புநஃ க்யாத்யாம் ஸமுத்பந்நா ப்ரு'கோரேஷா ஸநாதநீ। ஶ்ரியா ஸஹ ஸமுத்பந்நா ப்ரு'குணா ச மஹர்ஷிணா
மீண்டும், க்யாதி வம்சத்தில், இந்த நித்யையானாள் பிறந்தாள்; செல்வத்துடன், மகா முனி பிருகுவால் அவள் பிறந்தாள்.
ஸ்வநாம்நா நகரீ சைவ க்ரு'தா பூர்வம் ஸரித்தடே। நர்மதாயாம் மஹாராஜ ப்ரஹ்மணா சாநுமோதிதா
அவளுடைய பெயரால் ஒரு நகரம் முன்பே நர்மதா நதிக்கரையில் கட்டப்பட்டது; மகாராஜா, அந்த நகரம் பிரம்மாவால் ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டது.
லக்ஷ்மீஃ புரம் ஸ்வபித்ரே ஸ்வம் ஸஹ குஞ்சிகயாऽப்ய ச। ஆகதா தேவலோகம் ஸாऽயாசதாகத்ய வை புநஃ
ஒரு நாள் லக்ஷ்மி தன் நகரத்தையும், அதன் சாவியையும் எடுத்துக்கொண்டு தன் தந்தையிடம் கொண்டு சென்றாள்; பிறகு தேவருலகத்திற்கு போய்த் திரும்பி, மீண்டும் அதை கேட்டாள்.
லோபாந்ந தத்தம் து புரம் ப்ரார்தயாநா யதா புநஃ। ப்ரு'கோஃ ஸகாஶாந்நாவாப ததா சைவாஹ கேஶவம்
ஆசையால், அவள் மீண்டும் கேட்டபோது, அந்த நகரம் கொடுக்கப்படவில்லை; பின்னர் அவள் ப்ருகுவிடம் இருந்து அதை பெற்றாள், அப்போது அவள் கேசவனிடம் சொன்னாள்.
பரிபூதா து பித்ராஹம் க்ரு'ஹீதம் நகரம் மம। தஸ்ய ஹஸ்தாத்த்வமாக்ஷிப்ய புரம் தச்சாநய ஸ்வயம்
என் தந்தை என்னை அவமதித்து, என் நகரத்தை எடுத்துக்கொண்டார்; நீ அந்த நகரத்தை அவர் கையிலிருந்து பிடித்து, நீயே கொண்டு வா.
தம் கத்வா பும்டரீகாக்ஷோ தேவஶ்சக்ரகதாதரஃ। ப்ரு'கும் ஸாநுநயம் ப்ராஹ கந்யாயை புரமர்பய
புண்டரீகாட்சனும் சக்கரத்தையும் கதைையும் கொண்ட தேவனும் அங்கே சென்று ப்ருகுவிடம் மென்மையாகச் சொன்னார்: "உன் மகளுக்கு அந்த நகரத்தை கொடு" என்று.
குஞ்சிகாதாலிகே சோபே தீயேதாம் ச ப்ரஸாததஃ। ப்ரு'குஸ்தம் குபிதஃ ப்ராஹ நார்பயிஷ்யாம்யஹம் புரம்
அன்புடன், நகரமும் சாவியும் சாவிபிடிப்பவளுக்குக் கொடுக்கப்பட வேண்டும்; ஆனால் ப்ருகு கோபத்தில், "நான் அந்த நகரத்தை கொடுக்கமாட்டேன்" என்று பதிலளித்தார்.
ந லக்ஷ்ம்யாஸ்தத்புரம் தேவ மயா சேதம் ஸ்வயம் க்ரு'தம்। பகவந்நைவ தாஸ்யாமி த்யஜாக்ஷேபம் து கேஶவ
அந்த நகரம் லக்ஷ்மிக்குச் சொந்தமில்லை, தேவனே, அதை நான் தான் உருவாக்கினேன்; பகவானே, நான் அதை கொடுக்கமாட்டேன்—நீயும் வற்புறுத்துவதை நிறுத்து, கேசவா.
