யாசிதோ ப்ராஹ்மணைர்ப்ரஹ்மா வராந்நோ தேஹி சேப்ஸிதாந்। யதேப்ஸிதம் வரம் தேஷாம் ததாப்ரஹ்மாப்யயச்சத
அப்போது பிரம்மாவை, 'நாங்கள் விரும்பும் வரங்களைத் தாரும்' என்று பிராமணர்கள் வேண்டினர்; அவர் அவர்கள் விரும்பிய வரங்களை எல்லாம் வழங்கினார்.
தயா தேவ்யா ச காயத்ர்யா தத்தம் தச்சாநுமோதிதம்। ஸா து யஜ்ஞே ஸ்திதா ஸாத்வீதேவதாநாம் ஸமீபகா
காயத்ரி தேவி வழங்கியதையும் அனைவரும் ஒப்புக்கொண்டார்கள்; அந்த நல்லவள், யாகத்தில் தெய்வங்களின் அருகே இருந்தாள்.
திவ்யம்வர்ஷஶதம் ஸாக்ரம் ஸ யஜ்ஞோ வவ்ரு'தே ததா। யஜ்ஞவாடம் கபர்தீது பிக்ஷார்தம் ஸமுபாகதஃ
அப்போது அந்த யாகம் நூறு தெய்வ வருடங்களுக்கும் மேலாக சிறப்பாக நடந்தது; கபர்தி, நீ அப்போது யாகசாலைக்கு பிச்சை கேட்க வந்தாய்.
ப்ரு'ஹத்கபாலம் ஸம்க்ரு'ஹ்ய பஞ்சமுண்டைரலம்க்ரு'தஃ। ரு'த்விக்பிஶ்ச ஸதஸ்யைஶ்ச தூராத்திஷ்டந்ஜுகுப்ஸிதஃ
நீ பெரிய மண்டையை பிடித்து, ஐந்து தலைகளால் அலங்கரித்து, யாகம் நடத்தும் பிராமணர்களும் மற்றவர்களும் இருந்து தொலைவில் நின்றாய்; அவர்கள் உன்னை வெறுத்தார்கள்.
கதம் த்வமிஹ ஸம்ப்ராப்தோ நிந்திதோ வேதவாதிபிஃ। ஏவம் ப்ரோத்ஸார்யமாணோபி நிந்த்யமாநஃ ஸ தைர்த்விஜைஃ
'வேதம் அறிந்தவர்கள் குறை கூறும் நீ இங்கு எப்படி வந்தாய்?' என்று அவர்கள் விரட்டியும், பழித்தும் இருந்தனர்.
உவாச தாந்த்விஜாந்ஸர்வாந்ஸ்மிதம் க்ரு'த்வா மஹேஶ்வரஃ। அத்ர பைதாமஹே யஜ்ஞே ஸர்வேஷாம் தோஷதாயிநி
மகேஸ்வரன் சிரித்தபடி அந்த பிராமணர்களை நோக்கி, 'இந்த பிதாமகனின் யாகத்தில் எல்லோருக்கும் திருப்தி கிடைக்கும்,' என்றார்.
கஶ்சிதுத்ஸார்ய தேநைவ ரு'தேமாம் த்விஜஸத்தமாஃ। உக்தஃ ஸ தைஃகபர்தீ து புக்த்வா சாந்நம்ததோ வ்ரஜ
சிலர் உன்னை விரட்ட முயன்றாலும், சிறந்த பிராமணர்கள், 'உணவு உண்டு பிறகு போ,' என்று கபர்திக்கு சொன்னார்கள்.
கபர்திநா ச தே உக்தா புக்த்வா யாஸ்யாமி போ த்விஜாஃ। ஏவமுக்த்வா நிஷண்ணஃ ஸகபாலம் ந்யஸ்ய சாக்ரதஃ
கபர்தி, 'பிராமணர்களே, நான் உணவு உண்ட பிறகு போவேன்,' என்று பதிலளித்தான். இப்படிச் சொல்லி, மண்டையை முன்பாக வைத்து அமர்ந்தான்.
தேஷாம் நிரீக்ஷ்ய தத்கர்ம சக்ரே கௌடில்யமீஶ்வரஃ। முக்த்வா கபாலம் பூமௌ து தாந்த்விஜாநவலோகயந்
அவன் செய்ததைப் பார்த்து, ஈஸ்வரன் சூழ்ச்சி செய்தான்; மண்டையை தரையில் வைத்து, அந்த பிராமணர்களை நோக்கி பார்த்தான்.
உவாச புஷ்கரம் யாமி ஸ்நாநார்தம் த்விஜஸத்தமாஃ। தூர்ணம் கச்சேதி தைருக்தஃ ஸ கதஃ பரமேஶ்வரஃ
அவன், 'நான் புஷ்கரத்தில் குளிக்கப் போகிறேன், சிறந்த பிராமணர்களே,' என்று சொன்னான். அவர்கள் விரைவாக போ என்று சொன்னபின், பரமேஸ்வரன் அங்கிருந்து சென்றான்.
