மமாயம் து பிதா ஸாக்ஷாத்பந்துஶ்சைவ து ஸர்வதா । தஸ்யாஹம் ஸர்வதா பக்தோ ஹ்யயம் மம பதிஃ ஸதா
அவர் எனக்கு உண்மையில் தந்தை, என்றும் எனது உறவினர். நான் எப்போதும் அவரை பக்தியுடன் வணங்குகிறேன்; அவர் என்றும் என் ஆண்டவர்.
ததஹம் ஸம்ப்ரவக்ஷ்யாமி ஶ்ரு'ணுஷ்வ கததோ மம । ஸூத உவாச- ஏவமுக்த்வா நாரதாய கதயாமாஸ வை த்விஜாஃ
அதனால், இப்போது நான் விளக்கிச் சொல்கிறேன்; என் வார்த்தைகளை கவனமாக கேள். சூதர் கூறினார்: இப்படிச் சொன்னபின், நாரதனுக்கு அவர் அந்த கதையை விவரமாகச் சொன்னார், முனிவர்களே.
உமாயை யத்புரா ப்ரோக்தம் விஷ்ணோர்நாமஸஹஸ்ரகம் । மஹேஶாச்சைவ தத்ப்ராப்தம் கைலாஸே நாரதேந வை
முன்பு உமாவிடம் கூறப்பட்ட விஷ்ணுவின் ஆயிரம் நாமங்களை, கைலாசத்தில் மகேசரிடம் இருந்து நாரதன் பெற்றான்.
கதாசித்தைவயோகேந கைலாஸாத்ஸ ஸமாகதஃ । நைமிஷாரண்யஸம்ஜ்ஞம் து தீர்தம் வை பரமாத்புதம்
ஒரு முறையில், தெய்வீக அருளால், அவர் கைலாசத்திலிருந்து அற்புதமான நைமிசாரண்யம் என்ற தீர்த்தத்துக்கு வந்தார்.
தத்ரஸ்தா ரு'ஷயஃ ஸர்வே த்ரு'ஷ்ட்வா தம் ரு'ஷிஸத்தமம் । பூஜாம் சக்ருர்விஶேஷேண நாரதாய மஹாத்மநே
அங்கு இருந்த அனைத்து முனிவர்களும், அந்த சிறந்த முனிவரான நாரதனைப் பார்த்து, அவருக்கு சிறப்பு பூஜை செய்தார்கள்.
ஆகதம் நாரதம் ஜ்ஞாத்வா விஸ்மயோத்புல்லலோசநாஃ । புஷ்பவ்ரு'ஷ்டிம் ப்ரசக்ருஸ்தே வைஷ்ணவா த்விஜஸத்தமாஃ
நாரதன் வந்ததை அறிந்து, வியப்பால் கண்கள் பெரிதாக, சிறந்த வைஷ்ணவரான முனிவர்கள் மலர்களை பொழிந்தார்கள்.
பாத்யமர்க்யம் ததஃ க்ரு'த்வா க்ரு'த்வா சாரார்திகம் ததஃ । நிவேத்ய பலமூலாநி தம்டவத்பதிதா புவி
பின்பு, பாத்யம், அர்க்யம் செய்து, தீபாராதனை செய்து, பழம் மற்றும் கிழங்குகளை அர்ப்பணித்து, தரையில் முழங்கியார்கள்.
ஊசுஶ்ச க்ரு'தக்ரு'த்யாஃ ஸ்ம தேஶே ஹ்யஸ்மிந்மஹாமுநே । பவதோ தர்ஶநம் ஜாதம் பவித்ரம் பாபநாஶநம்
'மகா முனிவரே, இவ்விடத்தில் உம்மை காணும் பாக்கியம் எங்களுக்கு கிடைத்தது; இது புனிதமானதும் பாவங்களை நீக்கும் ஒன்றும் ஆகும்; இப்போது நாங்கள் திருப்தி அடைந்தோம்' என்று அவர்கள் கூறினார்கள்.
த்வத்ப்ரஸாதாச்ச தேவேஶ புராணாநி ஶ்ருதாநி ச । ப்ரஹ்மந்கேந ப்ரகாரேண ஸர்வபாபக்ஷயோ பவேத்
உமது அருளால், தேவாதி தேவனே, நாங்கள் புராணங்களையும் வேதங்களையும் கேட்டுள்ளோம். பிரம்மனே, எல்லாப் பாவங்களும் எவ்வாறு அழியுமென்று கூறுங்கள்.
விநா தாநேந தபஸா விநா தீர்த தபோ மகைஃ । விநா தாநைர்விநா த்யாநைர்விநா சேம்த்ரியநிக்ரஹைஃ । விநா ஶாஸ்த்ரஸமூஹைஶ்ச கதம் முக்திரவாப்யதே
தானம் இல்லாமல், தவம் இல்லாமல், தீர்த்த யாத்திரை, யாகம், தியானம், இంద్రிய நிக்ரகம், நூல்கள் ஆகியவை இல்லாமல், எப்படி முக்தி கிடைக்கும்?