தம் ப்ராஹ தேவோ பூயோபி லக்ஷ்ம்யாஸ்தத்புரமர்பய। ஸர்வதா து த்வயா த்யாஜ்யம் வசநாந்மே மஹாமுநே
அப்போது தேவன் மீண்டும் சொன்னார்: "அந்த நகரத்தை லக்ஷ்மிக்குக் கொடு; என் வார்த்தைக்காக, நீ அதை முழுமையாக விட்டுவிட வேண்டும், பெரிய முனிவரே."
ததஃ கோபஸமாவிஷ்டோ ப்ரு'குரப்யாஹ கேஶவம்। பக்ஷபாதேந மாம் ஸாதோ பார்யாயா பாதஸேதுநா
அதற்குப் பின் ப்ருகு கோபத்தில் கேசவனிடம் சொன்னார்: "நீ நீதிமானே, உன் மனைவியின் பக்கம் பிடித்து, இப்போது என்னைத் தொந்தரவு செய்கிறாய்."
ந்ரு'லோகே தஶஜந்மாநி லப்ஸ்யஸே மதுஸூதந। பார்யாயாஸ்தே வியோகேந துஃகாந்யநுபவிஷ்யஸி
மனித உலகில், மதுசூதனா, நீ பத்து பிறவிகள் எடுப்பாய்; உன் மனைவியுடன் பிரிவால் நீ துன்பங்களை அனுபவிப்பாய்.
ஏவம் ஶாபம் ததௌ தஸ்மை ப்ரு'குஃ பரமகோபநஃ। விஷ்ணுநா ச புநஸ்தஸ்ய தத்தஃ ஶாபோ மஹாத்மநா
இவ்வாறு, மிகுந்த கோபத்தில் ப்ருகு அவனுக்கு சாபம் அளித்தார்; அதேபோல், விஷ்ணுவும் ப்ருகுவுக்கு ஒரு சாபம் அளித்தார்.
ந சாபத்யக்ரு'தாம் ப்ரீதிம் ப்ராப்ஸ்யஸே முநிபும்கவ। ஶாபம் தத்த்வா ரு'ஷேஸ்தஸ்ய ப்ரஹ்மலோகம் ஜகாம ஹ௧௦௦ 1.4.
முனிவர்களில் சிறந்தவரே, உனக்கு பிள்ளைகள் மூலம் சந்தோஷம் கிடையாது; அந்த முனிவருக்கு சாபம் அளித்துவிட்டு, அவர் பிரம்மா உலகத்திற்குப் போனார்.
பத்மஜந்மாநமாஹேதம் த்ரு'ஷ்ட்வா தேவஸ்து கேஶவஃ। பகவம்ஸ்தவ புத்ரோஸௌ ப்ரு'குஃ பரமகோபநஃ
இதைப் பார்த்து, கேசவன் அந்த தாமரையிலிருந்து பிறந்தவரிடம் சொன்னார்: "பகவானே, உன் மகன் ப்ருகு மிகுந்த கோபத்தில் என்னை சபித்துவிட்டான்."
நிஷ்காரணம் ச தேநாஹம் ஶப்தோ ஜந்மாநி மாநுஷே। லப்ஸ்யஸே தஶதா த்வம் ஹி ததோ துஃகாந்யநேகஶஃ
"எந்த காரணமும் இல்லாமல், அவன் என்னை சபித்தான்; நீ மனித உருவில் பத்து பிறவிகள் எடுப்பாய், அதனால் பல துன்பங்களை அனுபவிப்பாய்."
பார்யாவியோகஜா பீடா பலபௌருஷநாஶிநீ। த்யத்க்வா சாஹமிமம் லோகம் ஶயிஷ்யே ச மஹோததௌ
மனைவியுடன் பிரிவால் வரும் வேதனை என் பலத்தையும் வீரத்தையும் அழிக்கும்; அதனால், நான் இந்த உலகத்தை விட்டு, பெரிய கடலில் படுத்திருப்பேன்.
