ஸ்தலஜா ஜலஜாஶ்சைவ ஸ்வேதாம்டோத்பிஜ்ஜராயுஜாஃ। ஸகாமா வாப்யகாமா வா புஷ்கரே து வநே ம்ரு'தாஃ
நிலத்தில் பிறந்தோ, நீரில் பிறந்தோ, வியர்வையால் பிறந்தோ, முட்டையிலிருந்து பிறந்தோ, கருவில் பிறந்தோ, ஆசையோடு இருந்தோ, ஆசையில்லாமலோ, புஷ்கர வனத்தில் இறந்தவர்கள்—
ஸூர்யப்ரபவிமாநஸ்தா ப்ரஹ்மலோகம் ப்ரயாம்தி தே। கலௌ யுகே மஹாகோரே ப்ரஜாஃ பாபஸமீரிதாஃ
அவர்கள் சூரியனைப் போல ஒளிரும் வானரதங்களில் அமர்ந்து பிரம்மா உலகை அடைகிறார்கள். கலியுகம் என்ற கொடிய காலத்தில், மக்கள் பாவத்தால் தூண்டப்படுகிறார்கள்.
நாந்யேநாஸ்மிந்நுபாயேந தர்மஃ ஸ்வர்கஶ்ச லப்யதே। வஸம்தி புஷ்கரே யே து ப்ரஹ்மார்சநரதா நராஃ
இந்த உலகில் வேறு எந்த வழியாலும் தர்மமும் சொர்க்கமும் கிடைக்காது; ஆனால் புஷ்கரத்தில் வாழ்ந்து, பிரம்மாவை வழிபடுவதில் ஈடுபடும் மனிதர்கள்—
கலௌ யுகே க்ரு'தார்தாஸ்தே க்லிஶ்யம்த்யந்யே நிரர்தகாஃ। ராத்ரௌ கரோதி யத்பாபம் நரஃ பம்சபிரிம்த்ரியைஃ
கலியுகத்தில் அவர்கள் தங்கள் குறிக்கோளை அடைகிறார்கள்; மற்றவர்கள் பயனின்றி துன்பப்படுகிறார்கள். மனிதன் இரவில் ஐந்து உணர்வுகளால் செய்யும் பாவம்—
கர்மணா மநஸா வாசா காமக்ரோதவஶாநுகாஃ। ப்ராதஃ ஸ ஜலமாஸாத்ய புஷ்கரே து பிதாமஹம்
செயலால், மனதால், வார்த்தையால், ஆசை, கோபம் ஆகியவற்றால் செய்யப்படும் பாவம்—even, காலையில் புஷ்கரத்தில் பிரம்மாவை அடைந்து தூய்மையாக இருந்தால்—
அபிகம்ய ஶுசிர்பூத்த்வா தஸ்மாத்பாபாத்ப்ரமுச்யதே। உதயேऽர்கஸ்ய சாரப்ய யாவத்தர்ஶநமூர்த்வகம்
அவன் அந்த பாவத்திலிருந்து விடுபடுகிறான்; சூரியன் உதயமாகும் நேரத்தில் தூய்மையுடன் வந்து, சூரியனைப் பார்க்கும் வரை அந்த நன்மை நிலைநிறைகிறது.
மாநஸாக்யே ப்ரஸம்சிம்த்ய ப்ரஹ்மயோகே ஹரேதகம்। த்ரு'ஷ்ட்வா விரிம்சிம் மத்யாஹ்நே நரஃ பாபாத்ப்ரமுச்யதே
மனதை ஒருமைப்படுத்தி பரமத்துடன் ஒன்றிப்பதன் மூலம் பாவங்கள் நீங்கும்; மதிய நேரத்தில் பிரம்மாவை தரிசித்தால் மனிதன் பாவங்கள் எல்லாம் விலகுவான்.
