மஹேம்த்ரஶிகரம் சாந்யே யயுர்தும்துபிநிஃஸ்வநைஃ । ராஜராஜபுரீம் பம்க்த்வா யமஸ்ய வருணஸ்ய ச
மற்றவர்கள் மஹேந்திர சிகரத்தை பறை ஒலியுடன் சென்றனர்; அவர்கள் யமன், வருணன் ஆகியோரின் ராஜதானிகளை உடைத்தார்கள்.
அந்யேஷாம் லோகபாலாநாமாயயுஸ்தேऽமராவதீம் । அதோத்பாதாபவந்நாகே திவ்யபௌமாம்தரிக்ஷகாஃ
மற்ற உலகங்களை காப்பவர்களை வென்று, அவர்கள் அமராவதிக்கு சென்றனர்; பின்னர் விண்ணிலும், பூமியிலும், ஆகாயத்திலும் அபசூன்கள் தோன்றின.
ரஜஃ பபாத பஹுலம் தமஸ்தோமோ விஜ்ரு'ம்பதே । ததா பபாத குலிஶம் கராதிம்த்ரஸ்ய நிஷ்ப்ரபம்
அப்போது அடர்ந்த தூசி விழுந்தது, தீவிரமான இருள் பரவியது; அப்போது இந்திரனின் கைஇல் இருந்த வஜ்ராயுதம் ஒளியின்றி கீழே விழுந்தது.
த்ரு'ஷ்ட்வா நிமித்தாநி பயாவஹாநி நாகே மஹேம்த்ரோ குருமித்யுவாச । கிம் குர்மஹே கம் ஶரணம் ச யாமஸ்தம் பஶ்ய யுத்தம் ஸமுபஸ்திதம் ச
வானத்தில் இந்த பயங்கரமான அபசூன்களை பார்த்த இந்திரன் தன் குருவிடம், 'நாம் என்ன செய்வோம்? யாரிடம் புகலிடம் தேடலாம்? பாரும், போர் நம்மை வந்தடைந்துவிட்டது,' என்று கூறினான்.
ததோ வாசஸ்பதிர்வாக்யமுவாச த்ரிதஶாதிபம் । சரணௌ பாஹி ஶரணம் விஷ்ணோர்வைகும்டவாஸிநஃ
அப்போது ப்ருஹஸ்பதி தேவர்களின் தலைவரிடம், 'வைகுண்டத்தில் வாழும் விஷ்ணுவின் பாதத்தில் புகலிடம் அடையுங்கள்,' என்று சொன்னான்.
இத்யுக்தோ குருணா தேவைஃ ஸாகம் வைகும்டமம்திரம் । ஜகாமாகம்டலஃ ஶீக்ரம் ஶரணம் கைடபத்விஷஃ
குருவின் வார்த்தையை கேட்ட இந்திரன், தேவர்களுடன் விரைவாக வைகுண்ட மாளிகைக்கு சென்று கைடபனை அழித்தவனிடம் புகலிடம் நாடினான்.
ஶஶம்ஸ வாஸுதேவாய விஜயோ த்வாரபாலகஃ । ஜாலம்தரபயத்ரஸ்தாஃ ஸர்வே தேவாஃ ஸமாகதாஃ
வாசுதேவரிடம் வாயில்காப்பாளர் அறிவித்தான்: 'ஜாலந்தரனால் பயந்து எல்லா தேவர்களும் இங்கு கூடிவிட்டார்கள்.'
ஶ்ரீருவாச-। ந வத்யோऽஸௌ மம ப்ராதா தேவார்தே யுத்யதா த்வயா । ஶாபிதோ தேவ மத்ப்ரீத்யா வதார்ஹோ ந பவிஷ்யதி
ஸ்ரீதேவி கூறினாள்: 'அவன் என் சகோதரன்; நீ தேவர்களுக்காகப் போரிட்டாலும் அவனை நீ கொல்லக்கூடாது. என் அருளால் அவன் சாபமடைந்து, மரணத்திற்கு உரியவனாக இருக்கமாட்டான்.'
