யத்ர தே முநயஶ்ஶாந்தா நாநாஸ்வாத்யாயவாதிநஃ। தே ஸமாகத்ய ரு'ஷயஸ்ஸஸ்மருர்வை ஸரஸ்வதீம்
அங்கு அமைதியுடன் தம்மது பலவகை வழிகளைப் பின்பற்றும் முனிவர்கள் ஒன்று கூடி, சரஸ்வதி தேவியை நினைத்தார்கள்.
ஸாபித்யாதா மஹாபாகா ரு'ஷிபிஃ ஸத்ரயாஜிபிஃ। ஸமாஸ்திதா திஶம் பூர்வாம் பக்திப்ரீதா மஹாநதீ
அந்த பெரிய யாகம் செய்த முனிவர்கள் பக்தி மற்றும் அன்புடன் அழைத்தபோது, புண்ணியமான சரஸ்வதி நதி கிழக்கு திசையில் தோன்றினாள்.
ப்ராசீ பூர்வாவஹா நாம்நா முநிவம்த்யா ஸரஸ்வதீ। இதமந்யந்மஹாராஜ ஶ்ரு'ண்வாஶ்சர்யவரம் புவி
முனிவர்களால் மதிக்கப்படும் சரஸ்வதி, 'கிழக்கே ஓடும்' என்று அழைக்கப்படுகிறாள்; இப்போது, அரசே, பூமியில் நிகழ்ந்த மற்றொரு அதிசயக் கதையை கேளுங்கள்.
க்ஷதோ மம்கணகோ விப்ரஃ குஶாக்ரேணேதி நஃ ஶ்ருதம்। க்ஷதாத்கில கரே தஸ்ய ராஜந்ஶாகரஸோஸ்ரவத்
மங்கணகன் என்ற பிராமணர் குசக் கம்பியின் கூர்மையால் காயம் பெற்றதாக நாம் கேட்டுள்ளோம்; அந்தக் காயத்திலிருந்து, அரசே, அவருடைய கையிலிருந்து கரும்பு நீர் வெளியே வந்தது.
ஸ வை ஶாகரஸம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஹர்ஷாவிஷ்டஃ ப்ரந்ரு'த்தவாந்। ததஸ்தஸ்மிந்ப்ரந்ரு'த்தே து ஸ்தாவரம் ஜம்கமம் ச யத்
அந்த கரும்பு நீரைப் பார்த்து அவர் மிகுந்த மகிழ்ச்சியில் ஆட ஆரம்பித்தார்; அவர் ஆடும்போது அங்கு இருந்த நிலையானதும் அசையும் அனைத்தும்—
ப்ராந்ரு'த்யத ஜகத்ஸர்வம் தேஜஸா தஸ்ய மோஹிதம்। ஶக்ராதிபிஸ்ஸுரை ராஜந்ந்ரு'ஷிபிஶ்ச தபோதநைஃ
அவரது ஒளியால் மயங்கிப் போய், இந்த உலகம் முழுவதும் ஆடத் தொடங்கியது; இந்திரன் முதலான தேவர்கள் மற்றும் தவமுள்ள முனிவர்கள் எல்லோரும் அதிர்ச்சி அடைந்தார்கள்.
விஜ்ஞப்தஸ்தத்ர வை ப்ரஹ்மா நாயம் ந்ரு'த்யேத்ததா குரு। ஆதிஷ்டோ ப்ரஹ்மணா ருத்ர ரு'ஷேரர்தே நராதிப
அங்கு பிரம்மாவிடம் தெரிவிக்கப்பட்டது: 'இவ்வாறு அவர் ஆடக்கூடாது.' பிரம்மாவின் ஆணைப்படி, அரசே, அந்த முனிவருக்காக ருத்ரன் அனுப்பப்பட்டான்.