வியத்ஸ்திதஃ கௌதுகேந மோஹயித்வா திவௌகஸஃ। ஸ்நாநார்தம் புஷ்கரம் யாதே கபர்திநி த்விஜாதயஃ
வானில் இருந்து, தேவதைகளை மயக்கி, ஆச்சரியத்துடன் இருந்தான். கபர்தி புஷ்கரத்தில் குளிக்கச் சென்றபோது, அந்த பிராமணர்கள்—
கதம் ஹோமோத்ர க்ரியதே கபாலே ஸதஸி ஸ்திதே। கபாலாந்தாந்யஶௌசாநி புரா ப்ராஹ ப்ரஜாபதிஃ
'இங்கு மண்டை இருக்கையில் ஹோமம் எப்படி செய்யப்படும்? முன்னர் ப்ரஜாபதி, மண்டைகள் தூய்மை அல்ல என்று கூறினார்,' என்று கூறினர்.
விப்ரோப்யதாத்ஸதஸ்யேகஃ கபாலமுத்க்ஷிபாம்யஹம்। உத்த்ரு'தம் து ஸதஸ்யேந ப்ரக்ஷிப்தம் பாணிநா ஸ்வயம்
ஒரு பிராமணர், 'நான் இந்த மண்டையை எடுத்து விடுகிறேன்,' என்று சொன்னான். அவன் அதை எடுத்து தன் கையால் வெளியே எறிந்தான்.
தாவதந்யத்ஸ்திதம் தத்ர புநரேவ ஸமுத்த்ரு'தம்। ஏவம் த்விதீயம் த்ரு'தீயம் விம்ஶதிஸ்த்ரிம்ஶதப்யஹோ
உடனே மற்றொரு மண்டை அங்கு தோன்றியது; அதை மீண்டும் எடுத்தனர். இப்படியே இரண்டாவது, மூன்றாவது, இருபது, முப்பது என தொடர்ந்தது.
பஞ்சாஶச்ச ஶதம் சைவ ஸஹஸ்ரமயுதம் ததா। ஏவம் நாந்தஃ கபாலாநாம் ப்ராப்யதே த்விஜஸத்தமைஃ
ஐம்பது, நூறு, ஆயிரம், பத்தாயிரம் என—even சிறந்த பிராமணர்களால் மண்டைகளுக்கு முடிவே இல்லை.
நத்வா கபர்திநம் தேவம் ஶரணம் ஸமுபாகதாஃ। புஷ்கராரண்யமாஸாத்ய ஜப்யைஶ்ச வைதிகைர்ப்ரு'ஶம்
கபர்தி தேவனை வணங்கி, அவரிடம் அடைக்கலம் புகுந்தார்கள்; புஷ்கர வனத்தை அடைந்து, வேத மந்திரங்களை ஆர்வமுடன் ஜெபித்தார்கள்.
துஷ்டுவுஃ ஸஹிதாஃ ஸர்வே தாவத்துஷ்டோ ஹரஃ ஸ்வயம்। ததஃ ஸதர்ஶநம் ப்ராதாத்த்விஜாநாம் பக்திதஃ ஶிவஃ
அவர்கள் அனைவரும் ஒன்றாக சேர்ந்து புகழ்ச்சி பாடினர். அப்போது ஹரன் மகிழ்ந்து, சிவன் பக்தியால் அந்தப் பிராமணர்களுக்கு தன்னை நேரில் காண அருளினார்.
உவாச தாம்ஸ்ததோ தேவோ பக்திநம்ராந்த்விஜோத்தமாந்। புரோடாஶஸ்ய நிஷ்பத்திஃ கபாலம் ந விநா பவேத்
பின்பு இறைவன், பக்தியுடன் வணங்கிய பிராமணர்களை நோக்கி, "புரோடாசம் முடிவடைவதற்கு இந்தக் கபாலம் அவசியம்; அது இல்லாமல் முடியாது" என்று கூறினார்.
குருத்வம் வசநம் விப்ராஃ பாகஃ ஸ்விஷ்டக்ரு'தோ மம। ஏவம் க்ரு'தே க்ரு'தம் ஸர்வம் மதீயம் ஶாஸநம் பவேத்
"என் வார்த்தையை ஏற்குங்கள் பிராமணர்களே; ஸ்விஷ்டக்ருத் பாகம் எனக்கு உரியது. நீங்கள் இப்படி செய்தால், என் கட்டளைகள் அனைத்தும் நிறைவேறும்" என்று சொன்னார்.
ததேத்யூசுர்த்விஜாஶ்ஶம்பும் குர்மோ வை தவ ஶாஸநம்। கபாலபாணிராஹேஶோ பகவந்தம் பிதாமஹம்
"அப்படியே செய்வோம்; உங்கள் கட்டளையை நிறைவேற்றுகிறோம்" என்று பிராமணர்கள் சம்புவை நோக்கி பதிலளித்தனர். பின்னர், கையில் கபாலம் வைத்துக் கொண்டே இறைவன் பிதாமகரை அணைந்தார்.
