சிந்நே வக்த்ரே ததோ தேவா ஹ்ரு'ஷ்டாஸ்தம் வ்ரு'ஷபத்வஜம்। துஷ்டுவுர்விவிதைஸ்தோத்ரைர்தேவதேவம் கபர்திநம்
தலை வெட்டப்பட்டதும், தேவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன், எருது கொடியைத் தாங்கிய, ஜடாமுடியுடைய தேவாதி தேவனை பலவிதமான பாடல்களால் போற்றினர்.
தேவா ஊசுஃ। நமஃ கபாலிநே நித்யம் மஹாகாலஸ்ய காலிநே। ஐஶ்வர்யஜ்ஞாநயுக்தாய ஸர்வபாகப்ரதாயிநே
தேவர்கள் கூறினார்கள்: "எப்போதும் தலையைத் தாங்கியவரே, மகாகாலனுடைய காலனே, ஐஸ்வரியம், ஞானம் உடையவரே, எல்லாவற்றையும் பகிர்ந்து தருவீரே, உமக்கு வணக்கம்."
நமோ ஹர்ஷவிலாஸாய ஸர்வதேவமயாய ச। கலௌ ஸம்ஹாரகர்தா த்வம் மஹாகாலஃ ஸ்ம்ரு'தோ ஹ்யஸி
"மகிழ்ச்சியில் ஆனந்தமடையும் பெருமானே, எல்லா தேவர்களிலும் உமையே காண்கிறோம்; கலியுகத்தில் நீங்களே அழிப்பவர், மகாகாலன் என்று அழைக்கப்படுகிறீர்."
பக்தாநாமார்திநாஶஸ்த்வம் துஃகாம்தஸ்தேந சோச்யஸே। ஶம்கரோஷ்யாஶுபக்தாநாம் தேந த்வம் ஶம்கரஃ ஸ்ம்ரு'தஃ
"பக்தர்களின் துயரங்களை நீக்குபவர் நீரே; அதனால் துன்பம் முடிவுக்கு வருவதாக அழைக்கப்படுகிறீர். பக்தர்களுக்கு நன்மை தருபவர் நீரே; அதனால் உமக்கு சங்கேந்திரன் என்று பெயர் வந்தது."
சிந்நம் ப்ரஹ்மஶிரோ யஸ்மாத்த்வம் கபாலம் பிபர்ஷி ச। தேந தேவ கபாலீ த்வம் ஸ்துதோ ஹ்யத்ய ப்ரஸீத நஃ
"பிரம்மாவின் தலையை வெட்டி, அதைத் தாங்கியுள்ளீர் என்பதால், இன்று உம்மை 'கபாலி' என்று போற்றுகிறோம்; எங்கள் மீது அருள் புரியுங்கள், தேவா."
ஏவம் ஸ்துதஃ ப்ரஸந்நாத்மா தேவாந்ப்ரஸ்தாப்ய ஶம்கரஃ। ஸ்வாநி திஷ்ண்யாநி பகவாம்ஸ்தத்ரைவாஸீந்முதாந்விதஃ
இவ்வாறு போற்றப்பட்டு, மனம் மகிழ்ந்த சங்கரன், தேவர்களை அனுப்பி, தானே அங்கேயே ஆனந்தத்துடன் தனது ஆசனத்தில் அமர்ந்தார்.
விஜ்ஞாய ப்ரஹ்மணோ பாவம் ததோ வீரஸ்ய ஜந்ம ச। ஶிரோ நீரஸ்ய வாக்யாத்து லோகாநாம் கோபஶாம்தயே
பிரம்மாவின் இயல்பையும், வீரனின் பிறப்பையும் அறிந்து, தலை இல்லாதவனின் வார்த்தைகளால் உலகங்களின் கோபம் தணியச் செய்தான்.
ஶிரஸ்யம்ஜலிமாதாய துஷ்டாவாத ப்ரணம்ய தம்। தேஜோநிதி பரம் ப்ரஹ்ம ஜ்ஞாதுமித்தம் ப்ரஜாபதிம்
தலைக்கை சேர்த்து வணங்கி, ஒளி நிறைந்த பரம்பொருளான பிரம்மாவை அறிந்து, அவனைப் புகழ்ந்து வணங்கினான்.