நாயம் ந்ரு'த்யேத்யதா பீம ததா த்வம் வக்துமர்ஹஸி। கத்வா ருத்ரோ முநிம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஹர்ஷாவிஷ்டமதீவ ஹி
'இவ்வளவு பயங்கரமாக அவர் ஆடக் கூடாது; நீர் சென்று இதை அவரிடம் சொல்ல வேண்டும்' என்று கூறப்பட்டது. ருத்ரன் சென்று, அந்த முனிவர் பேரானந்தத்தில் ஆடிக்கொண்டிருப்பதைப் பார்த்தான்.
போ போ விப்ரர்ஷப த்வம் ஹி ந்ரு'த்யஸே கேந ஹேதுநா। ந்ரு'த்யமாநேந பவதா ஜகத்ஸர்வம் ச ந்ரு'த்யதி
'ஓ சிறந்த பிராமணரே, நீங்கள் எந்த காரணத்தால் இவ்வாறு ஆடுகிறீர்கள்? நீங்கள் ஆடும்போது இந்த உலகம் முழுவதும் உங்களுடன் ஆடுகிறது' என்று கேட்டான்.
தேநாயம் வாரிதஃ ப்ராஹ ந்ரு'த்யந்வை முநிஸத்தமஃ। முநிருவாச। கிம் ந பஶ்யஸி மே தேவ கராச்சாகரஸோஸ்ரவத்
இவ்வாறு தடுத்தபோதும், அந்த சிறந்த முனிவர் ஆடிக்கொண்டே பதிலளித்தார்: 'ஓ தேவனே, எனது கையிலிருந்து கரும்பு நீர் வெளியே வருவதை நீங்கள் பார்க்கவில்லை என்கிறீர்களா?'
தம் து த்ரு'ஷ்ட்வாப்ர ந்ரு'த்தோஹம் ஹர்ஷேண மஹதாவ்ரு'தஃ। தம் ப்ரஹஸ்யாப்ரவீத்தேவோ முநிம் ராகேண மோஹிதம்
அதைப் பார்த்து நான் பேரின்பத்தில் ஆடினேன்; தேவன் சிரித்தபடி, ஆசையில் மயங்கிய அந்த முனிவரிடம் பேசினார்.
அஹம் ந விஸ்மயம் விப்ர கச்சாமீஹ ப்ரபஶ்ய மாம்। ஏவமுக்தோ முநிஶ்ரேஷ்டோ மஹாதேவேந கௌரவ
'ஓ பிராமணரே, இதைக் கண்டும் நான் ஆச்சரியப்படவில்லை; இங்கே என்னைப் பாருங்கள்' என்று மகாதேவன் கூறினார்.
த்யாயமாநஸ்ததா கோயம் ப்ரதிஷித்தோஸ்மி யேந ஹி। அம்குல்யக்ரேண ராஜேம்த்ர ஸ்வாம்குஷ்டஸ்தாடிதஸ்ததா
அந்த முனிவர் தியானத்தில் ஆழ்ந்து, 'என்னை தடுத்து நிறுத்தியவர் யார்?' என்று எண்ணினார்; பின்னர், அரசே, அவர் தன் விரலால் தன் பெருவிரலைத் தட்டினார்.
ததோ பஸ்மக்ஷதாத்ராஜந்நிர்கதம் ஹிமபாம்டுரம்। தத்த்ரு'ஷ்ட்வா வ்ரீடிதஶ்சாஸௌ ப்ராஹ தத்பாதயோஃ பதந்
அந்தக் காயத்திலிருந்து, அரசே, பனிபோல் வெண்மை கொண்ட பூச்சு வெளியே வந்தது; அதை பார்த்து அவர் வெட்கப்பட்டு, அவரது பாதங்களில் விழுந்து கூறினார்—
நாந்யத்தேவாதஹம் மந்யே ருத்ராத்பரதரம் மஹத்। சராசரஸ்ய ஜகதோ கதிஸ்த்வமஸி ஶூலத்ரு'த்
'ருத்ரனை விட உயர்ந்தவர் வேறு யாரும் இல்லை என்று நான் நினைக்கிறேன், ஓ தேவனே; நிலையும் அசையும் உலகத்தின் எல்லாம் அடைக்கலம் நீங்களே, திரிசூலம் பிடித்தவரே.'
