ச்யவந உவாச- சைத்ரஸ்ய சாஸிதே பக்ஷே நாம்நா வை பாபமோசநீ । அஸ்யா வ்ரதே க்ரு'தே புத்ர பாபராஶிஃ க்ஷயம் வ்ரஜேத்
ச்யவன முனிவர் கூறினார்: 'சைத்ர மாத கிருஷ்ணபக்ஷத்தில் பாபமோசினி என்ற விரதம் உள்ளது. அந்த விரதத்தை மேற்கொண்டால், மகனே, பாவங்கள் அனைத்தும் அழியும்.'
இதி ஶ்ருத்வா பிதுர்வாக்யம் க்ரு'தம் தேந வ்ரதோத்தமம் । கதம் பாபம் க்ஷயம் தஸ்ய தபோயுக்தோ பபூவ ஸஃ
தந்தையின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், அவன் அந்த சிறந்த விரதத்தை செய்தான்; அவனது பாவம் அழிந்தது, தவத்தில் மனம் செலுத்தினான்.
ஸாப்யேவம் மம்ஜுகோஷா ச க்ரு'த்வைதத்வ்ரதமுத்தமம் । பிஶாசத்வாத்விநிர்முக்தா பாபமோசநிகாவ்ரதாத் । திவ்யரூபதரா ஸா வை கதா நாகே வராப்ஸராஃ
அதேபோல், மஞ்சுகோஷையும் அந்த உயர்ந்த விரதத்தை செய்தாள்; பாபமோசினி விரதத்தால் பிசாசி நிலை நீங்க, தெய்வீக வடிவம் பெற்று, சிறந்த அப்சரஸாக விண்ணுலகிற்குச் சென்றாள்.
லோமஶ உவாச- பாபமோசநிகாம் ராஜந்யே குர்வம்தி நரோத்தமாஃ । தேஷாம் பாபம் ச யத்கிம்சித்தத்ஸர்வம் ச க்ஷயம் வ்ரஜேத்
லோமச முனிவர் கூறினார்: 'மன்னனே, பாபமோசினி விரதம் மேற்கொள்ளும் சிறந்த மனிதர்கள், அவர்கள் எந்த பாவம் செய்திருந்தாலும், அது அனைத்தும் அழியும்.'
படநாச்ச்ரவணாத்ராஜந்கோஸஹஸ்ரபலம் லபேத் । ப்ரஹ்மஹா ஹேமஹாரீ ச ஸுராபோ குருதல்பகஃ
'இதைக் கேட்டாலும், படித்தாலும், மன்னனே, ஆயிரம் பசுக்கள் தரும் புண்ணியம் கிடைக்கும்; பிராமணனை கொன்றவரும், பொன் திருடுபவரும், மதம் குடிப்பவரும், ஆசானின் மனைவியுடன் தவறாக நடந்தவரும்—'
வ்ரதஸ்ய சாஸ்ய கரணாத்பாபமுக்தா பவம்தி தே । பஹுபுண்யப்ரதம் ஹ்யேதத்கரணாத்வ்ரதமுத்தமம்
'இந்த விரதத்தை செய்தால், அவர்கள் பாவம் நீங்கும்; ஏனெனில், இது மிகுந்த புண்ணியம் தரும் உயர்ந்த விரதம்.'
யுதிஷ்டிர உவாச- வாஸுதேவ நமஸ்துப்யம் கதயஸ்வ மமாக்ரதஃ । சைத்ரஸ்ய ஶுக்லபக்ஷே து கிம் நாமைகாதஶீ பவேத்
யுதிஷ்டிரன் கூறினான்: வாசுதேவா, உமக்கு வணக்கம் செய்கிறேன். சைத்திர மாதத்தின் வளர்பட்சத்தில் வரும் ஏகாதசியின் பெயர் என்ன என்பதை எனக்கு நேரில் சொல்லுங்கள்.
ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச- ஶ்ரு'ணுஷ்வைகமநா ராஜந்கதாம் புண்யாம் புராதநீம் । வஸிஷ்டோ யாமகதயத்ப்ராக்திலீபாய ப்ரு'ச்சதே
ஸ்ரீகிருஷ்ணர் கூறினார்: அரசே, ஒருமனதாகக் கேள்; இது பழமையான புண்ணியமான கதையாகும். இதை வசிஷ்டர், முன்பு திலீபனிடம் அவர் கேட்டபோது கூறினார்.
திலீப உவாச- பகவஞ்ச்ரோதுமிச்சாமி கதயஸ்வ ப்ரஸாததஃ । சைத்ரமாஸி ஸிதே பக்ஷே கிம்நாமைகாதஶீ பவேத்
திலீபன் கூறினான்: பகவானே, நான் கேட்க விரும்புகிறேன்; தயவுடன் சொல்லுங்கள். சைத்திர மாத வளர்பட்சத்தில் வரும் ஏகாதசியின் பெயர் என்ன?
