ப்ரத்யுவாச ஹரம் வாக்யம் ஸம்க்ராமஃ ஸவ்ரு'தோ மயா । யத்ர த்வத்ஸத்ரு'ஶோ யோத்தா தத்யுத்தம் தேஹி மே ப்ரபோ
அவன் ஹரனிடம், "பிரபுவே, எனது சேனையுடன் சேர்ந்து, உம்மைப் போன்ற வீரனுடன் யுத்தம் செய்யும் வாய்ப்பை எனக்குத் தாருங்கள்," என்று கேட்டான்.
இத்யுக்த்வா நிர்கதோ ஜிஷ்ணுர்லப்த்வா ஶம்போர்வரம் ப்ரபோஃ । தஸ்மிந்கதே ததா ஶக்ரே கிரிஶோ வாக்யமப்ரவீத்
இவ்வாறு கூறி, ஜெயம் பெற்றவன் சம்புவின் வரத்தைப் பெற்றவனாக அங்கிருந்து புறப்பட்டான்; அவன் சென்ற பிறகு, கிரீசன் சக்ரனை நோக்கி பேசினார்.
கணா மே ஶ்ரூயதாம் வாக்யம் தேவராஜோऽதிகர்விதஃ । இத்யுக்த்வா க்ரோதஸம்யுக்தோ பபூவ ச ததோ ஹரஃ
"என் கணங்களே, என் வார்த்தைகளை கேளுங்கள்: தேவராஜன் மிகுந்த பெருமையுடன் இருக்கிறான்," என்று கூறி ஹரன் கோபத்துடன் ஆனார்.
ஆவிராஸீத்ததஃ க்ரோதோ மூர்த்திமாந்புரதஃ ஸ்திதஃ । கநாந்தகாரஸத்ரு'ஶோ ம்ரு'டம் க்ரோதஸ்ததோऽப்ரவீத்
அந்த கோபத்திலிருந்து, மேகக் குழுமத்தைப் போல் இருண்ட உருவம் தோன்றி, முன்பாக நின்றது; அந்தக் கோபம் மிருதனை நோக்கி பேசியது.
தேஹி மே த்வம் ஹி ஸந்தேஶம் கிம் கரோமி தவ ப்ரபோ । உமாபதிஸ்ததோவாச கச்ச த்வம் வாஸவம் ஜய
"பிரபுவே, எனக்கு உமது கட்டளையைத் தாருங்கள்—நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?" என்று கேட்டபோது, உமையின் கணவர், "நீ போய் வாசவனை வெல்லு," என்று சொன்னார்.
ஸ்வர்கஸிம்தும் ஸமாஸாத்ய ஸாகரஸ்ய ச வீர்யவாந் । இத்யுக்தோம்தர்ததே க்ரோதோ கணாஸ்தே விஸ்மயம் யயுஃ
"சொர்க்கக் கடலை அடைந்து, சமுத்திரத்தின் வலிமையோடு செயல் செய்," என்று கூறி, கோபம் மறைந்தது; கணங்கள் அதிசயத்தில் ஆழ்ந்தனர்.
ஈஶாநகல்பே ஜாதே து காமேநார்ணவஸம்கமே । நாகஸிம்துஸ்ததா மத்தா ஸ்வயௌவநபரோஷ்மணா
ஈசான காலத்தில், ஆசையால் கடலும் நதியும் ஒன்றாகியபோது, அப்போது சொர்க்கக் கடல் தனது இளமை வெம்மையால் மதமாக ஆனான்.
தாம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸிம்துராஜஶ்ச ஜலகல்லோலவாநபூத் । ததா பபூவ ராஜேம்த்ர கம்காஸாகரஸம்கமஃ
அவளைப் பார்த்ததும், நதிகளின் அரசன், அலைகளோடு கலக்கம் அடைந்தான்; அப்போது, அரசே, கங்கை மற்றும் கடல் ஒன்றிணைந்தது.
மஹாநதீ ததா ப்ராப்ய ரேமே சாத்மபலேந ச । அத்ராம்தரே ஸமுத்ரஸ்ய பபூவ ஸுபடஸ்ததஃ
அந்த மகா நதியை அடைந்ததும், அவன் தன் வலிமையில் மகிழ்ந்தான்; அந்த இடையில், கடலில் இருந்து ஒரு வீரன் தோன்றினான்.