த்வயா ஸ்ரு'ஷ்டமிதம் ஸர்வம் வதம்தீஹ மநீஷிணஃ। த்வாமேவ ஸர்வம் விஶதி புநரேவ யுகக்ஷயே
'இந்த உலகத்தை எல்லாம் நீங்களே படைத்தீர்கள் என்று ஞானிகள் கூறுகிறார்கள்; யுகம் முடிவில் எல்லாவற்றும் மீண்டும் உங்களிலேயே சேர்கிறது.'
தேவைரபி ந ஶக்யஸ்த்வம் பரிஜ்ஞாதும் மயா குதஃ। த்வயி ஸர்வே ச த்ரு'ஶ்யந்தே ஸுரா ப்ரஹ்மாதயோபி யே
'தேவர்கள் கூட உங்களை முழுமையாக அறிய முடியாது—நான் எப்படி அறிய முடியும்? உங்களிலேயே எல்லா தேவர்களும், பிரம்மா முதலானவர்களும் காணப்படுகிறார்கள்.'
ஸர்வஸ்த்வமஸி தேவாநாம் கர்தா காரயிதா ச யஃ। த்வத்ப்ரஸாதாத்ஸுராஃ ஸர்வே பவம்தீஹாகுதோபயாஃ
'நீங்களே எல்லா தேவர்களுக்கும் படைப்பாளியும் காரணமும்; உங்களுடைய அருளால் இங்குள்ள எல்லா தேவர்களும் எதிலும் அஞ்சாமல் இருக்கிறார்கள்.'
ஏவம் ஸ்துத்வா மஹாதேவம்ரு'ஷிஶ்ச ப்ரணதோப்ரவீத்। பகவம்ஸ்த்வத்ப்ரஸாதேந தபோ ந க்ஷீயதே த்விஹ
அவ்வாறு மகாதேவனை புகழ்ந்த பிறகு, அந்த முனிவர் வணங்கி, "பிரானே, உங்கள் அருளால் என் தவம் இங்கே குறையவில்லை" என்று சொன்னார்.
ததோ தேவஃ ப்ரீதமநாஸ்தம்ரு'ஷிம் புநரப்ரவீத்। தபஸ்தே வர்த்ததாம் விப்ர மத்ப்ரஸாதாத்ஸஹஸ்ரதா
பின்னர் தேவன் மனமகிழ்ச்சி கொண்டு அந்த முனிவரிடம் மீண்டும், "பிராமணனே, என் அருளால் உன் தவம் ஆயிரமடங்காக அதிகரிக்கட்டும்" என்று சொன்னார்.
ப்ராசீமேவேஹ வத்ஸ்யாமி த்வயா ஸார்த்தமஹம் ஸதா। ஸரஸ்வதீ மஹாபுண்யா க்ஷேத்ரே சாஸ்மிந்விஶேஷதஃ
நான் எப்போதும் இங்குள்ள கிழக்கு திசையில், உன்னுடன் சேர்ந்து, இந்தப் புனிதமான சரஸ்வதி திடலில் சிறப்பாக தங்குவேன்.
ந தஸ்ய துர்லர்பம் கிம்சிதிஹ லோகே பரத்ர ச। ஸரஸ்வத்யுத்தரே தீரே யஸ்த்யஜேதாத்மநஸ்தநும்௧௫௦ 1.18.
சரஸ்வதியின் வடக்குக் கரையில் தன் உடலை விட்டுவிடும் ஒருவருக்கு, இப்பூமியில் அல்லது மறுபிறப்பில் எதுவும் கடினமாக கிடைக்காதது இல்லை.