மத்யாஹ்நாஸ்தமயாந்தம் யதிம்த்ரியைஃ பாபமாசரேத்। பிதாமஹஸ்ய ஸம்த்யாயாம் தர்ஶநாதேவ முச்யதே
மதியிலிருந்து சாயங்காலம் வரை எந்தவொரு பாவமும் இச்சையால் செய்கிறானாகிலும், அந்த பிதாமகனின் சந்தியைக் காணும் போது அவன் பாவங்கள் நீங்கும்.
ஶப்தாதீந்விஷயாந்ஸர்வாந்பும்ஜாநோபி ஸகாமதஃ। யஃ புஷ்கரே ப்ரஹ்மபக்தோ நிவஸேத்தபஸி ஸ்திதஃ
ஒவ்வொரு இச்சையோடும், ஒலி முதலிய அனைத்து உணர்வுப்பொருள்களையும் அனுபவிப்பவரும், பூஷ்கரத்தில் பிரம்மாவை பக்தியுடன் தவத்தில் நிலைத்திருப்பவராக இருந்தால்,
புஷ்கராரண்யமத்யஸ்தோ மிஷ்டாந்நாஸ்வாதபோஜநஃ। த்ரிகாலமபி பும்ஜாநோ வாயுபக்ஷஸமோ மதஃ
பூஷ்கரக் காடின் நடுவில் இருந்து, இனிய உணவுகளை தினமும் மூன்று வேளையும் உண்டாலும், அவன் காற்றை மட்டுமே உணவாக உட்கொள்பவருக்கு சமமாக கருதப்படுவான்.
வஸம்தி புஷ்கரே யே து நராஃ ஸுக்ரு'தகர்மிணஃ। தே லபம்தே மஹாபோகாந்க்ஷேத்ரஸ்யாஸ்ய ப்ரபாவதஃ
பூஷ்கரத்தில் வாழும் நல்ல செயல்கள் உடைய மனிதர்கள், இந்தத் தலத்தின் பெருமையால் மிகுந்த இன்பங்களை அடைவார்கள்.
யதா மஹோததேஸ்துல்யோ ந சாந்யோऽஸ்தி ஜலாஶயஃ। ததா வை புஷ்கரஸ்யாபி ஸமம் தீர்தம் ந வித்யதே
எப்படி பெரிய கடலை ஒப்பது போல் வேறு எந்த நீர்நிலையும் இல்லையோ, அதுபோல் பூஷ்கரத்துக்கு சமமான தீர்த்தம் வேறு எதுவும் இல்லை.
புஷ்கராரண்யஸத்ரு'ஶம் தீர்தம் நாஸ்த்யதிகம் குணைஃ। அத தேऽந்யாந்ப்ரவக்ஷ்யாமி க்ஷேத்ரே யேऽஸ்மிந்வ்யவஸ்திதாஃ
பூஷ்கரக் காடு போன்ற சிறப்பும், குணமும் கொண்ட தீர்த்தம் வேறு இல்லை; இப்போது இதில் நிலைத்திருப்பவர்களை உனக்கு சொல்கிறேன்.
விஷ்ணுநா ஸஹிதாஃ ஸர்வ இம்த்ராத்யாஶ்ச திவௌகஸஃ। கஜவக்த்ரஃ குமாரஶ்ச ரேவம்தஃ ஸதிவாகரஃ
விஷ்ணுவுடன் சேர்ந்து இந்திரன் முதலிய எல்லா தேவர்களும், யானை முகத்தோனும், குமாரனும், ரேவந்தனும், சூரியனும் இங்கு உள்ளனர்.
ஶிவதூதீ ததா தேவீ கந்யா க்ஷேமம்கரீ ஸதா। அலம் தபோபிர்நியமைஃ ஸுக்ரியார்சநகாரிணாம்
சிவதூதியும், தேவியும், எப்போதும் நன்மை தரும் கன்னியும், நல்லவர்கள் செய்யும் தவம், கட்டுப்பாடு, பூஜை ஆகியவற்றால் எப்போதும் திருப்தியடைகின்றனர்.
