ஸர்வே ச தேவா முதிதாஃ ப்ரஹ்ரு'ஷ்டாஃ ஸஹர்ஷயஶ்சைநமதோ ஸ்துவம்தி। ஶேஷாம்ஶ்ச தைத்யாம்ஸ்த்வரிதம் ஸமேத்ய ஜக்நுஃ ஸுரா வ்ரு'த்ரவதாபிதப்தாந்
அனைத்து தேவர்களும் மகிழ்ச்சியுடன் இந்திரனைப் போற்றி பாடினர்; மீதமுள்ள அசுரர்கள், வ்ருத்திரன் இறந்த துக்கத்தில், தேவர்களால் விரைவாக அழிக்கப்பட்டனர்.
தே வத்யமாநாஸ்த்ரிதஶைஸ்ததாநீம் மஹாஸுரா வாயுஸமாநவேகாஃ। ஸமுத்ரமேவாவிவிஶுர்பயார்தாஃ ப்ரவிஶ்ய சைவோததிமப்ரமேயம்
அந்த மகா அசுரர்கள், தேவர்களால் அழிக்கப்பட்டு, காற்றைப் போல வேகமாக, பயத்தில் கடலில் புகுந்து, அளவிட முடியாத அந்த பெருங்கடலில் மறைந்தனர்.
சஷாகுலம் ரத்நஸமாகுலம் ச ததா ஸ்ம மம்த்ரம் ஸஹிதாஃ ப்ரசக்ருஃ। தத்ர ஸ்ம கேசிந்மதிநிஶ்சயஜ்ஞாஸ்தாம்ஸ்தாநுபாயாந்பரிசிம்தயம்தஃ
அந்த மீன்கள் நிரம்பிய, ரத்தினங்கள் நிறைந்த கடலில், அவர்கள் ஒன்றாகச் சேர்ந்து யாகங்கள் செய்தனர்; சிலர் உறுதியுடன் பல வழிகளை யோசித்தனர்.
பயார்திதா தேவநிகாயதப்தாஸ்த்ரைலோக்யநாஶாய மதிம் ப்ரசக்ருஃ। தேஷாம் து தத்ர க்ஷயகாலயோகாத்கோராமதிஶ்சிம்தயதாம் பபூவ௧௦௦ 1.19.
பயத்தில் துடித்தும், தேவர்களின் சக்தியால் வேதனையுற்றும், அவர்கள் மூன்று உலகங்களையும் அழிக்க முடிவு செய்தனர்; அவர்களுக்குத் தங்கள் முடிவுக் காலம் நெருங்கியபோது, ஒரு பயங்கரமான எண்ணம் தோன்றியது.
யே ஸம்தி வித்யாதபஸோபபந்நாஸ்தேஷாம் விநாஶஃ ப்ரதமம் ச கார்யஃ। லோகாஶ்ச ஸர்வே தபஸா த்ரியம்தே தஸ்மாத்த்வரத்வம் தபஸஃ க்ஷயாய
அறிவும் தவசும் உடையவர்களை முதலில் அழிக்க வேண்டும்; ஏனெனில் அனைத்து உலகங்களும் தவத்தால் நிலைத்திருக்கின்றன. ஆகவே, தவம் அழியச் செய்ய விரைவாகச் செயல் படுங்கள்.
யே ஸம்தி கேசித்தி வஸும்தராயாம் தபஸ்விநோ தர்மவிதஶ்ச தஜ்ஜ்ஞாஃ। தேஷாம் வதஶ்சக்ரியதாம் ஹி க்ஷிப்ரம் தேஷு ப்ரணஷ்டேஷு ஜகத்விநஷ்டம்
பூமியில் உள்ள தவசிகளும் தர்மத்தை அறிந்தவர்களும் யாராக இருந்தாலும், அவர்களை விரைவில் அழிக்க வேண்டும்; அவர்கள் அழிந்தால், உலகமே அழிந்துவிடும்.
