ப்ராப்தா ஸீதா ஜிதா லம்கா பௌலஸ்த்யோ நிஹதோ ரணே । அநேநவிதிநா புத்ர யே குர்வம்தி நரா வ்ரதம்
சீதையை மீட்டார், இலங்கையை வென்றார், புலஸ்த்யபுத்திரன் போரில் வீழ்ந்தான்; இதே முறையில், மகனே, இந்த விரதம் செய்யும் மனிதர்கள்—
இஹலோகஜயப்ராப்திஃ பரலோகஸ்ததாக்ஷயஃ । ஏதஸ்மாத்காரணாத்புத்ர கர்தவ்யம் விஜயாவ்ரதம்
இந்த உலகில் வெற்றியும், மறுவுலகில் அழியாத புண்ணியமும் பெறுவர்; அதனால், மகனே, இந்த விஜயா விரதத்தை செய்ய வேண்டும்.
விஜயாயாஶ்ச மாஹாத்ம்யம் ஸர்வகில்பிஷநாஶநம் । படநாச்ச்ரவணாச்சைவ வாஜபேயபலம் லபேத்
விஜயா விரதத்தின் மகிமை எல்லா பாவங்களையும் நீக்கும்; அதை வாசித்தாலும் கேட்டாலும் வாஜபேய யாகத்தின் பலனை பெறலாம்.
இதி ஶ்ரீபாத்மே மஹாபுராணே பம்சபம்சாஶத்ஸாஹஸ்ர்யாம் ஸம்ஹிதாயாமுத்தரகம்டே பால்குநக்ரு'ஷ்ணாவிஜயாமாஹாத்ம்யம்நாம சதுஶ்சத்வாரிம்ஶோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு, ஐம்பத்தைந்து ஆயிரம் பாடல்களைக் கொண்ட புனிதமான பத்ம மகாபுராணத்தின் உத்தரகாண்டத்தில், பாகுன மாத கிருஷ்ணபட்சத்தில் விஜயா விரதத்தின் மகிமை என்ற நாற்பத்திநான்காவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.
ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச- மாஹாத்ம்யம் விஜயாயாஶ்ச ஶ்ருதம் க்ரு'ஷ்ண மஹத்பலம் । பால்குநஸ்யார்ஜுநே பக்ஷே யந்நாம்நீ தாம் வதாதுநா
ஸ்ரீகிருஷ்ணர் சொன்னார்: விஜயா விரதத்தின் மகிமையும் அதன் பெரிய பலனும் கேட்டோம், கிருஷ்ணா; பாகுன மாதத்தில் வரும் அந்த விரதத்தின் பெயரை இப்போது கூறு.
ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச-। தர்மபுத்ர மஹாபாக ஶ்ரு'ணு வக்ஷ்யாமிதேऽதுநா । யோக்தா ப்ரு'ஷ்டேந மாம்தாத்ரா வஸிஷ்டேந மஹாத்மநா
ஸ்ரீகிருஷ்ணர் சொன்னார்: தர்மபுத்திரா, மிகப் பாக்கியசாலி, இப்போது நான் சொல்வதை கவனமாக கேள்; மாந்தாதா கேட்டதை மகா முனிவர் வசிஷ்டர் சொல்லியதை நான் விளக்குகிறேன்.
பால்குநஸ்ய விஶேஷேண விஶேஷஃ கதிதோ ந்ரு'ப । ஆமலகீவ்ரதம் புண்யம் விஷ்ணுலோகபலப்ரதம்
மன்னா, பாகுன மாதத்தில் சிறப்பாக செய்ய வேண்டிய விரதம் கூறப்பட்டுள்ளது; அது புனிதமான நெல்லிக்கனி விரதம், அது விஷ்ணு லோகம் பெறும் பலனைக் கொடுக்கும்.
