காமகாஃ காமரூபாஶ்ச காமரூபபலப்ரதாஃ। காமஸம்தர்ஶநாஃ பும்ஸாம் தபஃஸித்த்யுஜ்வலா ந்ரு'ணாம்
"நீங்கள் விரும்பும் இடத்திற்குச் செல்லவும், விரும்பும் வடிவம் எடுக்கவும், விரும்பிய பலனை வழங்கவும் முடியும்; மனிதர்களின் ஆசைகள் நிறைவேறும், தவத்தின் வெற்றியால் பிரகாசிக்கும்."
ஶ்ரியா பரமயா யுக்தா மத்ப்ரஸாதாத்பவிஷ்யத। ஏவம் ஸ வரதோ ப்ரஹ்மா அநுஜக்ராஹ பாதபாந்
"உயர்ந்த செல்வம் உங்களுடன் எப்போதும் இருக்கும்; என் அருளால் நீங்கள் இப்படிப் பெறுவீர்கள்." இப்படிச் சொன்ன வரம் அளிக்கும் பிரம்மா, அந்த மரங்களை ஆசீர்வதித்தார்.
ஸ்தித்வா வர்ஷ ஸஹஸ்ரம் து புஷ்கரம் ப்ரக்ஷிபத்புவி। க்ஷிதிர்நிபதிதா தேந வ்யகம்பத ரஸாதலம்
ஆயிரம் ஆண்டுகள் தங்கி, புஷ்கரத்தை பூமியில் எறிந்தார்; அது விழுந்ததால், பூமி பாதாளம் வரை நடுங்கியது.
விவஶாஸ்தத்யஜுர்வேலாம் ஸாகராஃ க்ஷுபிதோர்மயஃ। ஶக்ராஶநி ஹதாநீவ வ்யாக்ர வ்யாலா வ்ரு'தாநி ச
அலைகள் குழம்பி, கடல்கள் தங்கள் கரையை விட்டு விலகின; இந்திரனின் இடி தாக்கப்பட்டதைப் போல, புலிகள் மற்றும் காட்டு விலங்குகள் பரவி ஓடின.
ஶிகராண்யப்யஶீர்யம்த பர்வதாநாம் ஸஹஸ்ரஶஃ। தேவஸித்தவிமாநாநி கம்தர்வநகராணி ச
ஆயிரக்கணக்கான மலைச் சிகரங்கள் உடைந்தன; தேவர்களும் சித்தர்களும் வாழும் விமானங்கள், கந்தர்வ நகரங்களும் சிதைந்தன.
ப்ரசேலுர்பப்ரமுஃ பேதுர்விவிஶுஶ்ச தராதலம்। கபோதமேகாஃ காத்பேதுஃ புடஸம்காததர்ஶிநஃ
அவை நகர்ந்தும், அலைந்தும், விழுந்தும், பூமிக்குள் புகுந்தும் விட்டன; வானில் இருந்து, இறக்கை கூட்டமாகக் காணப்படும் புறாக் மேகங்கள் விழுந்தன.
ஜ்யோதிர்கணாம்ஶ்சாதயம்தோ பபூவுஸ்தீவ்ர பாஸ்கராஃ। மஹதா தஸ்ய ஶப்தேந மூகாம்தபதிரீக்ரு'தம்
விண்மீன்கள் மறைந்தன, சூரியர்கள் கடும் ஒளியுடன் இருந்தனர்; அந்தப் பெரும் சப்தத்தால் எல்லோரும் ஊமையுமாக, குருடுமாக, செவிடுமாக ஆனார்கள்.
பபூவ வ்யாகுலம் ஸர்வம் த்ரைலோக்யம் ஸசராசரம்। ஸுராஸுராணாம் ஸர்வேஷாம் ஶரீராணி மநாம்ஸி ச
மூன்று உலகங்களும், அசையும் அசையாத உயிர்களும் குழப்பமடைந்தன; தேவர்களும் அசுரர்களும், அவர்களின் உடலும் மனமும் கலங்கின.
அவஸேதுஶ்ச கிமிதி கிமித்யேதந்ந ஜஜ்ஞிரே। தைர்யமாலம்ப்ய ஸர்வேऽத ப்ரஹ்மாணம் சாப்யலோகயந்
இது என்ன? இது என்ன? என்று அவர்கள் குழம்பினர்; காரணம் புரியவில்லை. பிறகு தைரியமாக அனைவரும் பிரமனை நோக்கி பார்த்தார்கள்.
ந ச தே தமபஶ்யம்த குத்ர ப்ரஹ்மாகதோ ஹ்யபூத்। கிமர்தம் கம்பிதா பூமிர்நிமித்தோத்பாததர்ஶநம்
ஆனால் அவர்கள் அங்கே பிரமனை காணவில்லை; அவர் எங்கே போனார்? ஏன் பூமி நடுங்குகிறது? இந்த அபசுனங்கள் எதற்காக தோன்றின?
