தாமுத்க்ரதய வைதவ்யதுஃகார்த்தாயாஃ ஸ்வயம் ப்ரிய । ஏவம் விலபதீம் வீக்ஷ்ய பலராஜ்ஞீம் ஸமுத்ரஜஃ । துஃகிதஃ ஶுக்ரமித்யாஹ பலம் ஜீவய பார்கவ
"இப்போது என் கைங்கரியத்தால் அல்ல, என் விதவை துயரால் அவிழ்ந்துள்ள இந்த முடியை நீயே அவிழ்த்து விடு, என் பிரியமானவரே," என்று புலம்பும் பலராஜ்யின் ராணியைக் கண்ட கடலின் மகன் துக்கமடைந்து, சுக்கிரனிடம், "பலனை உயிர்ப்பிக்கவும், பார்கவா," என்றான்.
ஶுக்ர உவாச-। இச்சயாமரணம் ப்ராப்தம் தம் கதம் ஜீவயாம்யஹம் । ததாபி மம்த்ரஸாமர்த்யாத்வாசமுச்சாரயிஷ்யதி
சுக்கிரன் சொன்னான்: "அவன் தானே விரும்பி மரணத்தை அடைந்தான்; நான் எப்படி உயிர்ப்பிக்க முடியும்? இருந்தாலும் மந்திரத்தின் சக்தியால் அவன் ஒரு வார்த்தை பேசுவான்."
ஜாலம்தர உவாச-। பலஸ்ய ரூப வசநம் ஶ்ரோதுமிச்சாமி பார்கவ । ஜாலம்தரேணைவமுக்தஃ க்ஷணம் த்யாநபரோऽபவத்
ஜாலந்தரன் சொன்னான்: "பார்கவா, பலனுடைய உருவத்தையும் வார்த்தையையும் கேட்க விரும்புகிறேன்." ஜாலந்தரன் இவ்வாறு கூற, சுக்கிரன் சிறிது நேரம் தியானத்தில் மூழ்கினான்.
அதோததிஷ்டத்வதநாத்ஸ்வநஃ ஶ்ரோத்ரமநோரமஃ । ப்ரபாவதீம் ப்ரதி வ்யக்தம் வாத்யபாம்டா திவோத்திதஃ
அப்போது பலனுடைய வாயிலிருந்து இனிமையான, காதுக்கு இன்பம் தரும் ஓசை எழுந்தது; அது பிரபாவதிக்காக, வான இசைக்கருவிகள் போன்ற தெளிவாக இருந்தது.
ப்ரபாவதி ஸ்வதேஹம் த்வம் மமாம்கேஷு லயம் நய । இதி தஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா நதீ ஜாதா ப்ரபாவதீ
"பிரபாவதி, உன் உடலை என் அங்கங்களில் கலந்துவிடு," என்ற வார்த்தையை கேட்டதும், பிரபாவதி ஒரு நதியாக மாறினாள்.
பலாங்கேஷ்வேவ லீநா ஸா ஸுமேரோஃ பூர்வவாஹிநீ । யஸ்யாஸ்தோயேந ஸம்ஜாதா ரத்நாநாம் காம்திருத்தமா
அவள் பலனுடைய அங்கங்களில் கலந்தவளாக, சுமேரு மலைக்கு கிழக்கே ஓடினாள்; அவளது நீரால் ரத்தினங்களின் பிரகாசம் மிகுந்தது.
நாரத உவாச- ததோ ஜாலம்தரஃ க்ருத்தஃ ப்ராஹ தம் தைத்யஸூதநம் । கபடேந பலம் ஹத்வா க்வ யாஸ்யஸி பலாதம
நாரதர் சொன்னார்: பின்னர், கோபமடைந்த ஜாலந்தரன், அசுரர்களை அழிப்பவனை நோக்கி, "நீ பலனை வஞ்சகமாக கொன்றுவிட்டு, எங்கே போகப்போகிறாய், வலிமை குறைந்தவனே?" என்று கூறினான்.