தேவகார்யேஷு ஸர்வேஷு புநஶ்சாவாஹநம் க்ரியாஃ। ததா ப்ருவம்தம் தம் தேவம் ப்ரஹ்மா லோககுருஸ்ததா
தேவ காரியங்கள் எல்லாம் நடக்கும்போது, நீயே என்னை மீண்டும் அழைக்க வேண்டும்; இப்படிச் சொல்வதற்குள், உலகுக்குத் தலைவரான பிரம்மா—
ப்ரஸாதநார்தம் விஷ்ணோஸ்து ஸ்துதிமேதாம் சகார ஹ। த்வயா ஸ்ரு'ஷ்டம் ஜகதிதம் பத்மம் நாபௌ விநிஃஸ்ரு'தம்। தத்ர சாஹம் ஸமுத்பந்நஸ்தவ வஶ்யஶ்ச கேஶவ
விஷ்ணுவை மனம் மகிழச் செய்ய, இந்தப் புகழ்ச்சியைச் செய்தார்: "இந்த உலகை நீயே படைத்தாய், நாபியில் இருந்து தாமரை எழுந்தது; அதில் நானும் பிறந்தேன், உனக்கு அடங்கியவனாக இருக்கிறேன், கேசவா."
த்வம் த்ராதா ஸர்வலோகாநாம் ஸ்ரஷ்டா த்வம் ஜகதஃ ப்ரபோ। த்ரைலோக்யம் ந த்வயா த்யாஜ்யமேஷ ஏவ வரோ மம
நீ எல்லா உலகங்களையும் காப்பவன், பிரபுவே, நீயே இந்த உலகத்தை உருவாக்கினாய்; மூன்று உலகங்களையும் நீ விட்டு விடக்கூடாது—இதுவே எனது ஒரே வேண்டுகோள்.
தஶஜந்மமநுஷ்யேஷு லோகாநாம் ஹிதகாம்யயா। ஸ்வயம் கர்த்தா ந தே ஶக்தஃ ஶாபதாநாய கோபி வா
உலக நன்மைக்காக, நீ மனித பிறவிகளில் பத்து முறை தானே செயல்பட வேண்டும்; சாபத்தின் விளைவைக் களைவதற்கு யாராலும் முடியாது.
கோயம் ப்ரு'குஃ கதம் தேந ஶக்யம் ஶப்தும் ஜநார்தந। மாநயஸ்வ ஸதா விப்ராந்ப்ராஹ்மணாஸ்தே தநுஸ்ஸ்வயம்
இந்த ப்ருகு யார்? அவர் ஜனார்த்தனனை எப்படி சபிக்க முடியும்? எப்போதும் முனிவர்களை மதிக்க வேண்டும்; ப்ராமணர்கள் உன்னுடைய உருவமே.
யோகநித்ராமுபாஸ்வ த்வம் க்ஷீராப்தௌ ஸ்வபி ஹீஶ்வர। கார்யகாலே புநஸ்த்வாம் து போதயிஷ்யாமி மாதவ
ஈச்வரனே, பாற்கடலில் யோகநித்திரையில் துயிலும்; செய்யவேண்டிய வேளையில், மாதவா, நான் உன்னை எழுப்புவேன்.
பகவந்நேஷ தாவத்து த்வச்சக்த்யா சோபப்ரு'ம்ஹிதஃ। ஸர்வகார்யகரஃ ஶக்ரஸ்தவைவாம்ஶேந ஶத்ருஹா
பிரபுவே, உன்னுடைய சக்தியால் இந்திரன் எல்லா காரியங்களையும் செய்து முடிப்பான்; உன்னுடைய பகுதியால் எதிரிகளை அழிப்பான்.