ஸூநுஸ்தஸ்யாம் மஹாநத்யாம் ஸமுத்ராதபவத்பலீ । மஹார்ணவதநூஜேந ஜாதமாத்ரேண பார்திவ
அந்த மகா நதியில், கடலிலிருந்து ஒரு வலிமையான மகன் பிறந்தான், அரசே, பெரிய சமுத்திரத்தின் உடலிலிருந்து அவன் பிறந்தவுடன்.
ருததோத்கம்பிதா ப்ரு'த்வீ த்ரிலோகீ நாதிதாபவத் । ஸமாதிபத்தமுத்ராம் ச ஸம்தத்யாஜ சதுர்முகஃ
அவன் அழைத்தபோது, பூமி நடுங்கியது, மூன்று உலகமும் ஒலித்தது; நான்முகனும் தன் தியான ஆசனத்தை விட்டுவிட்டான்.
அத்ராம்தரே பரித்ரஸ்தாம் தாம் ஸம்வீக்ஷ்ய ஜகத்த்ரயீம் । தாதா ஸுரேம்த்ரவாக்யேந ப்ரஜகாம மஹார்ணவம்
அந்த நேரத்தில், மூன்று உலகமும் பயந்து நடுங்குவதைப் பார்த்து, படைத்தவன், தேவராஜனின் வார்த்தையைக் கேட்டு, பெரிய கடலை நோக்கி சென்றான்.
ஆஶ்சர்யமிதி ஸம்சிம்த்ய ஹம்ஸாரூடோ ஜவாத்யயௌ । ப்ரஹ்மாணமாகதம் வீக்ஷ்ய ஸபர்யாம் விததேऽர்ணவஃ । தமுவாச ததோ ப்ரஹ்மா கிம் கர்ஜஸி வ்ரு'தாம்புதே
"இது ஆச்சரியமாக உள்ளது" என்று எண்ணி, அன்னப்பறவியில் ஏறி விரைவாக சென்றான்; பிரம்மாவை வந்ததைப் பார்த்த கடல் வழிபாடு செய்தான். பின்னர் பிரம்மா, "ஏன் வீணாக கரைபோல் முழங்குகிறாய், கடலே?" என்று கேட்டார்.
ஸமுத்ர உவாச-। நாஹம் கர்ஜாமி தேவேஶ மத்ஸுதோ பலவாந்ப்ரபோ । ஶிஶோர்வை குரு ரக்ஷாம் ச துர்ல்லபம் தவ தர்ஶநம்
கடல் பதிலளித்தான்: "நான் முழங்கவில்லை, தேவர்களுக்குத் தலைவனே; என் மகன் வலிமைமிக்கவன், பிரபுவே. அந்தக் குழந்தையைப் பாதுகாப்பீர், உம்மை காண்பது அரிது."
ஸம்த்ரு'ஶ்யதாம் ச தநயோ பார்யாம் ப்ராஹாதிஶோபநாம் । யயௌ ஸா பர்துராதேஶாத்ஸபுத்ரா ப்ரஹ்மணோம்திகே
அந்த மகனை முன்னிலைப்படுத்துமாறு கூறி, மிக அழகான தன் மனைவியிடம் கணவன் சொன்னான். கணவரின் கட்டளையின்படி, அவள் தன் மகனுடன் பிரம்மாவின் அருகே சென்றாள்.
உத்ஸம்கதேஶே சதுராநநஸ்ய விதாய புத்ரம் சரணௌ நநாம । ததா ஸமுத்ராத்மஜமத்புதம் தம் த்ரு'ஷ்ட்வா விதாதுஃ கில விஸ்மயோऽபூத்
அவள் தன் மகனை நான்கு முகங்கள் கொண்ட பிரம்மாவின் மடியில் வைத்து, அவன் பாதங்களில் வணங்கினாள். கடல் மகனாகிய அந்த அதிசயமான சிறுவனை பார்த்த பிரம்மா ஆச்சரியமடைந்தார்.
க்ரு'ஹீதகூர்சஸ்ய ஶிஶோஃ கரம் ச யதா விரிம்சிர்ந ஶஶாக மோசிதும் । ததா ஸமுத்ரஃ ப்ரஹஸந்ப்ரயாதஃ கூர்சம் ப்ரக்ரு'ஹ்யார்பகரம் விமோசயந்
பிரம்மா தன் குச கம்பியை பிடித்தபடி, அந்தக் குழந்தையின் பிடியிலிருந்து தன் கையை விடுவிக்க முடியவில்லை. அப்போது கடல், சிரித்தபடி வந்து, குச கம்பியை எடுத்துக் கொண்டு, குழந்தையின் கையை விடுவித்தான்.
