தஶஹஸ்தேந தம்டோऽத்ர த்ரிம்ஶத்தம்டாநி வர்தநம் । தஶதாந்யேவ கோசர்ம்ம ப்ரஹ்மகோசர்மலக்ஷணம்
இங்கு ஒரு தண்டின் நீளம் பத்து கரம்; அத்தண்டை முப்பது சேர்த்து ஒரு அளவு; அப்படி பத்து அளவு சேர்த்து ஒரு பசுவின் தோல் அளவு என்பதாகும்.
ஸவ்ரு'ஷம் கோஸஹஸ்ரம் து யத்ர திஷ்டத்யயம்த்ரிதம் । பாலவத்ஸப்ரஸூதாநாம் தத்கோசர்ம இதி ஸ்ம்ரு'தம்
ஆட்கள் கட்டுப்பாடின்றி ஆயிரம் பசுக்கள், காளைகளுடன், பசிக்குட்டிகள் பிறக்கும் இடம், அதுவே பசுவின் தோல் அளவு என்று அறிஞர்கள் கூறுகிறார்கள்.
விப்ராய தத்யாச்ச குணாந்விதாய தபோயுதாய ப்ரஜிதேம்த்ரியாய । யாவந்மஹீ திஷ்டதி ஸாகராம்தா தாவத்பலம் தஸ்ய பவேதநம்தம்
நல்ல குணங்கள் கொண்ட, தவம் செய்த, உணர்வுகளை வென்ற பிராமணருக்கு நிலம் கொடுத்தால், கடல் எல்லையுள்ள பூமி இருக்கும் வரை அந்த நன்மை முடிவில்லாமல் கிடைக்கும்.
யதாப்ஸு பதிதஃ ஶக்ர தைலபிம்துஃ ப்ரஸர்பதி । ஏவம்பூமிக்ரு'தம் தாநம் ஸஸ்யே ஸஸ்யே ப்ரஸர்பதி
எப்படி எண்ணெய் துளி நீரில் விழுந்தால் பரவுகிறதோ, அதுபோல் நிலம் கொடுத்த நன்மை பயிர் தோறும் பரவி வளர்கிறது.
யதாபீஜாநி ரோஹம்தி ப்ரசீர்ணாநி மஹீதலே । ஏவம் காமாந்ப்ரரோஹம்தி பூமிதாநஸமந்விதாஃ
விதைகள் பூமியில் போடப்பட்டால் எப்படி முளைக்கிறதோ, நிலம் கொடுத்தவருக்கு ஆசைகள் அப்படியே நிறைவேறுகின்றன.
அந்நதாஃ ஸுகிநோ நித்யம் வஸ்த்ரதோ ரூபவாந்பவேத் । ஸ நரஃ ஸர்வதோ பூயோ யோ ததாதி வஸும்தராம்
உணவு கொடுப்பவர்கள் எப்போதும் சந்தோஷமாக இருப்பார்கள்; vastra கொடுப்பவர்கள் அழகாக இருப்பார்கள்; நிலம் கொடுப்பவர் எல்லாவற்றையும் தரக்கூடியவராக மாறுவார்.
யதா கௌர்பரதே வத்ஸம் க்ஷீரமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய க்ஷீரிணீ । ஏவம் தத்தா ஸஹஸ்ராக்ஷ பூமிர்பரதி பூமிதம்
பசு தன் பசிக்குட்டிக்கு பால் ஊற்றி வளர்க்கும் போல, ஆயிரம் கண்கள் உடையவனே, பூமி நிலம் கொடுப்பவரை வளர்க்கிறது.
ஶம்கோ பத்ராஸநம் சத்ரம் வராஶ்வவரவாரணாஃ । பூமிதாநஸ்ய புண்யஸ்ய பலம் ஸ்வர்கஃ புரம்தர
சங்கு, நல்ல ஆசனம், குடை, சிறந்த குதிரைகள், உயர்ந்த யானைகள்—நிலம் கொடுத்த நன்மையின் பலன் விண்ணுலகம், புரந்தரா.
ஆதித்யோ வருணோ வஹ்நிர்ப்ரஹ்மா ஸோமோ ஹுதாஶநஃ । ஶூலபாணிஶ்ச பகவாநபிநம்தம்தி பூமிதம்
சூரியன், வருணன், அக்னி, பிரம்மா, சோமன், வேள்விக் கதிர், மற்றும் சூலம் ஏந்தும் இறைவன்—all நிலம் கொடுப்பவரை மகிழ்வுடன் பாராட்டுகிறார்கள்.
ஆஸ்போடயம்தி பிதரோ வர்ணயம்தி பிதாமஹாஃ । பூமிதாதா குலே ஜாதஃ ஸ நஸ்த்ராதா பவிஷ்யதி
பித்ருக்கள் கைகொட்டி மகிழ்கிறார்கள்; முன்னோர்கள் புகழ்கிறார்கள்; நிலம் கொடுப்பவரின் வம்சத்தில் பிறந்தவர் நம்மை காப்பாற்றுவார்.