ஏவம் ஹி ஸர்வே கதபுத்திபாவா ஜகத்விநாஶே பரமப்ரஹ்ரு'ஷ்டாஃ। துர்கம்ஸமாஶ்ரித்ய மஹோர்மிமம்தம் ரத்நாகரம் வாருணமாலயம் ஸ்ம
இவ்வாறு, உலக அழிவில் மனதை வைத்துக் கொண்டு, எல்லோரும் தீய எண்ணத்துடன், அலைகளால் சூழப்பட்ட, ரத்தினங்கள் நிறைந்த, வருணனின் இல்லமான கடலில் அடைக்கலம் கொண்டனர்.
ஸமுத்ரம் தே ஸமாஸாத்ய வாருணம் த்வம்பஸாம் நிதிம்। காலேயாஸ்ஸமபத்யம்த த்ரைலோக்யஸ்ய விநாஶநே
அவர்கள் கடலை அடைந்து, நீரின் நிதியாகிய வருணனின் இல்லத்தில், மூன்று உலகங்களையும் அழிக்கக் கலேயர்கள் அங்கு ஒன்றாகச் சேர்ந்தனர்.
தே ராத்ரௌ ஸமபிக்ருத்தா பபக்ஷுஸ்தாம்ஸ்ததா முநீந்। ஆஶ்ரமேஷு ச யே ஸம்தி புண்யேஷ்வாயதநேஷு ச
அப்போது, இரவில், பகை உணர்வுடன், அவர்கள் ஆசிரமங்களிலும் புனித இடங்களிலும் இருந்த முனிவர்களை உண்டுவிட்டனர்.
வஸிஷ்டஸ்யாஶ்ரமே விப்ரா பக்ஷிதாஸ்தைர்துராத்மபிஃ। அஶீதிஃ ஶதமஷ்டௌ ச வநே சாந்யே தபஸ்விநஃ
வசிஷ்டரின் ஆசிரமத்தில், அந்த தீய உள்ளத்தவர்கள் பிராமணர்களை உண்டார்கள்; மேலும் காட்டிலும், எண்பத்து எட்டு நூறு தவசிகள் மற்றவர்களும் அவர்களால் உண்டுவிடப்பட்டனர்.
ச்யவநஸ்யாஶ்ரமம் கத்வா புண்யம் த்விஜநிஷேவிதம்। பலமூலாஶநாநாம் ஹி முநீநாம் பக்ஷிதம் ஶதம்
ச்யவனரின் தவமடையில், புனிதமானதும் இருமுறை பிறந்த முனிவர்கள் வாழும் இடத்திலும், பழம் மற்றும் கிழங்கு மட்டும் உண்டு வாழும் அந்த முனிவர்களில் நூற்றுக்கணக்கானவர்களை அசுரர்கள் விழுங்கினார்கள்.
ஏவம் ராத்ரௌ ஸ்ம குர்வம்தோ விவிஶுஶ்சார்ணவம் திவா। பரத்வாஜாஶ்ரமம் கத்வா நியதா ப்ரஹ்மசாரிணஃ
இவ்வாறு இரவில் தீங்கு செய்து, பகலில் காடுக்குள் நுழைந்தார்கள்; ப்ரஹத்வாஜரின் தவமடையில் சென்றார்கள், அங்கு கட்டுப்பாட்டுடன் தவம் செய்யும் முனிவர்கள் இருந்தனர்.
வாதாஹாராம்புபக்ஷாஶ்ச விம்ஶதிஶ்ச நிஷூதிதாஃ। ஏவம் க்ரமேண பக்ஷார்தம் முநீநாம் தாநவாஸ்ததா
அங்கு காற்றும் நீரும் மட்டும் உணவாகக் கொண்ட இருபது முனிவர்கள் கொல்லப்பட்டார்கள்; இப்படியே அசுரர்கள் முறையே முனிவர்களை உணவாக விழுங்கினர்.
நிஶாயாம் பர்யதாவம்த ஶக்தா புஜபலாஶ்ரயாத்। காலேந மஹதா தே வை ஜக்நுர்முநிகணாந்பஹூந்
இரவில் தங்கள் கை வலிமையை நம்பி அசுரர்கள் சுற்றித் திரிந்தார்கள்; காலப்போக்கில் அவர்கள் பல முனிவர் குழுக்களை கொன்றனர்.
