த்ரைலோக்யாம்தர்கதம் யத்யத்வஸ்துதத்தத்ப்ரதாநதஃ। ஸமாதாய விதாத்ராஸ்யாஃ க்ரு'தா ரூபஸ்ய ஸம்ஸ்திதிஃ
மூவுலகிலும் சிறந்தவை எதுவோ, அவற்றை எல்லாம் சேர்த்து படைத்தவன் அவளது உருவத்தில் அமைத்திருக்கிறான்.
இம்த்ர உவாச। காஸி கஸ்ய குதஶ்ச த்வமாகதா ஸுப்ரு கத்யதாம்। ஏகாகிநீ கிமர்தம் ச வீதீமத்யேஷு திஷ்டஸி
இந்திரன் சொன்னான்: நீ யார்? யாருடைய மகள்? எங்கிருந்து வந்தாய், அழகான புருவமுள்ளவளே? சொல். ஏன் நீ தனியாக தெருவின் நடுவில் நிற்கிறாய்?
யாந்யேதாந்யம்கஸம்ஸ்தாநி பூஷணாநி பிபர்ஷி ச। நைதாநி தவ பூஷாயை த்வமேதேஷாம் ஹி பூஷணம்
நீ அணிந்துள்ள இந்த உடல் அலங்காரங்கள் உனக்கு அழகு சேர்க்கும் அல்ல; நீயே அவற்றுக்கு அழகாக இருக்கிறாய்.
ந தேவீ ந ச கம்தர்வீ நாஸுரீ ந ச பந்நகீ। கிந்நரீ த்ரு'ஷ்டபூர்வா வா யாத்ரு'ஶீ த்வம் ஸுலோசநே
தேவியோ, கந்தர்வி யோ, அசுரி யோ, பாம்பு பெண்மணி யோ, கின்னரி யோ, இதுபோல் அழகான கண்கள் கொண்டவளை நான் முன்பு பார்த்ததில்லை, அழகான கண்களே.
உக்தா மயாபி பஹுஶஃ கஸ்மாத்தத்ஸே ஹி நோத்தரம்। த்ரபாந்விதா து ஸா கந்யா ஶக்ரம் ப்ரோவாச வேபதீ
நான் பலமுறை கேட்டும், ஏன் நீ பதில் சொல்லவில்லை? அந்த பெண் வெட்கத்துடன் நடுங்கி, சக்ரனிடம் மென்மையாகப் பேசினாள்.
கோபகந்யா த்வஹம் வீர விக்ரீணாமீஹ கோரஸம்। நவநீதமிதம் ஶுத்தம் ததி சேதம் விமம்டகம்
வீரனே, நான் ஒரு இடையர்பெண்; இங்கு பசுமாட்டின் பாலை, இந்த தூய வெண்ணெயை, தயிரையும், மோரையும் விற்றுக்கொண்டு இருக்கிறேன்.
தத்நா சைவாத்ர தக்ரேண ரஸேநாபி பரம்தப। அர்தீ யேநாஸி தத்ப்ரூஹி ப்ரக்ரு'ஹ்ணீஷ்வ யதேப்ஸிதம்
தயிரும், மோரும், பாலும் இங்கு இருக்கின்றன; பகைவரை வெல்லும் வீரனே, உனக்கு எது வேண்டுமோ சொல்; விரும்பியதை எடுத்துக்கொள்.
ஏவமுக்தஸ்ததா ஶக்ரோ க்ரு'ஹீத்வா தாம் கரே த்ரு'டம்। அநயத்தாம் விஶாலாக்ஷீம் யத்ர ப்ரஹ்மா வ்யவஸ்திதஃ
அவள் இப்படிச் சொன்னதும், சக்ரன் அவளது கையை உறுதியாகப் பிடித்து, அகன்ற கண்கள் உடைய அவளை பிரம்மா இருந்த இடத்திற்கு அழைத்துச் சென்றான்.
நீயமாநா து ஸா தேந க்ரோஶம்தீ பித்ரு'மாதரௌ। ஹா தாத மாதர்ஹா ப்ராதர்நயத்யேஷ நரோ பலாத்
அவன் அவளை அழைத்துச் செல்லும் போது, அவள் தந்தையும் தாயையும் கூவினாள்: 'ஓ தந்தையே, ஓ தாயே, ஓ சகோதரனே, இந்த மனிதன் என்னை வலுக்கட்டாயமாக அழைத்துச் செல்கிறான்.'
யதி வாஸ்தி மயா கார்யம் பிதரம் மே ப்ரயாசய। ஸ தாஸ்யதி ஹி மாம் நூநம் பவதஃ ஸத்யமுச்யதே
உனக்கு என்ன வேலை எனக்குத் தேவைப்பட்டாலும், என் தந்தையிடம் கேள்; அவர் நிச்சயம் என்னை உனக்கு தருவார் — இது உண்மை.