த்ரீண்யாஹுரதிதாநாநி காவஃ ப்ரு'த்வீ ஸரஸ்வதீ । நரகாதுத்தரம்த்யேதே ஜபவாபநதோஹநாத்
மூன்று மிக உயர்ந்த தானங்கள் என்று கூறப்படுகின்றன: பசுக்கள், பூமி, மற்றும் சரஸ்வதி; இவை ஜபம், விதை இடுதல், பால் பறித்தல் மூலமாக நரகத்திலிருந்து உயர்த்துகின்றன.
துர்கதிம் தாரயம்த்யேதே வித்வத்பிர்விப்ரதாரணைஃ । ப்ராவ்ரு'தா வஸ்த்ரதா யாம்தி நக்நா யாந்தித்வவஸ்த்ரதாஃ
பண்டித பிராமணர்கள் கூறும் படி, இவை துன்பத்திலிருந்து மீட்கின்றன; vastra கொடுப்பவர்கள் vastra அணிந்து செல்கிறார்கள், vastra கொடுக்காதவர்கள் vastra இன்றி செல்கிறார்கள்.
த்ரு'ப்தா யாம்த்யந்நதாதாரஃ க்ஷுதிதா யாம்த்யநந்நதாஃ । காம்க்ஷம்தி பிதரஃ ஸர்வே நரகாத்பயபீரவஃ
அன்னம் கொடுப்பவர்கள் திருப்தியுடன் செல்கிறார்கள்; அன்னம் கொடுக்காதவர்கள் பசிக்குடன் செல்கிறார்கள்; எல்லா முன்னோர்களும் நரகத்தைப் பயந்து இதை விரும்புகிறார்கள்.
கயாம் யாஸ்யதி யஃ புத்ரஃ ஸ நஸ்த்ராதா பவிஷ்யதி । ஏஷ்டவ்யா பஹவஃ புத்ரா யத்யேகோऽபி கயாம் வ்ரஜேத்
கயா நகருக்கு செல்லும் மகன் நம்மை காப்பாற்றுவான்; பல மகன்கள் வேண்டும், ஒருவன் கூட கயா செல்வானாக இருந்தால் போதும்.
யஜேத வாஶ்வமேதேந நீலம் வா வ்ரு'ஷமுத்ஸ்ரு'ஜேத் । லோஹிதோ யஸ்து வர்ணேந புச்சாக்ரே யஸ்து பாம்டுரஃ
யாராவது அசுவமேத யாகம் செய்யலாம், அல்லது நீல நிறக் காளையை விடலாம்; அந்தக் காளை சிவப்பு நிறமாகவோ, வால் முனையில் வெண்மை கொண்டவனாகவோ இருக்கலாம்.
ஶ்வேதஃ குரவிஷாணாப்யாம் ஸ நீலோ வ்ரு'ஷ உச்யதே । நீலஃ பாம்டுரலாம்கூலஸ்தோயமுத்தரதே து யஃ
களிற்று, கொம்பு வெள்ளையாக இருந்தால் அது நீலக் காளை என்று அழைக்கப்படுகிறது; நீல நிறம், வால் முனையில் வெண்மை கொண்ட காளைதான் நீர் எடுக்கிற காளை.
ஷஷ்டிம் வர்ஷஸஹஸ்ராணி பிதரஸ்தேந தர்பிதாஃ । யச்ச ஶ்ரு'ம்ககதம் பம்கம் குலம் திஷ்டதி சோத்த்ரு'தம்
அவன் மூவாயிரம் ஆண்டுகள் முன்னோர்களை திருப்திப்படுத்துகிறான்; கொம்பில் இருக்கும் சேறும், அவன் குடும்பம் உயர்வடையும்.
பிதரஸ்தஸ்ய சாஶ்நம்தி ஸோமலோகம் மஹாத்யுதிம் । ஆஸீத்ராஜ்ஞோ திலீபஸ்ய ந்ரு'கஸ்ய நஹுஷஸ்ய ச
அந்த மனிதரின் முன்னோர்கள் ஒளிரும் சோமலோகத்தில் வாழ்கிறார்கள்; இதுபோல் திலீபன், ந்ருகன், நஹுஷன் ஆகிய மன்னர்களுக்கும் நடந்தது.
அந்யேஷாம் து நரேம்த்ராணாம் புநரந்யோ ந கச்சதி । பஹுபிர்வஸுதா தத்தா ராஜபிஃ ஸகராதிபிஃ
மற்ற மன்னர்களுக்கு இதை அடைய முடியாது; சகரன் முதலான பல மன்னர்கள் பூமியை தானமாக வழங்கியுள்ளனர்.
யஸ்ய யஸ்ய யதா பூமிஸ்தஸ்யதஸ்ய ததா பலம் । ப்ரஹ்மக்நோ வாத ஸ்த்ரீஹம்தா பாலக்நஃ பதிதோऽதவா
யாரிடம் பூமி இருக்கிறதோ, அவருக்கே அதன் பலன் கிடைக்கும்; அவர் பிராமணனை, பெண்ணை, குழந்தையை கொன்றவராக இருந்தாலும், அல்லது வீழ்ந்தவராக இருந்தாலும்.