ஆமலக்யாஸ்தலே கத்வா ஜாகரம் தத்ர காரயேத் । க்ரு'த்வா ஜாகரணம் ராத்ரௌ கோஸஹஸ்ரபலம் லபேத்
நெல்லிக்கனி மரத்தின் அடியில் சென்று அங்கே இரவில் ஜாகரணம் செய்ய வேண்டும்; அந்த ஜாகரணத்தால் ஆயிரம் பசுக்கள் தானம் செய்த புண்ணியம் கிடைக்கும்.
மாம்தாதோவாச - ஆமலகீ கதா ஹ்யேஷா உத்பந்நா த்விஜஸத்தம । ஏதத்ஸர்வம் மமாசக்ஷ்வ பரம் கௌதூஹலம் ஹி மே
மாந்தாதா கேட்டான்: இருமுறை பிறந்தவர்களில் சிறந்தவரே, இந்த நெல்லிக்கனி எப்போது தோன்றியது? இதை எல்லாம் எனக்குச் சொல்லுங்கள்; எனக்கு மிகுந்த ஆவல் உள்ளது.
கஸ்மாதியம் பவித்ரா ச கஸ்மாத்பாபப்ரணாஶிநீ । கஸ்மாஜ்ஜாகரணம் க்ரு'த்வா கோஸஹஸ்ரபலம் லபேத்
இந்த மரம் எதனால் புனிதமானது? எதனால் பாவங்களை நீக்குகிறது? ஏன் ஜாகரணம் செய்து இருப்பவர் ஆயிரம் பசுக்கள் தானம் செய்த பலனைப் பெறுகிறார்?
வஸிஷ்ட உவாச- கதயாமி மஹாபாக யதேயமபவத்க்ஷிதௌ । ஆமலகீ மஹாவ்ரு'க்ஷஃ ஸர்வபாபப்ரணாஶநஃ
வசிஷ்டர் சொன்னார்: பெரும் பாக்கியசாலியே, இந்த நெல்லிக்கனி மரம் எவ்வாறு பூமியில் தோன்றி, எல்லா பாவங்களையும் நீக்கும் பெரும் மரமாக ஆனது என்பதை நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்.
ஏகார்ணவே புரா ஜாதே நஷ்டே ஸ்தாவரஜம்கமே । நஷ்டே தேவாஸுரகணே ப்ரணஷ்டோரகராக்ஷஸே
ஒரு காலத்தில், ஒரே பெருங்கடலில் நிலையும் உயிரும் அழிந்திருந்த போது, தேவர்கள், அசுரர்கள், பாம்புகள், ராட்சதர்கள் எல்லோரும் அழிந்திருந்தனர்.
தத்ர தேவாதிதேவேஶஃ பரமாத்மா ஸநாதநஃ । ஜகாம ப்ரஹ்மபரமமாத்மநஃ பதமவ்யயம்
அங்கே, தேவர்களின் தலைவன், பரமாத்மா, சனாதனன், தன்னைப் பற்றிய உயர்ந்த, அழியாத நிலையை அடைந்தார்.
ததோऽஸ்ய ஜாக்ரதோ ப்ரஹ்மமுகாச்சஶிஸமப்ரபஃ । ஷ்டீவநாத்பிம்துருத்பந்நஃ ஸ பூமௌ நிபபாத ஹ
அப்போது, அவர் விழிப்புடன் இருந்தபோது, பிரம்மாவின் வாயிலிருந்து சந்திரனைப் போல ஒளிரும் ஒரு துளி தோன்றி, பூமியில் விழுந்தது.
தஸ்மாத்பிம்தோஃ ஸமுத்பந்நஃ ஸ்வயம் தாத்ரீ நகோ மஹாந் । ஶாகாப்ரஶாகாபஹுலஃ பலபாரேண நாமிதஃ
அந்தத் துளியிலிருந்து, நெல்லிக்கனி மரம் தானாகவே தோன்றியது; அது பெரிய மரமாக வளர்ந்து, பல கிளைகளும் கொடிகளும் கொண்டு, கனிகளின் பாரத்தில் சாய்ந்திருந்தது.
