அநேந விதிநா சைவ நத்யாஸ்தீரே நரோத்தமஃ । ஸர்வம் நிர்வர்த்தயேத்ஸம்யகேகசித்தரதோऽபி ஸந்
இந்த முறையைப் பின்பற்றி, நதிக்கரையில் ஒரே மனதுடன் இருந்தாலும், சிறந்த மனிதன் எல்லாவற்றையும் முறையாகச் செய்ய வேண்டும்.
அத்ராப்யுதாஹரம்தீமமிதிஹாஸம் புராதநம் । மஹத்யரண்யே யத்வ்ரு'தம் பூமிதேவ ஶ்ரு'ணுஷ்வ தத்
இங்கேயும் ஒரு பழமையான கதையை எடுத்துக்காட்டுகிறேன்; பெரிய காடில் நடந்ததை, பூமியின் அதிபதியே, நீ கேள்.
யம் ஶ்ருத்வா மாநவோ லோகே மஹாதுஃகாத்ப்ரமுச்யதே । தேஶோ தாஸரகோ நாம தஸ்ய பாகே ச பஶ்சிமே
இதைக் கேட்கும் மனிதன் உலகில் பெரிய துயரிலிருந்து விடுபடுவான். தாஸரக என்று அழைக்கப்படும் ஒரு இடம் உள்ளது; அதன் மேற்கு பகுதியில்—
தத்ர வித்வந்மருர்தேஶஃ ஸர்வஸத்வபயம்கரஃ । ஸுதப்தஸிகதா பூமிர்யத்ர துஷ்டா மஹோரகாஃ
அங்கே, அறிவாளி, மரு என்ற பகுதி இருக்கிறது; அது எல்லா உயிர்களுக்கும் பயங்கரமானது. அந்த நிலம் வெப்பமான மணலால் மூடப்பட்டுள்ளது; அங்கு தீய பெரிய பாம்புகள் வசிக்கின்றன.
அல்பச்சாயாத்ருமாகீர்ணா ம்ரு'தப்ராணிஸமாகுலா । ஶமீகதிரபாலாஶகரீரைஃ பீலுபிஃ ஸஹ
அந்த இடம், நிழல் குறைவான மரங்களால் நிரம்பியுள்ளது; இறந்த உயிரினங்களால் கூட்டமாக உள்ளது; சமை, கடிரம், பலாசம், கரீரம், பீலு போன்ற மரங்களும் அங்கே இருக்கின்றன.
தத்ர பீமா த்ருமகணாஃ கம்டகைரசிதா த்ரு'டைஃ । ஜக்தப்ராணஜநாகீர்ணா யத்ர பூர்த்ரு'ஶ்யதே க்வசித்
அங்கே, பயங்கரமான மரக்கூட்டங்கள், வலுவான முள்ளுகளால் சூழப்பட்டிருக்கின்றன; உயிர் பறிக்கப்பட்டவர்களின் உடல்கள் சில இடங்களில் நிலத்தில் பரவியிருக்கின்றன.
ததாபி ஜீவா ஜீவம்தி ஸர்வே கர்மநிபம்தநாத் । நோதகம் நோதகாதாரா வித்வம்ஸ்தத்ர பலாஹகாஃ
இருப்பினும், அங்கு உள்ள எல்லா உயிர்களும் தங்கள் கர்மத்தின் கட்டுப்பாட்டில் வாழ்கின்றனர்; அங்கே நீர் இல்லை, நீர் கிடைக்கும் இடமும் இல்லை, மேகங்களும் இல்லை, அறிவாளி.
பக்ஷாம்தரகதைஃ கைஶ்சிச்சிஶுபிஸ்த்ரு'ஷிதைஃ ஸமம் । உத்க்ராம்தஜீவிநோ விப்ர த்ரு'ஶ்யம்தே நு ககோத்தமாஃ
மரக்கிளைகளுக்கு இடையில், சில பறவைகள் தங்கள் குஞ்சுகளுடன், தாகத்தால் வாடி, உயிர் பிரியும் நிலையில் காணப்படுகின்றன, பிராமணா.
தஸ்மிம்ஸ்ததாவிதே தேஶே கஶ்சித்தைவவஶாத்வணிக் । நிஜஸார்தபரிப்ரஷ்டஃ ப்ரவிஷ்டோ மருஜாம்கலே
அந்த வகையான இடத்தில், விதியின் விளைவால், ஒரு வணிகன் தன் குழுவிலிருந்து பிரிந்து, அந்த மருபாலையில் நுழைந்தான்.
பப்ராமோத்ப்ராம்தஹ்ரு'தயஃ க்ஷுத்த்ரு'ட்ப்யாம் ஶ்ரமபீடிதஃ । க்வ க்ராமஃ க்வ ஜலம் க்வாஹம் யாஸ்யாமி ந புபோத ஹ
அவன் குழப்பமடைந்த மனதுடன், பசிப்பும் தாகமும் சோர்வும் காரணமாக தவித்தான்; எங்கு கிராமம், எங்கு நீர், நான் எங்கு செல்கிறேன் என்பதையும் அவன் அறியவில்லை.
