நிஶம்ய வசநம் தஸ்யாஃ ஸாம்த்வயந்ப்ராஹ தாம் ஹரிஃ । ஶ்ரு'ணு வ்ரு'ம்தாரிகே த்வம் மாம் வித்தி லக்ஷ்மீமநோஹரம்
அவளது வார்த்தைகளை கேட்ட ஹரி, அவளைத் தணிவூட்டிக் கூறினான்: "விருந்தாரிகே, கேள், நான் லக்ஷ்மியை மயக்கும் ஒருவன் என்பதை அறிந்து கொள்."
தவ பர்தா ஹரம் ஜேதும் கௌரீமாநயிதும் கதஃ । அஹம் ஶிவஃ ஶிவஶ்சாஹம் ப்ரு'தக்த்வே ந வ்யவஸ்திதௌ 6.15.
"உன் கணவன் ஹரனை வெல்லவும், கௌரியை கொண்டு வரவும் சென்றான். நான் சிவன், சிவனும் நானே—நம்மிடையே வேறுபாடு இல்லை."
ஜாலம்தரோ ஹதஃ ஸம்க்யே பஜ மாமதுநாநகே । நாரத உவாச- இதி விஷ்ணோர்வசஃ ஶ்ருத்வா விஷண்ணவதநாபவத் । ததோ வ்ரு'ம்தாரிகா ராஜந்குபிதா ப்ரத்யுவாச ஹ
"ஜாலந்தரன் போரில் வீழ்த்தப்பட்டான்; இனி பாவமில்லாதவளே, என்னை அடை." நாரதன் சொன்னான்: விஷ்ணுவின் வார்த்தைகளை கேட்டவுடன், அவளது முகம் சோகமாகியது; பின்னர், விருந்தாரிகா, அரசே, கோபத்துடன் பதிலளித்தாள்.
ரணே பத்தோऽஸி யேந த்வம் ஜீவந்முக்தஃ பிதுர்கிரா । விவிதைஃ ஸத்க்ரு'தோ ரத்நைர்யுக்தம் தஸ்ய ஹ்ரு'தா வதூஃ
"போரில் உன்னை யார் கட்டினானோ, பிறகு உன் தந்தையின் கட்டளையால் உயிரோடு விடுவிக்கப்பட்டாய்; பலவிதமான நகைகளால் மதிப்பளிக்கப்பட்டாலும், அவனது மனைவி பறிக்கப்பட்டாள்."
பதிர்தர்மஸ்ய யோ நித்யம் பரதாரரதஃ கதம் । ஈஶ்வரோऽபி க்ரு'தம் பும்க்தே கர்மேத்யாஹுர்மநீஷிணஃ
"தர்மத்தில் நிலைத்திருப்பவன், எப்படி பிறருடைய மனைவியிடம் ஆசை கொள்வான்? ஆண்டவராக இருந்தாலும், செய்த செயலுக்குப் பலனை அனுபவிக்க வேண்டியதுதான் என்று ஞானிகள் கூறுகிறார்கள்."
அஹம் மோஹம் யதாநீதா த்வயா மாயா தபஸ்விநா । ததா தவ வதூம் மாயா தபஸ்வீகோऽபி நேஷ்யதி
"நீ தவசன் வடிவில் மாயை கொண்டு என்னை எப்படி மோஹத்தில் ஆழ்த்தினாயோ, அதுபோல் ஒரு மாயை தவசன் உன் மனைவியையும் எடுத்துச் செல்லுவான்."
இதி ஶப்தஸ்ததா விஷ்ணுர்ஜகாமாத்ரு'ஶ்யதாம் க்ஷணாத் । ஸா சித்ரஶாலாபர்யம்கஃ ஸ ச தேऽதப்லவம்கமாஃ
இவ்வாறு சபிக்கப்பட்டவுடன் விஷ்ணு கண் முன்னிலையிலிருந்து ஒரு கணத்தில் மறைந்தார்; அந்த அழகிய மண்டபமும், அதன் மேல் இருந்த படுக்கையும், அந்தப் பறவைகளும் எல்லாம் காணாமல் போயின.
நஷ்டம் ஸர்வம் ஹரௌ யாதே வநம் ஶூந்யம் விலோக்ய ஸா । வ்ரு'ம்தா ப்ராஹ ஸகீம் ப்ராப்ய ஜிஹ்மம் தத்விஷ்ணுநா க்ரு'தம்
ஹரி அங்கிருந்து சென்றதும், எல்லாம் இல்லாமல் போனது; காட்டை வெறிச்சோடிப் பார்த்த வ்ருந்தா, தன் தோழியை அணுகி, 'இது விஷ்ணுவால் வஞ்சகமாக நடந்தது' என்று சொன்னாள்.