வஸிஷ்ட உவாச- ஸாது ப்ரு'ஷ்டம் த்வயா ராஜந்கதயாமி தவாக்ரதஃ । சைத்ரஸ்ய ஶுக்லபக்ஷே து காமதா நாம நாமதஃ
வசிஷ்டர் கூறினார்: அரசே, நீ நல்ல கேள்வி கேட்டாய்; உனக்கு நேரில் சொல்கிறேன். சைத்திர மாத வளர்பட்சத்தில் வரும் ஏகாதசியை 'காமதா' என்று அழைக்கப்படுகிறது.
ஏகாதஶீ புண்யதமா பாபேம்தநதவாநலஃ । ஶ்ரு'ணு ராஜந்கதாமேதாம் பாபக்நீம் புண்யதாயிநீம்
இந்த ஏகாதசி மிகப் பெரிய புண்ணியத்தை தருவதாகும்; பாவங்களை அழிக்கும் காட்டுத்தீ போன்றது. அரசே, பாவங்களை நீக்கும், புண்ணியம் தரும் இந்த கதையை கேள்.
புரா நாகபுரே ரம்யே ஹேமரத்நவிபூஷிதே । பும்டரீகமுகா நாகா நிவஸம்தி மஹோத்கடாஃ
முன்னொரு காலத்தில், பொன்னாலும் ரத்தினங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட அழகிய நாகபுரி நகரத்தில், தாமரை முகம் போன்ற முகமுள்ள வலிமைமிக்க நாகர்கள் வாழ்ந்தனர்.
தஸ்மிந்புரே பும்டரீகோ ராஜா ராஜ்யம் சகார ஸஃ । கந்தர்வைஃ கிந்நரைஶ்சைவ அப்ஸரோபிஶ்ச ஸேவ்யதே
அந்த நகரத்தில், புண்டரீகன் என்ற அரசன் ஆட்சி செய்தான்; அவனை கந்தர்வர்கள், கின்னரர்கள், அப்சராஸ் ஆகியோர் சேவை செய்தனர்.
வராப்ஸராஸ்து லலிதா கம்தர்வோ லலிதஸ்ததா । உபௌ ராகேண ஸம்ரக்தௌ தம்பதீ காமபீடிதௌ
அப்சராஸ்களில் சிறந்தவள் லலிதா; கந்தர்வர்களில் சிறந்தவன் லலிதனும் கூட. இருவரும் காதலில் ஆழ்ந்த தம்பதிகள்; ஆசையில் சிக்குண்டவர்கள்.
ரேமாதே ஸ்வக்ரு'ஹே ரம்யே தநதாந்யயுதே ததா । லலிதாயாஶ்ச ஹ்ரு'தயே பதிர்வஸதி ஸர்வதா
அவர்கள் செல்வமும் தானியமும் நிறைந்த அழகான வீட்டில் மகிழ்ந்து வாழ்ந்தனர்; லலிதாவின் மனதில் அவளது கணவர் எப்போதும் உறைந்திருந்தான்.
ஹ்ரு'தயே தஸ்ய லலிதா நித்யம் வஸதி பாமிநீ । ஏகதா பும்டரீகோऽத க்ரீடதே ஸதஸி ஸ்திதஃ
அவனது மனத்திலும், லலிதா என்ற அழகியவள் எப்போதும் இருந்தாள். ஒருநாள், புண்டரீகன் மண்டபத்தில் விளையாடிக் கொண்டிருந்தபோது—
கீதம் காநம் ப்ரகுருதே லலிதோ தயிதாம் விநா । பதபம்தஸ்கலஜ்ஜிஹ்வோ பபூவ லலிதாம் ஸ்மரந்
லலிதன், தன் பிரியமானவள் இல்லாமல் பாடல் பாடினான்; ஆனால், லலிதாவை நினைத்து, சொற்களில் தடுமாறினான்.
மநோபாவம் விதித்வாஸ்ய கர்கடோ நாகஸத்தமஃ । பதபம்தச்யுதிம் தஸ்ய பும்டரீகே ந்யவேதயத்
அவனது மனநிலையை உணர்ந்த கர்கடன் என்ற சிறந்த நாகன், அவன் பாடலில் ஏற்பட்ட தவறை புண்டரீகனிடம் தெரிவித்தான்.
ஶ்ருத்வா கர்கோடகவசஃ பும்டரீகோ புஜம்கராட் । க்ரோதஸம்ரக்தநயநோ பபூவாதிபயம்கரஃ
கர்கோடகனின் வார்த்தைகளை கேட்ட புண்டரீகன், நாகர்களின் அரசன், கோபத்தால் கண்கள் சிவந்து, மிகவும் பயங்கரமாக மாறினான்.
ஶஶாப லலிதம் தத்ர காயம்தம் மதநாதுரம் । ராக்ஷஸோ பவ துர்புத்தே க்ரவ்யாதஃ புருஷாதகஃ
அங்கு காதல் வெறியில் பாடிய லலிதனை, அவன் சபித்தான்: 'முட்டாளே, நீ ராட்சசனாகவும், மனிதர்களை உண்ணும் பிசாசாகவும் ஆகிவிடு!'
