தைத்யா ஊசுஃ। ந்யஸ்தஶஸ்த்ரா வயம் தேவா ஆசார்யே வ்ரதமாஸ்திதே। தத்வா பவம்தஸ்த்வபயம் ஸம்ப்ராப்தா நோ ஜிகாம்ஸயா
அசுரர்கள் சொன்னார்கள்: தேவர்கள், எங்கள் ஆசான் விரதத்தில் ஈடுபட்டிருக்க, நாங்கள் ஆயுதங்களை விட்டு அமைதியாக இருக்கிறோம். நீங்கள் எங்களுக்கு பாதுகாப்பு அளிப்பதாக வாக்குறுதி அளித்தபின், இப்போது எங்களை கொல்ல வருகிறீர்கள்.
அநமர்ஷா வயம் ஸர்வே த்யக்தஶஸ்த்ராஶ்ச ஸம்ஸ்திதாஃ। சீரக்ரு'ஷ்ணாஜிநதரா நிஷ்க்ரியா நிஷ்பரிக்ரஹாஃ
நாங்கள் அனைவரும் இதை சகிக்க முடியாமல், ஆயுதங்களை விட்டு, மரச்சீலை மற்றும் கருமான் தோலை அணிந்து, எந்தச் செயலும் இல்லாமல், எதுவும் இல்லாமல் நிற்கிறோம்.
ரணே விஜேதும் தேவாம்ஶ்ச ந ஶக்ஷ்யாமஃ கதம்சந। அயுத்தேந ப்ரபத்ஸ்யாமஃ ஶரணம் காவ்யமாதரம்
போரில் எப்படியும் தேவர்களை வெல்ல முடியாது; போராடாமல், நாங்கள் காவியின் தாயிடம் அடைக்கலம் புகுவோம்.
ஜ்ஞாபயாமஃ க்ரு'ச்ச்ரமிதம் யாவந்நாப்யேதி நோ குருஃ। நிவ்ரு'த்தே ச ததா ஶுக்ரே யோத்ஸ்யாமோ தம்ஶிதாயுதாஃ
நம் ஆசான் திரும்பி வரும்வரை, நம் துயரத்தை அவளிடம் சொல்லுவோம்; ஶுக்ரன் திரும்பி வந்ததும், ஆயுதங்களை எடுத்துக்கொண்டு மீண்டும் போரிடுவோம்.
ஏவமுக்த்வா ச தேந்யோந்யம் ஶரணம் காவ்யமாதரம்। ப்ராபத்யம்த ததோ பீதாஸ்தேப்யோऽதாதபயம் து ஸா
இவ்வாறு ஒருவருக்கொருவர் சொல்லிக்கொண்டு, அவர்கள் அனைவரும் காவியின் தாயிடம் அடைக்கலம் புகுந்தார்கள்; அச்சத்தில் அவளை அணுக, அவள் அவர்களுக்கு பாதுகாப்பு அளித்தாள்.
ந பேதவ்யம் ந பேதவ்யம் பயம் த்யஜத தாநவாஃ। மத்ஸந்நிதௌ வர்த்ததாம் வோ ந பீர்பவிதுர்மஹதி
அவள் சொன்னாள்: பயப்பட வேண்டாம், பயத்தை விடுங்கள் அசுரர்களே. என்னுடன் இருங்கள்—உங்களுக்கு பெரிய பயம் இருக்காது.
தயாபிரக்ஷிதாம்ஸ்தாம்ஶ்ச த்ரு'ஷ்ட்வா தேவாஸ்ததாऽஸுராந்। அபிஜக்முஃ ப்ரஸஹ்யைதாநவிசார்ய பலாபலம்
அவளால் பாதுகாக்கப்பட்ட அசுரர்களை பார்த்து, தேவர்கள் தங்களுடைய பலவீனங்களை எண்ணி, வலிமையாக அவர்களை தாக்கினார்கள்.