ந சைதாநவபுத்யம்த மநுஜா மநுஜாதிப। நிஸ்வாத்யாயவஷட்காரம் நஷ்டயஜ்ஞோத்ஸவக்ரியம்
மனிதர்களுக்கு இது தெரியவில்லை, அரசே; வேதம் ஓதல், யாகங்களில் உச்சரிப்பு, விழாக்கள் எல்லாம் நிற்கப்பட்டன.
ஜகதாஸீந்நிருத்ஸாஹம் காலேயபயபீடிதம்। ஏவம் ப்ரக்ஷீயமாணாஸ்தே மாநவா மநுஜேஶ்வர
உலகம் உற்சாகம் இழந்து, காலேயர்கள் தரும் பயத்தில் தளர்ந்தது; இப்படியே, மனிதர்களே, மக்கள் அழிந்துகொண்டிருந்தார்கள்.
ஆத்மத்ராணபரா பீதாஃ ப்ராத்ரவம்ஸ்து திஶோ தஶ। கேசித்குஹாம் ப்ரவிவிஶுர்விகீர்ணாஶ்சாபரே த்விஜாஃ
தம்மை காக்கும் எண்ணத்தில் பயந்து, பத்து திசைகளிலும் ஓடினர்; சிலர் குகைகளுக்குள் புகுந்தனர், மற்ற சிலர் சிதறி ஓடிய இருமுறை பிறந்தவர்கள்.
அபரே ச பயோத்விக்நா பயாத்ப்ராணாந்ஸமத்யஜந்। கேசித்தத்ர மஹேஷ்வாஸாஃ ஶூராஃ பரமதர்பிதாஃ
மற்ற சிலர் பயத்தில் தாங்க முடியாமல் உயிரை விட்டுவிட்டார்கள்; சிலர் பெரிய வில்லாளிகள், வீரம் நிறைந்தவர்கள், பெருமையுடன் அங்கேயே தங்கி இருந்தார்கள்.
மார்கமாணாஃ பரம் யத்நம்தாநவாநாம்ப்ரசக்ரிரே। நசைதாநநுஜக்முஸ்தே ஸமுத்ரம் ஸமுபாஶ்ரிதாந்
அவர்கள் அசுரர்களை பிடிக்க மிகுந்த முயற்சி செய்தார்கள்; ஆனால், அவர்கள் கடலில் ஒளிந்ததால், அவர்களைத் தொடரவில்லை.
ஶமம் ந ஜக்முஃ பரமமாஜக்முஃ க்ஷயமேவ ச। ஜகத்ப்ரஶமநே ஜாதே நஷ்டயஜ்ஞோத்ஸவக்ரியே
அவர்கள் அமைதியை அடையவில்லை, அழிவையே அடைந்தார்கள்; யாகங்கள், விழாக்கள் நின்றதால் உலகம் குழப்பமடைந்தது.
ஆஜக்முஃ பரமோத்விக்நாஸ்த்ரிதஶா மநுஜேஶ்வர। ஸமேத்ய ஸமஹேம்த்ராஸ்து பயாந்மம்த்ரம் ப்ரசக்ரிரே
அப்போது, அரசே, தேவர்கள் மிகவும் கலங்கியபடி, இந்திரனுடன் கூடி ஒன்று சேர்ந்தனர்; அச்சத்தில் ஆலோசனை நடத்தினார்கள்.
நாராயணம் புரஸ்க்ரு'த்ய வைகும்டமபராஜிதம்। ததோ தேவாஸ்ஸமேதாஸ்தே ததோசுர்மதுஸூதநம்
வைகுண்டத்தில் வீற்றிருக்கும் வெல்ல முடியாத நாராயணனை முன்னிலைப்படுத்தி, கூடிய தேவர்கள் மதுசூதனனை நோக்கி பேசினர்.
