பிதரஸ்தஸ்ய துஷ்யம்தி யாவஜ்ஜீவம் ந ஸம்ஶயஃ। தேவத்விஜஸமீபஸ்தோந்நஸ்யதாதா விமுச்யதே
ஒருவன் தெய்வங்களும் இருமுறை பிறந்தவர்களும் முன்னிலையில் கொடுப்பவனாக இருந்தால், அவனது முன்னோர்கள் அவன் வாழ்நாளெல்லாம் சந்தோஷப்படுவார்கள்; சந்தேகமில்லை. அவன் பிணையிலிருந்து விடுதலை பெறுவான்.
ப்ரபுத்தோ வா ப்ரமத்தோ வா ப்ரஸம்காதாகதோபி வா। பக்த்யா விரஹிதோ வாபி ஶ்ரு'ண்வந்பாபாத்விமுச்யதே
யாராவது விழிப்புடன் இருந்தாலும், கவனக்குறைவாக இருந்தாலும், சீரான சூழலில் வந்தவராக இருந்தாலும், பக்தி இல்லாதவராக இருந்தாலும் கூட, கேட்பவன் பாவங்களில் இருந்து விடுவான்.
தாநேந ஸம்யுதா விப்ராஃ ஸுகிநோ தர்மபாகிநஃ। யமோ தமோ வை நியமஃ ப்ரோக்தஸ்தத்வார்ததர்ஶிபிஃ
தானம் செய்யும் பிராமணர்கள் மகிழ்ச்சியுடன், தர்மத்தில் பங்குபெறுகிறார்கள்; தன்னடக்கம், மனஅடக்கம், ஒழுக்கம் என்பவை உண்மையை அறிந்தவர்களால் உயர்ந்தவை எனக் கூறப்பட்டுள்ளது.
ப்ராஹ்மணாநாம் விஶேஷேண தமோ தர்மஃ ஸநாதநஃ। தமஸ்தேஜோ வர்த்தயதி பவித்ரோ தம உத்தமஃ
பிராமணர்களுக்கே சிறப்பாக, தன்னடக்கம் என்றே நிலையான தர்மம். தன்னடக்கம் ஒளியை அதிகரிக்கிறது; தூய தன்னடக்கம் மிக உயர்ந்தது.
விபாப்மா சைவ தேஜஸ்வீ புருஷோ தமதோ பவேத்। யே கேசிந்நியமா லோகே யே ச தர்மாஶ்ஶுபாந்வயாஃ
தன்னடக்கம் கொண்டவன் பாவமில்லாதவனாகவும், ஒளிவீசும் மனிதனாகவும் ஆகிறான். உலகில் உள்ள எல்லா ஒழுக்கங்களும், நல்ல தர்மங்களும்—
ஸர்வயஜ்ஞபலம் சாபி தமஸ்தேப்யோ விஶிஷ்யதே। தபோ யஜ்ஞஸ்ததா தாநம் தமாதேவ ப்ரவர்ததே
எல்லா யாகங்களின் பலனையும் தன்னடக்கம் மிஞ்சுகிறது; தவம், யாகம், தானம் ஆகியவை எல்லாம் தன்னடக்கத்திலிருந்து தான் உண்டாகின்றன.
கிமரண்யேத்வதாம்தஸ்ய தாம்தஸ்யாபி கிமாஶ்ரமே। யத்ரயத்ர வஸேத்தாம்தஸ்ததரண்யம் மஹாஶ்ரமஃ
தன்னடக்கம் இல்லாதவனுக்கு காட்டில் இருந்தால் என்ன பயன்? தன்னடக்கம் உள்ளவனுக்கு ஆசிரமம் இருந்தால் என்ன பயன்? தன்னடக்கம் கொண்டவன் எங்கு இருந்தாலும், அங்கேதான் பெரிய தவஸ்தலம், காட்டாகும்.