ததஸ்தாந்பத்யமாநாம்ஸ்து தேவைர்த்ரு'ஷ்ட்வாஸுராம்ஸ்ததா। தேவீ க்ருத்தாப்ரவீத்தேவாந்நித்ரயா மோஹயாம்யஹம்
அப்போது, அசுரர்கள் தேவர்களால் கட்டுப்படுத்தப்படுவதைப் பார்த்த தேவியார் கோபத்துடன், "நான் உங்களை நித்திரையால் மயக்கிவிடுவேன்" என்று தேவர்களிடம் சொன்னாள்.
ஸம்ப்ரு'த்ய ஸர்வஸம்பாராந்நித்ராம் ஸா வ்யஸ்ரு'ஜத்ததா। தஸ்தம்ப தேவீ ச பலாத்யோகயுக்தா தபோதநா
அவள் தன் சக்திகளை ஒன்றாக சேர்த்து, நித்திரையை அனுப்பினாள்; தவமும் யோகமும் கொண்ட அந்த தேவியார் வலிமையால் அவர்களை அசையாமல் செய்தாள்.
ததஸ்தம் ஸ்தபிதம் த்ரு'ஷ்ட்வா இந்த்ரம் தேவாஶ்ச மூடவத்। ப்ராத்ரவம்த ததோ பீதா இந்த்ரம் த்ரு'ஷ்ட்வா வஶீக்ரு'தம்
இந்திரன் அசையாமல் நிற்பதைப் பார்த்து, மற்ற தேவர்கள் குழப்பமடைந்து, இந்திரன் அடிமையாக்கப்பட்டதைப் பார்த்து பயந்து ஓடினர்.
கதேஷு ஸுரஸம்கேஷு விஷ்ணுரிம்த்ரமபாஷத। விஷ்ணுருவாச। மாம் த்வம் ப்ரவிஶ பத்ரம் தே ரக்ஷிஷ்யே த்வாம் ஸுரோத்தம
தேவர்களின் கூட்டம் அங்கிருந்து சென்றதும், மாயோன் இந்திரனிடம் சொன்னான்: "நீ என்னுள் புகு, உனக்கு நன்மை உண்டாகட்டும்; உன்னை நான் காப்பாற்றுவேன், தேவர்களில் சிறந்தவனே."
ஏவமுக்தஸ்ததோ விஷ்ணும் ப்ரவிவேஶ புரம்தரஃ। விஷ்ணுஸம்ரக்ஷிதம் த்ரு'ஷ்ட்வா தேவீ க்ருத்தா வசோऽப்ரவீத்
இவ்வாறு கேட்ட இந்திரன் மாயோனுக்குள் புகுந்தான்; இந்திரன் மாயோனால் பாதுகாக்கப்படுவதைப் பார்த்த தேவியார் கோபத்துடன் சொன்னாள்:
ஏஷ த்வாம் விஷ்ணுநா ஸார்தம் தஹாமி மகவந்பலாத்। மிஷதாம் ஸர்வபூதாநாம் த்ரு'ஶ்யதாம் மே தபோபலம்
"மகவன், எல்லா உயிர்களும் பார்க்கும் முன்பே, உன்னை மாயோனுடன் சேர்த்து என் தவவலியால் எரித்துவிடுவேன்; என் தவசக்தி எவ்வளவு என்பதை காணுங்கள்."
தயாபிபூதௌ தௌ தேவாவிம்த்ரவிஷ்ணூ பபூவதுஃ। கதம் முச்யேய ஸஹிதோ விஷ்ணுரிம்த்ரமபாஷத
அவளால் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட இந்திரனும் மாயோனும் அசைய முடியாமல் இருந்தார்கள்; மாயோன் இந்திரனிடம், "நான் உன்னுடன் சேர்ந்து எப்படி விடுபட முடியும்?" என்று கேட்டான்.
இம்த்ரோப்ரவீஜ்ஜஹி ஹ்யேநாம் யாவந்நௌ ந தஹேத்ப்ரபோ। விஶேஷேணாபிபூதோஸ்மி ஜஹீமாம் ஜஹி மா சிரம்
இந்திரன் சொன்னான்: "அவள் எங்களை எரிக்குமுன் அவளை அழித்து விடு, ஆண்டவரே; நான் மிகவும் கட்டுப்படுத்தப்பட்டுள்ளேன்—அவளை அழி, உடனே அழி."