நிருக்தஸூக்தரஹஸ்யைர்ரு'க்யஜுஃ ஸாமபாஷிதைஃ। ருத்ர உவாச। அப்ரமேய நமஸ்தேஸ்து பரமஸ்ய பராத்மநே
நிருக்தம், சூக்தம், ரிக், யஜூர், சாமம் ஆகிய மறைமொழிகளால் ருத்ரன் கூறினான்: அளவிட முடியாதவரே, உமக்கு வணக்கம், பரமாத்மாவே.
அத்புதாநாம் ப்ரஸூதிஸ்த்வம் தேஜஸாம் நிதிரக்ஷயஃ। விஜயாத்விஶ்வபாவஸ்த்வம் ஸ்ரு'ஷ்டிகர்தா மஹாத்யுதே
அற்புதங்களுக்குத் தோற்றம் நீயே, சக்திகளுக்குத் தீராத பொக்கிஷம் நீயே; உன் வெற்றியிலிருந்து உலகம் தோன்றுகிறது, நீயே படைப்பாளி, பெரும் ஒளி உடையவனே.
ஊர்த்த்வவக்த்ர நமஸ்தேஸ்து ஸத்வாத்மகதராத்மக। ஜலஶாயிந்ஜலோத்பந்ந ஜலாலய நமோஸ்து தே
மேல் நோக்கிய முகத்தையுடையவரே, உயிரின் சாரமும் பூமியின் ஆதாரமும் நீயே; நீர் மீது உறங்குபவனே, நீரிலிருந்து பிறந்தவனே, நீரில் தங்குபவனே, உமக்கு வணக்கம்.
ஜலஜோத்புல்லபத்ராக்ஷ ஜய தேவ பிதாமஹ। த்வயா ஹ்யுத்பாதிதஃ பூர்வம் ஸ்ரு'ஷ்ட்யர்தமஹமீஶ்வர
மலர்ந்த தாமரைக் கண்களையுடையவரே, வெற்றி உமக்கு, தேவனே, பெரியோர் எல்லாம் உமையே தந்தையெனக் கூறுவர்; படைப்புக்காக முன்னர் என்னை உம்மால் படைக்கப்பட்டேன், ஆண்டவரே.
யஜ்ஞாஹுதிஸதாஹார யஜ்ஞாம்கேஶ நமோऽஸ்து தே। ஸ்வர்ணகர்ப பத்மகர்ப தேவகர்ப ப்ரஜாபதே
யாகத்தில் எப்போதும் ஹவிசைப் பெறுபவனே, யாகத்தின் உறுப்புகளுக்கு இறையோனே, உமக்கு வணக்கம்; பொன்னில் தோன்றியவனே, தாமரையில் பிறந்தவனே, தேவகுலத்தில் பிறந்த ப்ரஜாபதியே.
த்வம் யஜ்ஞஸ்த்வம் வஷட்காரஃ ஸ்வதா த்வம் பத்மஸம்பவ। வசநேந து தேவாநாம் ஶிரஶ்சிந்நம் மயா ப்ரபோ
நீயே யாகம், நீயே வாஷட் என்று கூறப்படுபவன், நீயே ஸ்வதா, தாமரையில் பிறந்தவனே; தேவர்களின் கட்டளையால், ஆண்டவரே, நான் தலை வெட்டினேன்.
ப்ரஹ்மஹத்யாபிபூதோஸ்மி மாம் த்வம் பாஹி ஜகத்பதே। இத்யுக்தோ தேவதேவேந ப்ரஹ்மா வசநமப்ரவீத்
பிரம்மஹத்தி பாவம் என்னை ஆட்கொண்டது; உலகத்தின் ஆண்டவரே, என்னை காப்பாற்றும்! இவ்வாறு தேவாதி தேவனால் கூறப்பட்டபோது, பிரம்மா பதில் கூறினார்.
ப்ரஹ்மோவாச। ஸகா நாராணோ தேவஃ ஸ த்வாம் பூதம் கரிஷ்யதி। கீர்தநீயஸ்த்வயா தந்யஃ ஸ மே பூஜ்யஃ ஸ்வயம் விபுஃ
பிரம்மா கூறினார்: என் நண்பன் நாராயணன் உன்னை பாவமின்றி தூயவனாக ஆக்குவான்; அவனை நீ புகழ வேண்டும், அவன் பாக்கியசாலி, அவனை நான் வழிபடுகிறேன், அவன் எல்லாவற்றையும் நிறைத்தவன்.
