ஸர்வாண்யஸ்த்ராணி ஶக்ரஸ்ய ஶீர்ணாந்யம்கே பலஸ்ய ச । பலீயஸா பலேநேம்த்ரோ முத்கரேண ஹதோ ஹ்ரு'தி
இந்திரனின் எல்லா ஆயுதங்களும், பலனின் உடல் உறுப்புகளும் நொறுங்கின; அதிக வலிமையுடன் இந்திரன், ஒரு கோலால் பலனின் இதயத்தில் அடித்தான்.
நநாதேம்த்ரஸ்ததோ பீமம் தச்ச்ருத்வா ஸ பலோஹஸத் । ஹஸதஸ்தஸ்ய நிஶ்சேருர்முகதோ மௌக்திகாநி ச
அதன்பின் இந்திரன் பயங்கரமாக கர்ஜித்தான்; அதை கேட்ட பலன் சிரித்தான், சிரித்தபோது அவனது வாயிலிருந்து முத்துக்கள் வெளியே வந்தன.
தஸ்யாம்கஸ்யாபிலாஷேண ந யுத்தமகரோத்ததா । துஷ்டாவ வாஸவோऽத்யர்தம் தம் பலம் பலஸாகரம்
அந்த உடலை விரும்பி, அப்போது யுத்தம் செய்யவில்லை; இந்திரன், பலம் என்ற வலிமையின் கடலை மிகுந்து புகழ்ந்தான்.
வரம் வ்ரு'ணு ஸுரஶ்ரேஷ்டேத்யுக்தஃ ப்ராஹ பலம் ப்ரதி । யதி துஷ்டோऽஸி தைத்யேஶ ஸ்வம் வபுர்தாதுமர்ஹஸி
'தேவர்களுக்குள் சிறந்தவரே, ஒரு வரம் தேர்ந்தெடு' என்று கேட்டபோது, பலன் சொன்னான்: 'நீ மகிழ்ந்திருப்பாயானால், அசுரர்களின் தலைவனே, உன் உடலை எனக்குக் கொடுக்க வேண்டும்'.
ததிம்த்ர வசநம் ஶ்ருத்வா பித்த்வா ஶஸ்த்ரைர்க்ரு'ஹாண மாம் । இத்யுவாச பலம் ஸோऽபி கிமதேயம் மஹாத்மநாம்
இந்திரனின் வார்த்தைகளை கேட்ட பலன், 'அயுதங்களால் என்னைத் துளைத்து எடுத்துக்கொள்; பெரிய உள்ளத்தவர்களுக்கு கொடுக்க முடியாதது எது?' என்று சொன்னான்.
ஸஸ்மாரிதோ மாதலிநா வஜ்ரேணாம்கம் ஜகாந தத் । தேந வஜ்ரப்ரஹாரேண பலாம்கம் தத்வ்யஶீர்யத
மாதலி நினைவூட்ட, இந்திரன் தனது வஜ்ராயுதத்தால் அந்த உடலை அடித்தான்; அந்த அடியால் பலனின் உடல் நொறுங்கியது.
பலாம்கஸ்யைகபாகஸ்து பபாத கநகாசலே । துஹிநாத்ரௌ த்விதீயஸ்து த்ரு'தீயோ கோநகேऽபதத்
பலனின் உடலின் ஒரு பகுதி பொன்னமலையில் விழுந்தது; இரண்டாவது பனிமலையில் விழுந்தது; மூன்றாவது கோனகத்தில் விழுந்தது.
சதுர்தோ தேவநத்யாம் ச பம்சமோ மம்தரே ததா । வஜ்ராகரே பபாதாம்ஶஃ ஷஷ்டஶ்ச விஜயாம்கஜஃ
நான்காவது பகுதி தேவநதியில் விழுந்தது; ஐந்தாவது மந்திரமலையில் விழுந்தது; ஒரு பகுதி வஜ்ராகரத்தில் விழுந்தது; ஆறாவது விஜயாங்கஜமாக ஆனது.
தஸ்ய ஜாதிவிஶுத்தஸ்ய பரிஶுத்தேந கர்மணா । காயஸ்யாவயவாஃ ஸர்வே ரத்நபீஜத்வமாகதாஃ
அவனது தூய பிறப்பும், தூய செயல்களாலும், அவனது உடல் உறுப்புகள் அனைத்தும் ரத்தினத்தின் விதையாக ஆனது.
வஜ்ராதஸ்திகணாஃ கீர்ணாஃ ஷட்கோணா மணயோऽபவந் । அக்ஷிப்யாமிந்த்ரநீலா வை மாணிக்யம் ஶ்ருதிஸம்பவம்
அவனது எலும்பு துண்டுகளிலிருந்து ஆறு மூலை கொண்ட வைரங்கள் பிறந்தன; கண்களில் இருந்து நீலக்கற்கள்; செவிகளில் இருந்து மாணிக்கங்கள் உருவானது.