ததஃ ஸமீக்ஷ்ய விஷ்ணுஸ்தாம்ஸ்த்ரீவதே க்ரு'ச்ச்ரமாஸ்திதஃ। அபித்யாய ததஃ ஶக்ரமாபந்நம் ஸத்வரம் ப்ரபுஃ
அப்போது, அவளைப் பார்த்து, ஒரு பெண்ணை கொல்வது கடினம் என்று மாயோன் நினைத்தான்; ஆனால், சிந்தித்து, ஆபத்தில் இருந்த சக்ரனுக்குள் விரைவாக புகுந்தான்.
ததஃ ஸ த்வரயாயுக்தஃ ஶீக்ரகாரீ பயாந்விதஃ। ஜ்ஞாத்வா விஷ்ணுஸ்ததஸ்தஸ்யாஃ க்ரூரம் தேவ்யாஶ்சிகீர்ஷிதம்
விரைவாகவும், பயத்துடனும் செயல்பட்ட மாயோன், அந்த தேவியின் கொடூரமான எண்ணத்தை உணர்ந்தான்.
க்ருத்தஶ்ச சக்ரமாதாய ஶிரஶ்சிச்சேத வை பயாத்। தம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸ்த்ரீவதம் கோரம் சுக்ரோத ப்ரு'குரீஶ்வரஃ
கோபத்துடன், தன் சக்கரத்தை எடுத்துக் கொண்டு, பயத்தில் அவளது தலையை வெட்டினான்; அந்த பயங்கரமான பெண் வதை நடந்ததைப் பார்த்து, ப்ருகு முனிவர் கடும் கோபமடைந்தார்.
ததோ ஹி ஶப்தோ ப்ரு'குணா விஷ்ணுர்பார்யாவதே க்ரு'தே। ப்ரு'குருவாச। யத்த்வயா ஜாநதா தர்மமவத்யா ஸ்த்ரீ நிஷூதிதா
பின், விஷ்ணு தன் மனைவியை கொன்றபோது, ப்ருகு அவரை சபித்து, 'நீ தர்மத்தை அறிந்தும், கொல்லக் கூடாத பெண்ணை கொன்றாய்' என்று கூறினார்.
தஸ்மாத்த்வம் ஸப்தக்ரு'த்வோ ஹி மாநுஷேஷூபயாஸ்யஸி। ததஸ்தேநாபிஶாபேந நஷ்டே தர்மே புநஃபுநஃ
அதனால், இந்த சாபத்தால், நீ ஏழு முறை மனிதராக பிறப்பாய்; தர்மம் கெட்டுப் போகும் போதெல்லாம் மீண்டும் மீண்டும் பிறப்பாய்.
லோகஸ்ய ச ஹிதார்தாய ஜாயதே மாநுஷேஷ்விஹ। அத வ்யாஹ்ரு'த்ய விஷ்ணும் ஸ ததாதாய ஶிரஃ ஸ்வயம்
உலகத்துக்கு நல்லது ஏற்பட, நீ இங்கே மனிதர்களிடையே பிறப்பாய்; இவ்வாறு கூறி, ப்ருகு விஷ்ணுவை நோக்கி அவளது தலையை எடுத்துக்கொண்டார்.
ஸமாநீய ததஃ காயம் பாணௌ க்ரு'ஹ்யேதமப்ரவீத்। ப்ரு'குருவாச। ஏஷா த்வம் விஷ்ணுநா தேவி ஹதா ஸம்ஜீவயாம்யஹம்
உடலை ஒன்றாக சேர்த்து, கையில் எடுத்துக்கொண்டு, ப்ருகு கூறினார்: 'தேவி, விஷ்ணுவால் நீ கொல்லப்பட்டாலும், நான் உன்னை உயிர்ப்பிக்கிறேன்.'
