ந்ரு'த்யவாதித்ரகீதைஶ்ச ஸர்வரத்நோபஹாரகைஃ। பக்ஷ்யபோஜ்யாந்நபாநைஶ்ச யா பூஜா க்ரியதே நரைஃ
நடனம், இசைக்கருவி, பாடல், எல்லா வகை ரத்தின பரிசுகள், சாப்பாடு, பானம், பலகாரம் ஆகியவற்றால் மனிதர்கள் செய்யும் பூஜை,
பிதாமஹம் ஸமுத்திஶ்ய பக்திஸ்ஸா லௌகிகீ மதா। வேதமம்த்ரஹவிர்யோகைர்பக்திர்யா வைதிகீ மதா
பிதாமஹனை நினைத்து செய்யும் பக்தியே உலகியலாகும்; வேத மந்திரங்களும் ஹவனங்களும் சேர்த்து செய்யும் பக்தியே வேத முறையாகும்.
தர்ஶே வா பௌர்ணமாஸ்யாம் வா கர்தவ்யமக்நிஹோத்ரகம்। ப்ரஶஸ்தம் தக்ஷிணாதாநம் புரோடாஶம் சருக்ரியா
அமாவாசை அல்லது பௌர்ணமி நாளில் அக்னிஹோத்ரம் செய்ய வேண்டும்; தானம் கொடுப்பதும், பண்டம் அர்ப்பணிப்பதும், சாரு சமையலும் சிறந்ததாகும்.
இஷ்டிர்த்ரு'திஃ ஸோமபாநாம் யஜ்ஞீயம் கர்ம ஸர்வஶஃ। ரு'க்யஜுஃஸாமஜாப்யாநி ஸம்ஹிதாத்யயநாநி ச
யாகம், மன உறுதி, சோமபானம், எல்லா யாகச் செயல்களும், ரிக், யஜுர், சாம வேதங்களை ஜபிப்பதும், சங்கீதங்களை படிப்பதும்,
க்ரியம்தே விதிமுத்திஶ்ய ஸா பக்திர்வைதிகீஷ்யதே। அக்நி பூம்யநிலாகாஶாம்புநிஶாகரபாஸ்கரம்
இவை எல்லாம் விதிப்படி செய்யப்படுகின்றன; இதுவே வேத பக்தி என்று கருதப்படுகிறது. அக்னி, பூமி, காற்று, ஆகாயம், நீர், சந்திரன், சூரியன் ஆகியவற்றை நோக்கி செய்யும் வழிபாடு,
ஸமுத்திஶ்ய க்ரு'தம் கர்ம தத்ஸர்வம் ப்ரஹ்மதைவதம்। ஆத்யாத்மிகீ து த்விவிதா ப்ரஹ்மபக்திஃ ஸ்திதா ந்ரு'ப
இவற்றை நோக்கி செய்யப்படும் எல்லா செயல்களும் பிரம்மதேவதையாகக் கருதப்படும். ஆன்மீக பக்தி இருவகைப்படும் என்று அரசே கூறப்படுகிறது.
ஸம்க்யாக்யா யோகஜா சாந்யா விபாகம் தத்ர மே ஶ்ரு'ணு। சதுர்விம்ஶதிதத்வாநி ப்ரதாநாதீநி ஸம்க்யயா
யோகத்திலிருந்து தோன்றிய சங்க்யம் என்றொரு முறையும் உள்ளது. அதன் வகைப்பாடுகளை என்னிடம் இருந்து கேள். முதலில் பிரதானம் முதலான இருபத்திநாலு தத்துவங்களை சங்க்யம் எண்ணிக்கையால் கூறுகிறது.
அசேதநாநி போக்யாநி புருஷஃ பம்சவிம்ஶகஃ। சேதநஃ புருஷோ போக்தா ந கர்தா தஸ்ய கர்மணஃ
அவை உயிரற்றவை, அனுபவிக்கப்படுவதற்கான பொருள்கள். இருபத்தி ஐந்தாவது தத்துவம் புருஷன். புருஷன் அறிவுள்ளவன், அனுபவிப்பவன், ஆனால் செய்பவன் அல்ல.