அத ப்ரேதாந்ததர்ஶாஸௌ க்ஷுத்த்ரு'ஷாவ்யாகுலேம்த்ரியாந் । உத்கடாந்கலிநோ பீமாந்நிர்மாம்ஸாந்ரௌத்ரதர்ஶநாந்
பின்னர் அவன், பசியும் தாகமும் காரணமாக உணர்வுகள் கலங்கிய, கொடூரமான, தீய, பயங்கரமான, சதை இல்லாத, பார்ப்பதற்கு பயமுறுத்தும் ப்ரேதங்களை கண்டான்.
ப்ரேதஸ்கம்தஸமாரூடமேகம் விக்ரு'ததர்ஶநம் । ததர்ஶ பஹுபிஃ ப்ரேதைஃ ஸமம்தாத்பரிவாரிதம்
அவன், ஒரு ப்ரேதத்தின் தோளில் ஏறி, விகாரமான உருவத்தில், பல ப்ரேதங்கள் சுற்றி நிற்கும் ஒருவரை கண்டான்.
அகச்சமாநமத்யுக்ரம் ப்ரேதஶப்தபுரஃஸரம் । ப்ரேதோऽபி த்ரு'ஷ்ட்வா தாம் கோராமடவீமாகதம் நரம்
அந்த ப்ரேதம், மிகுந்த கொடுமையுடன், ப்ரேதங்களின் கூச்சலோடு முன்னே சென்று கொண்டிருந்தது; அந்த பயங்கரமான காட்டில் வந்த மனிதனை பார்த்தது—
ப்ரேதஸ்கம்தாந்மஹீம் கத்வா தஸ்யாம்திகமுபாகமத் । ப்ரணிபத்ய வணிக்ஶ்ரேஷ்டமிதம் வசநமப்ரவீத்
ப்ரேதம், மற்றொரு ப்ரேதத்தின் தோளிலிருந்து இறங்கி, அவனிடம் வந்து, வணிகர்களின் தலைவனை வணங்கி, இவ்வாறு சொன்னது:
அஸ்மிந்கோரதரே தேஶே ப்ரவேஶோ பவதஃ கதம் । தமுவாச வணிக்தீமாந்ஸார்தப்ரஷ்டஸ்ய மே வநே
இந்த மிகக் கொடூரமான இடத்தில் நீங்கள் எப்படி வந்தீர்கள்? என்று கேட்டபோது, அந்த புத்திசாலி வணிகன், "நான் என் குழுவிலிருந்து பிரிந்து இந்த காட்டில் வந்தேன்—" என்று பதிலளித்தான்.
ப்ரவேஶோ தைவயோகேந பூர்வகர்மக்ரு'தேந ச । த்ரு'ஷா மே பாததேऽத்யர்தம் க்ஷுதா சைவ ப்ரு'ஶம் ததா
"விதியின் சேர்க்கையும், முன் செய்த செயல்களாலும் நான் இங்கே வந்துள்ளேன்; எனக்கு மிகுந்த தாகமும், அதேபோல் கடும் பசியும் வலியடிக்கின்றன."
ப்ராணாம்திகமநுப்ராப்தம் வசநம் ப்ரமதீவ மே । அத்ரோபாயம் ந பஶ்யாமி ஜீவேயம் யேந கேநசித்
"நான் உயிர் பிரிவதற்கு அருகில் வந்துள்ளேன்; பேசும் போதும் என் மனம் குழம்புகிறது; இங்கே நான் எப்படியும் உயிர்வாழ வழி ஒன்றும் காணவில்லை."
இத்யேவமுக்தே ப்ரேதஸ்தம் வணிஜம் வாக்யமப்ரவீத் । புல்லாம் ஶமீம் ஸமாஶ்ரித்ய ப்ரதீக்ஷ த்வம் முஹூர்த்தகம்
இவ்வாறு அவன் கூறியதும், ப்ரேதம் அந்த வணிகனிடம், "மலர்ந்த சமை மரத்தின் கீழ் சிறிது நேரம் காத்திரு" என்று சொன்னது.
க்ரு'தாதித்யோ மயா பஶ்சாத்கமிஷ்யஸி யதாஸுகம் । ஏவமுக்தஸ்ததா சக்ரே ஸ வணிக்த்ரு'ஷ்ணயார்திதஃ
"நான் உனக்கு அதிதி வரவேற்பு செய்த பின்பு, நீ விருப்பப்படி செல்லலாம்." என்று கூறப்பட்டது. அதைக் கேட்ட வணிகன், தாகத்தால் தவித்து, அதேபடி செய்தான்.
மத்யாஹ்நஸமயே ப்ராப்தே ப்ரேதஸ்தம் தேஶமாகதஃ । புல்லாம் ஸவ்ரு'க்ஷாம் ஶீதோதாம் வாரிதாநீம் மநோரமாம்
நடுநேரம் வந்தபோது, ப்ரேதம் அந்த இடத்திற்கு வந்தது; மலர்ந்த மரங்களும், குளிர்ந்த நீரும், அழகான நீர்தேக்கமும் அங்கே இருந்தன.