த்வம் நஃ ஸ்ரஷ்டா ச கோப்தா ச பர்தா ச ஜகதஃ ப்ரபோ। த்வயா ஸ்ரு'ஷ்டம் ஜகத்ஸர்வம் யச்சேம்கம் யச்ச நேங்கதி
நீயே எங்களுக்கு படைத்தவரும், காப்பவரும், வாழ்விப்பவரும், உலகின் ஆண்டவரும்; இவ்வுலகம் நகரும், நகராத அனைத்தும் உன்னால் உருவானது.
த்வயா பூமிஃ புரா நஷ்டா ஸமுத்ராத்புஷ்கரேக்ஷண। வாராஹம் ரூபமாஸ்தாய ஜகதர்தே ஸமுத்த்ரு'தா
ஒரு காலத்தில், தாமரைக் கண்களே, பூமி கடலில் மறைந்தபோது, நீ யானையாக உருவம் கொண்டு உலகை மீட்டாய்.
ஆதிதைத்யோ மஹாவீர்யோ ஹிரண்யகஶிபுஃ புரா। நாரஸிம்ஹம் வபுஃ க்ரு'த்வா ஸூதிதஃ புருஷோத்தம
முன்னர், மிக வலிமைமிக்க முதன்மை அசுரன் ஹிரண்யகசிபுவை, நரசிம்ம உருவம் எடுத்து நீயே அழித்தாய், பரமபுருஷனே.
அவத்யஃ ஸர்வபூதாநாம் பலிஶ்சாபி மஹாஸுரஃ। வாமநம் வபுராஸ்தாய த்ரைலோக்யாத்ப்ரம்ஶிதஸ்த்வயா
எல்லா உயிர்களாலும் வெல்ல முடியாத பெரிய அசுரன் பாலியை, வாமன உருவம் எடுத்து, மூன்று உலகிலிருந்தும் நீ தள்ளிவிட்டாய்.
அஸுரஃ ஸுமஹேஷ்வாஸோ ஜம்ப இத்யபிவிஶ்ருதஃ। யஜ்ஞக்ஷோபகரஃ க்ரூரஸ்த்வமரைர்விநிபாதிதஃ
மிகப் பெரிய வில்லாளி, யாகங்களை குழப்பும் கொடூர அசுரன் ஜம்பனையும், தேவர்களுடன் சேர்ந்து நீயே வீழ்த்தினாய்.
ஏவமாதீநி கர்மாணி யேஷாம் ஸம்க்யா ந வித்யதே। அஸ்மாகம் பயபீதாநாம் த்வம் கதிர்மதுஸூதந
இவ்வாறு உன்னுடைய செய்கைகள் எண்ணிக்கையற்றவை; எங்களைப் போல பயத்தில் உள்ளவர்களுக்கு நீயே அடைக்கலம், மதுசூதனனே.
தஸ்மாத்த்வாம் தேவதேவேஶ லோகார்தம் ஜ்ஞாபயாமஹே। ரக்ஷ லோகாம்ஶ்ச தேவாம்ஶ்ச ஶக்ரம் ச மஹதோ பயாத்
அதனால், தேவர்களின் தலைவனே, உலகங்களுக்காக உம்மை வேண்டுகிறோம்; இந்த பெரும் ஆபத்திலிருந்து உலகங்களையும், தேவர்களையும், இந்திரனையும் காப்பாற்றுங்கள்.
பவத்ப்ரஸாதாத்வர்தம்தே ப்ரஜாஸ்ஸர்வாஶ்சதுர்விதாஃ। ஸ்வஸ்தா பவம்தி மநுஜா ஹவ்யகவ்யைர்திவௌகஸஃ
உம்முடைய அருளால் நான்கு வகையான உயிர்களும் வளமாக வாழ்கின்றன; மனிதர்கள் நலமாக இருக்கின்றனர், வானவர்களுக்கு ஹவிஸ் மற்றும் பித்ரு பண்டிகைகள் செலுத்தப்பட்டு அவர்கள் திருப்தியடைகின்றனர்.