ஆத்மா நித்யோऽவ்யயஶ்சைவ அதிஷ்டாதா ப்ரயோஜகஃ। அவ்யக்தஃ புருஷோ நித்யஃ காரணம் ச பிதாமஹஃ
ஆன்மா என்றென்றும் நிலைத்ததும் அழிவற்றதும், எல்லாவற்றிற்கும் காரணமாக இருப்பதும் தூண்டுபவரும் ஆவான். புருஷன் வெளிப்படாதவன், சாச்வதன், காரணமும் மூதாதையுமாக இருக்கிறான்.
தத்வஸர்கோ பாவஸர்கோ பூதஸர்கஶ்ச தத்த்வதஃ। ஸம்க்யயா பரிஸம்க்யாய ப்ரதாநம் ச குணாத்மகம்
தத்துவங்களின் உருவாக்கம், நிலைகளின் உருவாக்கம், மற்றும் பஞ்சபூதங்களின் உருவாக்கம் ஆகியவை உண்மையில் சங்க்யம் கூறும் எண்ணிக்கையின்படி. பிரதானம் குணங்களால் ஆனது.
ஸாதர்ம்யமாநமைஶ்வர்யம் ப்ரதாநம் ச விதர்மி ச। காரணத்வம் ச ப்ரஹ்மத்வம் காம்யத்வமிதமுச்யதே
ஒற்றுமை, ஐஸ்வரியம், பிரதானம் மற்றும் வேறுபாடு, காரணம், பரமத்துவம், விரும்பத்தக்க தன்மை—இவை எல்லாம் இப்படிச் சொல்லப்படுகின்றன.
ப்ரயோஜ்யத்வம் ப்ரதாநஸ்ய வைதர்ம்யமிதமுச்யதே। ஸர்வத்ரகர்த்ரு'ஸ்யத்ப்ரஹ்மபுருஷஸ்யாப்யகர்த்ரு'தா
பிரதானம் பயன்படுத்தப்படக்கூடியது என்பதே அதன் வேறுபாடாகக் கூறப்படுகிறது. எல்லா இடங்களிலும் பிரம்ம புருஷன் செய்பவன், ஆனாலும் செய்பவன் அல்லாதவனாகவும் இருக்கிறான்.
சேதநத்வம் ப்ரதாநே ச ஸாதர்ம்யமிதமுச்யதே। தத்வாம்தரம் ச தத்வாநாம் கர்மகாரணமேவ ச
பிரதானத்தில் அறிவு இருப்பது ஒற்றுமையாகக் கூறப்படுகிறது. தத்துவங்களுக்குள் வேறுபாடும் அவற்றின் செயலுக்கான காரணங்களும் உள்ளன.
ப்ரயோஜநம் ச நையோஜ்யமைஶ்வர்யம் தத்வஸம்க்யயா। ஸம்க்யாஸ்தீத்யுச்யதே ப்ராஜ்ஞைர்விநிஶ்சித்யார்தசிம்தகைஃ
பயன், பயனில்லாதது, ஐஸ்வரியம்—இவை தத்துவங்களை எண்ணி வகைப்படுத்தப்படுகின்றன. இவ்வாறு பொருளை ஆராய்ந்த ஞானிகளால் சங்க்யம் என அழைக்கப்படுகிறது.
இதி தத்வஸ்ய ஸம்பாரம் தத்வஸம்க்யா ச தத்வதஃ। ப்ரஹ்மதத்வாதிகம் சாபி ஶ்ருத்வா தத்வம் விதுர்புதாஃ
இவ்வாறு தத்துவங்களின் தொகையும் அவற்றின் எண்ணிக்கையும் கூறப்பட்டது. பரம்பொருள் தத்துவம் மேலானது என்று கேட்ட ஞானிகள் உண்மையை அறிகின்றனர்.
ஸாம்க்யக்ரு'த்பக்திரேஷா ச ஸத்பிராத்யாத்மிகீ க்ரு'தா। யோகஜாமபி பக்தாநாம் ஶ்ரு'ணு பக்திம் பிதாமஹே
சங்க்யத்தைப் பின்பற்றுவோரின் பக்தி நல்லவர்களால் ஆன்மீகமாக நிறுவப்பட்டுள்ளது. யோகத்திலிருந்து எழும் பக்தியையும், பிதாமஹா, நீ கேள்.