இதி ஶ்ரீவசநம் ஶ்ருத்வா விஷ்ணுஸ்த்ரைலோக்யபாலகஃ । அதாருரோஹ கருடம் பக்ஷக்ஷேபாவ்ரு'தாம்பரம்
ஸ்ரீதேவியின் வார்த்தைகளை கேட்ட விஷ்ணு, மூன்று உலகையும் காத்தவன், பின்னர் வானத்தைத் தன் இறக்கைகளால் மூடிய கருடனை ஏறினான்.
வைகும்டபவநாத்தூர்ணம் நிர்கதஸ்த்ரிதஶாந்ஹரிஃ । ஜாலம்தரபயத்ரஸ்தாந்கதகாம்தீநதைக்ஷத
வைகுண்ட மாளிகையிலிருந்து விரைவாக வெளியேறி, ஹரி, ஜாலந்தரனால் தங்கள் அன்பினரை இழந்துவிட்டுப் பயந்த தேவர்களைப் பார்த்தான்.
தத்ரு'ஶுஸ்தே ஸுராஃ ஸர்வே ஹரிம் ஸாம்த்ரகநோபமம் । ஶார்ங்கஶம்ககதாபத்மவிபூஷிதசதுர்புஜம்
அனைத்து தேவர்களும், அடர்ந்த மேகத்தைப் போல் தோற்றமுடைய ஹரியை, சார்ங்கம், சங்கு, கதை, தாமரை ஆகியவற்றைத் தாங்கிய நான்கு கரங்களுடன் பார்த்தார்கள்.
ஸ்தோத்ரம் படித்வா புரதஃ ப்ராஹேம்த்ரஃ ஸரிதாம்பதேஃ । ஜாலம்தரேணாத்மஜேந பக்நம் தேவ த்ரிவிஷ்டபம் 6.5.
அவர்முன் ஸ்தோத்திரம் பாடியபின், இந்திரன், நதிகளின் அரசன், 'ஓ தேவா, சமுத்திரனின் மகன் ஜாலந்தரனால் தேவர்களின் உலகம் அழிக்கப்பட்டது,' என்று கூறினான்.
ததிம்த்ரவசநம் ஶ்ருத்வாऽபயம் தத்வா திவௌகஸாம் । விஜேதுமஸுரம் தேவைஃ ஸஹ ரேஜே ஸுராம்தக்ரு'த்
இந்திரனின் வார்த்தைகளை கேட்டவுடன், விண்ணிலுள்ள தேவர்களுக்கு அஞ்சல் இல்லையென்று உறுதி அளித்து, தேவர்களை அழிப்பவனும், அசுரனை வெல்லத் தயாராக தேவர்களுடன் சேர்ந்து பிரகாசமாகத் தோன்றினார்.
அதாநீதம் மாதலிநா ரதமாருஹ்ய வாஸவஃ । வாஸுதேவஸ்ய புரதஃ ப்ரயயௌ வித்ரு'தாஶநிஃ
அப்போது மாதலி கொண்டு வந்த ரதத்தில் ஏறி, வாசவனாகிய இந்திரன், தனது வஜ்ராயுதத்தைக் கையில் பிடித்து, வாசுதேவருக்கு முன்னால் புறப்பட்டார்.
வாமதஸ்த்ரிதஶாஃ ஸர்வே ஸவ்யதஶ்ச ஸமாயயௌ । ஸ்வாஹாப்ரியோ தக்ஷிணதஃ ஸ ச மேஷம் ஸமாஸ்திதஃ
எல்லா தேவர்களும் இடப்புறத்தில் நின்றனர்; வலப்புறத்தில் ஸ்வாஹாவுக்கு பிரியமானவர், ஆட்டில் ஏறி வந்தார்.