க்ஷதஜாத்பத்மராகாஃ ஸ்யுஃ மேதஸோ மரகதாஸ்ததா । ப்ரவாலாநி ச ஜிஹ்வாதோ தம்தா முக்தாஸ்ததாபவந்
அவனது இரத்தத்தில் இருந்து பத்மராகம், கொழுப்பில் இருந்து மரகதம், நாக்கில் இருந்து பவழம், பற்களில் இருந்து முத்து உருவானது.
மஜ்ஜோத்பவம் மரகதம் காருத்மதமபூந்நஸா । காம்ஸ்யம் புரீஷம் ரஜதம் வீர்யம் தாம்ரம் ச மூத்ரஜம்
எலும்பு மஜ்ஜையிலும் மூக்கிலும் இருந்து மரகதம், கருடன் வகை மரகதம் தோன்றியது; மலத்தில் இருந்து வெண்கலம், விந்துவில் இருந்து வெள்ளி, சிறையில் இருந்து செம்பு பிறந்தது.
அம்கஸ்யோத்வர்தநாஜ்ஜாதம் பித்தலம் ப்ரஹ்மவீதிகாஃ । நாதாத்வைதூர்யமுத்பந்நம் ரத்நம் சாருதரம் ததா
உடலைத் தேய்த்ததில் பித்தளம், பிரம்மவீதிகா ரத்தினங்கள் பிறந்தன; அவனது ஒலியில் இருந்து வைடூரியம் மற்றும் அழகிய மற்ற ரத்தினங்கள் தோன்றின.
நகேப்யஃ கநகோத்பத்தீ ருதிராச்ச ரஸோத்பவஃ । மேதஸஃ ஸ்படிகம் ஜாதம் ப்ரவாலம் மாம்ஸஸம்பவம்
நகங்களில் இருந்து தங்கம், இரத்தத்தில் இருந்து பாரகம், கொழுப்பில் இருந்து பளிங்கு, மாம்சத்தில் இருந்து பவழம் உருவானது.
பலதேஹோத்பவாந்யாஸந்ரத்நாநி ப்ரு'திவீதலே । புண்யோபசயஸம்பத்த்யா போக்ஷ்யம்தே விமலைர்ஜநைஃ
பலனுடைய உடலில் இருந்து தோன்றிய ரத்தினங்கள் பூமியில் இருந்தன; புண்ணியச் சேர்க்கையால் தூய மனம் கொண்டவர்கள் அவற்றை அனுபவிப்பார்கள்.
அத்ராம்தரே ஹதம் ஶ்ருத்வா பலம் மகவதா ம்ரு'தே । ப்ரபாவதீ நாம ராஜ்ஞீ யயௌ தச்சரணாம்திகம்
இந்நேரத்தில், மகவன் போர் வெளியில் பலனுடைய படையை அழித்ததை கேட்டு, பிரபாவதி என்ற ஒரு ராணி அவனது அருகில் சென்றாள்.
விலலாப பதிம் த்ரு'ஷ்ட்வா விகீர்ணாவயவம் ரணே । ப்ரபாவத்யஶ்ருபூர்ணாக்ஷீ முக்தகேஶீ கநஸ்தநீ
போர்க்களத்தில் கணவரின் உடல் துண்டு துண்டாக கிடப்பதைப் பார்த்த பிரபாவதி, கண்ணீர் நிறைந்த கண்களுடன், முடி அவிழ்ந்து, மார்புகள் கனமாக, அழுதாள்.
ஹா நாத பலவிக்ராம்த காம்ததேஹ ஜகத்ப்ரிய । மாம் த்வம் விஹாய கிம் சாத்ர கைவல்யம் கதவாநஸி
"ஐயோ, என் நாதா! வலிமை மிகுந்த வீரா, உலகத்துக்கு பிரியமானவரே, என்னை விட்டுவிட்டு இங்கே எந்த விடுதலை பெற்றாய்?"
ஜராகுஷ்டாதிபிர்வ்யாப்தம் புத்த்வா தேஹம் த்யஜம்தி ந । தேஹிநோऽந்யே பரம் காம்தம் த்வயா தேஹோ வ்ரு'தோஜ்சிதஃ
மற்றவர்கள், உடல் முதுமை, குஷ்டு போன்ற நோயால் பாதிக்கப்பட்டாலும் அதை விட்டுவிட மாட்டார்கள்; ஆனால் நீ, என் காதலனே, உடலை வீணாகக் கைவிட்டுவிட்டாய்.
தவ தேஹேந திவ்யேந ஹாரகம் பூஷ்யதே ப்ரிய । ரணோத்ஸுகேந பவதா யா வேணீ க்ரதிதா மம
உன் தெய்வீக உடலால் என் நகை அழகாகும்; போருக்கு ஆயத்தமாக இருந்த நீ என் முடியை கட்டியதையும் நினைவில் வைத்துள்ளேன்.
