கர்ஜூரவநமாஸாத்ய பலபுஷ்போபஶோபிதம்। தத்ரோஷித்வா புநர்தேவீ வநே முநிமநோரமே
பழமும் பூவும் நிறைந்த பனைவனத்தை அடைந்து, அங்கே தங்கி, பின்னர் அந்த தேவியார் முனிவர்களுக்குப் பிடித்த வனத்தில் மீண்டும் சென்றாள்.
ஸர்வர்துகுஸுமாகீர்ணே ஸித்தசாரணஸேவிதே। நம்தா நாம ஸரிச்ச்ரேஷ்டா த்ரிஷுலோகேஷு விஶ்ருதா௨௫௦ 1.18.
எல்லா ঋதுக்களிலும் மலர்களால் நிரம்பி, சித்தர்களும் தேவகணங்களும் சேவை செய்யும், மூன்று உலகிலும் புகழ்பெற்ற சிறந்த நதி நந்தா என்று அழைக்கப்படுகிறது.
மீநநக்ரசஷோபேதா விமலோதகபூரிதா। ஸூத உவாச। அத தேவவ்ரதஃப்ராஹ கிமந்யா ஸா ஸரித்வரா
மீன்கள், முதலைகள், நீர்வாழ் உயிரினங்கள் நிறைந்த, தூய்மையான நீர் நிரம்பிய அந்த நதியில், பின்னர் சூதர் கூறினார்: அப்போது தேவவிரதன், 'வேறு எந்த நதி சிறந்தது?' என்று கேட்டான்.
ஏதந்மே கௌதுகம் ப்ரஹ்மந்நம்தா ஶப்தா ஸரஸ்வதீ। யதாபூதா யேந க்ரு'தா காரணேந ஸரித்வரா
பிரம்மனே, இந்த நந்தா என்ற பெயரில் சரஸ்வதி பற்றிய என் ஆர்வம் இது. அவள் எவ்வாறு ஏற்பட்டாள், எந்த காரணத்தால் சிறந்த நதியாக ஆனாள் என்று கேட்கிறேன்.
ஏவமுக்தே புலஸ்த்யஃ ஸ பீஷ்மாயைதத்புராதநம்। ஆக்யாதுமுபசக்ராம நம்தா நாம யதஸ்ஸ்ம்ரு'தம்
இவ்வாறு கேட்டபோது, புலஸ்தியர், பீஷ்மருக்கு அந்தப் பழைய கதையைச் சொல்லத் தொடங்கினார்; நந்தா என்ற பெயர் எவ்வாறு வந்தது என்பதை.
க்ஷத்ரவ்ரததரோ நித்யமாஸீத்ராஜா ப்ரபம்ஜநஃ। ப்ரவ்ரு'த்தோஸௌ ம்ரு'காந்ஹம்தும் வநே தஸ்மிந்மஹாபலஃ
எப்போதும் க்ஷத்திரிய விரதம் மேற்கொண்டிருந்த பிரபஞ்சன் என்ற ஒரு மன்னன் இருந்தான். அவன் பெரிய வீரன், அந்த வனத்தில் விலங்குகளை வேட்டையாடச் சென்றான்.
ஸ ததர்ஶ ததஸ்தஸ்மிந்ம்ரு'கீம் குல்மாம்தரே ஸ்திதாம்। மார்கணேந ஸுதீக்ஷ்ணேந தாம் விவ்யாத புரோகதாம்
அப்போது அவன் அந்தக் காடில் ஒரு செம்மறியாட்டை அடர்ந்த புதர்களுக்குள் நிற்கும்姿யில் பார்த்தான். முன்னே நடக்கிற அவளை மிகக் கூரிய அம்பால் எய்தான்.
ஸா விலோக்ய திஶஃ ஸர்வாஸ்தம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஶரபாணிநம்। ஆஹ கிம் தே க்ரு'தம் மூட த்வயைதத்கர்மதுஷ்கரம்
அவள் எல்லா திசைகளையும் பார்த்து, அம்பு பிடித்தவனை கண்டதும், "ஏன் இப்படிச் செய்தாய், அறியாமை உடையவனே? இந்தச் செயல் மிகக் கடினமானது" என்று சொன்னாள்.
ஸ்தநம் தாவத்ப்ரயச்சாமி ஸுதஸ்யாதோமுகீ ஸ்திதா। மாம்ஸலோபேந வித்தாஹம் தரஸா ஹ்யகுதோபயா
நான் என் குட்டிக்கு பால் கொடுக்க என் மார்பை கீழே வைக்க முயன்றேன். ஆனால், நீ இறைச்சிக்காக ஆசைப்பட்டு, பயமில்லாமல் விரைவாக என்னை அம்பால் குத்திவிட்டாய்.
பிபம்தம் குப்தவத்ஸம் ச கூடமைதுநமாகதம்। ஏவம்விதம் ம்ரு'கம் ராஜந்ந ஹந்யாத்ப்ராங்மயா ஶ்ருதம்
மறைந்திருக்கும் குட்டிக்கு பால் ஊட்டும் மான், அல்லது மறைவாக இணையும் மான் ஆகியவற்றை அரசன் கொல்லக் கூடாது என்று முன்பே நான் கேட்டுள்ளேன்.