கா ஹி நாபிலஷேத்கந்யா பர்தாம்ரம் பக்திவத்ஸலம்। நாதேயமபி தே கிம்சித்பிதுர்மே தர்மவத்ஸல
பக்தி மிகுந்த கணவரை எந்த பெண் விரும்பமாட்டாளா? தர்மத்தை விரும்பும் என் தந்தை உனக்கு எதையும் மறுப்பதில்லை.
ப்ரஸாதயே தம் ஶிரஸா மாம் ஸ துஷ்டஃ ப்ரதாஸ்யதி। பிதுஶ்சித்தமவிஜ்ஞாய யத்யாத்மாநம் ததாமி தே
நான் தலை குனிந்து அவரை மகிழ்விப்பேன்; அவர் திருப்தி அடைந்தால் என்னை தருவார். என் தந்தையின் மனதை அறியாமல், நான் என்னை உனக்கு கொடுக்க முடியாது.
தர்மோ ஹி விபுலோ நஶ்யேத்தேந த்வாம் ந ப்ரஸாதயே। பவிஷ்யாமி வஶே துப்யம் யதி தாதஃ ப்ரதாஸ்யதி
தர்மம் பெரிது; அதை நான் கைவிடமாட்டேன். அதனால் உன்னை மகிழ்விப்பதில்லை. என் தந்தை என்னை உனக்கு தந்தால், நான் உன் கட்டுப்பாட்டில் இருப்பேன்.
இத்தமாபாஷ்யமாணஸ்து ததா ஶக்ரோऽநயச்ச தாம்। ப்ரஹ்மணஃ புரதஃ ஸ்தாப்ய ப்ராஹாஸ்யார்தே மயாऽபலே
இவ்வாறு பேசிய பின்பு, சக்ரன் அவளை பிரம்மாவின் முன் கொண்டு வந்து நிறுத்தி, அவளுக்காகப் பேசினான், நல்ல மனமுள்ளவளே.
ஆநீதாஸி விஶாலாக்ஷி மா ஶுசோ வரவர்ணிநி। கோபகந்யாமஸௌ த்ரு'ஷ்ட்வா கௌரவர்ணாம் மஹாத்யுதிம்
விசாலமான கண்களையுடையவளே, அழகில் சிறந்தவளே, உன்னை இங்கு கொண்டு வந்துள்ளோம்; கவலைப்படாதே. இந்தப் பசுமகளைக் காணும் போது, அவள் பசுவைப் போல வெண்மை நிறமும், மிகுந்த ஒளியுமுடையவளாக இருக்கிறாள்.
கமலாமேவ தாம் மேநே பும்டரீகநிபேக்ஷணாம்। தப்தகாம்சநஸத்பித்தி ஸத்ரு'ஶா பீநவக்ஷஸம்
அவளது கண்கள் நீலத்தாமரையைப் போல, தங்கம் போன்ற தூய சுவரைப் போல வளமான மார்பும் கொண்டவளாய் இருந்தாள். அவளைத் தாமரை தேவியும் தன் சமமாகவே எண்ணினாள்.
மத்தேபஹஸ்தவ்ரு'த்தோரும் ரக்தோத்தும்க நகத்விஷம்। தம் த்ரு'ஷ்ட்வாऽமந்யதாத்மாநம் ஸாபி மந்மநதசரம்
மதமயமான யானையின் தும்பிக்கையைப் போல் அவளது தொடைகள், சிவப்பாக ஒளிவிடும் நகங்களும் இருந்தன. அவளைப் பார்த்தவுடன், தன் அழகு குறைந்துவிட்டதென எண்ணி, மனமும் அவளிடம் ஈர்க்கப்பட்டது.
தத்ப்ராப்திஹேது க தியா கதசித்தேவ லக்ஷ்யதே। ப்ரபுத்வமாத்மநோ தாநே கோபகந்யாப்யமந்யத
அவளை அடைவதற்கான எண்ணத்துடன், மனம் விட்டு சென்றவள்போல் தெரிந்தாள்; அந்தப் பசுமகளும் தானே கொடுப்பதில் மேலானவளாக இருப்பதாக எண்ணினாள்.
யத்யேஷ மாம் ஸுரூபத்வாதிச்சத்யாதாதுமாக்ரஹாத்। நாஸ்தி ஸீமம்திநீ காசிந்மத்தோ தந்யதரா புவி
அவன் என் அழகுக்காக என்னை விரும்பி எடுத்து கொள்ள விரும்பினால், இந்த உலகில் என்னைவிட அதிர்ஷ்டசாலி பெண் யாரும் இல்லை.
அநேநாஹம் ஸமாநீதா யச்சக்ஷுர்கோசரம் கதா। அஸ்ய த்யாகே பவேந்ம்ரு'த்யுரத்யாகே ஜீவிதம் ஸுகம்
அவன் என்னை இங்கு கொண்டு வந்து, அவன் பார்வைக்குள் வந்துள்ளேன்; அவன் என்னை விட்டு விட்டால் அது மரணமே, ஏற்கப்பட்டால் வாழ்வில் மிகுந்த மகிழ்ச்சி.