இத்யுக்த்வா தம் ஶதமகம் ஸிம்துஸூநுஃ ப்ரதாபவாந் । ஸஸூதாஶ்வத்வஜரதம் சாதயாமாஸ மார்கணைஃ
இவ்வாறு சொல்லி, கடல் மகன் வலிமை மிகுந்தவன், சதகிரதுவையும், அவன் தேரோட்டியும், குதிரைகளையும், கொடியும், தேரையும் அம்புகளால் மூடினான்.
பபாத மூர்ச்சிதஃ ஶக்ரோ ரதோபரி ஶரைஃ க்ஷதஃ । த்ரு'ஷ்ட்வா தம் பதிதம் ஶக்ரம் ஜகர்ஜார்ணவநம்தநஃ
அம்புகளால் காயமடைந்து, சக்கிரன் தேரில் மயங்கி விழுந்தான்; சக்கிரன் விழுந்ததைப் பார்த்த கடலின் மகன் பெருமிதத்துடன் முழங்கினான்.
மூர்ச்சாம் த்யக்த்வா முமோசேம்த்ரோ வஜ்ரம் ஜாலம்தரம் ப்ரதி । ததாத்ரிதலநம் ஹஸ்தே க்ரு'ஹீத்வா ஸிம்துஸம்பவஃ
மயக்கம் தீர்ந்ததும், இந்திரன் வஜ்ராயுதத்தை ஜாலந்தரனை நோக்கி எறிந்தான்; அதை கடலிலிருந்து பிறந்தவன் கையில் பிடித்தான்.
வஜ்ரம் கக்ஷாபுடே த்ரு'த்வா ரதாதுத்தீர்ய ஸத்வரம் । அப்யதாவத தைத்யேம்த்ரோ தேவேம்த்ரம் தர்துமாஹவே
வஜ்ராயுதத்தை கையடக்கில் வைத்துக்கொண்டு, தேரிலிருந்து விரைவாக இறங்கி, அசுரரின் தலைவனைப் பிடிக்க போர்க்களத்தில் இந்திரனை நோக்கி ஓடினான்.
ததோ துத்ராவ மகவா ரதம் த்யக்த்வா ஹரிம் ஸ்மரந் । ரதமிம்த்ரஸ்ய மதவாநாருஹ்யார்ணவநம்தநஃ
அப்போது மகவன் தேரை விட்டுவிட்டு, ஹரியை நினைத்து ஓடினான்; இந்திரனின் தேரை, பெருமிதத்தில் மயங்கிய கடல் மகன் ஏறினான்.
யம்தாரம் மாதலிம் க்ரு'த்வா யயௌ ப்ராப்தமநோரதஃ । ரதமிம்த்ரஸ்ய தரஸா யத்ர யத்ர யயௌ பலே
மாதலி என்பவனை தன் தேரோட்டியாக வைத்து, தன் ஆசை நிறைவேறியவாறு, பாலி எங்கு சென்றாரோ, அங்கு அங்கு இந்திரனின் தேரில் விரைவாக பின்தொடர்ந்தான்.
ஜாலம்தரோ மஹாபாஹுஃ ஸ்வயம் சாம்புதரோ யதா । ததஃ ஸ கோபாத்புருஷோத்தமஃ ஸ்வயம் கட்கம் ஸமுத்யம்ய ச நம்தகம் ரணே
மிகுந்த புயல்போல் தோன்றிய ஜாலந்தரன், வலிமை மிகுந்தவன்; அப்போது புருஷோத்தமன் கோபத்துடன் தன் நந்தகம் என்னும் வாளை போரில் தூக்கினான்.
ஸம்ப்ரேரயித்வா கருடம் மநோஜவம் ஜகாந கோபேந ச தைத்யவாஹிநீம் । ரதாந்ஹயாந்கும்ஜரபத்திஸம்காந்ஸ பாதயாமாஸ பலாத்ஸஹஸ்ரஶஃ
மனதைப்போல் வேகமுள்ள கருடனை அனுப்பி, கோபத்துடன் அசுர சேனையை தாக்கினான்; ஆயிரக்கணக்கான தேர்கள், குதிரைகள், யானைகள், காலாட் படைகள் ஆகியவற்றை வலிமையால் வீழ்த்தினான்.