ஸ்தநம் து தநயஸ்யாஸ்ய ப்ரயச்சம்தீ த்வயா ஹதா। பாணேநாஶநிகல்பேந நிர்தோஷா வநமாகதா
இந்தக் குட்டிக்கு பால் கொடுக்க முயன்றபோதே, குற்றமில்லாமல் காட்டுக்கு வந்த என்னை, நீ இடியெனக் கூரிய அம்பால் கொன்றுவிட்டாய்.
தஸ்மாத்த்வமபி துர்புத்தே க்ரவ்யாதத்வமவாப்ஸ்யஸி। வநேஸ்மிந்கம்டகாகீர்ணே வ்யாக்ரரூபம் த்வமாப்நுஹி
அதனால், தீய எண்ணம் கொண்டவனே, நீயும் இனி இறைச்சி உண்ணும் விலங்காக மாறுவாய்; இந்த முள்ளுக் காடு முழுவதும் புலி உருவம் எடு.
ஶாபப்ரதாநம் ஶ்ருத்வைவம் ஸ ராஜாபுரதஃ ஸ்திதஃ। ப்ரோவாச ப்ராம்ஜலிர்பூத்வா தாம் ம்ரு'கீம் வ்யதிதேந்த்ரியஃ
அவள் சாபம் கூறியதை கேட்டதும், அந்த அரசன் முன் நின்று, மனம் கலங்கியவனாக, கை கூப்பி அந்த மானிடம் பேசினான்.
ஸ்தநம் து தநயஸ்யேஹ ப்ரயச்சம்தீ ந மே மதா। அஜ்ஞாநேந ஹதா பத்ரே ப்ரஸீத ஸுஸமாதிநா
"குட்டிக்கு பால் கொடுக்கும் உன்னை கொல்ல என்னுடைய எண்ணம் இல்லை; அறியாமையால் செய்தேன், நல்லவளே. தயவு செய்து மனதை அமைதியாக வைத்துக்கொள்."
வ்யாக்ரரூபமஹம் த்யக்த்வா ப்ராப்ஸ்யாமி மாநுஷம் கதா। ஏவம்விதஸ்ய ஶாபஸ்ய விமோக்ஷம் ஶம்ஸ மே ம்ரு'கி
"புலி உருவத்தை விட்டுவிட்டு, நான் எப்போது மீண்டும் மனித உருவை பெறுவேன்? இப்படிப்பட்ட சாபத்திலிருந்து விடுதலை எப்போது கிடைக்கும் என்று சொல், மானே."
ஏவமுக்தே ம்ரு'கீ தஸ்ய ப்ரோவாச வசநம் ஶுபம்। ராஜந்நப்தஶதாம்தே து ஶாபஸ்யாகதயா கவா
அப்படிச் சொன்னதும், அந்த மான் அவனிடம் நல்ல வார்த்தைகள் பேசினாள்: "அரசே, நூறு ஆண்டுகள் முடிந்தபின், சாபம் தீரும் போது, நந்தாவுடன் பேசுவாய்."
நம்தயா ஸஹ ஸம்வாதமாஸாத்யாம்தோ பவிஷ்யதி। ம்ரு'க்யோக்தே வசநே ராஜா வ்யாக்ர ஏவாபவத்ததா
"நந்தாவுடன் சந்தித்து உரையாடியபின், உனக்கு முடிவு வரும்." என்று மான் கூறியதும், அரசன் உடனே புலியாக மாறினான்.
நகதம்ஷ்ட்ராயுதோபேதோ வ்யாக்ரரூபோதி பீஷணஃ। தத்ராஸௌ பக்ஷயந்நாஸ்தே ம்ரு'காந்ஹத்வா சதுஷ்பதஃ
புலி உருவம் கொண்டு, கூரிய நகங்களும் பற்களும் உடையவனாக, பயங்கரமாக அங்கு இருந்தான்; அங்குள்ள நான்கு காலி விலங்குகளை கொன்று உண்டான்.
த்விபதாநபி தத்ரஸ்தாந்காலேந க்ரமயோஜிதாந்। ஏவம் தத்ர வநே தஸ்ய ஸம்வத்ஸரஶதம் கதம்
அங்கு வாழும் இரண்டுகாலி மனிதர்களையும், காலப்போக்கில் அவன் உண்டான்; இப்படியே அந்தக் காட்டில் அவனுக்குப் பத்து வருடங்கள் கடந்தன.
ஆத்மாநம் நிம்தமாநஸ்ய ம்ரு'கமாம்ஸாநி காததஃ। கதாஹம் மாநுஷம் பாவம் கமிஷ்யாமீத்ரு'ஶம் புநஃ
மான்களின் இறைச்சி உண்டபோது, தன்னைத் தானே குறை கூறினான்: "இப்படி நான் மீண்டும் மனித உருவை எப்போது பெறுவேன்?" என்று எண்ணினான்.