அநுத்யாதோऽஸி வை நூநம் தேந தேவேந விஷ்ணுநா। யேந தே பக்திருத்பந்நா ஸ்தோதும் மாம் மதிருத்திதா
அந்த தேவன் விஷ்ணுவால் நீ எப்போதும் மனதில் நினைவாக இருக்கிறாய்; அவனால் உனக்கு பக்தி பிறந்தது, என்னை புகழும் எண்ணமும் எழுந்தது.
ஶிரஶ்சேதாத்கபாலீ த்வம் ஸோமஸித்தாம்தகாரகஃ। கோடீஃ ஶதம் ச விப்ராணாமுத்தர்தாஸி மஹாத்யுதே
தலை வெட்டியதனால் நீ கபாலி என அழைக்கப்படுகிறாய், சோம யாகத்தின் முடிவைச் செய்தவனும் நீயே; கோடி கோடி பிராமணர்களை நீ உயர்த்துவாய், பெரும் ஒளி உடையவனே.
ப்ரஹ்மஹத்யாவ்ரதம் குர்யா நாந்யத்கிம்சந வித்யதே। அபாஷ்யாஃ பாபிநஃ க்ரூரா ப்ரஹ்மக்நாஃ பாபகாரிணஃ
பிரம்மஹத்தி விரதம் மேற்கொள், வேறு வழி இல்லை; பாவிகள், கொடூரர்கள், பிரம்மஹத்தி செய்தவர்கள், பாவம் செய்பவர்கள் பேசத் தகாதவர்கள்.
வைதாநிகா விகர்மஸ்தா ந தே பாஷ்யாஃ கதம்சந। தைஸ்து த்ரு'ஷ்டைஸ்ததா கார்யம் பாஸ்கரஸ்யாவலோகநம்
வைதானிக யாகம் செய்து தவறான செயல்களில் ஈடுபடுவோருடன் ஒருபோதும் பேசக் கூடாது; அவர்களைப் பார்த்தால் சூரியனை நோக்கிப் பார்க்க வேண்டும்.
அம்கஸ்பர்ஶே க்ரு'தே ருத்ர ஸசைலோ ஜலமாவிஶேத்। ஏவம் ஶுத்திமவாப்நோதி பூர்வம் த்ரு'ஷ்டாம் மநீஷிபிஃ
உடலைத் தொடும்போது, ருத்ரா, vasthiram அணிந்து நீரில் இறங்க வேண்டும்; இப்படிச் செய்தால் தூய்மை கிடைக்கும், முனிவர்கள் முன்னர் செய்தபடி.
ஸ பவாந்ப்ரஹ்மஹந்தாஸி ஶுத்த்யர்தம் வ்ரதமாசர। சீர்ணே வ்ரதே புநர்பூயஃ ப்ராப்ஸ்யஸி த்வம் வராந்பஹூந்
ஆகையால், நீ பிரம்மஹத்தி செய்தவனாக இருப்பதால் தூய்மைக்காக விரதம் மேற்கொள்; விரதம் முடிந்ததும் நீ மீண்டும் பல வரங்களைப் பெறுவாய்.
ஏவமுக்த்வா கதோ ப்ரஹ்மா ருத்ரஸ்தந்நாபிஜஜ்ஞிவாந்। அசிம்தயத்ததாவிஷ்ணும் த்யாநகத்யா ததஃ ஸ்வயம்
இவ்வாறு கூறி பிரம்மா புறப்பட்டார்; ருத்ரன் அதை உணராமல், பின்னர் தியானத்தின் வழியாக விஷ்ணுவை மனதில் நினைத்தான்.
லக்ஷ்மீஸஹாயம் வரதம் தேவதேவம் ஸநாதநம்। அஷ்டாம்கப்ரணிபாதேந தேவதேவஸ்த்ரிலோசநஃ
லட்சுமியுடன் இருப்பவனும், வரங்களை அளிப்பவனும், தேவாதி தேவனும், சனாதனனும் ஆகிய விஷ்ணுவை, மூன்று கண்கள் உடைய தேவாதி தேவன் எட்டடிப் பணிவுடன் வணங்கினான்.