ஜநார்தநஃ கஶ்யபஸூநுஸம்வ்ரு'தஶ்சகார ஸம்க்யே சரிதம் பயாவஹம் । கேஶாஸ்திமஜ்ஜாருதிரௌகவாஹிநீம் பிஶாசவேதாலவிஹம்கஸேவிதாம்
கஷ்யப புத்திரர்கள் சூழ்ந்த ஜனார்த்தனன், போரில் பயங்கரமான செயலைச் செய்தான்; முடி, எலும்பு, மஜ்ஜை, இரத்தம் ஆகியவற்றால் ஓடும் நதி, பேய்கள், பிசாசுகள், பறவைகள் வந்து பயின்றன.
கரோருஜம்காயுதஶஸ்த்ரபூரிதாம் ஸுதுஸ்தராம் வ்யாக்ரகஜேம்த்ர ஸேவிதாம் । ரக்தாம்த்ரஹாராம்கதபூஷிதாம்தாம் விகூர்ணநேத்ரோத்ஸவகாம்திவாஸஸம்
கைகள், தொடைகள், கால்கள், ஆயுதங்கள், வில்லுகள் ஆகியவற்றால் நிரம்பிய அந்த நதி கடக்க முடியாததாக இருந்தது; புலிகள், பெரிய யானைகள் வந்து பயின்றன; இரத்தம் கலந்த அப்புறங்கள், வளையல்கள் அலங்காரம் போல் இருந்தன; அங்கே வீழ்ந்தவர்களின் கண்கள் அலைகளாக மின்னின.
விஷ்ணுநா நிஹதம் ஸைந்யம் த்ரு'ஷ்ட்வா தாநவபும்கவாஃ । ஜாலம்தராஜ்ஞயா ஸர்வே ருருதுஃ பரிதோ ஹரிம்
விஷ்ணுவால் தங்கள் படை அழிக்கப்பட்டதைப் பார்த்த அசுரர்களில் சிறந்தவர்கள், ஜாலந்தரனின் கட்டளையின்படி, எல்லா பக்கமும் ஹரியைச் சுற்றி அழுதார்கள்.
தைத்யாஸ்தே தத்ர பாணௌகாந்வர்ஷமாணா யதாம்புதாஃ । யதாத்விரேபாஃ கமலம் பர்வதம் ஜலதா இவ
அங்கே அசுரர்கள், மேகங்கள் மழை பொழிவதைப்போல் அம்புகளை மழையாக பொழிந்தார்கள்; தேனீக்கள் தாமரை மலரை சூழ்வதைப்போலவும், மலைகள் மேகங்கள் சூழப்படுவதைப்போலவும் இருந்தது.
சூதம் யதா பக்ஷிகணா ககநம் தூபஸம்சயஃ । ந த்ரு'ஶ்யோऽபூத்ததா விஷ்ணுர்ந தார்க்ஷ்யோ ரணஸம்கடே
பறவைகள் மாமரத்தை மறைப்பதைப்போல், மேகங்கள் ஆகாயத்தில் திரள்வதைப்போல், அந்த சமர குழப்பத்தில் விஷ்ணுவும் கருடனும் காணப்படவில்லை.
ஸர்வே தே ரதமாரூடா ஸர்வஶஸ்த்ரைர்மஹாஸுராஃ । வைகும்டாதிபதிம் ஜக்நுர்கர்ஜம்தோ பீமநிஸ்வநைஃ
அந்த மகா அசுரர்கள் அனைவரும் தேரில் ஏறி, எல்லா ஆயுதங்களும் எடுத்துக்கொண்டு, வைகுண்டநாதனை பயங்கரமான ஆரவாரத்துடன் தாக்கினார்கள்.
தாந்ஸர்வாந்பீமரூபேண தைத்யாரிஃ குபிதஸ்ததா । ரணே நிபாதயாமாஸ வாயுஃ பர்ணசயம் யதா
அப்போது அசுரர்களுக்கு எதிரியானவன், கோபத்துடன் பயங்கரமான உருவத்தில், எல்லாரையும் போரில் வீழ்த்தினான்; அது காற்று இலைகளை சிதறடிப்பதைப்போல் இருந்தது.