ஆருஹ்யைராவதம் நாகம் ஜயம்தஃ ஶக்ரநம்தநஃ । உச்சைஃஶ்ரவஸமிம்த்ரஶ்ச உபௌ பகவதஃ புரஃ
சக்ரனின் மகனாகிய ஜயந்தன், ஐராவதம் என்னும் யானையில் ஏறி, இந்திரன் உச்சைஷ்ரவஸ் என்னும் குதிரையில் ஏறி, இருவரும் பகவானின் முன்னால் நின்றனர்.
தாதார்யமா ச மித்ரஶ்ச வருணோம்ஶோ பகஸ்ததா । இம்த்ரோ விவஸ்வாந்பூஷா ச பர்ஜந்யோ தஶமஃ ஸ்ம்ரு'தஃ
தாதா, அரியமன், மித்ரன், வருணன், அம்ஷன், பகன், இந்திரன், விவஸ்வான், பூஷன், பர்ஜன்யன்—இவர்கள் பத்து பேராக நினைவுகூரப்படுகிறார்கள்.
ததஸ்த்வஷ்டா ததோ விஷ்ணூ ரேஜே தந்யோ ஜகந்யஜஃ । இத்யேதே த்வாதஶாதித்யா இம்த்ரஸ்ய புரதஃ ஸ்திதாஃ
பின்னர் த்வஷ்டா, அதன்பின் இளையவனும் பாக்கியசாலியுமான விஷ்ணு பிரகாசமாகத் தோன்றினார்; இவ்வாறு இந்த பன்னிரண்டு ஆதித்யர்கள் இந்திரனின் முன்னால் நின்றனர்.
வீரபத்ரஶ்ச ஶம்புஶ்ச கிரிஶஶ்ச மஹாயஶாஃ । அஜைகபாதஹிர்புத்ந்யஃ பிநாகீ சாபராஜிதஃ
வீரபத்திரன், சம்பு, புகழ் மிகுந்த கிரீசன், அஜஐகபாத், அஹிபுத்ன்யன், பினாகி, அப்பராஜிதன்—இவர்கள் அங்கே இருந்தனர்.
புவநாதீஶ்வரஶ்சைவ கபாலீ ச விஶாம்பதே । ஸ்தாணுர்பகஶ்ச பகவாந்ருத்ரா ஏகாதஶ ஸ்ம்ரு'தாஃ
உலகங்களுக்கு ஆண்டவனும், கபாலியும், மனிதர்களுக்குத் தலைவனே, ஸ்தாணு, பகன், பகவான்—இவர்கள் பதினொன்று பேரும் ருத்ரர்கள் என்று அறியப்படுகிறார்கள்.
ஶ்வஸநஃ ஸ்பர்ஶநோ வாயுரநிலோ மாருதஸ்ததா । ப்ராணாபாநௌ ஸஜீவௌ ச மருதோऽஷ்டௌ ததக்ரதஃ
ஶ்வஸனன், ஸ்பர்ஶனன், வாயு, அனிலன், மாருதன், ப்ராணன், அபானன், ஜீவன்—இவர்கள் எட்டு மாருதர்கள் முன்னணியில் நின்றனர்.
விவஸ்வாநபி தந்மத்யே யயௌ த்வாதஶமூர்திபிஃ । தநதஃ ஶிபிகாரூடஃ கிம்நரேஶோ யயௌ ததா
விவஸ்வான் கூட அந்த நடுவில் தன் பன்னிரண்டு வடிவங்களுடன் சென்றார்; தனதன் பல்லக்கில் ஏறி, கின்னரர்களின் அரசனும் அப்போது சென்றார்.
ருத்ராஶ்ச வ்ரு'ஷபாரூடா மாருதோ ம்ரு'கவாஹநஃ । யயுஃ ஸைந்யஸ்ய புரதஃ த்ரிஶூலபரிகாயுதாஃ
ருத்ரர்கள், காளைகளில் ஏறி, மாருதன் மான் மீது ஏறி, இராணுவத்தின் முன்னிலையில், திரிசூலம் மற்றும் கோல் கொண்டு முன்னே சென்றனர்.