த்யக்தம் புரம் கதம் ராஜ்யம் காம்தஃ ஸம்தேஹதாம் கதஃ । அஹம் வநே விதித்வைதத்க்வ யாமி விதிநிர்மிதா
நகரமும் கைவிடப்பட்டது, அரசும் இல்லை, என் காதலன் எங்கே என்று தெரியவில்லை; இவ்வாறு காட்டில் உணர்ந்த நான், விதி விதித்தபடி, எங்கே போவேன்?
மநோரதாநாம் விஷயமபூந்மே ப்ரியதர்ஶநம் । ப்ராஹ நிஃஶ்வஸ்ய சைவோஷ்ணம் ராஜ்ஞீ வ்ரு'ம்தாதிதுஃகிதா
என் காதலனைப் பார்ப்பது இப்போது என் ஆசைகளுக்கே உரியது ஆகிவிட்டது; ஆழ்ந்தためச்சுவாசம் விட்ட வ்ருந்தா மகளிர் அரசி, மிகுந்த துயரத்தில் பேசினாள்.
மம ப்ராப்தம் ஹி மரணம் த்வயா ஹி ஸ்மரதூதிகே । இத்யுக்தா ஸா தயா ப்ராஹ மம த்வம் ப்ராணரூபிணீ
நீயே காரணமாக எனக்கு இப்போது மரணம் வந்துவிட்டது, காமனின் தூதியே! என்று சொன்னவுடன், அவளது தோழி பதிலளித்து, 'நீயே என் உயிர்' என்றாள்.
தஸ்யாஸ்ததோக்தமாகர்ண்ய இதிகர்த்தவ்யதாம் ததஃ । வநே நிஶ்சித்ய ஸா வ்ரு'ம்தா கத்வா தத்ர மஹத்ஸரஃ
அவளது வார்த்தைகளை கேட்டவுடன், என்ன செய்ய வேண்டும் என்று தீர்மானித்த வ்ருந்தா, தன் தோழியுடன் காட்டுக்குள் சென்று, அங்கு ஒரு பெரிய ஏரியை அடைந்தாள்.
விஹாய துஃகமகரோத்காத்ரக்ஷாலநமம்புநா । தீரே பத்மாஸநம் பத்த்வா க்ரு'த்வா நிர்விஷயம் மநஃ
துயரத்தை விட்டு விட்டு, தண்ணீரில் தன் உடலை கழுவினாள்; கரையில் பத்மாசனத்தில் அமர்ந்து, மனதை எல்லா பொருள்களிலிருந்தும் விலக்கினாள்.
ஶோஷயாமாஸ தேஹம் ஸ்வம் விஷ்ணுஸம்கேந தூஷிதம் । தபஶ்சசாரஸாத்யுக்ரம் நிராஹாரா ஸகீஸமம்
விஷ்ணுவுடன் சேர்ந்ததால் கெட்ட உடலை உலரச் செய்து, மிகக் கடுமையான தவம் மேற்கொண்டாள்; உணவு இல்லாமல், தோழியுடன் சேர்ந்து தவம் செய்தாள்.
கம்தர்வலோகதோ வ்ரு'ம்தாமதாகத்யாப்ஸரோகணஃ । ப்ராஹ யாஹீதி கல்யாணி ஸ்வர்கம் மா த்யஜ விக்ரஹம்
அப்போது காந்தர்வ உலகத்திலிருந்து அப்பசரக்கள் கூட்டம் வ்ருந்தாவிடம் வந்து, 'அழகியே, சுவர்க்கத்திற்கு போ; உடலை விட்டு விடாதே' என்று சொன்னார்கள்.