வரம் வரய போ ப்ரஹ்மந்ஹ்ரு'தி யத்தே ப்ரியம் ஸ்திதம்। ஸர்வம் தவ ப்ரதாஸ்யாமி அதேயம் நாஸ்தி மே ப்ரபோ।௫௦ 1.17.
"பிராமணா, உன் மனதில் விரும்பிய வரத்தைத் தேர்ந்தெடு. உனக்கு வேண்டியதெல்லாம் தருவேன்; என்னிடம் தர இயலாதது எதுவும் இல்லை" என்று அருளினார்.
"ப்ரஹ்மோவாச। ந தே வரம் க்ரஹீஷ்யாமி தீக்ஷிதோஹம் ஸதஃஸ்திதஃ। ஸர்வகாமப்ரதஶ்சாஹம் யோ மாம் ப்ரார்தயதே த்விஹ
பிரம்மா கூறினார்: "நீயளிக்கும் வரம் எனக்கு வேண்டாம்; நான் தீட்சை பெற்றவன், சபையில் அமர்ந்திருக்கிறேன். இங்கு என்னை வேண்டுபவர்க்கு எல்லா ஆசைகளையும் நானே வழங்குகிறேன்."
ஏவம் வதந்தம் வரதம் க்ரதௌ தஸ்மிந்பிதாமஹம்। ததேதி சோக்த்வா ருத்ரஃ ஸ வரமஸ்மாதயாசத
அவ்வாறு வரங்களை வழங்கும் பிரம்மா யாகத்தில் பேசிக் கொண்டிருக்க, ருத்ரன் "அப்படியே" என்று ஒப்புக்கொண்டு, அவரிடம் ஒரு வரம் கேட்டார்.
ததோ மந்வந்தரேதீதே புநரேவ ப்ரபுஃ ஸ்வயம்। ப்ரஹ்மோத்தரம் க்ரு'தம் ஸ்தாநம் ஸ்வயம் தேவேந ஶம்புநா
அந்த மன்வந்தரம் முடிந்தபின், இறைவன் சுயமாகவே பிரம்மாவுக்காக உயர்ந்த இடத்தை மீண்டும் நிறுவினார்.
சதுர்ஷ்வபி ஹி வேதேஷு பரிநிஷ்டாம் கதோ ஹி யஃ। தஸ்மிந்காலே ததா தேவோ நகரஸ்யாவலோகநே
நான்கு வேதங்களிலும் பரிபூரணத்தை அடைந்தவர், அந்தக் காலத்தில் அந்த நகரத்தை இறைவன் பார்வையிட்டார்.
ஸம்பாஷணே த்விஜாநாம் து கௌதுகேந ஸதோ கதஃ। தேநைவோந்மத்தவேஷேண ஹுதஶேஷே மஹேஶ்வரஃ
பிராமணர்கள் பேசிக்கொண்டிருந்த சபைக்கு, ஆர்வத்துடன் அவர் நுழைந்தார்; அதே பித்தனின் வேடத்தில் மகேஸ்வரன் யாகக் குண்டருகே இருந்தார்.
ப்ரவிஷ்டோ ப்ரஹ்மணஃ ஸத்ம த்ரு'ஷ்டோ தேவைர்த்விஜோத்தமைஃ। ப்ரஹஸந்தி ச கேப்யேநம் கேசிந்நிர்பர்த்ஸயம்தி ச
அவர் பிரம்மாவின் இல்லத்திற்குள் நுழைந்தார்; தேவர்களும் சிறந்த பிராமணர்களும் அவரைக் கண்டனர். சிலர் அவரை நகைத்தனர், மற்றவர்கள் கண்டிப்பாகக் கூறினர்.
அபரே பாந்ஸுபிஃ ஸிஞ்சந்த்யுந்மத்தம் தம் ததா த்விஜாஃ। லோஷ்டைஶ்ச லகுடைஶ்சாந்யே ஶுஷ்மிணோ பலகர்விதாஃ
மற்ற சில பிராமணர்கள் அந்தப் பித்தனை மண்ணால் தூவினர்; பலத்தில் பெருமை கொண்டவர்கள் சிலர் கல்லும் கட்டையுமாக அடித்தனர்.
ப்ரஹரந்தி ஸ்மோபஹாஸம் குர்வாணா ஹஸ்தஸம்விதம்। ததோந்யே வடவஸ்தத்ர ஜடாஸ்வாக்ரு'ஹ்ய சாந்திகம்
அவர்கள் கையால் அடித்து, கேலி செய்தனர்; அப்போது அங்கிருந்த சில முனிவர்கள் அவருடைய ஜடையைப் பிடித்து அருகில் கொண்டுவந்தனர்.
ப்ரு'ச்சந்தி வ்ரதசர்யாம் தாம் கேநைஷா தே நிதர்ஶிதா। அத்ர வாமாஸ்த்ரியஃ ஸம்தி தாஸாமர்தே த்வமாகதஃ
"இந்த விரதம் உனக்கு யார் காட்டினார்கள்? இங்கே இடப்பாதை பெண்கள் உள்ளனர்; அவர்களுக்காக நீ வந்திருக்கிறாய்" என்று அவர்கள் கேட்டனர்.