ஶீலவ்ரு'த்தஸமேதஸ்ய நிக்ரு'ஹீதேம்த்ரியஸ்ய ச। ஆர்ஜவே வர்தமாநஸ்ய ஆஶ்ரமைஃ கிம் ப்ரயோஜநம்
நல்ல நடத்தை, கட்டுப்படுத்தப்பட்ட உணர்வுகள், நேர்மையான வாழ்கை கொண்டவனுக்கு ஆசிரமங்கள் எதற்காக? அவனுக்கு அவை தேவையில்லை.
வநேபி தோஷாஃ ப்ரபவம்தி ராகிணாம் க்ரு'ஹேபி பம்சேம்த்ரியநிக்ரஹஸ்தபஃ। அகுத்ஸிதே கர்மணி யஃ ப்ரவர்ததே நிவ்ரு'த்தராகஸ்ய க்ரு'ஹம் தபோவநம்
ஆசை கொண்டவர்களுக்கு காட்டிலும் குற்றங்கள் தோன்றும்; வீடிலேயே ஐந்துபுலன்களை அடக்குவது தவம். விருப்பம் இல்லாமல், தீங்கின்றி செயல்படுவவருக்கு வீடே தவக்காடு.
ஸுகர்மதர்மார்ஜிதஜீவிதாநாம் ஸதா ச ஸம்துஷ்ய க்ரு'ஹே ரதாநாம்। ஜிதேம்த்ரியாணாமதிதிப்ரியாணாம் க்ரு'ஹேபி தர்மோ நியமஸ்திதாநாம்
நல்ல செயலாலும் தர்மத்தாலும் வாழ்கை நடத்துபவர்கள், எப்போதும் திருப்தியுடன் வீடு பிடித்திருப்பவர்கள், புலன்களை அடக்கியவர்கள், விருந்தினர்களை விரும்புபவர்கள், ஒழுக்கத்தில் நிலைத்திருப்பவர்கள்—இவர்களுக்கு வீடிலேயே தர்மம் இருக்கிறது.
ந ஶப்தஶாஸ்த்ரே நிரதஸ்ய மோக்ஷோ ந வர்ணஸம்கே நிரதஸ்ய சைவ। ந போஜநாச்சாதந தத்பரஸ்ய ந லோகவ்ரு'த்தக்ரஹணேரதஸ்ய
வாக்கியங்களின் நூல்களில் மூழ்கியவருக்கும், சாதி வேறுபாடுகளில் பற்றுள்ளவருக்கும், உணவு உடை பற்றியே நினைப்பவருக்கும், உலக வழக்கை மட்டுமே பின்பற்றுபவருக்கும், விடுதலை கிடையாது.
ஏகாம்தஶீலஸ்ய த்ரு'டவ்ரதஸ்ய ஸர்வேந்த்ரியப்ரீதிநிவர்தகஸ்ய। அத்யாத்மயோகே கதமாநஸஸ்ய மோக்ஷோ த்ருவம் நித்யமஹிம்ஸகஸ்ய
தனிமை வாழ்கை, உறுதியான விரதம், எல்லா புலன்களையும் விலக்கி, ஆன்மிகத்தில் மனதை நிலைநிறுத்தி, எப்போதும் அஹிம்சையை கடைப்பிடிப்பவருக்கு விடுதலை நிச்சயம்.
ஸுகம் ச தாம்தஃ ஸ்வபிதி ஸுகேந ப்ரதிபுத்யதே। ஸமஃ ஸர்வேஷு பூதேஷு மநோ யஸ்ய ப்ரபுத்யதே
தன்னடக்கம் உள்ளவன் சந்தோஷமாக உறங்குகிறான், சந்தோஷமாக விழிக்கிறான்; எல்லா உயிர்களிடமும் சமமான மனம் கொண்டவனுக்கு உண்மையான விழிப்புணர்வு உண்டாகும்.
ந ரதேந ஸுகம் யாதி ந ஹயேந ந தம்திநா। யதாத்மநா விநீதேந ஸுகம் யாதி மஹாபதே ௩௦௦ 1.19.
ரதத்தில் போனாலும், குதிரையில் போனாலும், யானையில் போனாலும், தன்னைக் கட்டுப்படுத்தியவன் போல் மகா பாதையில் சந்தோஷமாக செல்ல முடியாது.