குத்ஸிதம் ந கரிஷ்யாமி வியோநிகரணம் மஹத்। குர்வதா மாம்ஸலோபேந ம்ரு'கயாம் பரிதாவதா
"இன்னும் ஒருபோதும் இவ்வாறு கீழான செயல் செய்யமாட்டேன்; பெரிய துன்பம் தரும் செயலும் செய்யமாட்டேன்; இறைச்சி ஆசையால் வேட்டையாடி ஓடியேன்."
ஆபதாஸஹிதம் ப்ராப்தம் மாநுஷாணாம் பயாவஹம்। தர்ஶநம் துஃகதம் மஹ்யம் ம்ரு'காணாம் மாநுஷைஃ ஸஹ
"மனிதர்களுக்குப் பயத்தை உண்டாக்கும் துன்பம் எனக்கு வந்துவிட்டது; மான்களையும் மனிதர்களையும் பார்க்கும் போது எனக்கு மிகுந்த துயரம் ஏற்படுகிறது."
பாபேந பாபதாம் நீதோ ஹ்யபாபேऽபி ஸதாம் குலே। உத்பந்நோ விக்ரு'திம் நீதஃ பஶ்ய காலஸ்ய பர்யயம்
"பாவம் செய்ததால் பாவத்துக்கு இட்டுவிட்டது; நல்ல குடும்பத்தில் பிறந்தாலும், மனிதராகப் பிறந்தும், இப்படி வீழ்ச்சி அடைந்தேன்; காலத்தின் விளைவைப் பார்."
தஸ்மாந்மே ஸுக்ரு'தம் நாஸ்தி ஹிம்ஸாப்யேகா விகர்ஹிதா। தயா து ப்ராப்யதே துஃகம் ந ச மோக்ஷோ பவிஷ்யதி
"அதனால் எனக்கு நல்ல புண்ணியம் இல்லை; ஒரே ஒரு வன்முறையும் குற்றமாகும்; அதனால் துன்பம் கிடைக்கும், விடுதலை கிடையாது."
கதம் மே பவிதா மோக்ஷஃ கதம் ஸத்யா ம்ரு'கீ பவேத்। கதே வர்ஷஶதே தஸ்ய வஸதஸ்தத்வநே ததா
எப்படி எனக்கு விடுதலை கிடைக்கும்? அந்த மான் உண்மையாக மாறும் நிலை எப்போது வரும்? அவன் அந்த காட்டில் நூறு ஆண்டுகள் கழித்து வாழ்ந்தபின், அப்போது—
ஆயாதம் கோகுலம் காலே யவஸோதககாரணாத்। கோவாடவாடீஸம்ஸ்தாநம் தத்தத்ர ஸமவஸ்திதம்
அந்த சமயத்தில், புல்லும் தண்ணீரும் தேவைப்பட்டதால், அவன் கால்நடைகள் இருக்கும் கோகுலம் என்ற இடத்துக்கு வந்து, அங்குள்ள கொட்டகைகளில் தங்கி இருந்தான்.
வநோபகண்டே மம்தாநரவேணாபூரிதம் ச யத்। க்ஷீபைர்கோபைஃ ஸமாகீர்ணம் பாதபைரபிதத்வநம்
அந்தக் காட்டின் விளிம்பில், மத்தத்தை அரைக்கும் சப்தம் முழங்க, மதுபோதையில் இருந்த கோபர்கள் நிறைந்திருந்தார்கள்; மரங்களால் நிழல் வீசும் அந்தக் காட்டில் அவர்கள் இருந்தார்கள்.
நிஶிவம்ஶரவோபேதம் கோபீநாம் ச ஶுபப்ரதம்। ஏவம் து வஸதஸ்தஸ்ய கர்ஜூரவநஸம்ஸதி
அந்தக் காட்டில், இரவு பறவைகளின் கூவல் ஒலிக்க, கோபிகள் வாழ்வுக்கு நல்லது எனும் சூழலில், அவன் கர்ஜூர மரங்கள் நிறைந்த இடத்தில் தங்கி இருந்தான்.
ஹ்ரு'ஷ்டா துஷ்டா ச புஷ்டா ச நம்தா வை நாம நாமதஃ। கோமம்டலஸ்ய ஸாமுக்யா ஹம்ஸவர்ணா கடஸ்ரவா
அங்கே நந்தா என்ற பெயருடைய, மகிழ்ச்சியுடன், திருப்தியாகவும், நல்ல உடலுடன், கால்நடை குழுவில் முதன்மை பெற்று, அன்னப்பறவையைப் போல் வெண்மை உடையவளும், மென்மையான நடையோடும் இருந்தாள்.
தீர்ககோணா விபக்தாம்கீ பம்துராம்கீ தநுத்வசா। நீலகம்டா ஶுபக்ரீவா கம்டாலீ மதுரஸ்வநா
நீண்ட மூக்கு, அழகாகப் பிரிந்த உடற்கட்டும், மெலிதான உடலும், நீலக் கழுத்தும், அழகான கழுத்தும், மணி கட்டியதும், இனிய குரலும் கொண்டவளாக இருந்தாள்.