பவேயமபமாநாச்ச திக்ரூபா துஃகதாயிநீ। த்ரு'ஶ்யதே சக்ஷுஷாநேந யாபி யோஷித்ப்ரஸாததஃ
நான் நிராகரிக்கப்படின், அவமானமும் துக்கமும் தரும் பெண்ணாகி விடுவேன்; ஆனால் அவன் கருணையுடன் பார்வையிடும் பெண் யாரும் பாக்கியசாலியே.
ஸாபி தந்யா ந ஸம்தேஹஃ கிம் புநர்யாம் பரிஷ்வஜேத்। ஜகத்ரூபமஶேஷம் ஹி ப்ரு'தக்ஸம்சாரமாஶ்ரிதம்
அவள் நிச்சயமாக பாக்கியவள்; அவன் அணைத்துக்கொள்பவளோ இன்னும் அதிக பாக்கியவள், ஏனெனில் அவன் உலகமெங்கும் தனித்துவமாக நடமாடும் அனைத்தும் ஆன வடிவம்.
லாவண்யம் ததிஹைகஸ்தம் தர்ஶிதம் விஶ்வயோநிநா। அஸ்யோபமா ஸ்மரஃ ஸாத்வீ மந்மதஸ்ய த்விஷோபமா
அந்த அழகு இங்கு மட்டும் திரட்டப்பட்டு, உலகத்துக்கே ஆதாரமானவன் வெளிப்படுத்தியதாகும்; அவளுக்கு ஒப்பாக இருப்பது காமதேவனின் நல்ல மனைவியும், காமனின் ஒளியுமே.
திரஸ்க்ரு'தஸ்து ஶோகோயம் பிதா மாதா ந காரணம்। யதி மாம் நைஷ ஆதத்தே ஸ்வல்பம் மயி ந பாஷதே
இந்த துயரம் தந்தையாலும் தாயாலும் அல்ல, நிராகரிப்பால் வந்தது; அவன் என்னை ஏற்கவில்லை, சிறிதும் என்னிடம் பேசவில்லை என்றால்—
அஸ்யாநுஸ்மரணாந்ம்ரு'த்யுஃ ப்ரபவிஷ்யதி ஶோகஜஃ। அநாகஸி ச பத்ந்யாம் து க்ஷிப்ரம் யாதேயமீத்ரு'ஶீ
அவனை நினைத்து வரும் துக்கத்தால் மரணம் என்னை வெல்லும்; நான் குற்றமற்ற மனைவியாக இருந்தும், இத்தகைய நிலையில் விரைவில் அழிந்துவிடுவேன்.
குசயோர்மணிஶோபாயை ஶுத்தாம்புஜ ஸமத்யுதிஃ। முகமஸ்ய ப்ரபஶ்யம்த்யா மநோ மே த்யாநமாகதம்
அவனது மார்பில் உள்ள மணிகளின் ஒளி தூய தாமரையின் பிரகாசத்துக்கு ஒப்பாகும்; அவன் முகத்தை நான் பார்த்தபோது, என் மனம் முழுவதும் தியானத்தில் மூழ்கியது.
அஸ்யாம்கஸ்பர்ஶஸம்யோகாந்ந சேத்த்வம் பஹு மந்யஸே। ஸ்ப்ரு'ஶந்நடஸி தர்ஹி ந த்வம் ஶரீரம் விததம் பரம்
அவனது உடலைத் தொடும் சந்தோஷத்தையும் சேர்க்கையையும் மதிக்கவில்லை என்றால், நீ அவனைத் தொடினாலும், நடமாடினாலும், உன் உடல் வீணாகும்.
அதவாஸ்ய ந தோஷோஸ்தி யத்ரு'ச்சாசாரகோ ஹ்யஸி। முஷிதஃ ஸ்மர நூநம் த்வம் ஸம்ரக்ஷ ஸ்வாம் ப்ரியாம் ரதிம்
அல்லது, உனக்கு குற்றமில்லை, ஏனெனில் நீ இயற்கையாக நடக்கிறாய்; நிச்சயமாக காதல் உன்னை வென்றுவிட்டது—உன் இனிய மகிழ்ச்சியை நீ பாதுகாப்பாயாக.
த்வத்தோபி த்ரு'ஶ்யதே யேந ரூபேணாயம் ஸ்மராதிகஃ। மமாநேந மநோரத்ந ஸர்வஸ்வம் ச ஹ்ரு'தம் த்ரு'டம்
உன்னைவிட அழகுடன், அவன் காமதேவனைவிட மேலானவன் என்று தெரிகிறது; அவனால் என் மனமும், என் பொக்கிஷமும், என் உயிரும் உறுதியாக பறிக்கப்பட்டுவிட்டன.
ஶோபா யா த்ரு'ஶ்யதே வக்த்ரே ஸா குதஃ ஶஶலக்ஷ்மணி। நோபமா ஸகலம் கஸ்ய நிஷ்கலம்கேந ஶஸ்யதே
அவனது முகத்தில் காணும் அழகு, களங்கம் உள்ள சந்திரனில் எங்கே கிடைக்கும்? குறையில்லாதவனுக்கு எந்த ஒப்புமையும் புகழப்படுவதில்லை.