ந து குர்யாத்தரிஃ ஸ்ப்ரு'ஷ்டஃ ஸர்போ வாப்யதிரோஷிதஃ। அரிர்வா நித்யஸம்க்ருத்தோ யதாத்மா தமவர்ஜிதஃ
கோபம் கொண்ட பாம்பு போலவும், பகை கொண்ட பகைவன் போலவும், காட்டுமிருகம் போலவும் ஒருவர் நடந்துகொள்ளக் கூடாது; அதுபோல் தன்னடக்கம் இல்லாத மனமும் தவிர்க்க வேண்டும்.
ந யமம் யமமித்யாஹுராத்மா வை யம உச்யதே। ஆத்மா வை யமிதோ யேந ஸ யமஸ்து விஶிஷ்யதே
யமனை யமன் என்று அழைப்பதில்லை; உண்மையில் தன்னையே தன்னடக்கம் என்று சொல்வார்கள். தன்னைக் கட்டுப்படுத்தியவனது தன்னடக்கமே மிக உயர்ந்தது.
யமோ யம இதி ப்ரோக்தோ வ்ரு'தா தூத்விஜதே ஜநஃ। ஆத்மா வை யமிதோ யேந யமஸ்தஸ்ய கரோதி கிம்
யமனை யமன் என்று மக்கள் பயப்படுகிறார்கள், ஆனால் அது வீணாகும்; தன்னைக் கட்டுப்படுத்தும் ஒருவனுக்கு யமன் என்ன செய்ய முடியும்?
க்ரவ்யாதேப்யஶ்ச பூதேப்யோऽதாந்தேப்யஶ்ச ஸதா பயம்। தேஷாம் விப்ரதிஷேதார்தம் தம்டஃ ஸ்ரு'ஷ்டஃ ஸ்வயம்புவா
மாம்சம் உண்ணும் உயிர்களிடமிருந்தும், தன்னடக்கம் இல்லாதவர்களிடமிருந்தும் எப்போதும் பயம் உண்டு; அவர்களை அடக்குவதற்காகத் தண்டனை என்பதை சுயம்கொண்டவன் உருவாக்கினான்.
தம்டோ ரக்ஷதி பூதாநி தம்டஃ பாலயதே ப்ரஜாஃ। நிவாரயதி பாபிஷ்டாந்தம்டோ துர்ஜய ஏவ வா
தண்டனை உயிர்களை காக்கிறது; தண்டனை மக்கள் அனைவரையும் பாதுகாக்கிறது. தீயவர்களை தண்டனை அடக்குகிறது; தண்டனைக்கு எதிராக யாரும் வெல்ல முடியாது.
ஶ்யாமோ யுவா லோஹிதாக்ஷஃ ஸர்வபூதபயாவஹஃ। தம்டஃ ஶாஸ்தா மநுஷ்யாணாம் யஸ்மிந்தர்மஃ ப்ரதிஷ்டிதஃ
கருப்பு நிறம், இளமை, சிவந்த கண்கள், எல்லா உயிர்களுக்கும் பயத்தை உண்டாக்குபவன் — தண்டனை மனிதர்களை ஆளும் அதிபதி; அதில்தான் தர்மம் உறுதி செய்யப்பட்டுள்ளது.
அதாஶ்ரமேஷு ஸர்வேஷு தம ஏவோத்தமம் வ்ரதம்। தாநி லிம்காநி வக்ஷ்யாமி யைர்தாம்த இதி கீர்த்யதே
எல்லா வாழ்க்கை நிலையிலும் தன்னடக்கம் மிக உயர்ந்த விரதம். யார் தன்னடக்கம் கொண்டவர் என்று அழைக்கப்படுவாரோ, அவர்களுக்கு உள்ள அடையாளங்களை நான் கூறுகிறேன்.
