தத்ததா ஹஸிதம் தஸ்ய பப்ரச்ச ஸுரஸூதநஃ। ப்ரஹ்மந்கிமர்தமேதத்தே ஹாஸ்யம் வை மாமகம் க்ரு'தம்
அவர் சிரித்தபோது, தேவர்களை அழிப்பவன் கேட்டான்: 'பிராமணா, என்ன காரணம் கொண்டு என்னை பார்த்து நீ சிரித்தாய்?'
ஸாதுஸாத்விதி மாமேவமுக்தவாம்ஸ்த்வம் வதஸ்வ மே। தமேவம் வாதிநம் யுக்தமுவாச வததாம் வரஃ
'நன்றாக செய்தாய், நன்றாக செய்தாய்' என்று நீ சொன்னாய்—அதற்குக் காரணம் என்ன என்று சொல். இப்படிச் சரியாகக் கேட்டவருக்கு, சிறந்த பேச்சாளன் பதிலளித்தான்:
விஸ்மயாத்வ்ரதமாஹாத்ம்யாத்தாஸ்யமேதத்க்ரு'தம் மயா। புரா தக்ஷவிநாஶாய குபிதஸ்ய த்ரிஶூலிநஃ
'அந்த விரதத்தின் மகத்துவத்தால் ஆச்சரியத்தில் நான் சிரித்தேன்; முன்பு, தக்ஷனை அழிக்க கோபமடைந்த திரிசூலம் ஏந்தியவன்—'
அபதத்பீமவக்த்ரஸ்ய ஸ்வேதபிம்துர்லலாடஜஃ। பித்வா ஸ ஸப்தபாதாலாநதஹத்ஸப்தஸாகராந்
'அவனது பயங்கரமான முகத்தின் நெற்றியில் இருந்து ஒரு வியர்வல் துளி விழுந்தது; அது ஊடுருவி, ஏழு பாதாளங்களையும், ஏழு கடல்களையும் எரித்தது.'
அநேகவக்த்ரநயநோஜ்வலஜ்ஜ்வலந பீஷணஃ। வீரபத்ர இதி க்யாதஃ கரபாதாயுதைர்யுதஃ
பல முகங்களும் கண்களும் கொண்ட, தீப்பொங்கி பயங்கரமாகத் தோன்றிய வீரபத்திரன் என்று புகழ்பெற்றவர், ஆயிரக்கணக்கான கை கால்களோடு தோன்றினார்.
க்ரு'த்வா ஸ யஜ்ஞமதநம் புநர்பூதஸ்ய ஸம்ப்லவஃ। த்ரிஜகத்தஹநாத்பூயஃ ஶிவேந விநிவாரிதஃ
அவர் யாகத்தை அழித்தபின், மீண்டும் பெரிய இடரையும் ஏற்படுத்தினார்; ஆனால் மூன்று உலகங்களும் எரியும் அந்த தீயை சிவபெருமான் அடக்கினார்.
க்ரு'தம் த்வயா வீரபத்ர தக்ஷயஜ்ஞவிநாஶநம்। இதாநீமலமேதேந லோகதாஹேந கர்மணா
வீரபத்திரா, நீ தக்ஷனின் யாகத்தை அழித்த காரியம் முடிந்தது; இப்போது உலகங்களை எரித்த இந்தச் செயலால் உன் பணி நிறைவடைந்தது.
ஶாம்திப்ரதாநாத்ஸர்வேஷாம் க்ரஹணாம் ப்ரதமோ பவ। ப்ரஹ்ரு'ஷ்டாபிஜநாஃ பூஜாம் கரிஷ்யம்தி க்ரு'தாத்மநஃ
அனைவருக்கும் அமைதியை அளிப்பதால், கிரகங்களில் முதன்மை பெறுவாய்; உயர்ந்த குலத்தவர்கள், தூய்மையான மனதுடன், மகிழ்ச்சியோடு உன்னை வழிபடுவார்கள்.