வ்ரதோபவாஸகர்மாணி க்ரு'த்வாந்யத்ர மஹாம்த்யபி। ஜ்யேஷ்டே து புஷ்கராரண்யே யஸ்திஷ்டதி நிருத்யமஃ
வேறு எங்கேயும் பெரிய விரதங்கள், உண்ணாவிரதங்கள், கர்மங்கள் செய்தாலும், இங்கு பூஷ்கரக் காடில் சிரமமில்லாமல் இருப்பவர்,
லபதே ஸர்வகாமித்வம் யோऽத்ரைவாஸ்தே த்விஜஃ ஸதா। பிதாமஹஸமம் யாதி ஸ்தாநம் பரமமவ்யயம்
இங்கு எப்போதும் தங்கும் அந்தத் துவிஜன் எல்லா ஆசைகளும் நிறைவேறி, பிதாமகனுக்கு சமமான உயர்ந்த நிலையை அடைவான்.
க்ரு'தே த்வாதஶபிர்வர்ஷைஸ்த்ரேதாயாம் ஹாயநேந து। மாஸேந த்வாபரே பீஷ்ம அஹோராத்ரேண தத்கலௌ
கிருதயுகத்தில் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள், திரேதாயுகத்தில் ஒரு ஆண்டு, துவாபரயுகத்தில் ஒரு மாதம், கலியுகத்தில் ஒரு நாள் இரவு மட்டும் போதும், பீஷ்மா.
பலம் ஸம்ப்ராப்யதே லோகே க்ஷேத்ரேஸ்மிம்ஸ்தீர்தவாஸிபிஃ। இத்யேவம் தேவதேவேந புரோக்தம் ப்ரஹ்மணா மம
இந்தத் தீர்த்தத்தில் வாழ்பவர்களுக்கு இம்மையிலேயே பலன் கிடைக்கும்; இதைத் தேவதேவன் பிரம்மா முன்பே எனக்குச் சொன்னார்.
நாதஃ பரதரம் கிம்சித்க்ஷேத்ரமஸ்தீஹ பூதலே। தஸ்மாத்ஸர்வப்ரயத்நேநாரண்யமேதத்ஸமாஶ்ரயேத்
இந்த பூமியில் இதைவிட உயர்ந்த தலம் எதுவும் இல்லை; ஆகவே முழு முயற்சியுடன் இந்தக் காடை அடைய வேண்டும்.
க்ரு'ஹஸ்தோ ப்ரஹ்மசாரீ ச வாநப்ரஸ்தோऽத பிக்ஷுகஃ। யதோக்தகாரிணஃ ஸர்வே கச்சம்தி பரமாம் கதிம்
கிருஹஸ்தன், பிரம்மச்சாரி, வனவாசி, பிக்ஷுகன் ஆகியோர் விதிப்படி நடக்கின்றால், அவர்கள் எல்லோரும் உயர்ந்த நிலையை அடைவார்கள்.
ஏகஸ்மிந்நாஶ்ரமே தர்மம் யோऽநுதிஷ்டேத்யதாவிதி। அகாமத்வேஷஸம்யுக்தஃ ஸ பரத்ர மஹீயதே
ஏதேனும் ஒரே ஆசிரமத்தில், விருப்பமோ வெறுப்புமின்றி, முறையோடு தர்மத்தைப் பின்பற்றுவோர் மறுமையில் பெருமை பெறுவார்கள்.
சதுஷ்பதாஹி நிஃஶ்ரேணீ ப்ரஹ்மணேஹ ப்ரதிஷ்டிதா। ஏதாமாஶ்ரித்ய நிஶ்ரேணீம் ப்ரஹ்மலோகே மஹீயதே
நான்கு பாதைகளும் சந்திக்கும் இடத்தில் பரமனை அடைய ஏறும் படிக்கட்டு அமைக்கப்பட்டுள்ளது; அதை நம்பி நடப்போர் பிரம்மலோகத்தில் புகழ்பெறுவார்கள்.