கவாம் ஶதஸஹஸ்ராணி ஹம்தா தத்தஸ்யதுஃஷ்க்ரு'தம் । ஸ்வதத்தாம் பரதத்தாம் வா யோ ஹரேத்து வஸும்தராம்
நூறு ஆயிரம் பசுக்களை கொன்ற பாவம், தானாகவோ பிறரால் கொடுக்கப்பட்ட பூமியை அபகரிப்பவருக்கு சமம்.
ஸ ச விஷ்டாக்ரு'மிர்பூத்வா பித்ரு'பிஃ ஸஹ பச்யதே । ஷஷ்டிவர்ஷஸஹஸ்ராணி ஸ்வர்கே திஷ்டதி பூமிதஃ
அவன் மலத்தில் புழுவாக பிறந்து, முன்னோர்களுடன் சேர்ந்து துயரப்படுவான்; ஆனால் பூமி தானம் கொடுப்பவர் அறுபது ஆயிரம் ஆண்டுகள் சொர்க்கத்தில் வாழ்வார்.
ப்ரஹர்தா சாநுமம்தா ச தாவத்வை நரகம் வ்ரஜேத் । பூமிதாத்பூமிஹர்துஶ்ச நாபரஃ புண்யபாபவாந்
அடிப்பவரும், ஒப்புக்கொள்வவரும் அந்த அளவு நரகத்தில் போவார்கள்; பூமி கொடுப்பவரும் வாங்குபவரும் தவிர, வேறு யாருக்கும் புண்ணியம் அல்லது பாவம் கிடையாது.
உர்த்த்வாதஸ்தௌ ச திஷ்டேதே யாவதாபூதஸம்ப்லவம்
அவர்கள் படைப்பின் முடிவுவரை மேலும் கீழும் தங்குவார்கள்.
அக்நேரபத்யம் ப்ரதமம் ஸுவர்ணம் பூர்வைஷ்ணவீ ஸூர்யஸுதாஸ்து காவஃ । தேஷாம்மநம்தம் பலமஶ்நுவீத யஃ காம்சநம் காம் ச மஹீம் ச தத்யாத்
பொன்னு அக்னியின் முதல் பிள்ளை, பூமி விஷ்ணுவின் பிள்ளை, பசுக்கள் சூரியனின் மகள்கள்; யார் பொன், பசு, பூமி ஆகியவற்றை தானம் செய்கிறாரோ, அவருக்கு முடிவில்லா பலன் கிடைக்கும்.
பூமிம் யஃ ப்ரதிக்ரு'ஹ்ணாதி யஶ்ச பூமிம் ப்ரயச்சதி । உபௌ தௌ புண்யகர்மாணௌ நியதௌ ஸ்வர்ககாமிநௌ
யார் பூமியை பெறுகிறாரோ, யார் பூமியை தானம் செய்கிறாரோ, இருவரும் புண்ணியக்காரர்கள், சொர்க்கம் அடைவார்கள்.
அந்யாயேந ஹ்ரு'தா பூமிர்யைர்நரைரபஹாரிதா । ஹரம்தோ ஹாரயம்தஶ்ச ஹந்யுஸ்தே ஸப்தமம் குலம்
நியாயமின்றி பூமியை எடுத்தோ, எடுத்துச் செல்லச் செய்தோ, அவர்கள் ஏழாம் தலைமுறையையும் அழிப்பார்கள்.
ஹரேத்தாரயதே யஸ்து மம்தபுத்திஸ்தமோவ்ரு'தஃ । ஸ பத்தோ வாருணைஃ பாஶைஸ்திர்யக்யோநிஷு ஜாயதே
மந்தமான அறிவும், இருளால் மூடப்பட்ட மனமும் கொண்டு பூமியை அபகரிப்பவர், வருணனின் கட்டுகளில் கட்டப்பட்டு, பிறவிகளில் பிறப்பார்.
அஶ்ருபிஃ பதிதைஸ்தேஷாம் தாநாநாமவகீர்த்தநம் । ப்ராஹ்மணஸ்ய ஹ்ரு'தே க்ஷேத்ரே ஹதம் த்ரிபுருஷம் குலம்
அவர்களின் கண்ணீர் சிந்தும் போது, அவர்களது தானங்கள் வீணாகும்; ஒரு பிராமணனின் நிலத்தை எடுத்தால், மூன்று தலைமுறை அழிகிறது.
வாபீகூபஸஹஸ்ரேண அஶ்வமேதஶதேந ச । கவாம்கோடிப்ரதாநேந பூமிஹர்தா ந ஶுத்த்யதி
ஆயிரம் கிணறு, நூறு அசுவமேத யாகம், கோடி பசு தானம்—even so, பூமி அபகரிப்பவருக்கு பாவம் நீங்காது.