ப்ராசீதடே ஜாப்யபரோ ந சேஹ ம்ரியதே புநஃ। ஆப்லுதோ வாஜிமேதஸ்ய பலமாப்ஸ்யதி புஷ்கலம்
கிழக்கு கரையில் ஜபத்தில் ஈடுபடும் ஒருவர் இங்கு மறுபடியும் மரணமடையமாட்டார்; அவர் நீராடினால், அஸ்வமேத யாகத்தின் பெரும் பலனை அடைவார்.
நியமைஶ்சோபவாஸைஶ்ச கர்ஶயந்தேஹமாத்மநஃ। ஜலாஹாரோ வாயுபக்ஷஃ பர்ணாஹாரஶ்ச தாபஸஃ
தவவிரதங்களாலும் உண்ணாவிரதங்களாலும் தன் உடலை சுருக்கி, அந்த தவசு நீர், காற்று அல்லது இலைகளை உணவாக எடுத்துக்கொள்கிறான்.
ததா ஸ்தம்டிலஶாயீ ச யே சாந்யே நியமாஃ ப்ரு'தக்। கரோதி யோ த்விஜஶ்ரேஷ்டோ நியமாம்ஸ்தாந்வ்ரதாநி ச
அதேபோல், தரையில் உறங்குபவரும், வேறு தனித்தனி விரதங்களை மேற்கொள்பவரும், எந்த விதமான விரதங்களையும் மேற்கொள்ளும் அந்தச் சிறந்த துவிஜனும்,
ஸ யாதி ஶுத்ததேஹஶ்ச ப்ரஹ்மணஃ பரமம் பதம்। தஸ்மிம்ஸ்தீர்தே து யைர்தத்தம் திலமாத்ரம் து காம்சநம்
அவன் தூய்மையான உடலுடன் பரமபதத்தை அடைவான்; அந்தத் தீர்த்தத்தில் எதையாவது கொடுத்தாலும், அது எளிதாக இருந்தாலும் கூட,
மேருதாநஸமம் தத்ஸ்யாத்புரா ப்ராஹ ப்ரஜாபதிஃ। தஸ்மிம்ஸ்தீர்தே து யே ஶ்ராத்தம் கரிஷ்யம்தி ஹி மாநவாஃ
அது மேரு மலை அளவு தானமாகும் என்று புரோஜாபதி முன்னர் கூறினார்; அந்தத் தீர்த்தத்தில் பித்ரு கர்மங்களைச் செய்யும் மனிதர்கள்,
ஏகவிம்ஶகுலோபேதாஃ ஸ்வர்கம் யாஸ்யம்தி தே நராஃ। பித்ரூ'ணாம் ச ஶுபம் தீர்தம் பிம்டேநைகேந தர்பிதாஃ
இருபத்து ஒன்று தலைமுறையினருடன் சொர்க்கம் செல்லுவர்; அந்தத் தீர்த்தத்தில் ஒரு பிண்டம் மட்டும் கொடுத்தாலும் பித்ருக்கள் திருப்தி அடைவார்கள்.
ப்ரஹ்மலோகம் கமிஷ்யம்தி ஸ்வபுத்ரேணேஹ தாரிதாஃ। பூயஶ்சாந்நம் ந சேச்சம்தி மோக்ஷமார்கம் வ்ரஜம்தி தே
அவர்கள் தங்கள் சொந்த மகனால் இங்கு தாரிக்கப்பட்டு, பிரம்மாவின் உலகை அடைவார்கள்; மீண்டும் உணவு வேண்டாமென்றால், அவர்கள் மோக்ஷ பாதையில் செல்கின்றனர்.
ப்ராசீநத்வம் ஸரஸ்வத்யா யதா பூதம் ஶ்ரு'ணுஷ்வ தத்। ஸரஸ்வதீ புரா ப்ரோக்தா தேவைஃ ஸர்வைஃ ஸவாஸவைஃ
சரஸ்வதியின் பழைய தோற்றம் எப்படி இருந்தது என்பதை நீ இப்போது கேள்; அந்த சரஸ்வதியை எல்லா தேவர்களும் வாசுக்களுடன் சேர்ந்து முன்பே கூறினர்.