யதஃ பத்நீவஶோபேதோ காயமாநோ மமாக்ரதஃ । வசநாத்தஸ்ய ராஜேம்த்ர ரக்ஷோரூபோ பபூவ ஸஃ
உன் மனைவியின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்து, என் முன்னிலையில் பாடினாய் என்பதற்காக, என் வார்த்தையினால், அரசே, அவன் ராட்சச உருவம் பெற்றான்.
ரௌத்ராநநோ விரூபாக்ஷோ த்ரு'ஷ்டமாத்ரோ பயம்கரஃ । பாஹூயோஜநவிஸ்தீர்ணௌ முகம் கம்தரஸந்நிபம்
அவன் முகம் கொடூரமாகவும், கண்கள் விகாரமாகவும், பார்த்தவுடன் பயமூட்டும் வகையில் இருந்தது; அவன் கைகள் ஒரு யோஜனை அகலமும், வாயும் மலைக்குகையைப் போல் இருந்தது.
சம்த்ரஸூர்யநிபே நேத்ரே க்ரீவாபர்வதஸம்நிபா । நாஸாரம்த்ரே து விவரே அதரௌ யோஜநாயதௌ
அவனது கண்கள் சந்திரனும் சூரியனும் போல், கழுத்து மலைபோல்; மூக்குத்துளைகள் பெரிய ஓரங்களாகவும், உதடுகள் ஒரு யோஜனை நீளமாகவும் இருந்தன.
ஶரீரம் தஸ்ய ராஜேம்த்ர உத்திதம் யோஜநாஷ்டகம் । ஈத்ரு'ஶோ ராக்ஷஸோ பூத்வா பும்ஜாநஃ கர்மணஃ பலம்
அவனது உடல், அரசே, எட்டு யோஜனை உயரமாக உயர்ந்தது; இவ்வாறு ராட்சசனாக மாறி, தன் செயல்களின் பலனை அனுபவித்தான்.
லலிதா து ததாலோக்ய ஸ்வபதிம் விக்ரு'தாக்ரு'திம் । சிம்தயாமாஸ மநஸா துஃகேந மஹதார்திதா
லலிதா, தன் கணவரை இப்படிப் பிழைபட்ட உருவத்தில் பார்த்ததும், மிகுந்த துயரத்தில் மூழ்கி, மனதில் ஆழமாக சிந்திக்கத் தொடங்கினாள்.
கிம் கரோமி க்வ கச்சாமி பதிஃ ஶாபேந பீடிதஃ । இதி ஸம்ஸ்ம்ரு'த்ய ஸம்ஸ்ம்ரு'த்ய மநஸா ஶர்ம நாலபத்
‘நான் என்ன செய்வேன்? எங்கே போவேன்? என் கணவர் சாபத்தால் வேதனைப்படுகிறார்’ என்று மீண்டும் மீண்டும் மனதில் நினைத்துக் கொண்டே, அவள் மனதுக்கு ஓய்வு கிடைக்கவில்லை.
சசார பதிநா ஸார்த்தம் லலிதா கஹநே வநே । பப்ராம விபிநே துர்கே காமரூபீ ஸ ராக்ஷஸஃ
லலிதா தன் கணவருடன் அடர்ந்த காட்டில் அலைந்தாள்; அவன், எந்த உருவமும் எடுக்கக்கூடிய ராட்சசன், அந்தக் கடினமான காட்டில் சுற்றிக்கொண்டிருந்தான்.
நிர்க்ரு'ணஃ பாபநிரதோ விரூபஃ புருஷாதகஃ । ந ஸுகம் லபதே ராத்ரௌ ந திவா பாபபீடிதஃ
அவன் இரக்கம் இல்லாதவன், தீய செயல்களில் ஈடுபடும், அருவருப்பான உருவம் உடையவன், மனிதர்களை உண்ணும் ஒருவன்; பாவத்தால் பாதிக்கப்பட்ட அவன் இரவும் பகலும் எங்கும் சந்தோஷம் காணவில்லை.
லலிதா துஃகிதாதீவ பதிம் த்ரு'ஷ்ட்வா ததாவிதம் । பப்ராம தேந ஸார்த்தம் ஸா ருததீ கஹநே வநே
லலிதா, கணவரை இப்படிப் பாவப்பட்ட நிலையில் பார்த்து மிகுந்த துயரத்தில் அழுதபடியே, அவனுடன் சேர்ந்து அந்த அடர்ந்த காட்டில் அலைந்தாள்.
த்ரு'ஷ்ட்வாஶ்ரமபதம் ரம்யம் முநிம் ஸம்ஶாம்தவிக்ரஹம் । ஶீக்ரம் ஜகாம லலிதா நமஸ்க்ரு'த்யாக்ரதஃ ஸ்திதா
அழகான ஒரு ஆசிரமத்தையும், அமைதியான தோற்றமுடைய முனிவரையும் பார்த்ததும், லலிதா விரைவாக சென்று வணங்கி, முனிவரின் முன்னால் நின்றாள்.