలో, కాలనేమి ముందుగా ఉండగా, ఆయుధాలతో అలంకరించబడిన దైత్యుల సేన యుద్ధరంగంలో ఉజ్వలంగా మెరిపించింది. వారి శరీరాలు మూసుకొని, వర్షాకాలంలో అడవి ఎలా ఆనందిస్తుందో, దేవతల సేన కూడా ఇంద్రుని రక్షణలో ఆనందించింది. ఆ సేన చంద్రుని చల్లదనం, సూర్యుని వేడిమి కలిగి, గాలిలా వేగంగా, మృదువుగా, నక్షత్రాల ధ్వజాలను మోసుకుంటూ ముందుకు సాగింది. మేఘాలను వస్త్రాలుగా ధరించి, గ్రహాలు, నక్షత్రాలతో మెరిపిస్తూ, యమ, ఇంద్ర, కుబేర, వరుణుడు వంటి విజ్ఞుల రక్షణలో నిలిచింది. ఆ మహాసేన అగ్ని, వాయువులతో వెలుగుతో, నారాయణుని భక్తిగా, మహాసముద్రాల ప్రవాహంలా ప్రకాశించింది. భయంకరమైన ఆయుధాలతో, యక్షులు, గంధర్వులతో వెలుగు నింపిన ఆ సేన, మరో సేనను యుద్ధానికి ఎదుర్కొంది. యుగాంతంలో భూమి, ఆకాశం కలిసినట్టు, ఆ యుద్ధం దేవతలు, దానవులతో భయంకరంగా మారింది. ధైర్యాన్ని, సహనాన్ని, గర్వాన్ని నాశనం చేయాలనే సంకల్పంతో, దేవతలు, అసురులు బలంగా, భయంకరంగా యుద్ధానికి ముందుకు వచ్చారు. తమ బలాన్ని ఆనందించుకుంటూ, తూర్పు, పడమర సముద్రాల మేఘాల్లా ఉత్సాహంతో, దేవతలు, దానవులు ముందుకు సాగారు. పర్వతాల్లో అడవిలో చెట్లు పుష్పించటంలా, వారు డ్రమ్స్ వాయించి, శంఖాలు ఊదుతూ, యుద్ధానికి సిద్ధమయ్యారు. విల్లుల శబ్దం, బాణాల అరుపు, డ్రమ్స్ గంభీరమైన ధ్వని—ఈ శబ్దాలతో బ్రహ్మాండం, భూమి, దిశలు నిండిపోయాయి. డైత్యుల స్వరాన్ని మించిన డ్రమ్స్ గంభీర ధ్వని మధ్య, వారు పరస్పరంగా దాడి చేశారు. కొందరు చేతులతో చేతులను విరుచుకున్నారు; దేవతలు భయంకరమైన ఉరుములు, గొడ్డళ్ళను విసిరారు. దానవులు ఖడ్గాలు, ముసలలు ప్రయోగించగా, బాణాలు, గదల దెబ్బలకు శరీరాలు విరిగిపోయాయి. కొందరు బరువుగా పడిపోగా, మరికొందరు హతమయ్యారు; రథాలు, గుర్రాలు, విమానాలు, పదాతి సైనికులతో, కోపంతో ఒకరిపై ఒకరు దాడి చేశారు. రథాలు రథాలతో, పదాతులు పదాతులతో యుద్ధం చేశారు; రథాల గంభీర ధ్వని ఆకాశాన్ని ఉరుములలా మార్చింది. రథాలు విరిగిపోయాయి, కొన్నిటిని మరికొన్ని రథాలు నూరిపారేశాయి. రథాల గుంపు కదలలేక పోయింది; యుద్ధ మధ్యలో యోధులు పళ్లను చూపుతూ, చేతులను పట్టుకుని పరస్పరంగా దాడి చేశారు. కొందరు ఖడ్గాలు, కవచాలు చేతబడి గర్జనతో దాడి చేశారు; మరికొందరు ఆయుధాల దెబ్బలకు రక్తం కారుతూ యుద్ధంలో హతమయ్యారు. వర్షమేఘాల్లా గుంపుగా చేరి, బాణాలను వర్షించడంతో యుద్ధ రోజు చీకటిగా మారింది. అంతలో, కాలనేమి రాక్షసుడు కోపంతో సముద్రపు అలలతో నిండిన మేఘంలా విరివిగా పెరిగాడు. అతని శరీరం పర్వతాల్లా విస్తరించి, మండే మేఘాలు, మెరుపులు, ఉరుములను వర్షించింది. కోపంతో శ్వాస తీసుకుంటూ, అతని ముద్దుపటి నుంచి చెమట వర్షంలా కారింది, నోటి నుంచి మంటలు, చిమ్ములు ఉప్పొంగాయి. అతని చేతులు ఆకాశంలో పాములాంటి ఐదు నోరులు కలిగిన పర్వతాల నుంచి రావటంలా పైకి, బయటకి విస్తరించాయి. అనేక రకాల ఆయుధాల వలలు, విల్లు, ఇనుప గదలతో, అతను ఆకాశాన్ని పర్వతాల్లా కప్పేశాడు. గాలిలో ఎగిరే వస్త్రాలు ధరించి, యుద్ధానికి ఉత్సాహంగా, సాయంకాల రశ్ములలో పర్వత మేరు ఎలా కనిపిస్తుందో, అలాగే నిలిచాడు. తన తొడల బలంతో పర్వత శిఖరాలు, చెట్లు పీడించి, దేవతల గుంపును ఉరుముల్లా దెబ్బతీశాడు. ఖడ్గాలు చేతబడి దేవతులను దెబ్బతీయగా, వారి జుట్టు కోసి, శరీరాలు విరిగిపోయి, వారు యుద్ధంలో కదలలేక, కాలనేమి చేత ఓడిపోయారు. యక్షులు, గంధర్వులు, పక్షులు, సర్పాలు, కిన్నరులు—వీరు కొందరు అతని ముద్దులతో నాశనం అయ్యారు, మరికొందరు విడిపడిపోయారు. కాలనేమి భయంతో, వారు యుద్ధంలో పడిపోయారు; ఎంత ప్రయత్నించినా, మానసికంగా అయోమయానికి గురై, ఏమీ చేయలేక పోయారు. అతని చేత, సహస్రనేత్రుడు ఇంద్రుడు బాణాల బంధనంలో పడిపోయి, యుద్ధంలో శక్తిలేక, కదలలేకపోయాడు. జలాధిపతి వరుణుడు, నీరులేని మేఘంలా, ఆరిపోయిన సముద్రంలా, యుద్ధంలో నిస్సహాయుడయ్యాడు. ధనాధిపతి వైశ్రవణుడు, ఆ మరణ స్వరూపం మధ్య, బాధతో, ప్రపంచ రక్షణలో తన కర్తవ్యాన్ని వదిలి, యుద్ధంలో వెనక్కి వెళ్లాడు.