ப்ராணாயாமபரோ நித்யம் த்யாநவாந்நியதேம்த்ரியஃ। பைக்ஷ்யபக்ஷீ வ்ரதீ வாபி ஸர்வப்ரத்யாஹ்ரு'தேம்த்ரியஃ
பிராணாயாமத்தில் ஈடுபட்டு, எப்போதும் தியானத்தில் மனதை வைத்திருப்பவன், இంద్రியங்களை அடக்கிக் கொண்டவன், பிச்சை உணவு உண்ணும் தவம் மேற்கொள்வவன், எல்லா இంద్రியங்களையும் திரும்பப் பெற்றிருப்பவன்.
தாரணம் ஹ்ரு'தயே குர்யாத்த்யாயமாநஃ ப்ரஜேஶ்வரம்। ஹ்ரு'த்பத்மகர்ணிகாஸீநம் ரக்தவக்த்ரம் ஸுலோசநம்
அவன் தியானத்தில் மனதை வைத்து, உயிர்களின் ஆண்டவனை, இதயத்திலுள்ள தாமரை மலரின் நடுவில் அமர்ந்திருப்பவனை, சிவந்த முகமும் அழகான கண்களும் உடையவனை மனதில் நிறுத்திக் கொள்ள வேண்டும்.
பரிதோ த்யோதிதமுகம் ப்ரஹ்மஸூத்ரகடீதடம்। சதுர்வக்த்ரம் சதுர்பாஹும் வரதாபயஹஸ்தகம்
அவனது முகம் எல்லா பக்கங்களிலும் ஒளிவீசுகிறது, இடுப்பில் புனித நூல் அணிந்திருக்கிறான், நான்கு முகங்களும் நான்கு கரங்களும் உடையவன், ஒரு கரம் வரம் தருவதற்கும் மற்றொன்று அஞ்சாமை அளிப்பதற்கும் உள்ளது.
யோகஜா மாநஸீ ஸித்திர்ப்ரஹ்மபக்திஃ பரா ஸ்ம்ரு'தா। ய ஏவம் பக்திமாந்தேவே ப்ரஹ்மபக்தஃ ஸ உச்யதே
யோகத்திலிருந்து தோன்றும் மனசாட்சி நிறைந்த பக்தியே பரம பக்தி என்று கூறப்படுகிறது. இப்படி பக்தி கொண்டவனே பரம்பொருளின் பக்தன் என அழைக்கப்படுகிறான்.
வ்ரு'த்திம் ச ஶ்ரு'ணு ராஜேம்த்ர யா ஸ்ம்ரு'தா க்ஷேத்ரவாஸிநாம்। ஸ்வயம் தேவேந விப்ராணாம் விஷ்ண்வாதீநாம் ஸமாகமே
மன்னா, புனித இடங்களில் வாழ்பவர்களுக்கு நினைவில் வைக்கப்பட்ட நடத்தை என்னவென்று கேள்; தெய்வம் தானே, பிராமணர்கள், விஷ்ணு மற்றும் பிறர் கூடிய இடத்தில் இதை அறிவித்தான்.
கதிதா விஸ்தராத்பூர்வம் ஸர்வேஷாம் தத்ர ஸந்நிதௌ। நிர்மமா நிரஹம்காரா நிஃஸம்கா நிஷ்பரிக்ரஹாஃ
அது முன்பே விரிவாக எல்லோரின் முன்னிலையில் கூறப்பட்டது; சொந்தம், அகம்பாவம், பாசம், சேர்க்கை ஆகியவை இல்லாமல் இருப்பது.
பம்துவர்கே ச நிஃஸ்நேஹாஸ்ஸமலோஷ்டாஶ்மகாம்சநாஃ। பூதாநாம் கர்மபிர்நித்யைர்விவிதைரபயப்ரதாஃ
உறவினர்களிடம் பாசம் இல்லாமல், மண், கல், பொன் ஆகியவற்றை சமமாகப் பார்க்க வேண்டும்; எல்லா உயிர்களுக்கும் எப்போதும் பலவகைச் செயல்களால் அஞ்சாமை அளிப்பவர்கள்.