அகார்பண்யமபாருஷ்யம் ஸம்தோஷஃ ஸுவிதாநதா। அநஸூயா குரோஃ பூஜா தயா பூதேஷ்வபைஶுநம்
பிச்சை மனம் இல்லாமை, கடுமை இல்லாமை, திருப்தி, நன்றாக நடப்பது, பொறாமை இல்லாமை, ஆசானுக்கு மரியாதை, உயிர்களுக்கு இரக்கம், பழி பேசாதது —
ஷட்பிரேஷ தமஃ ப்ரோக்த ரு'ஷிபிஃ ஶாம்தபுத்திபிஃ। தயாதீநௌ தர்மமோக்ஷௌ ததா ஸ்வர்கஶ்ச பார்திவ
இந்த ஆறு பண்புகளால் தன்னடக்கம் என்று அமைதியான முனிவர்கள் கூறியுள்ளனர். இரக்கம் மீது தர்மமும் விடுதலையும் சார்ந்துள்ளன; அதுபோல் சொர்க்கமும், அரசே.
அபமாநே ந குப்யேத ஸம்மாநே ந ப்ரஹ்ரு'ஷ்யதி। ஸமதுஃகஸுகோ தீரஃ ஸ ஶாம்த இதி கீர்த்யதே
அவமதிக்கப்பட்டால் கோபப்படமாட்டார்; மதிப்பளிக்கப்பட்டால் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடையமாட்டார்; துக்கம், சந்தோஷம் இரண்டிலும் சமமாக இருப்பவர் அமைதியானவர் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
ஶேதே ஸுகம் ஹி ஶாம்தஸ்து ஸுகம் ஹி ப்ரதிபுத்யதே। ஶ்ரேயஸ்தரமதஸ்திஷ்டேதவமந்தா விநஶ்யதி
அமைதியானவர் இனிமையாக உறங்குவார், இனிமையாக விழிப்பார். அவர் உயர்ந்த நன்மையில் நிலைத்திருப்பார்; ஆனால் இகழ்பவர் அழிவர்.
அபமாநிதஸ்து ந த்யாயேத்தஸ்ய பாபம் கதாசந। ஸ்வதர்மமபி சாவேக்ஷ்ய பரதர்மம் ந தூஷயேத்
அவமதிக்கப்பட்டபோதும் அவர் அதைக் குறித்து மனதில் வைத்துக்கொள்வதில்லை; அவர் ஒருபோதும் பாவம் செய்யமாட்டார். தன் தர்மத்தை நினைத்து, பிறருடைய தர்மத்தை குறை கூறமாட்டார்.
ஆத்மாநமபி ஜாநீயாத்பரம் தோஷைஸ்து நாக்ஷிபேத்। மம்த்ரைர்ஹீநம் க்ரியாபிர்வா ஜந்மநாப்யதவா புநஃ
தன்னை அறிந்து, பிறரை குறைகளை வைத்து பழி சொல்லமாட்டார் — மந்திரம் இல்லாமை, கிரியைகள் இல்லாமை, பிறவியால் அல்லது வேறு எதனால் இருந்தாலும்.
தமஶ்சாதயதே ஸர்வம் ஹீநமம்கம் படோ யதா। அதீயதே நிரர்தந்தே நாபிஜாநம்தி யே தமம்
தன்னடக்கம் எல்லா குறைகளையும் மூடி மறைக்கிறது, குறைபாடுள்ள உறுப்பை துணி மூடுவது போல. தன்னடக்கத்தை அறியாதவர்கள் படிப்பது வீணாகும்.
ஶ்ருதஸ்ய ஹி தமோ மூலம் தமோ தர்மஃ ஸநாதநஃ। யோ ஹ்யாத்மநஸ்துலயதே ஸுவர்ணம் துலயா தமம்
கற்றலுக்குத் தன்னடக்கமே அடிப்படை; தன்னடக்கமே நிலையான தர்மம். தன்னடக்கத்தை பொன்னுடன் சமமாகக் கணக்கிடுபவர் —
ஸ தேந த்ரு'திமாந்க்யாதோ ந து த்ரவ்யேண மோஹிதஃ। வ்ரதாநாமபி ஸர்வேஷாம் தம ஏவ பராயணம்
அவர் மன உறுதியுள்ளவர் என்று அழைக்கப்படுகிறார்; செல்வத்தில் மூடப்படமாட்டார். எல்லா விரதங்களிலும் தன்னடக்கமே உயர்ந்த தாங்கும் இடம்.