ஆயுஷஶ்ச வநாநாம் ச திவஸாநாம் பதிர்ஹி யஃ। ஸம்ஜ்ஞா பதிரிஹாயாதோ பாஸ்கரோ லோகபாவநஃ
உயிரின் ஆண்டவன், காடுகளுக்கும் நாட்களுக்கும் உரிமையாளர், பெயர்களின் தலைவன், உலகங்களைத் தூய்மைப்படுத்தும் பாஸ்கரன் இங்கு வந்துள்ளார்.
அத்ரிவம்ஶஸமுத்பூதோ த்விஜராஜோ மஹாயஶாஃ। நயநாநம்தஜநநோ லோகநாதோ தராதலே
அத்ரி வம்சத்தில் பிறந்த, புகழ் மிகுந்த இருமுறை பிறந்தவர்களின் அரசன், உலகத்தின் ஆண்டவன், கண்களுக்கு ஆனந்தம் தருபவர், பூமியில் வந்துள்ளார்.
ஓஷதீநாம் பதிஶ்சாபி வீருதாமபி ஸர்வஶஃ। உடுநாதஃ ஸபத்நீக இஹாயாதஃ ஶஶீ தவ
ஒஷதிகளின் ஆண்டவன், எல்லா செடிகளுக்கும் தலைவன், நட்சத்திரங்களின் தலைவன், சந்திரன், தனது மனைவியுடன் இங்கு வந்துள்ளார், அருமை உடையவரே.
வஸவோஷ்டௌ ஸமாயாதா அஶ்விநௌ ச ஸமாகதௌ। வ்ரு'க்ஷோ வநஸ்பதிஶ்சாபி கந்தர்வாப்ஸரஸாம் கணாஃ
எட்டு வசுக்கள் வந்துள்ளனர்; இரண்டு அசுவினிகள் வந்துள்ளனர்; மரமும் வனஸ்பதியும், கந்தர்வர் மற்றும் அப்சரஸ்களின் கூட்டமும் வந்துள்ளனர்.
வித்யாதரா பூதஸம்கா வேதாலா யக்ஷராக்ஷஸாஃ। பிஶாசாஶ்சோக்ரகர்மாணஸ்ததாந்யே ஜீவஹாரகாஃ
வித்தையாளர், பூதங்கள், வேதாளர்கள், யக்ஷர்கள், இராட்சதர்கள், பிசாசுகள், கொடூரமான செயல்கள் செய்வோர், உயிரை பறிப்போர் ஆகியோர்—
நத்யோ நதாஃ ஸமுத்ராஶ்ச த்வீபாஶ்ச ஸஹ பர்வதைஃ। க்ராம்யாரண்யாஶ்ச பஶவோ யதிங்கம் யச்ச நேங்கதி
ஆறுகள், ஓடைகள், கடல்கள், தீவுகள், மலைகளுடன் சேர்ந்து, வீட்டுப் பசுக்கள், காட்டு மிருகங்கள், நகரும் அனைத்தும், நகராத அனைத்தும்—
கஶ்யபோ பகவாநத்ரிர்வஸிஷ்டஶ்சாபரைஃ ஸஹ। புலஸ்த்யஃ புலஹஶ்சைவ ஸநகாத்யா மஹர்ஷயஃ
கச்யபர், பெருமைமிக்க அத்ரி முனிவர், வசிஷ்டர் மற்ற முனிவர்களுடன், புலஸ்தியர், புலஹர், சனகர் முதலிய மகரிஷிகள்—
புண்யா ராஜர்ஷயஶ்சைவ ப்ரு'திவ்யாம் யே ச பார்திவாஃ। வர்ணாஶ்சாஶ்ரமிணஶ்சைவ ஸர்வே யே கர்மகாரிணஃ
புண்ணியமான ராஜரிஷிகள், பூமியில் உள்ள அரசர்கள், அனைத்து ஜாதிகள், ஆசிரமங்களில் வாழ்பவர்கள், யாவரும் தங்கள் கடமைகளைச் செய்பவர்கள்—
கிமத்ர பஹுநோக்தேந ப்ராஹ்மீ ஸ்ரு'ஷ்டிரிஹாகதா। பகிந்யோ பாகிநேயாஶ்ச பகிநீபதயஸ்த்விமே
இதைப் பற்றி அதிகமாகச் சொல்ல வேண்டுமா? பிரம்மாவின் படைப்பு இங்கு வந்துள்ளது: சகோதரிகள், மைத்துனர்கள், சகோதரியின் கணவர்கள்—இவர்களும் வந்துள்ளனர்.
ஸ்வபார்யாஸஹிதாஃ ஸர்வே ஸபுத்ராஸ்ஸஹ பாம்தவாஃ। த்வயா ஸமர்சிதாஃ ஸர்வே தாநமாநபரிக்ரஹைஃ
அனைவரும் தங்கள் மனைவியர், பிள்ளைகள், உறவினர்களுடன், உன்னால் தானம், மரியாதை, வரவேற்பு ஆகியவற்றால் போற்றப்பட்டுள்ளனர்.