ப்ராணாயாமபரா நித்யம் பரத்யாநபராயணாஃ। யாஜிநஃ ஶுசயோ நித்யம் யதிதர்மபராயணாஃ
எப்போதும் பிராணாயாமத்தில் ஈடுபட்டு, பரம தியானத்தில் மனதை வைத்திருப்பவர்கள், யாகங்களில் ஈடுபடுவோர், எப்போதும் தூய்மை கொண்டவர்கள், துறவிகளின் தர்மத்தில் நிலைத்திருப்பவர்கள்.
ஸாம்க்யயோகவிதிஜ்ஞாஶ்ச தர்மஜ்ஞாஶ்சிந்நஸம்ஶயாஃ। யஜம்தே விதிநாநேந யே விப்ராஃ க்ஷேத்ரவாஸிநஃ
சாங்கியமும் யோக முறைகளும் அறிந்த, தர்மத்தில் நிபுணராய், சந்தேகம் இல்லாத, புனித இடங்களில் வாழும் அந்தப் பிராமணர்கள், இந்த விதியின்படி யாகம் செய்கிறார்கள்.
அரண்யே பௌஷ்கரே தேஷாம் ம்ரு'தாநாம் ஸத்பலம் ஶ்ரு'ணு। வ்ரஜம்தி தே ஸுதுஷ்ப்ராபம் ப்ரஹ்மஸாயுஜ்யமக்ஷயம்
பௌஷ்கரா, புஷ்கர வனத்தில் உயிர் நீத்தவர்களுக்கு கிடைக்கும் சிறந்த பலனை இப்போது கேள்; அவர்கள் அடைய முடியாத, அழியாத பரம பிரம்ம ஒற்றுமையை அடைகிறார்கள்.
யத்ப்ராப்ய ந புநர்ஜந்ம லபந்தே ம்ரு'த்யுதாயகம்। புநராவர்தநம் ஹித்வா ப்ராஹ்மீவித்யாம் ஸமாஸ்திதாஃ
அந்த நிலையை அடைந்தவர்கள், மறுபடியும் பிறந்து மரணத்தை அனுபவிக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை; பிறவி சுழற்சியை விட்டுவிட்டு, பிரம்ம ஞானத்தில் நிலைபெறுகிறார்கள்.
புநராவ்ரு'த்திரந்யேஷாம் ப்ரபம்சாஶ்ரமவாஸிநாம்। கார்ஹஸ்த்யவிதிமாஶ்ரித்ய ஷட்கர்மநிரதஃ ஸதா
ஆனால், உலக வாழ்க்கையிலும் அதன் அத்தியாயங்களிலும் வாழும் மற்றவர்களுக்கு மறுபிறவி உண்டு; அவர்கள் எப்போதும் அறுச்செயல்களில் ஈடுபட்டு, குடும்பவாழ்க்கை முறையை பின்பற்றுகிறார்கள்.
ஜுஹோதி விதிநா ஸம்யங்மம்த்ரைர்யஜ்ஞே நிமம்த்ரிதஃ। அதிகம் பலமாப்நோதி ஸர்வதுஃகவிவர்ஜிதஃ
யாகத்திற்கு முறையாக அழைக்கப்பட்டு, விதிப்படி மந்திரங்களோடு ஹோமம் செய்பவர், எல்லா துயரங்களும் இல்லாத மிகச் சிறந்த பலனை பெறுகிறார்.
ஸர்வலோகேஷு சாப்யஸ்ய கதிர்ந ப்ரதிஹந்யதே। திவ்யேநைஶ்வர்யயோகேந ஸ்வாரூடஃ ஸபரிக்ரஹஃ௨௦௦ 1.15.
அவரது பாதை எல்லா உலகங்களிலும் எங்கும் தடையில்லாமல் செல்லும்; தெய்வீகமான ஐஸ்வர்யமும் செல்வமும் உடையவனாய், தன் உறவினர்களோடு உயர்வை அடைகிறார்.