அம்காரக இதி க்யாதிம் கமிஷ்யஸி தராத்மஜ। தேவலோகே த்விதீயம் ச தவ ரூபம் பவிஷ்யதி
நீ பூமியின் மகனாக அங்காரகன் என்று புகழ்பெறுவாய்; தேவருலகில் உனக்கு இன்னொரு உருவமும் இருக்கும்.
யே ச த்வாம் பூஜயிஷ்யம்தி சதுர்த்யாம் து திநே நராஃ। ரூபமாரோக்யமைஶ்வர்யம் தேஷ்வநம்தம் பவிஷ்யதி
நாலாம் நாளில் உன்னை வழிபடும் மனிதர்களுக்கு முடிவில்லாத அழகு, ஆரோக்கியம், ஐஸ்வரியம் கிடைக்கும்.
ஏவமுக்தஸ்ததஃ ஶாம்திமகமத்காமரூபத்ரு'த்। ஸ ஜாதஸ்தத்க்ஷணாத்ராஜந்க்ரஹத்வமகமத்புநஃ
இவ்வாறு கூறப்பட்டபின், அவர் விருப்பமான உருவத்தை எடுத்துக் கொண்டு அமைதியை அடைந்தார்; அதே தருணத்தில், அரசே, அவர் மீண்டும் ஒரு கிரகமாக பிறந்தார்.
ஸ கதாசித்பவாம்ஸ்தஸ்ய பூஜார்காதிகமுத்தமம்। த்ரு'ஷ்டவாந்க்ரியமாணம் ச ஶூத்ரேண த்வம் வ்யவஸ்திதஃ
ஒரு முறை, நீ அங்கு இருந்தபோது, ஒரு சூத்திரன் சிறப்பாக அவனை வழிபட்டு அர்ச்சனை செய்ததை பார்த்தாய்.
தேந த்வம் ரூபவாந்ஜாதோ ஸுரஃ ஶத்ருகுலாஶநிஃ। விவிதா ச ருசிர்ஜாதா யஸ்மாத்தவ விதூரகா
அதனால், நீ அழகான உருவத்துடன், தேவராகவும், பகைவரின் குலத்திற்கு இடியாய் பிறந்தாய்; பல விதமான அழகிய பண்புகள் உன்னில் தோன்றி, பரவலாக புகழ்பெற்றன.
விரோசந இதி ப்ராஹுஸ்தஸ்மாத் த்வாம் தேவதாநவாஃ। ஶூத்ரேண க்ரியமாணஸ்ய வ்ரதஸ்ய தவ தர்ஶநாத்
அதனால் தான், தேவர்களும், தானவர்களும், சூத்திரன் செய்த விரதத்தை நீ பார்த்ததற்காக உன்னை விரோசனன் என்று அழைக்கின்றனர்.
ஈத்ரு'ஶீ ரூபஸம்பத்திரிதி விஸ்மிதவாநஹம்। ஸாதுஸாத்விதி தேநோக்தமஹோ மாஹாத்ம்யமுத்தமம்
இவ்வளவு அழகு, செல்வம் பார்த்து நான் ஆச்சரியப்பட்டேன்; 'அருமை, அருமை!' என்று நான் சொன்னபோது, அவர் 'இதோ, மிகுந்த மகிமை!' என்று பதிலளித்தார்.