ஆமம்த்ரணா மம்த்ரிதாநாம் ஸர்வேஷாம் மாநநா க்ரு'தா। ஏக ஏவாத்ர பகவாந்பதிர்மே ந ஸமாகதஃ
அழைக்கப்பட்டு ஆலோசிக்கப்பட்ட அனைவரும் மரியாதை பெற்றுள்ளனர்; ஆனால் இங்கு என் கணவர் மட்டும் வரவில்லை.
விநா தேந த்விதம் ஸர்வம் ஶூந்யவத்ப்ரதிபாதி மே। மந்யே சாஹம் து பவதா பதிர்மே ந நிமம்த்ரிதஃ
அவர் இல்லாமல் இவை எல்லாம் எனக்கு வெறுமையாகத் தோன்றுகிறது; உண்மையில் என் கணவரை நீர் அழைக்கவில்லை என்று நினைக்கிறேன்.
விஸ்ம்ரு'தஸ்தே பவேந்நூநம் ஸர்வம் ஶம்ஸது மே பவாந்। புலஸ்ய உவாச। தஸ்யாஸ்ததுக்தம் வசநம் ஶ்ருத்வா தக்ஷஃ ப்ரஜாபதிஃ
நிச்சயம் நீர் அவரை மறந்துவிட்டீர்; எல்லாவற்றையும் எனக்கு நீர் சொல்ல வேண்டும். புலஸ்தியர் கூறினார்: அவள் சொற்களை கேட்ட பிறகு, தக்ஷன், உயிர்களின் முதல்வர்—
பதிஸ்நேஹ ஸமாயுக்தாம் ப்ராணேப்யோபி கரீயஸீம்। அம்கமாரோப்ய தாம் பாலாம் ஸாத்வீம் பதிபராயணாம்
கணவரிடம் மிகுந்த பாசம் கொண்ட, உயிரைவிட அதிகமாக நேசித்த, அந்த நல்லவளையும், சிறுமியையும்,膝த்தில் அமர்த்தினார்.
பதிவ்ரதாம் மஹாபாகாம் பதிப்ரியஹிதைஷிணீம்। ப்ராஹ கம்பீரபாவேந ஶ்ரு'ணு வத்ஸே யதாததம்
கணவனை மட்டுமே விரும்பும், பெரும் பாக்கியம் பெற்ற, கணவருக்குப் பிரியமும் நன்மையும் விரும்பும் அவளிடம், ஆழமான குரலில், "குழந்தையே, உண்மையை கேள்" என்று கூறினார்.
யேநாத்ய காரணேநேஹ பதிஸ்தே ந நிமம்த்ரிதஃ। கபாலபாத்ரத்ரு'க்சர்மீ பஸ்மாவ்ரு'த தநுஸ்ததா
இன்று உன் கணவர் ஏன் இங்கு அழைக்கப்படவில்லை என்றால்: அவர் கையில் தலைக்கூடு பாத்திரம் வைத்திருப்பவர், தோலில் உடை அணிபவர், சாம்பலில் உடலை மூடியவர்—
ஶூலீ முண்டீ ச நக்நஶ்ச ஶ்மஶாநே ரமதே ஸதா। விபூத்யாங்காநி ஸர்வாணி பரிமார்ஷ்டி ச நித்யஶஃ
ஊசல் ஏந்துபவர், முடி இல்லாதவர், நிர்வாணமாக இருப்பவர், எப்போதும் சுடுகாடில் மகிழ்பவர், உடலை எப்போதும் திருநீற்றால் பூசுபவர்—
வ்யாக்ரசர்மபரீதாநோ ஹஸ்திசர்மபரிச்சதஃ। கபாலமாலம் ஶிரஸி கட்வாகம் ச கரே ஸ்திதம்
புலி தோல் போர்த்தவர், யானைத் தோல் அணிந்தவர், தலைக்கூடுகளால் மாலை அணிந்தவர், கையில் ஒரு கோல் வைத்திருப்பவர்—
கட்யாம் வை கோநஸம் பத்வா லிம்கேऽஸ்த்நாம் வலயம் ததா। பந்நகாநாம் து ராஜாநமுபவீதம் ச வாஸுகிம்
இடுப்பில் மாடு நரம்பு கட்டியவர், லிங்கத்தில் எலும்பு வளையம் அணிந்தவர், பாம்புகளின் அரசன் வாசுகியை பூணலாக அணிந்தவர்—
க்ரு'த்வா ப்ரமதி சாநேந ரூபேண ஸததம் க்ஷிதௌ। நக்நா கணாஃ பிஶாசாஶ்ச பூதஸம்கா ஹ்யநேகஶஃ
இந்த உருவத்தை எடுத்துக் கொண்டு எப்போதும் பூமியில் சுற்றிப் பார்ப்பவர்; அவருடைய கூட்டத்தார் நிர்வாணமாக இருப்பவர்கள், பிசாசுகள், எண்ணிக்கையற்ற பூதங்கள்—
த்ரிநேத்ரஶ்ச த்ரிஶூலீ ச கீதந்ரு'த்யரதஸ்ஸதா। குத்ஸிதாநி ததாந்யாநி ஸதா தே குருதே பதிஃ
மூன்று கண்கள் உடையவர், ஊசல் ஏந்துபவர், எப்போதும் பாடல், நடனத்தில் மகிழ்பவர்; உன் கணவர் இப்படிப்பட்ட விசித்திரமான செயல்களை எப்போதும் செய்கிறார்—
த்ரபாகரோ பவேந்மஹ்யம் தேவாநாம் ஸம்நிதிஃ கதம்। கீத்ரு'க்ச வஸநம் தஸ்ய கேதநம் ப்ரதி நார்ஹதி
அவர் எனக்கு வெட்கம் தருவார்; தேவர்கள் நடுவில் அவர் எப்படி வர முடியும்? அவருடைய உடை எப்படி இருக்கிறது, அவர் வீடுக்கு ஏற்றவர் அல்ல.