ஆயுஷோऽபி சதுர்பாகம் ப்ரஹ்மசார்யநஸூயகஃ। குரௌ வா குருபுத்ரே வா வஸேத்தர்மார்தகோவிதஃ
ஆயுளின் நான்கில் ஒரு பகுதியை, பொறாமையில்லாத பிரம்மச்சாரி, குருவிடமோ, குருவின் மகனிடமோ, தர்மத்திலும் செல்வத்திலும் தேர்ச்சி பெற்று கழிக்க வேண்டும்.
கர்மாதிரேகேண குரோரத்யேதவ்யம் புபூஷதா। தக்ஷிணாநாம் ப்ரதாபீ ஸ்யாதாஹூதோ குருமாஶ்ரயேத்
அறிவு பெற விரும்புகிறவன், வழக்கமான கடமைகளைத் தவிர, ஆசானிடம் படிக்க வேண்டும். அழைக்கப்பட்டபோது, அவசியமான பரிசுகளை வழங்கி, ஆசானிடம் அடைக்கலம் புக வேண்டும்.
ஜகந்யஶாயீ பூர்வம் ஸ்யாதுத்தாயீ குருவேஶ்மநி। யச்ச ஶிஷ்யேண கர்த்தவ்யம் கார்யமாஸேவநாதிகம்
ஆசானின் வீட்டில், மாணவன் கடைசியாக உறங்க வேண்டும், முதலில் எழுந்திருக்க வேண்டும். அவனுக்குத் தேவையான சேவை மற்றும் கடமைகளை எல்லாம் செய்ய வேண்டும்.
க்ரு'தமித்யேவ தத்ஸர்வம் க்ரு'த்வா திஷ்டேத்து பார்ஶ்வதஃ। கிம்கரஃ ஸர்வகாரீ ச ஸர்வகர்மஸுகோவிதஃ
அனைத்து பணிகளையும் செய்து முடித்தவுடன், அவன் ஆசானின் அருகில் நின்று, 'இவை எல்லாம் முடிந்துவிட்டது' என்று எண்ண வேண்டும். எல்லா பணிகளிலும் துணை நிற்கும், எல்லா வேலையிலும் திறமை உள்ளவன் ஆக இருக்க வேண்டும்.
ஶுசிர்தக்ஷோ குணோபேதோ ப்ரூயாதிஷ்டமதோத்தரம்। சக்ஷுஷா குருமவ்யக்ரோ நிரீக்ஷேத ஜிதேம்த்ரியஃ
அவன் தூய்மையுடன், திறமையுடன், நல்ல குணங்களுடன் இருக்க வேண்டும்; கேட்கப்பட்டால் மட்டும் பேச வேண்டும். அவன் மனதை ஒருமுகப்படுத்தி, ஆசானை கவனமாகப் பார்க்க வேண்டும்; அவன் உணர்ச்சிகளை கட்டுப்படுத்தியவனாக இருக்க வேண்டும்.
நாऽபுக்தவதி சாஶ்நீயாதபீதவதி நோ பிபேத்। ந திஷ்டதி ததாஸீத ந ஸுப்தேநைவ ஸம்விஶேத்
ஆசான் சாப்பிடும் முன் மாணவன் சாப்பிடக் கூடாது; ஆசான் குடிப்பதற்கு முன் குடிக்கக் கூடாது; ஆசான் நின்றிருக்கையில் மாணவன் உட்காரக் கூடாது; ஆசான் விழித்திருக்கும் போது மாணவன் படுக்கக் கூடாது.
உத்தாநாப்யாம் ச பாணிப்யாம் பாதாவஸ்ய ம்ரு'து ஸ்ப்ரு'ஶேத்। தக்ஷிணம் தக்ஷிணேநைவ ஸவ்யம் ஸவ்யேந பீடயேத்
இரு கைகளையும் நீட்டி, ஆசானின் கால்களை மெதுவாகத் தொட வேண்டும்; வலது காலை வலது கையால், இடது காலை இடது கையால் மென்மையாக அழுத்த வேண்டும்.