பஶ்யதோபி பவேத்ரூபமைஶ்வர்யம் கிமு குர்வதஃ। யஸ்மாச்ச பக்த்யா தரணீஸுதஸ்ய விநிம்த்யமாநேந கவாதிதாநம்
பார்த்தாலே அழகும் ஐஸ்வரியமும் கிடைக்கும் என்றால், செய்து காட்டினால் எவ்வளவு அதிகம் கிடைக்கும்! மேலும், பக்தியுடன் பூமிப்புத்திரன் கொடுத்த பசு முதலிய தானங்கள் இகழப்பட்டதால்—
ஆலோகிதம் தேந ஸுராரிகர்பே ஸம்பூதிரேஷா தவ தைத்ய ஜாதா। அத தத்வசநம் ஶ்ருத்வா பார்கவஸ்ய மஹாத்மநஃ
அதைப் பார்த்து, நீ தேவர்களுக்கு எதிரியானவனின் கருவில் பிறந்தாய்; அதனால் நீ தானவனாக பிறந்தாய். பிறகு, அந்த மகானாகிய பார்கவரின் வார்த்தைகளை கேட்டாய்.
ப்ரஹ்லாதநம்தநோ வீரஃ புநஃ பப்ரச்ச பார்கவம்। விரோசந உவாச। பகவம்ஸ்தத்வ்ரதம் ஸம்யக்ஶ்ரோதுமிச்சாமி தத்வதஃ
பிரஹ்லாதனின் மகனாகிய வீரன் மீண்டும் பார்கவரிடம் கேட்டான். விரோசனன் கூறினான்: 'பெரியவரே, அந்த விரதத்தை முழுமையாக நான் கேட்க விரும்புகிறேன்.'
தீயமாநம் து யத்தாநம் மயா த்ரு'ஷ்டம் பவாம்தரே। மாஹாத்ம்யம் ச விதிம் தஸ்ய யதாவத்வக்துமர்ஹஸி
'அந்த பிறவியில் நான் பார்த்த தானம், அதன் மகிமையும் முறையும், அதை நீ சரியாக விளக்க வேண்டும்.'
இதி தத்வசநம் ஶ்ருத்வா விப்ரஃ ப்ரோவாச ஸாதரம்। சதுர்த்யம்காரகதிநே யதா பவதி தாநவ
அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட ப்ராமணன் மரியாதையுடன் கூறினான்: 'தானவனே, அங்காரகனின் நாலாம் நாளில்—'
ம்ரு'தாஸ்நாநம் ததா குர்யாத்பத்மராகவிபூஷிதஃ। அக்நிர்மூர்த்தாதிவோ மம்த்ரம் ஜபேத்ஸ்நாத உதங்முகஃ
'அன்று, மண் கொண்டு குளித்து, பவளக்கல் அணிந்து, வடக்கு நோக்கி நன்கு குளித்தபின், அக்கினி தேவனுக்கான மந்திரத்தை ஜபிக்க வேண்டும்.'
ஶூத்ரஸ்தூஷ்ணீம் ஸ்மரந்பௌமமாஸ்தாம் போகவிவர்ஜிதஃ। அதாஸ்தமித ஆதித்யே கோமயேநாநுலேபயேத்
'சூத்திரன் அமைதியாக இருந்து, போமனை மனதில் நினைத்து, இன்பங்களைத் தவிர்த்து இருக்க வேண்டும்; பின்னர் சூரியன் மறைந்தபின், பசுவின் எருமால் தன்னை பூசிக்க வேண்டும்.'
ப்ராம்கணம் புஷ்பமாலாபிரக்ஷதாத்பிஃ ஸமம்ததஃ। ததப்யர்ச்யாலிகேத்பத்மம் கும்குமேநாஷ்டபத்ரகம்
மண்டபம் முழுவதும் மலர் மாலைகளால் அலங்கரிக்க வேண்டும்; அங்கு வழிபாடு செய்து முடித்தபின், குங்குமம் கொண்டு எட்டுப் பத்துகள் கொண்ட தாமரை வடிவம் வரைந்தல் வேண்டும்.
கும்குமஸ்யாப்யபாவேந ரக்தசம்தநமிஷ்யதே। சத்வாரஃ கரகாஃ கார்யாஃ பக்ஷ்யபோஜ்யஸமந்விதாஃ
குங்குமம் இல்லையெனில் சிவப்பு சந்தனம் பயன்படுத்தலாம்; நான்கு கையடக்க அளவிலான படைகள், சாப்பாடு மற்றும் உணவுகளுடன் சேர்த்து தயாரிக்க வேண்டும்.