ஏதைர்தோஷைர்மயா வத்ஸே லோகாநாம் சைவ லஜ்ஜயா। நாஹ்வாநம் து க்ரு'தம் தஸ்ய காரணேந மயா ஸுதே
இந்த குறைகள் காரணமாகவும், உலகினரிடம் வெட்கம் காரணமாகவும், மகளே, அவனை அழைக்க நான் முன்வரவில்லை.
யஜ்ஞஸ்யாஸ்ய ஸமாப்தௌ து பூஜாம் க்ரு'த்வா த்வயா ஸஹ। ஆநீய தவ பர்த்தாரம் த்வயா ஸஹ த்ரிலோசநம்
இந்த யாகம் முடிந்ததும், உன்னுடன் சேர்ந்து வழிபாடு செய்து, உன் கணவரான மூன்று கண் உடையவரை உன்னுடன் இங்கே அழைத்து வருவேன்.
த்ரைலோக்யஸ்யாதிகாம் பூஜாம் கரிஷ்யாமி ச ஸத்க்ரு'தைஃ। ஏதத்தே ஸர்வமாக்யாதம் த்ரபாயாஃ காரணம் மஹத்
மூன்று உலகத்திற்கும் மேலான மரியாதையை நான் அவனுக்கு உரிய முறையில் செய்யப்போகிறேன்; இதுதான் எனக்கு ஏற்பட்ட பெரும் வெட்கத்திற்கான காரணம் என்று உனக்கு எல்லாம் கூறிவிட்டேன்.
நாத்ர மந்யுஸ்த்வயா கார்யஃ ஸர்வஃ ஸ்வம் பாகமர்ஹதி। அந்யஜந்மநி யைர்யாத்ரு'க்க்ரு'தம் கர்ம ஶுபாஶுபம்
இதில் நீ கோபப்பட வேண்டியதில்லை; எல்லோரும் தங்களுக்கு உரிய பங்கையே பெறுகிறார்கள். முந்தைய பிறவியில் யார் செய்த நன்மை, தீமை—
இஹ ஜந்மநி தே தாத்ரு'க்புத்ரிகே பும்ஜதே பலம்। பரிதாபம் மா க்ரு'தாஸ்த்வம் பலம் பும்க்ஷ்வ புராக்ரு'தம்
இந்த பிறவியில், மகளே, நீ அந்த செயல்களின் பலனை அனுபவிக்கிறாய். கவலைப்படாதே; முன்பு செய்தவற்றின் பலனை ஏற்று மகிழ்.
ஶ்ரியம் பரகதாம் த்ரு'ஷ்ட்வா ரூபஸௌபாக்யஶோபநாம்। ரூபம் ச காம்திஸௌபாக்யம் ரம்யாண்யாபரணாநி ச
செல்வம் வேறு இடத்திற்கு சென்றதை, அழகு, ஈர்ப்பு, ஒளிவீசும் ஆபரணங்களைப் பார்த்து—
குலேமஹதிவைஜந்மவபுஶ்சாதீவஸும்தரம்। பூர்வபாக்யைஸ்து லப்யம்தே நரைரேதாநி ஸுவ்ரதே
உயர்ந்த குலம், சிறந்த பிறப்பு, மிக அழகான உருவம் ஆகியவை எல்லாம் நல்லொழுக்கமுள்ளவர்கள் முன் செய்த புண்ணியத்தால் பெறப்படுகின்றன, நல்லொழுக்கமுள்ளவளே.
மாத்மாநம் பரிநிம்தேதாமாச பாக்யாநி ஸுவ்ரதே। பலம் சைவம் விதிக்ரு'தம் தாதும் கஸ்ய து கஃ க்ஷமஃ௫௦ 1.5.
நீ உன்னைத் துன்பப்படுத்த வேண்டாம், நல்லொழுக்கமுள்ளவளே; அதிர்ஷ்டம் எப்படி வந்தாலும் அதை ஏற்க வேண்டும். விதி கொடுக்கும் பலனை யார் மாற்ற முடியும்?