நாரத உவாச- கைலாஸஶிகராஸீநம் தேவதேவம் ஜகத்குரும் । ப்ரணிபத்ய மஹாதேவம் பர்யப்ரு'ச்சதுமாப்ரியம்
நாரதன் கூறுகிறான்: கைலாச சிகரத்தில் அமர்ந்துள்ள உமையின் பிரியமான மகாதேவனை, உலகாச்சாரியரையும், தேவாதி தேவனையும் வணங்கி, நான் அவரிடம் கேட்டேன்.
பார்வத்யுவாச- பகவம்ஸ்த்வம் பரோ தேவஃ ஸர்வஜ்ஞஃ ஸர்வபூஜிதஃ । ஸ த்வமத்த்யர்ச்யதே தேவைரிம்த்ரஸூர்யாதிகைரபி
பார்வதி கூறினாள்: பகவனே, நீ உயர்ந்தவன், எல்லாம் அறிந்தவன், அனைவராலும் வணங்கப்படுகிறவன்; இந்திரன், சூரியன் போன்ற தேவர்களும் உன்னை வணங்குகிறார்கள்.
லபம்தேऽபிமதாம் ஸித்திம் ஸர்வேऽப்யர்ச்ய வரப்ரதம் । த்வம் ஜந்மம்ரு'த்யுரஹிதஃ ஸ்வயம்பூஃ ஸர்வஶக்திமாந்
வரங்களை வழங்கும் உன்னை வழிபட்டால், யாரும் விரும்பிய Siddhi-யை அடைவார்கள். நீ பிறப்பும் இறப்பும் இல்லாதவன், தானாக தோன்றியவன், எல்லா சக்தியும் உடையவன்.
ஸதா த்யாயஸி கிம் ஸ்வாமிந்திக்வாஸா மதநாம்தகஃ । தபஶ்சரஸி கஸ்மாத்த்வம் ஜடிலோ பஸ்மதூஸரஃ
எப்போதும் திசைகளை ஆடையாக அணிந்து, காமனை அழித்த இறைவா, நீ எதற்காக தியானம் செய்கிறாய்? எதற்காக ஜடையுடன், பசுமணல் பூசி தவம் செய்கிறாய்?
கிம் வா ஜபஸி தேவேஶ பரம் கௌதூஹலம் ஹி மே । அநுக்ராஹ்யா யதா தேऽஸ்மி தத்த்வம் கதய ஸுவ்ரதம்
தேவர்களின் தலைவா, நீ எதற்காக ஜபம் செய்கிறாய்? எனக்கு மிகுந்த ஆச்சரியம். நீ எனக்கு அருள் செய்ய விரும்புகிறாய் என்பதால், உண்மையை சொல்லு, நல்லவரே.
மஹாதேவ உவாச- நேதம் கஸ்யாபி கதிதம் கோபநீயமிதம் மம । கிம்து வக்ஷ்யாமி தே பத்ரே த்வம் பக்தாஸி ப்ரியாஸி மே
மகாதேவன் சொன்னார்: இது யாருக்கும் சொல்லப்படாதது; இது எனது ரகசியம். ஆனாலும், நீ என் பக்தியும், எனக்கு பிரியமானவளும் என்பதால், உனக்கு சொல்கிறேன்.
புரா ஸத்யயுகே தேவி விஶுத்தமதயோऽகிலாஃ । யஜம்தி விஷ்ணுமேவைகம் ஜ்ஞாத்வா ஸர்வேஶ்வரேஶ்வரம்
முன்பு சத்திய யுகத்தில், பரிசுத்தமான மனம் கொண்ட அனைவரும், எல்லா இறைவர்களுக்கும் இறைவன் என்று அறிந்து, விஷ்ணுவையே மட்டும் வழிபட்டார்கள்.
ப்ரயாம்தி பரமாம்ரு'த்திமைஹிகாமுஷ்மிகீம் ப்ரியே । யாம் ந ப்ராப்தாஃ ஸுராஃ ஸர்வே ரு'ஷயஃ க்லேஶஸம்யுதாஃ
அவர்கள் உலகில் மற்றும் பிற உலகிலும் உயர்ந்த செல்வத்தை அடைந்தார்கள், என் பிரியமானவளே. அந்த நிலையை எல்லா தேவர்களும், தவம் செய்த முனிவர்களும் கூட பெறவில்லை.
தே தாம் கதிம் ப்ரபத்யம்தே யே நாமக்ரு'தநிஶ்சயாஃ । மந்முகாதபி ஸம்ஶ்ருத்ய தேவா விஷ்ணுபஹிர்முகாஃ
என் வாயிலாக கேட்டும், விஷ்ணுவை விட்டு விலகும் தேவர்களும், உறுதியான பக்தியுடன் இருப்பவர்கள் அந்த நிலையை அடைகிறார்கள்.
வேதைஃ புராணைஃ ஸித்தாம்தைர்பிந்நைர்விப்ராம்தசேதஸஃ । நிஶ்சயம் நாதிகச்சம்தி கிம் தத்வம் கிம் பரம் பதம்
வேதங்கள், புராணங்கள், பல்வேறு சித்தாந்தங்கள் ஆகியவற்றால் மனம் குழப்பமடைந்தவர்கள், எது உண்மை, எது உயர்ந்த நிலை என்று உறுதி செய்ய முடியவில்லை.