தத்யோதநஸமாயுக்தாம் வர்த்தமாநேந ஸம்யுதாம் । அவதீர்ய ததஃ ஸ்வந்நம் ப்ராதாததிதயே ததா
பிறகு, தயிர் சாதமும் நிறைந்த உணவையும் தயார் செய்து, தன் உணவை எடுத்துக் கொண்டு, கீழே இறங்கி அந்த விருந்தினருக்கு அளித்தான்.
ஸ தத்ராஶநமாத்ரேண பரம் த்ரு'ப்தித்வமாகதஃ । வித்ரு'ஷ்ணோ விஜ்வரஶ்சைவ க்ஷணேந ஸமபத்யத
அந்த உணவை மட்டும் உண்டதால், அவன் மிகுந்த திருப்தியை அடைந்தான்; ஒரு கணத்தில் அவனுக்குப் பேராசையும் உடல் வாதமும் நீங்கின.
ததஶ்ச ப்ரேதாஃ ஸம்ப்ராப்தாஃ ஸோऽஸ்மாத்பாகம் க்ரமாத்ததௌ । தத்யோதநாத்ஸபாநீயாத்ப்ரேதாஸ்த்ரு'ப்திம் பராம் கதாஃ
அப்போது, பித்ருக்கள் வந்து, அவன் ஒவ்வொருவருக்கும் தக்கபடி பாகம் கொடுத்தான்; தயிர் சாதமும் தண்ணீரும் பெற்ற பித்ருக்கள் பெரும் திருப்தி அடைந்தார்கள்.
அதிதிம் தர்பயித்வா து ப்ரேதலோகம் ச ஸர்வதஃ । ததஃ ஸ்வயம் ஸ புபுஜே புக்தஶேஷம் யதாஸுகம்
விருந்தினரையும், எல்லா பித்ருக்களையும் திருப்திப்படுத்தி, பிறகு அவன் தானாகவே, எஞ்சிய உணவை விருப்பப்படி உண்டான்.
தஸ்ய புக்தவதஃ ஸ்வந்நம் பாநீயம் ச க்ஷயம் யயௌ । ப்ரேதாதிபம் ததஸ்தம் வை வணிக்வசநமப்ரவீத்
அவன் தன் உணவும் தண்ணீரும் உண்டபோது, அவை எல்லாம் முடிந்துவிட்டன; அப்போது பித்ருக்களின் தலைவன் அந்த வணிகரிடம் பேசினான்.
ஆஶ்சர்யமேதத்பரமம் வநேऽஸ்மிந்ப்ரதிபாதி மே । அந்நம் பாநம் ச பரமம் ஸம்ப்ராப்தம் ச குதஸ்தவ
இந்த காட்டில் இப்படிப் பெரிய அதிசயம் எனக்குத் தோன்றுகிறது; இங்கு நீ இவ்வளவு சிறந்த உணவும் தண்ணீரும் எங்கே இருந்து பெற்றாய்?
ஸ்வல்பேநைவ ததாந்நேந த்வமேதாம்ஸ்து பஹூநபி । அதர்பயஃ கதம் த்வேதே நிர்மாம்ஸா பிந்நகுக்ஷயஃ
இவ்வளவு குறைவான உணவால், எவ்வாறு இவ்வளவு பேர், எலும்பும் இல்லாத உடலும் உடைந்த வயிறும் கொண்டவர்களை நீ திருப்திப்படுத்தினாய்?
கதமஸ்யாம் ஸுகோராயாமடவ்யாம் ச க்ரு'தாலயாஃ । ததேதத்ஸம்ஶயம் சிம்தி பரம் கௌதூஹலம் மம
இந்த பயங்கரமான காட்டில் இவர்கள் எப்படித் தங்கியிருக்கிறார்கள்? இந்த சந்தேகத்தை நீ தீர்த்து சொல்; எனக்கு மிகுந்த ஆவல் உள்ளது.
ஏவமுக்தஃ ஸ வணிஜா ப்ரேதோ வசநமப்ரவீத் । வாணிஜ்யஸக்தஸ்ய புரா ஜந்மாதீதே மமாநக
அப்படி வணிகன் கேட்டபோது, அந்த பித்ரு பதிலளித்தான்: 'பாவமில்லாதவனே, முன்பு கடந்த பிறவியில் நான் வணிகத்தில் பற்றுடன் இருந்தேன்.'
ஸகலே நகரே நாஸ்தி மமாந்யோ ஹி துராத்மகஃ । தநலோபாந்ந கஸ்யாபி தத்தா பிக்ஷா மயா ததா
அந்த நகரத்தில் என்னை விட மோசமானவன் யாரும் இல்லை; செல்வ ஆசையால், அப்போது நான் யாருக்கும் தானம் கொடுக்கவில்லை.