ஸர்வேஷாம் சைவ வ்ரு'க்ஷாணாமாதிரோஹஃ ப்ரகீர்திதஃ । ப்ரஹ்மணாத ததஃ பஶ்சாத்ஸம்ஸ்ரு'ஷ்டாஶ்ச இமாஃ ப்ரஜாஃ
அனைத்து மரங்களிலும் முதலில் முளைத்தது இதுதான் என்று கூறப்படுகிறது; பின்னர் பிரம்மா இந்த உயிர்களை உருவாக்கினார்.
தேவதாநவகம்தர்வயக்ஷராக்ஷஸபந்நகாந் । அஸ்ரு'ஜத்பகவாந்தேவோ மஹர்ஷீம்ஶ்ச ததாமலாந்
பெருமைமிக்க இறைவன் தேவர்கள், அசுரர்கள், கந்தர்வர்கள், யக்ஷர்கள், ராட்சதர்கள், பாம்புகள், மேலும் தூய மனம் கொண்ட மகா முனிவர்களையும் உருவாக்கினார்.
ஆஜக்முஸ்தத்ர தேவாஸ்தே யத்ர தாத்ரீ ஹரிப்ரியா । தாம் த்ரு'ஷ்ட்வா தே மஹாபாக பரம் விஸ்மயமாகதாஃ
அப்போது தேவர்கள், ஹரிக்கு பிரியமான நெல்லிக்கனி மரம் இருக்கும் இடத்திற்கு வந்தார்கள்; அதை பார்த்து, அந்தப் பெரும் பாக்கியசாலிகள் மிகுந்த ஆச்சரியத்தில் மூழ்கினார்கள்.
ந ஜாநீம இமம் வ்ரு'க்ஷம் சிம்தயம்தோऽபிஸம்ஸ்திதாஃ । ஏவம் சிம்தயதாம் தேஷாம் வாகுவாசாஶரீரிணீ
அந்த மரம் யாது என்று அறியாமல், அவர்கள் யோசித்தபடி அங்கே நின்றனர்; அப்போது, உடல் இல்லாத ஓர் ஒலி அவர்களிடம் பேசியது.
ஆமலகீ நகோ ஹ்யேஷ ப்ரவரோ வைஷ்ணவோ மதஃ । அஸ்ய ஸம்ஸ்மரணாதேவ லபேத்கோதாநஜம் பலம்
இந்த நெல்லிக்கனி மரம் வைஷ்ணவர்களுக்கு முதன்மையானதாக கருதப்படுகிறது; இதை நினைவு கூர்வதினால் கூட பசு தானம் செய்த பலன் கிடைக்கும்.
ஸ்பர்ஶநாத்த்விகுணம் புண்யம் த்ரிகுணம் தாரணாத்ததா । தஸ்மாத்ஸர்வப்ரயத்நேந ஸேவ்யா ஆமலகீ ஸதா
இதைக் கையால் தொடினால் இரட்டிப்பு புண்ணியம், அணிந்தால் மூன்று மடங்கு புண்ணியம் கிடைக்கும். எனவே, நெல்லிக்கனி மரத்தை எப்போதும் முழு முயற்சியுடன் போற்றி சேவிக்க வேண்டும்.
ஸர்வபாபஹரா ப்ரோக்தா வைஷ்ணவீ பாபநாஶிநீ । தஸ்யா மூலே ஸ்திதோ விஷ்ணுஸ்ததூர்த்வே ச பிதாமஹஃ
அனைத்து பாவங்களையும் போக்கும் மரமாகவும், வைஷ்ணவர்களுக்கு பாவங்களை அழிப்பதாகவும் கூறப்படுகிறது; அதன் வேர் பகுதியில் விஷ்ணு இருக்கிறார், மேலே பிரம்மா இருக்கிறார்.