தாவத்விஷ்ணுர்கதஸ்தத்ர யத்ர தேவா வ்யவஸ்திதாஃ। ப்ரணிபத்ய இதம் வாக்யமுக்தவம்தோ திவௌகஸஃ
அப்போது விஷ்ணு, தேவர்கள் கூடியிருந்த இடத்திற்கு சென்றார்; வணங்கி, அந்த விண்ணுலகவர்கள் இப்படிப் பேசினார்கள்.
கிமேதத்பகவந்ப்ரூஹி நிமித்தோத்பாததர்ஶநம்। த்ரைலோக்யம் கம்பிதம் யேந ஸம்யுக்தம் காலதர்மணா
பெருமாளே, இந்த அபசுனங்கள் என்ன? இந்த உலகங்கள் எதனால் நடுங்கின? காலத்தின் எந்த சக்தியால் இது நிகழ்ந்தது என்பதைத் தயவு செய்து சொல்லுங்கள்.
ஜாதகல்பாவஸாநம் து பிந்நமர்யாதஸாகரம்। சத்வாரோ திக்கஜாஃ கிம் து பபூவுரசலாஶ்சலாஃ
ஒரு யுகத்தின் முடிவு வந்துவிட்டது போல் தெரிகிறது; ஒழுங்கு கடல் உடைந்தது போல உள்ளது; நான்கு திசைகளையும் தாங்கும் யானைகளும் நிலை குலைந்துள்ளன—இதற்கு காரணம் என்ன?
ஸமாவ்ரு'தா தரா கஸ்மாத்ஸப்தஸாகரவாரிணா। உத்பத்திர்நாஸ்தி ஶப்தஸ்ய பகவந்நிஃ ப்ரயோஜநா
ஏன் பூமி ஏழு கடல்களின் நீரால் சூழப்பட்டுள்ளது? பெருமாளே, அந்த ஒலி எதற்கும் காரணமில்லை, அதற்கு எந்த பயனும் இல்லை.
யாத்ரு'ஶோ வா ஸ்ம்ரு'தஃ ஶப்தோ ந பூதோ ந பவிஷ்யதி। த்ரைலோக்யமாகுலம் யேந சக்ரே ரௌத்ரேண சோத்யதா
இப்படி ஒரு ஒலி எப்போதும் கேள்விப்பட்டதில்லை; இதற்கு முன்பும் இல்லை, பிறகும் இல்லை; இந்த பயங்கரமான ஒலி மூலமாக மூன்று உலகங்களும் குழப்பமடைந்துள்ளன.
ஶுபோऽஶுபோ வா ஶப்தோரேயம் த்ரைலோக்யஸ்ய திவௌகஸாம்। பகவந்யதி ஜாநாஸி கிமேதத்கதயஸ்வ நஃ
இந்த ஒலி நல்லதா, கெட்டதா என்று மூன்று உலகங்களின் தேவர்களுக்குத் தெரியவில்லை; பெருமாளே, நீங்கள் அறிந்தால், இது என்னவென்று எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள்.
ஏவமுக்தோऽப்ரவீத்விஷ்ணுஃ பரமேணாநுபாவிதஃ। மா பைஷ்ட மருதஃ ஸர்வே ஶ்ரு'ணுத்வம் சாத்ர காரணம்
இவ்வாறு கேட்டபோது, உன்னத சக்தியுடன் கூடிய விஷ்ணு சொன்னார்: 'அஞ்ச வேண்டாம், எல்லா மருத்துகளும்; இப்போது காரணத்தை கேளுங்கள்.'
நிஶ்சயேநாநுவிஜ்ஞாய வக்ஷ்யாம்யேஷ யதாவிதம்। பத்மஹஸ்தோ ஹி பகவாந்ப்ரஹ்மா லோகபிதாமஹஃ
நிச்சயமாக அறிந்து, நான் இதை முறையாக விளக்குகிறேன்: தாமரைப்பிடியுடன் உள்ள பிரமா, உலகங்களின் முதல்வர்—
பூப்ரதேஶே புண்யராஶௌ யஜ்ஞம் கர்தும் வ்யவஸ்திதஃ। அவரோஹே பர்வதாநாம் வநே சாதீவஶோபநே
பூமியின் புனிதமான இடத்தில், மலையடிவாரத்தில் அழகான காடில், யாகம் செய்ய உறுதி செய்து அமர்ந்துள்ளார்.
கமலம் தஸ்ய ஹஸ்தாத்து பதிதம் தரணீதலே। தஸ்ய ஶப்தோ மஹாநேஷ யேந யூயம் ப்ரகம்பிதாஃ
அவரது கையிலிருந்து ஒரு தாமரை பூ பூமியில் விழுந்தது; அந்த பெரிய ஒலியே உங்களுக்கெல்லாம் நடுக்கத்தை உண்டாக்கியது.
தத்ராஸௌ தருவ்ரு'ம்தேந புஷ்பாமோதாபிநம்திதஃ। அநுக்ரு'ஹ்யாத பகவாந்வநம் தத்ஸம்ரு'காம்டஜம்
அங்கே, மரங்கள் கூட்டமாக மலரின் மணம் பரப்ப, அந்த பகவான் அந்த காடு, அதன் மிருகங்களும் பறவைகளும் உடன் ஏற்றுக்கொண்டார்.