துஷ்டாவ ப்ரணதோ பூத்வா ஶம்கசக்ரகதாதரம்। ருத்ர உவாச। பரம் பராணாமம்ரு'தம் புராணம் பராத்பரம் விஷ்ணுமநம்தவீர்யம்
கைமொழிந்து, சங்கும் சக்கரமும் மழுவும் ஏந்தியவனை வணங்கி, ருத்ரன் கூறினான்: எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்தவன், மரணமில்லாதவன், பழமையானவன், எல்லாவற்றையும் தாண்டியவன், அளவில்லா வலிமை உடைய விஷ்ணுவை நான் போற்றி பாடுகிறேன்.
ஸ்மராமி நித்யம் புருஷம் வரேண்யம் நாராயணம் நிஷ்ப்ரதிமம் புராணம்। பராத்பரம் பூர்வஜமுக்ரவேகம் கம்பீரகம்பீரதியாம் ப்ரதாநம்
நான் எப்போதும் நினைவில் கொள்கிறேன், சிறந்த மனிதரான நாராயணனை, ஒப்பில்லாத பழமையானவனை, எல்லாவற்றையும் தாண்டிய முதல்வனை, வேகமானவனை, ஆழமான அறிவு உடையவர்களில் தலைவனை.
நதோஸ்மி தேவம் ஹரிமீஶிதாரம் பராத்பரம் தாமபரம் ச தாம। பராபரம் தத்பரமம் ச தாம பராபரேஶம் புருஷம் விஶாலம்
நான் ஹரியை வணங்குகிறேன்; தேவனாகிய, எல்லா இறைவர்களுக்கும் இறைவன், எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்தவன், எல்லா உலகங்களுக்கும் ஆதாரமானவன், எல்லாவற்றையும் தாண்டியவன், எல்லாவற்றிலும் பரந்த பெரும் உருவம் உடையவனை.
நாராயணம் ஸ்தௌமி விஶுத்தபாவம் பராபரம் ஸூக்ஷ்மமிதம் ஸஸர்ஜ। ஸதாஸ்திதத்வாத்புருஷப்ரதாநம் ஶாம்தம் ப்ரதாநம் ஶரணம் மமாஸ்து
நான் தூய மனம் கொண்ட நாராயணனை போற்றுகிறேன்; எல்லாவற்றையும் தாண்டிய நுண்ணிய உருவம் உடையவனை, இந்த உலகத்தை படைத்தவனை, எப்போதும் நிலைத்திருப்பவனை, மனிதர்களில் தலைவனை, அமைதியானவனை, எல்லா புகலிடங்களிலும் சிறந்தவனை, எனக்கு அடைக்கலம் அளிப்பவனாக இருக்கட்டும்.
நாராயணம் வீதமலம் புராணம் பராத்பரம் விஷ்ணுமபாரபாரம்। புராதநம் நீதிமதாம் ப்ரதாநம் த்ரு'திக்ஷமாஶாம்திபரம் க்ஷிதீஶம்
நான் நாராயணனை போற்றுகிறேன்; குற்றமற்ற பழமையானவனை, எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்த விஷ்ணுவை, எல்லா எல்லைகளையும் கடந்தவனை, நீதிமான்களில் முதல்வனை, நிலைத்த மனம், பொறுமை, அமைதி ஆகியவற்றில் சிறந்தவனை, பூமியின் ஆண்டவனை.
ஶுபம் ஸதா ஸ்தௌமி மஹாநுபாவம் ஸஹஸ்ரமூர்த்தாநமநேகபாதம்। அநம்தபாஹும் ஶஶிஸூர்யநேத்ரம் க்ஷராக்ஷரம் க்ஷீரஸமுத்ரநித்ரம்
நான் எப்போதும் நல்லதையும், பெரும் மகிமை உடையவனையும், ஆயிரம் தலைகளும் எண்ணற்ற கால்களும் கொண்டவனையும், முடிவில்லா கரங்கள் உடையவனையும், சந்திரன் சூரியன் கண்கள் ஆனவனையும், அழியும் அழியாதவனையும், பாற்கடலில் துயிலும்வனையும் போற்றுகிறேன்.