துலாபுருஷதாநாத்யைரஶ்வமேதாதிபிர்மகைஃ । வாராணஸீப்ரயாகாதி தீர்தஸ்நாநாதிபிஃ ப்ரியே
துலாபுருஷம் போன்ற தானங்கள், அச்வமேதம் போன்ற யாகங்கள், வாராணசி, பிரயாகம் போன்ற தீர்த்தங்களில் நீராடுதல் போன்றவற்றால்,
கயாஶ்ராத்தாதிபிஃ பித்ர்யைர்வேதபாடாதிபிர்ஜபைஃ । தபோபிருக்ரைர்நியமைர்யமைர்பூததயாதிபிஃ
கயா போன்ற இடங்களில் பித்ரு கர்மா, வேதம் பாராயணம், கடும் தவம், நியமங்கள், யமங்கள், உயிர்களுக்கு தயை ஆகியவற்றால்,
குருஶுஶ்ரூஷணைஃ ஸேவ்யைர்தர்மைர்வர்ணாஶ்ரமாந்விதைஃ । ஜ்ஞாநத்யாநாதிபிஃ ஸம்யக்சரிதைர்ஜந்மகோடிபிஃ
குருவுக்கு சேவை, சாதிக்கேற்ற தர்மங்கள், அறிவு, தியானம், நல்ல நடத்தை, கோடிக்கணக்கான பிறவிகளாலும்,
ந யாம்தி தத்பரம் ஶ்ரேயோ விஷ்ணும் ஸர்வேஶ்வரேஶ்வரம் । ஸர்வபாவைஃ ஸமாஶ்ரித்ய புராணபுருஷோத்தமம்
அவர்கள் அந்த உயர்ந்த நன்மையை—எல்லா இறைவர்களுக்கும் இறைவன் விஷ்ணுவை—அடைய முடியாது; பழமையான பரமபுருஷனை முழுமையாக சரணாகதி செய்தால்தான் அது சாத்தியம்.
அநந்யகதயோ மர்த்யா போகிநோऽபி பரம்தபே । ஜ்ஞாநவைராக்யரஹிதா ப்ரஹ்மசர்யாதிவர்ஜிதாஃ
அவரைத் தவிர வேறு எதிலும் மனம் இல்லாத மானிடர்கள், அறிவும், விரகும், பிரம்மச்சரியமும் இல்லாதவர்களாக இருந்தாலும்,
ஸர்வதர்மோஜ்சிதா விஷ்ணோர்நாமமாத்ரைகஜல்பிநஃ । ஸுகேந யாம் கதிம் யாம்தி ந தாம் ஸர்வேऽபி தார்மிகாஃ
எல்லா தர்மங்களையும் விட்டு, விஷ்ணுவின் பெயரை மட்டும் கூறுபவர்கள், எளிதாக அந்த நிலையை அடைகிறார்கள்; அந்த நிலையை எல்லா தர்மவான்களும் அடைய முடியாது.
ஸ்மர்த்தவ்யஃ ஸததம் விஷ்ணுர்விஸ்மர்தவ்யோ ந ஜாதுசித் । ஸர்வே விதிநிஷேதாஃ ஸ்யுரேதஸ்யைவ விதிம் கராஃ 6.71.
விஷ்ணுவை எப்போதும் நினைக்க வேண்டும்; ஒருபோதும் மறக்கக் கூடாது. எல்லா விதிகளும், தடைபாடுகளும் இதற்கே துணை என்று அறிய வேண்டும்.
கிம்து ப்ரஹ்மாதயோ தேவா ரு'ஷயஶ்ச நிரம்ஹஸஃ । நிர்பயம் விஷ்ணுநாம்நைவ யதேஷ்டம் பதமாகதாஃ
ஆனால் பிரம்மா முதலான தேவர்கள், பாவமில்லாத முனிவர்கள், விஷ்ணுவின் பெயரால் பயமின்றி விரும்பிய நிலையை அடைந்தார்கள்.
அலப்த்வா சாத்மநஃ பூஜாம் ஸம்யகாராதிதோ ஹரிஃ । மயாஸ்மாதபி ச ஶ்ரேஷ்டம் வாம்ச்சதாஹம் க்ரு'தாத்மநா
தனக்கே உரிய பூஜை முறையாக செய்யப்படாதபோதும், நான் வழிபட்டாலும், ஹரி தன்னைத்தானே அடக்கி, அதைவிட சிறந்ததை விரும்பினார்.
ததஃ ஸாக்ஷாஜ்ஜகந்நாத ப்ரஸந்நோ பக்தவத்ஸலஃ । அம்ஶாம்ஶேநாத்மநைவைதாந்பூஜயாமாஸ கேஶவஃ
அப்போது உலகத்துக்குத் தலைவன், பக்தர்களுக்கு அருள்புரியும் கேசவன், தன் தெய்வீக அம்சத்தால் அவர்களை நேரில் வந்து வழிபட்டான்.