ஶைலரோமா ததோ விஷ்ணும் தைத்யஃ கோபாததாவத । ஹரேரபி ஶராஸ்தஸ்ய ஶரீரே ஶீர்ணதாம் கதாஃ
பின்னர் சைலரோமா என்ற அசுரன் கோபத்துடன் விஷ்ணுவை நோக்கி ஓடினான்; ஹரியின் அம்புகள் அவன் உடலில் பட்டு விழுந்து விட்டன.
ஶைலரோமா ச தைத்யாரி ஶரீரம் சாஹநச்சரைஃ । ஹரிஃ கட்கம் விநிர்தூய ஶிரஸ்தஸ்ய ஜஹார ஹ
சைலரோமா, அசுரர்களுக்கு எதிரியான ஹரியின் உடலில் அம்புகளை எய்தான்; ஆனால் ஹரி வாளை ஆட்டி, சைலரோமாவின் தலையை துண்டித்தான்.
சிந்நே ஶிரஸி தைத்யஸ்ய கபம்தோ விக்ரமந்ரணே । ஶைலரோமா புஜாப்யாம் ச தார்க்ஷ்யம் ஜக்ராஹ பக்ஷயோஃ
அந்த அசுரனின் தலை துண்டிக்கப்பட்டதும், தலை இல்லாத உடல் போரில் தொடர்ந்து போராடி, இரு கைகளால் கருடனின் இரு சிறகுகளையும் பிடித்தது.
ஶிரஶ்சோத்பத்ய தரஸா விலக்நம் ஸ்கம்தயோர்த்ரு'டம் । ததஸ்தத்ராஸ்யயுத்தேந ஹ்ரு'ஷீகேஶோऽபி விஸ்மிதஃ
அந்தத் தலை வேகமாக பாய்ந்து, கருடனின் தோள்களில் உறுதியாக ஒட்டிக்கொண்டது; அப்போது அந்தப் போரில் ஹ்ருஷீகேசனும் ஆச்சரியப்பட்டான்.
ஶிரஃ ஸம்லக்நமாலோக்ய கருடோ ந்யபதத்புவி । புநஶ்சோத்பத்ய வேகேந ஶிரஃஸ்தாநம் ஸமாஶ்ரயத்
தலை ஒட்டிக்கொண்டதைப் பார்த்த கருடன் தரையில் விழுந்தான்; பின்னர் வேகமாக எழுந்து, மீண்டும் தலையின் இடத்தில் சென்று நின்றான்.
ஶைலரோமா ததோ விஷ்ணும் ஜஹார கருடாத்பலீ । ஹரிர்ஜக்நே தலேநாஶு கதாயுஶ்சாபதத்புவி
பின்னர் வலிமைமிக்க சைலரோமா, கருடனிடமிருந்து விஷ்ணுவை பிடித்தான்; ஆனால் ஹரி தன் கரத்தால் அவனை விரைவாக அடித்து, அவன் உயிர் நீங்க, தரையில் விழுந்தான்.
ததோ ஜாலம்தரஃ ஸூதம் கட்கரோமாணமப்ரவீத் । ஸம்ப்ரேஷய ரதம் தத்ர யத்ர தேவோ ஜநார்தநஃ
அப்போது ஜாலந்தரன் தன் தேரோட்டியான கந்தரோமனை நோக்கி, 'தேவன் ஜனார்த்தனன் இருக்கும் இடத்திற்கு தேரை கொண்டு போ' என்று சொன்னான்.
ஜாலம்தரஸ்ய வசநாத்கங்கரோமாநயத்ரதம் । த்ரு'ஷ்ட்வா தம் புரதோ விஷ்ணுமுவாசார்ணவநம்தநஃ
ஜாலந்தரனின் கட்டளையின்படி கங்கரோமன் தேரை கொண்டு வந்தான்; முன்னால் விஷ்ணுவை பார்த்த அர்ணவனின் மகன் அவனை நோக்கி பேசினான்.