காம்தர்வம் ஶஸ்த்ரமேதத்த்ரிபுவநவிஜயம் ஶ்ரீபதிஸ்தோஷமக்ர்யம்। நீதோ யேநேஹ வ்ரு'ம்தே த்யஜஸி கதமிதம் தத்வபுஃ ப்ராப்தகாமம் । காம்தம் தே வித்தி ஶூலிப்ரவரஶரஹதம் புண்யலாபஸ்ய பூஷாஸ்வர்கஸ்ய த்வம்। பவாத்ய த்ருதமமரவநம் சம்டிபத்ரே பஜ த்வம்
ஶ்ருத்வா ஶாஸ்த்ரம் வதூநாம் ஜலதிஜதயிதா வாக்யமாஹ ப்ரஹஸ்ய । ஸ்வர்காதாஹ்ரு'த்ய முக்தாத்ரிதஶபதி வதூஶ்சாதிவீரேண பத்யா । ஆதௌ பாத்ரம் ஸுகாநாமஹமமரஜிதா ப்ரேயஸா தத்வியுக்தாநிர்துஷ்டா தத்ய। திஷ்யே ப்ரியமம்ரு'தகதம் ப்ராப்நுயாம் யேந சைவ
மணவாளிகளுக்கான இந்த ஞானத்தை கேட்ட கடல் மகளின் பிரியமானாள், சிரித்தபடி சொன்னாள்: 'சுவர்க்கத்திலிருந்து வந்த தேவர்களின் மனைவிகள் தங்கள் வீரமான கணவர்களுடன் பேரின்பம் அனுபவிக்கிறார்கள்; ஆனால் பாவமில்லாத என் காதலனிடம் இருந்து பிரிந்த நான், அவர் சென்ற அமரத்துவ நிலையை அடைய விரும்புகிறேன்.'
இத்யுக்த்வா ஸஸகீ வ்ரு'ம்தா விஸஸர்ஜாப்ஸரோகணாந் । தத்ப்ரீதிபாஶபத்தாஸ்தா நித்யமாயாம்தி யாம்தி ச
இவ்வாறு கூறி, வ்ருந்தா தன் தோழியுடன் அப்பசரக்கள் கூட்டத்தை அனுப்பி வைத்தாள்; அவள் அன்பால் கட்டுண்ட அவர்கள் எப்போதும் வந்து போய்க் கொண்டே இருந்தனர்.
யோகாப்யாஸேந வ்ரு'ம்தாத தக்த்வா ஜ்ஞாநாக்நிநா குணாந் । விஷயேப்யஃ ஸமாஹ்ரு'த்ய மநஃ ப்ராப ததஃ பரம்
யோகாப்யாசத்தின் மூலம், வ்ருந்தா ஞானத்தின் அக்கினியில் குணங்களை எரித்து, மனதை இன்பங்களில் இருந்து இழுத்து, உயர்ந்த நிலையை அடைந்தாள்.
த்ரு'ஷ்ட்வா வ்ரு'ம்தாரிகாம் தத்ர மஹாம்தஶ்சாப்ஸரோகணாஃ । துஷ்டுவுர்நபஸஸ்துஷ்டா வவ்ரு'ஷுஃ புஷ்பவ்ரு'ஷ்டிபிஃ
அங்கு வ்ருந்தாவை பார்த்த அப்பசரக்கள் பெரும் கூட்டம் அவளைப் புகழ்ந்தார்கள்; மகிழ்ச்சியுடன், அவர்கள் வானிலிருந்து மலர்களை பொழிந்தனர்.
ஶுஷ்ககாஷ்டசயம் க்ரு'த்வா தத்ர வ்ரு'ம்தாகலேவரம் । நிதாயாக்நிம் ச ப்ரஜ்வால்ய ஸ்மரதூதீ விவேஶ தம்
அங்கு உலர்ந்த மரக்கட்டைகளை சேர்த்து, வ்ருந்தாவின் உடலை அதன் மேல் வைத்தனர்; அக்கினியை ஏற்றி, காமனின் தூதியானவள் அந்த நெருப்பில் நுழைந்தாள்.
தக்தம் வ்ரு'ம்தாம்கரஜஸாம் பிம்பம் தத்கோலகாத்மகம் । க்ரு'த்வா தத்பஸ்மநஃ ஶேஷம் மம்தாகிந்யாம் விசிக்ஷிபுஃ
வ்ருந்தாவின் உடல் எரிந்ததும், அவளது பூச்சுண்ணத்தால் ஒரு வட்ட உருவம் செய்து, அந்த சாம்பலை மந்தாகினி நதியில் விட்டனர்.
யத்ர வ்ரு'ம்தா பரித்யஜ்ய தேஹம் ப்ரஹ்மபதம் கதா । ஆஸீத்வ்ரு'ம்தாவநம் தத்ர கோவர்த்தநஸமீபதஃ
வ்ருந்தா தன் உடலை விட்டு, பரமபதத்தை அடைந்த அந்த இடம், கோவர்த்தனத்திற்கு அருகே உள்ள வ்ருந்தாவனம் ஆனது.