ஸ்கம்தே ச பகவாந்ருத்ரஃ ஸம்ஸ்திதஃ பரமேஶ்வரஃ । ஶாகாஸு முநயஃ ஸர்வே ப்ரஶாகாஸு ச தேவதாஃ
அந்த மரத்தின் தண்டில் பரமசிவன் இருக்கிறார்; கிளைகளில் எல்லா முனிவர்களும், கொடிகளில் தேவதைகளும் இருக்கிறார்கள்.
பர்ணேஷு சாஸதே தேவாஃ புஷ்பேஷு மருதஸ்ததா । ப்ரஜாநாம் பதயஃ ஸர்வே பலேஷ்வேவ வ்யவஸ்திதாஃ
இலைகளில் தேவர்கள், பூக்களில் மருத்துகள், கனிகளில் எல்லா உயிர்களின் தலைவர்கள் தங்கியிருக்கிறார்கள்.
ஸர்வதேவமயீ ஹ்யேஷா தாத்ரீ ச கதிதா மயா । தஸ்மாத்பூஜ்யதமா ஹ்யேஷா விஷ்ணுபக்திபராயணைஃ
இந்த நெல்லிக்கனி மரம் எல்லா தேவர்களும் நிறைந்ததாக எனால் கூறப்பட்டது; அதனால், விஷ்ணுவை பக்தியுடன் போற்றும் அனைவரும் இதை மிகுந்த மரியாதையுடன் வழிபட வேண்டும்.
ரு'ஷய ஊசுஃ - கோ பவாந்ந ஹி ஜாநீமஃ கஸ்மாத்காரணதாம் கதஃ । தேவோ வா யதி வா சாந்யஃ கதயஸ்வ யதாததம்
முனிவர்கள் கேட்டார்கள்: நீங்கள் யார்? நாங்கள் அறியவில்லை. எதற்காக வந்தீர்கள்? நீங்கள் தேவனா, வேறு யாராவதா? உண்மையை எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள்.
வாகுவாச - யஃ கர்தா ஸர்வபூதாநாம் புவநாநாம் ச ஸர்வஶஃ । விஸ்மிதாந்விதுஷஃ ப்ரேக்ஷ்ய ஸோऽஹம் விஷ்ணுஃ ஸநாதநஃ
வாக் சொன்னாள்: எல்லா உயிர்களுக்கும், உலகங்களுக்கும் எல்லாவிதமாக உருவாகி, அறிஞர்கள் வியப்புடன் காணும் அந்த நித்ய விஷ்ணுவே நானாக இருக்கிறேன்.
தச்ச்ருத்வா தேவதேவஸ்ய பாஷிதம் ப்ரஹ்மணஃ ஸுதாஃ । அநாதிநிதநம் தேவம் ஸ்தோதும் தத்ர ப்ரசக்ரமுஃ
அந்த தேவாதி தேவனின் வார்த்தைகளை கேட்ட பிரமாவின் மகன்கள், ஆரம்பமும் முடிவும் இல்லாத அந்த தேவனை அங்கேப் புகழத் தொடங்கினார்கள்.
நமோ பூதாத்மபூதாய ஆத்மநே பரமாத்மநே । அச்யுதாய நமோ நித்யமநம்தாய நமோ நமஃ
எல்லா உயிர்களின் ஆத்மாவாகவும், பரமாத்மாவாகவும், அழியாதவனாகவும் இருக்கும் உமக்கு வணக்கம்; என்றும் நிலைத்திருக்கும், எல்லையில்லாத அச்யுதனுக்குப் பலமுறை வணக்கம்.
தாமோதராய கவயே யஜ்ஞேஶாய நமோ நமஃ । ஏவம் ஸ்துதஸ்து ரு'ஷிபிஸ்துதோஷ பகவாந்ஹரிஃ
தாமோதரனாகவும், ஞானியாகவும், யாகத்தின் ஆண்டவனாகவும் இருக்கும் உமக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம். இப்படியாக முனிவர்கள் புகழ்ந்தபோது, பாக்கியசாலி ஹரியும் மகிழ்ந்தார்.