தம்டுலை ரக்தஶாலேயைஃ பத்மராகைஶ்ச ஸம்யுதாஃ। சதுஃகோணேஷு தாந்க்ரு'த்வா பலாநி விவிதாநி ச
சிவப்பு அரிசி மற்றும் மாணிக்கக் கற்கள் கலந்து, அவற்றை நான்கு மூலைகளிலும் வைக்க வேண்டும்; பலவகை பழங்களையும் சேர்க்க வேண்டும்.
கம்தமால்யாதிகம் ஸர்வம் ததைவ விநிவேஶயேத்। ஸுவர்ணஶ்ரு'ம்காம் கபிலாமதார்ச்ய ரௌப்யைஃ குரைஃ காம்ஸ்யதோஹாம் ஸவஸ்த்ராம்
அனைத்து வாசனை பொருட்கள், மலர் மாலைகள் முதலியனவும் அதேபோல் ஒழுங்குபடுத்த வேண்டும்; பின்னர் தங்கக் கொம்பும் வெள்ளி களிறும் வெண்கலப் பானையுடன், vasthiram அணிந்த ஒரு சிவப்பு நிற பசுவை வழிபட வேண்டும்.
துரம்தரம் ரக்தகுரம் ச ஸௌம்யம் தாந்யாநி ஸப்தாம்பரஸம்யுதாநி। அம்குஷ்டமாத்ரம் புருஷம் ததைவ ஸௌவர்ணமப்யாயதபாஹுதம்டம் 1.24.
வலிமைமிக்க சிவப்பு களிறுடைய மிருகம், ஏழு வகை தானியங்கள் vasthiramில் கட்டி, விரலளவு நீளமான தங்க மனித உருவம் ஆகியவற்றையும் அதேபோல் தயாரிக்க வேண்டும்.
சதுர்புஜம் ஹேமமயம் ச தாம்ரபாத்ரே குடஸ்யோபரி ஸர்பியுக்தம்। ஸாமஸ்வரஜ்ஞாய ஜிதேம்த்ரியாய வாக்ரூபஶீலாந்வயஸம்யுதாய
நான்கு கரங்களுடன் தங்கத்தில் செய்யப்பட்ட உருவத்தை, வெல்லும் நெய்யும் சேர்த்து ஒரு செம்புப் பாத்திரத்தில் வைக்க வேண்டும்; சாமவேதம் அறிந்த, இச்சைகளை வென்ற, நல்ல பேச்சும் அழகும் ஒழுக்கமும் உடையவருக்காக இதைச் செய்ய வேண்டும்.
தாதவ்யமேதத்ஸகலம் த்விஜாய குடும்பிநே நைவ து தம்பயுக்தே। பூமிபுத்ர மஹாபாக ஸ்வேதோத்பவ பிநாகிநஃ
இவை அனைத்தையும் ஒரு நல்ல குடும்பம் நடத்தும் இருமுறை பிறந்தவருக்கு கொடுக்க வேண்டும்; பொய்யும் வஞ்சகமும் உள்ளவருக்கு ஒருபோதும் தரக்கூடாது. பூமி புதல்வனே, இது பினாகி பெருமான் அருளிய புனிதப் பொருளாகும்.
ரூபார்தீ த்வாம் ப்ரபந்நோஹம் க்ரு'ஹாணார்க்யம் நமோऽஸ்து தே। மம்த்ரேணாநேந தத்வார்க்யம் ரக்தசம்தநவாரிணா
அழகு வேண்டி உன்னிடம் சரணடைந்தேன்; இந்த அர்க்யத்தை ஏற்று அருள வேண்டும், உமக்கு வணக்கம். இந்த மந்திரத்துடன் சிவப்பு சந்தன நீரால் அர்க்யம் செலுத்த வேண்டும்.