தாமுத்க்ரதய வைதவ்யதுஃகார்த்தாயாஃ ஸ்வயம் ப்ரிய । ஏவம் விலபதீம் வீக்ஷ்ய பலராஜ்ஞீம் ஸமுத்ரஜஃ । துஃகிதஃ ஶுக்ரமித்யாஹ பலம் ஜீவய பார்கவ
"இப்போது என் கைங்கரியத்தால் அல்ல, என் விதவை துயரால் அவிழ்ந்துள்ள இந்த முடியை நீயே அவிழ்த்து விடு, என் பிரியமானவரே," என்று புலம்பும் பலராஜ்யின் ராணியைக் கண்ட கடலின் மகன் துக்கமடைந்து, சுக்கிரனிடம், "பலனை உயிர்ப்பிக்கவும், பார்கவா," என்றான்.
ஶுக்ர உவாச-। இச்சயாமரணம் ப்ராப்தம் தம் கதம் ஜீவயாம்யஹம் । ததாபி மம்த்ரஸாமர்த்யாத்வாசமுச்சாரயிஷ்யதி
சுக்கிரன் சொன்னான்: "அவன் தானே விரும்பி மரணத்தை அடைந்தான்; நான் எப்படி உயிர்ப்பிக்க முடியும்? இருந்தாலும் மந்திரத்தின் சக்தியால் அவன் ஒரு வார்த்தை பேசுவான்."
ஜாலம்தர உவாச-। பலஸ்ய ரூப வசநம் ஶ்ரோதுமிச்சாமி பார்கவ । ஜாலம்தரேணைவமுக்தஃ க்ஷணம் த்யாநபரோऽபவத்
ஜாலந்தரன் சொன்னான்: "பார்கவா, பலனுடைய உருவத்தையும் வார்த்தையையும் கேட்க விரும்புகிறேன்." ஜாலந்தரன் இவ்வாறு கூற, சுக்கிரன் சிறிது நேரம் தியானத்தில் மூழ்கினான்.
அதோததிஷ்டத்வதநாத்ஸ்வநஃ ஶ்ரோத்ரமநோரமஃ । ப்ரபாவதீம் ப்ரதி வ்யக்தம் வாத்யபாம்டா திவோத்திதஃ
அப்போது பலனுடைய வாயிலிருந்து இனிமையான, காதுக்கு இன்பம் தரும் ஓசை எழுந்தது; அது பிரபாவதிக்காக, வான இசைக்கருவிகள் போன்ற தெளிவாக இருந்தது.
ப்ரபாவதி ஸ்வதேஹம் த்வம் மமாம்கேஷு லயம் நய । இதி தஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா நதீ ஜாதா ப்ரபாவதீ
"பிரபாவதி, உன் உடலை என் அங்கங்களில் கலந்துவிடு," என்ற வார்த்தையை கேட்டதும், பிரபாவதி ஒரு நதியாக மாறினாள்.
பலாங்கேஷ்வேவ லீநா ஸா ஸுமேரோஃ பூர்வவாஹிநீ । யஸ்யாஸ்தோயேந ஸம்ஜாதா ரத்நாநாம் காம்திருத்தமா
அவள் பலனுடைய அங்கங்களில் கலந்தவளாக, சுமேரு மலைக்கு கிழக்கே ஓடினாள்; அவளது நீரால் ரத்தினங்களின் பிரகாசம் மிகுந்தது.
நாரத உவாச- ததோ ஜாலம்தரஃ க்ருத்தஃ ப்ராஹ தம் தைத்யஸூதநம் । கபடேந பலம் ஹத்வா க்வ யாஸ்யஸி பலாதம
நாரதர் சொன்னார்: பின்னர், கோபமடைந்த ஜாலந்தரன், அசுரர்களை அழிப்பவனை நோக்கி, "நீ பலனை வஞ்சகமாக கொன்றுவிட்டு, எங்கே போகப்போகிறாய், வலிமை குறைந்தவனே?" என்று கூறினான்.
இத்யுக்த்வா தம் ஶதமகம் ஸிம்துஸூநுஃ ப்ரதாபவாந் । ஸஸூதாஶ்வத்வஜரதம் சாதயாமாஸ மார்கணைஃ
இவ்வாறு சொல்லி, கடல் மகன் வலிமை மிகுந்தவன், சதகிரதுவையும், அவன் தேரோட்டியும், குதிரைகளையும், கொடியும், தேரையும் அம்புகளால் மூடினான்.
பபாத மூர்ச்சிதஃ ஶக்ரோ ரதோபரி ஶரைஃ க்ஷதஃ । த்ரு'ஷ்ட்வா தம் பதிதம் ஶக்ரம் ஜகர்ஜார்ணவநம்தநஃ
அம்புகளால் காயமடைந்து, சக்கிரன் தேரில் மயங்கி விழுந்தான்; சக்கிரன் விழுந்ததைப் பார்த்த கடலின் மகன் பெருமிதத்துடன் முழங்கினான்.
மூர்ச்சாம் த்யக்த்வா முமோசேம்த்ரோ வஜ்ரம் ஜாலம்தரம் ப்ரதி । ததாத்ரிதலநம் ஹஸ்தே க்ரு'ஹீத்வா ஸிம்துஸம்பவஃ
மயக்கம் தீர்ந்ததும், இந்திரன் வஜ்ராயுதத்தை ஜாலந்தரனை நோக்கி எறிந்தான்; அதை கடலிலிருந்து பிறந்தவன் கையில் பிடித்தான்.