யதி க்ரு'த்ஸ்நோ மயா தர்மோ ஜ்ஞாயதே சரிதோபி வா। தேந ஸத்யேந ஜீவஸ்வ யதி ஸத்யம் ப்ரவீம்யஹம்
'நான் முழு தர்மத்தையும் உணர்ந்திருக்கிறேன் அல்லது நடத்தி இருக்கிறேன் என்றால், அந்த சத்தியத்தின் பேரில் நீ உயிர்ப்பெறு—நான் உண்மை பேசுகிறேனா என்பதை நீயே காண்.'
ததஸ்தாம் ப்ரோக்ஷ்ய ஶீதாத்பிர்ஜீவஜீவேதி ஸோப்ரவீத்। ததோபிவ்யாஹ்ரு'தே தஸ்மிந்தேவீ ஸம்ஜீவிதா ததா௨௫௦ 1.13.
பின்னர், குளிர்ந்த நீரைத் தெளித்து, 'உயிர்ப்பெறு!' என்று கூறினார்; அப்போது, அந்த தேவியை அவர் உயிர்ப்பித்தார்.
ததஸ்தாம் ஸர்வபூதாநி த்ரு'ஷ்ட்வா ஸுப்தோத்திதாமிவ। ஸாதுஸாத்விதி த்ரு'ஷ்ட்வைவ வசஸ்தாம் ஸர்வதோப்ருவந்
அப்போது, எல்லா உயிரினங்களும், தூக்கத்திலிருந்து எழுந்தவளைப் போல அவளைப் பார்த்து, 'நல்லது! நல்லது!' என்று எல்லாத் திசையிலும் பாராட்டினார்கள்.
ஏவம் ப்ரத்யாஹ்ரு'தா தேந தேவீ ஸா ப்ரு'குணா ததா। மிஷதாம் தைவதாநாம் ஹி ததத்புதமிவாபவத்
அவ்வாறு, அந்த நேரத்தில் ப்ருகு அந்த தேவியை உயிர்ப்பித்தார்; அதை பார்த்த தெய்வங்களுக்கு அது ஒரு அதிசயமாகத் தோன்றியது.
அஸம்ப்ராம்தேந ப்ரு'குணா பத்நீ ஸம்ஜீவிதா புநஃ। த்ரு'ஷ்ட்வா சேம்த்ரோ நாலபத ஶர்ம காவ்யபயாத்புநஃ
அச்சமின்றி ப்ருகு தன் மனைவியை மீண்டும் உயிர்ப்பித்தார்; அதை பார்த்த இந்திரன், மீண்டும் காவியைக் குறித்து பயந்து மனநிம்மதி பெறவில்லை.
ப்ரஜாகரே ததஶ்சேம்த்ரோ ஜயம்தீமிதமப்ரவீத்। ஸம்திகாமோப்யதாத்வாக்யம் ஸ்வாம் கந்யாம் பாகஶாஸநஃ
அதன்பின், விழிப்புடன் இருந்த இந்திரன், ஜயந்தியை நோக்கி, தன் மகளிடம் இவ்வாறு கூறினார்.
இந்த்ர உவாச। ஏஷ காவ்யோ ஹ்யநிம்த்ராய வ்ரதம் சரதி தாருணம்। தேநாஹம் வ்யாகுலஃ புத்ரி க்ரு'தோ மதிமதா த்ரு'டம்
இந்திரன் கூறினான்: 'இந்த காவி என்னை வீழ்த்தும் நோக்கில் கடுமையான விரதம் மேற்கொள்கிறான்; அதனால், புத்திசாலியான மகளே, நான் மிகவும் கவலையடைந்துள்ளேன்.'
தைஸ்தைர்மநோநுகூலைஶ்ச உபசாரைரதம்த்ரிதா। ஆராதய ததா புத்ரி யதா துஷ்யேத ஸ த்விஜஃ
'அவனை மகிழ்விக்க, எல்லா விதமான இனிய சேவைகளையும் சோர்வின்றி செய், மகளே, அந்த பிராமணர் திருப்தி அடையும்படி சேவை செய்.'