த்ரைலோக்யம் பாலயந்நேவ த்வதாஜ்ஞாம் ஸ கரிஷ்யதி। ஏவம் ஸ்துதஸ்ததா விஷ்ணுர்ப்ரஹ்மாணமிதமுக்தவாந்
மூவுலகையும் காப்பாற்றி, அவன் உன் கட்டளையைப் பின்பற்றுவான்; இப்படிச் புகழப்பட்ட விஷ்ணு அப்போது பிரம்மாவிடம் இவ்வாறு சொன்னான்.
ஸர்வமேதத்கரிஷ்யாமி யந்மாம் ஜ்ஞாபயஸே ப்ரபோ। அதர்ஶநம் கதோ தேவோ ப்ரஹ்மா தம் நாபிஜஜ்ஞிவாந்
பிரபுவே, நீ என்னிடம் கூறியதை எல்லாம் நான் செய்வேன்; தேவன் மறைந்துவிட்டான், பிரம்மா அவனை அறியவில்லை.
கதே தேவே ததா விஷ்ணௌ ப்ரஹ்மா லோகபிதாமஹஃ। பூயஶ்சகார வை ஸ்ரு'ஷ்டிம் லோகாநாம் ப்ரபவஃ ப்ரபுஃ
விஷ்ணு அங்கிருந்து சென்றபோது, உலகுக்குத் தந்தையான பிரம்மா மீண்டும் படைப்பைச் செய்தான்; எல்லா உயிர்களின் ஆதியும் ஆண்டவரும் அவனே.
தம் த்ரு'ஷ்ட்வா நாரதஃ ப்ராஹ வாக்யம் வாக்யவிதாம் வரஃ। ஸஹஸ்ரஶீர்ஷா புருஷஃ ஸஹஸ்ராக்ஷஃ ஸஹஸ்ரபாத்। ஸர்வவ்யாபீ புவஃ ஸ்பர்ஶாதத்யதிஷ்டத்தஶாம்குலம்
அவனைப் பார்த்த நாரதர், வாக்கில் சிறந்தவன், இவ்வாறு சொன்னான்: ஆயிரம் தலை, ஆயிரம் கண்கள், ஆயிரம் கால்கள் உடைய புருஷன், எல்லாவற்றிலும் நிறைந்தவன், பூமியிலிருந்து பத்து விரல் உயரம் நின்றான்.
யத்பூதம் யச்ச வை பாவ்யம் ஸர்வமேவ பவாந்யதஃ। ததோ விஶ்வமிதம் தாத த்வத்தோ பூதம் பவிஷ்யதி
எது நடந்ததோ, எது நடக்கவிருப்பதோ, எல்லாமே உன்னிலிருந்து வந்தது; அதனால், அப்பா, இந்த உலகம் முழுவதும் உன்னிலிருந்தே தோன்றியது, மீண்டும் தோன்றும்.
த்வத்தோ யஜ்ஞஃ ஸர்வஹுதஃ ப்ரு'ஷதாஜ்யம் பஶுர்த்விதா। ரு'சஸ்த்வத்தோத ஸாமாநி த்வத்த ஏவாபிஜஜ்ஞிரே
உன்னிலிருந்து யாகமும், எல்லா அர்ப்பணிப்பும், நெய்யும், இருவகை யாகப் பசுவும் தோன்றின; உன்னிலிருந்து ரிக், சாம வேதங்கள் பிறந்தன.
த்வத்தோ யஜ்ஞாஸ்த்வஜாயம்த த்வத்தோ ஶ்வாஶ்சைவ தம்திநஃ। காவஸ்த்வத்தஃ ஸமுத்பூதாஃ த்வத்தோ ஜாதாவயோம்ரு'காஃ
உன்னிலிருந்து யாகங்கள் தோன்றின; குதிரைகளும் யானைகளும் உன்னிலிருந்து பிறந்தன; பசுக்கள் உன்னிலிருந்து வந்தன; உன்னிலிருந்து உலோகங்களும் காட்டு மிருகங்களும் தோன்றின.