கம்தர்வாஶ்சாரணா யக்ஷாஃ பிஶாசோரக குஹ்யகாஃ । ஸர்வஸைந்யஸ்ய புரதஃ ஸர்வஶஸ்த்ரப்ரு'தோ யயுஃ
கந்தர்வர்கள், சாரணர்கள், யக்ஷர்கள், பிசாசுகள், நாகர்கள், குஹ்யகர்கள்—இவர்கள் அனைவரும் ஆயுதங்களை ஏந்தி, முழு படையினின் முன்னிலையில் சென்றனர்.
பூர்வாபரௌ தோயராஶீ ஸமாக்ராம்தௌ ச ஸைநிகைஃ । தஸ்மிந்ஸஸார பூமிராட்வராஹவபுஷா ஹரிஃ
கிழக்கு, மேற்கு கடல்களை வீரர்கள் கடந்தனர்; அங்கே பூமியின் ஆண்டவனாகிய ஹரி, போரின் வடிவில் அசைந்தார்.
ஸ்வர்காதாகத்ய வேகேந தைத்யஸைந்யஜிகாம்ஸயா । ஸுமேரோருத்தரோ பாகஃ ஸுரஸைந்யேந ஸம்வ்ரு'தஃ
வானிலிருந்து வேகமாக வந்து, தயித்யர்களின் படையை அழிக்க விரும்பி, சுமேருவின் வடபகுதி தேவர்களின் படையால் மூடப்பட்டது.
ஸேநாபாரோத்புதகரஸ்தஸ்தௌ ஜாலம்தரஸ்ய ச । ஆஶ்ரித்ய தக்ஷிணம் பாகம் தூர்ணம் கநகஶ்ரு'ம்கதஃ
ஜாலந்தரனின் வலிமைமிக்க படை, அதிசயமான கைகளுடன், தங்கச் சிகரமுள்ள மலைக்குப் பக்கத்தில், தெற்குப் பகுதியை விரைவாக ஆக்கிரமித்து நின்றது.
அஹோராத்ரேண விஹிதா வர்ஷே தஸ்மிந்நிலாவ்ரு'தே । மேருமம்தரயோர்மத்யே யுத்தபூமிஃ ப்ரதிஷ்டிதா
அந்த நீல நிறம் சூழ்ந்த பகுதியில், ஒரு வருடம் பகலும் இரவும் நடைபெறும் இடத்தில், மேரு மற்றும் மந்தர மலைகளுக்கிடையே போர்க்களம் அமைக்கப்பட்டது.
தத்ராத்மஜயதாம் பூமிம் கவிப்ரோக்தாம் முதாயுதாஃ । ஜக்முஸ்தே தாநவாஸ்தூர்ணம் குருப்ரோக்தாம் யயுஃ ஸுராஃ
அங்கே, கவி முனிவர்கள் கூறிய, மகன்களுக்கு வெற்றி தரும் நிலத்திற்குச் தயித்யர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் சென்றனர்; ஆசிரியர் சொன்ன இடத்திற்குத் தேவர்கள் விரைவாக சென்றனர்.
ரதப்ரவீரைஃ பரிதஶ்ச ஸம்ப்லவைர்கஜைர்கநாகாரமதப்ரவாஹிபிஃ । அஶ்வைரநம்தைர்கருடாக்ரகாமிபிஃ பதாதிபிஃ ஸாரணபூர்ப்ரு'தா பபௌ
சுற்றிலும் தேரோட்ட நிபுணர்களும், மேகங்களைப் போலக் களிறுகள் மதம் சிந்தி, முடிவில்லாத குதிரைகள் கருடன் வழிநடத்த, காலாட்படையினருடன், பூமி படைகளின் பாரத்தைச் சுமந்து பிரகாசமாக இருந்தது.