ஜகதோऽநுக்ரஹார்தாய வாஸம் தத்ராந்வரோசயத்। புஷ்கரம் நாம தத்தீர்தம் க்ஷேத்ரம் வ்ரு'ஷபமேவ ச
உலகத்தின் நன்மைக்காக, அவர் அங்கே தங்க முடிவுசெய்தார்; அந்தத் தீர்த்தம் 'புஷ்கரம்' என்றும், அந்த நிலம் 'விருஷபம்' என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.
ஜநிதம் தத்பகவதா லோகாநாம் ஹிதகாரிணா। ப்ரஹ்மாணம் தத்ர வை கத்வா தோஷயத்வம் மயா ஸஹ
அந்த பகவான், உலக நன்மைக்காக அந்த இடத்தை நிறுவினார்; நீங்கள் என்னுடன் சேர்ந்து அங்கே சென்று பிரமாவை வணங்குங்கள்.
ஆராத்யமாநோ பகவாந்ப்ரதாஸ்யதி வராந்வராந்। இத்யுக்த்வா பகவாந்விஷ்ணுஃ ஸஹ தைர்தேவதாநவைஃ
அவரை ஆராதித்தால், அந்த பகவான் தொடர்ச்சியாக வரங்களை வழங்குவார். இவ்வாறு கூறி, பகவான் விஷ்ணு, அந்த தேவர்களும் தானவர்களும்—
ஜகாம தத்வநோத்தேஶம் யத்ராஸ்தே ஸ து கம்ஜஜஃ। ப்ரஹ்ரு'ஷ்டாஸ்துஷ்டமநஸஃ கோகிலாலாபலாபிதாஃ
அந்தக் காடின் பகுதியை நோக்கிச் சென்றார்கள், அங்கு தாமரையிலிருந்து பிறந்த பிரமா இருந்தார்; அவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன், மனம் நிறைந்த நிலையில், குயில்களின் கூவலோடு சென்றார்கள்.
புஷ்போச்சயோஜ்ஜ்வலம் ஶஸ்தம் விவிஶுர்ப்ரஹ்மணோ வநம்। ஸம்ப்ராப்தம் ஸர்வதேவைஸ்து வநம் நம்தநஸம்மிதம்
மலர்களின் அடுக்குகளால் ஒளிரும் அந்த அழகான பிரமாவின் காடினுள் அவர்கள் நுழைந்தார்கள்; எல்லா தேவர்களும் அந்த நந்தன வனத்தைப் போல் இருந்த அந்தக் காட்டை அடைந்தார்கள்.
பத்மிநீம்ரு'கபுஷ்பாட்யம் ஸுத்ரு'டம் ஶுஶுபே ததா। ப்ரவிஶ்யாத வநம் தேவாஃ ஸர்வபுஷ்போபஶோபிதம்
அந்த நேரத்தில், தாமரை மலரும் காட்டு மலர்களும் நிறைந்த அந்த காட்டில் அழகு மிகுந்த வலிமை தெரிந்தது. அப்போது எல்லா தேவதைகளும் அந்த மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட காட்டுக்குள் நுழைந்தார்கள்.
இஹ தேவோஸ்தீதி தேவா பப்ரமுஶ்ச தித்ரு'க்ஷவஃ। ம்ரு'கயம்தஸ்ததஸ்தே து ஸர்வே தேவாஃ ஸவாஸவாஃ
இங்கே தேவர்கள் இருக்கிறார்கள் என்று கூறிக்கொண்டு, தேவதைகள் எல்லோரும் பார்ப்பதற்காக அங்கும் இங்கும் திரிந்தார்கள்; அந்த இடத்தில் இந்திரனுடன் கூடிய எல்லா தேவதைகளும் வேட்டையாடத் தொடங்கினார்கள்.
அத்புதஸ்ய வநஸ்யாம்தம் ந தே தத்ரு'ஶுராஶுகாஃ। விசிந்வத்பிஸ்ததா தேவம் தைவைர்வாயுர்விலோகிதஃ
அந்த அதிசயமான காட்டின் முடிவை, அவர்கள் வேகமாக சென்றாலும் காணவில்லை. தேடிக்கொண்டிருந்த போது, அந்த இடத்தில் வாயு தேவனை மற்ற தேவதைகள் கவனித்தார்கள்.
ஸ தாநுவாச ப்ரஹ்மாணம் ந த்ரக்ஷ்யத தபோ விநா। ததா கிந்நா விசிந்வம்தஸ்தஸ்மிந்பர்வதரோதஸி
அப்போது வாயு அவர்கள் அனைவரிடமும், "தவம் செய்யாமல் பிரம்மனை நீங்கள் காண முடியாது" என்று சொன்னான். தேடி தேடி சோர்ந்த அவர்கள் அந்த மலைச்சரிவில் இருந்தார்கள்.