தேவ்யோऽத ஸ்வர்கமேத்ய த்ரிதஶபதிவதூஸத்த்வஸம்பத்திமாஹுர்தேவீப்யஸ்தந்நிஶம்ய ப்ரமுதிதமநஸோ நிர்ஜராத்யாஶ்ச ஸர்வே । ஶத்ரோர்தைத்யஸ்ய ஹித்வா ப்ரபலதரபயம் பீமபேர்யோ நிஜக்நுஃ ஶ்ருத்வா தத்ராஸநஸ்தஃ । பரிஜநநிவஹோவாபஶோபாம் ஶுபஸ்ய
பின்னர் தேவிகள் சுவர்க்கத்திற்கு சென்று, தேவர்களின் மனைவிகளின் சிறப்பையும் நற்குணத்தையும் கூறினார்கள்; அதை கேட்ட அமரர்கள் அனைவரும் மகிழ்ச்சியுடன், பகைமிக்க அசுரரின் பெரும் பயத்தை நீக்கி, அங்கு அமர்ந்தபடி தங்கள் சுற்றத்துடன் அழகாக ஒளிவீசினர்.
யுதிஷ்டிர உவாச। கதம் ஜாலம்தரோ கௌரீம் ஹரரூபதரோ முநே । த்ரு'ஷ்ட்வா சகார கிம் தத்ர தந்மே கதய விஸ்தராத்
யுதிஷ்டிரன் கேட்டான்: முனிவரே, ஜாலந்தரன் சிவனின் உருவை எடுத்துக் கொண்டு கௌரியை எப்படி அணுகினான்? அவளைப் பார்த்தவுடன் என்ன செய்தான்? இதை எல்லாம் விரிவாகக் கூறுங்கள்.
நாரத உவாச- யதா மாயாஶிவஸ்தத்ர ப்ரார்தயத்கிரிஜாம் ப்ரதி । ததஃ ஸா சுக்ஷுபே ராஜந்கிம்சிந்நோவாச தம் ப்ரதி
நாரதர் பதிலளித்தார்: ராஜனே, அங்கு மாயை சிவன் வடிவில் இருந்தவன், கிரிஜாவை நாடி விரும்பத் தொடங்கினான். அதனால், அவள் கலக்கமடைந்து, அவனிடம் சில வார்த்தைகள் பேசினாள்.
அநாதுரஸ்ய தேவஸ்ய ப்ராப்தஸ்ய தபஸா மயா । ந யுக்தமிதி நிஶ்சித்ய பார்வதீ நாஹ தம் ந்ரு'ப
அந்த தேவன் துன்பமில்லாமல், என் தவத்தால் ஏற்கனவே கிடைத்திருக்க, இப்போது இப்படி செய்வது சரியல்ல என்று நினைத்து, பார்வதி அவனிடம் எதுவும் பேசவில்லை, அரசே.
ஸா ந தத்ர ப்ரதீகாரம் த்ரு'ஷ்ட்வா தஸ்ய ச பஶ்யதஃ । நிர்கதா தத உத்தாய ததர்ஶாகாஶவாஹிநீம்
அங்கே எந்த வழியும் இல்லாமல், அவன் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் போது, அவள் எழுந்து வெளியேறினாள்; பின்னர், ஆகாயத்தில் செல்லும் ஒருவரை பார்த்தாள்.
கம்காம் வாஸோசிதாம் மத்வா பவாநீ தபஸே யயௌ । புராபி தபஸா லப்தோ மயேஶஃ ஸாம்ப்ரதம் ததா
அவள், அது தகுந்த ஆடையுடன் காணப்படும் கங்கையென்று நினைத்து, பவானி தவம் செய்யச் சென்றாள்; முன்பும் தவத்தால் இறைவனைப் பெற்றவள், இப்போது மீண்டும் அதையே செய்தாள்.
இத்யவ்ரஜச்சிம்தயதீ ஸகீபிஃ ஸஹிதா ததஃ । புரஃ க்ஷீரநிபாம் ராஜந்பார்வதீ ககநாத்பரம்
இவ்வாறு சிந்தித்து, தோழிகளுடன் சேர்ந்து, பாலைப் போல் பிரகாசமாக, பார்வதி ஆகாயத்தைக் கடந்தபடி சென்றாள், அரசே.
காந்தர்வ கலையை, மூன்று உலகையும் வெல்லும் வல்லமை, திருமாலின் சிறந்த அருளை இங்கு பெற்றுள்ளாய், வ்ருந்தே! ஆசை நிறைந்த இந்த உடலை ஏன் விட்டு விடுகிறாய்? உன் காதலன் சிவபெருமான் அம்பால் வீழ்ந்தான் என்பதை அறிந்திரு; இது உன் புண்ணியத்தின் அலங்காரம், சுவர்க்கத்திற்கு செல்லும் பாதை. வீரியே, இப்போது விரைவாக அமரர்களின் உலகை அடை.