தாத்ரு'ஶம் தஸ்ய பாலஸ்ய த்ரு'ஷ்ட்வா விக்ரமமாத்மபூஃ । ப்ரீத்யா ஜாலம்தரேத்யாஹ நாம்நா ஜாலம்தரோऽபவத் 6.3.
அந்தக் குழந்தையின் வலிமையை பார்த்த பிரம்மா மகிழ்ச்சியுடன், 'இவன் ஜாலந்தரன் என்று அழைக்கப்படுவான்' என்று கூறினார். அப்போதிலிருந்து அவன் ஜாலந்தரன் என்ற பெயர் பெற்றான்.
வரம் ததாவதோ தஸ்ய ப்ரணயேந ப்ரஜாபதிஃ । அயம் ஜாலம்தரோ தேவைரஜேயஶ்ச பவிஷ்யதி
பிறகு, பிரஜாபதி அவனை நேசத்துடன் ஒரு வரம் அளித்தார்: 'இந்த ஜாலந்தரனை தேவர்கள் வெல்ல முடியாது.'
பாதாலஸஹிதம் நாகம் மத்ப்ரஸாதேந போக்ஷ்யதி । இத்யுக்த்வாம்தர்ததே ப்ரஹ்மா ஹம்ஸமாருஹ்ய ஸத்வரஃ
'என் அருளால், அவன் பாதாளத்துடன் கூடிய சுவர்க்கத்தையும் அனுபவிப்பான்' என்று கூறி, பிரம்மா தன் அன்னப்பறவியில் ஏறி விரைவாக மறைந்தார்.
நாரத உவாச- க்ரமேண வர்த்தமாநோऽஸௌ பால்யபாவே ஸ பாலகஃ । நிபத்ய மாருதோத்ஸம்கே ஸாகரம் ப்ரதி தாவதி
நாரதர் கூறினார்: அந்தக் குழந்தை மெதுவாக வளர்ந்து, பிள்ளைத்தனத்தில் காற்றின் மடியில் விழுந்து, கடலை நோக்கி ஓடினான்.
ஆநீய சக்ரே ஸ ச பம்ஜரஸ்தாந்க்ரீடாபரஃ கேஸரிணாம் கிஶோராந் । ஸிம்ஹாதிநேபாதிநி யுத்தமேவம் யுதோபயோகீவ ததீய வீர்யம்
அவன் சிங்கக் குட்டிகளை பிடித்து, பஞ்சரத்தில் வைத்து, விளையாட்டில் மகிழ்ந்தான்; சிங்கங்களும் யானைகளும் உடன் போராடி, தன் வலிமையை விளையாட்டாகக் காட்டினான்.
தஸ்மாதாகாஶமுத்பத்ய கேசராந்பாதயேத்புவி । கர்ஜிதைர்பீஷயாமாஸ ஸ்வர்கம் ஹி ஸஹ ஸாகரம்
அங்கிருந்து வானில் பாய்ந்து, வானில் வாழும் உயிர்களை பூமியில் தள்ளினான்; அவன் கர்ஜனையால் சுவர்க்கமும் கடலும் பயந்தன.
ஸமுத்ராம்தர்கதம் ஸர்வம் ஸத்வஜாதம் து பார்திவ । க்ரஸ்தம் ஸிம்துஸுதேநேதி தத்பயாச்சந்நதாம் கதம்
கடலுக்குள் உள்ள எல்லா உயிரினங்களையும் கடல் மகன் விழுங்கினான்; அவனைப் பார்த்து பயந்து, அந்த உயிர்கள் ஒளிந்துகொண்டன.
த்ரு'ஷ்ட்வா நிஃஸத்வகம் தோயம் தத்பயாத்வடவாநலஃ । நிஜதேஶம் பரித்யஜ்ய ப்ரவிவேஶ ஹிமாலயம்
அந்த நீரில் உயிர்கள் இல்லாமல் போனதைப் பார்த்து, அங்கு வாழ்ந்த அக்கினி, அவனைப் பார்த்து பயந்து, தன் இடத்தை விட்டு விட்டு, இமயமலைக்கு சென்றது.
ஸ பாலத்வம் பரித்யஜ்ய க்ரமேணார்ணவநம்தநஃ । ததோ நவம் வயஃ ப்ராப்ய விக்ரமேணாக்ரமத்திவம்
அந்த கடல் மகன் பிள்ளைத்தனத்தை விட்டு, மெதுவாக இளமையை அடைந்து, தன் வலிமையால் விண்ணை அடைந்தான்.
ஏகதா பிதரம் ப்ராஹ ஸமுத்ரம் ஸிம்துநம்தநஃ । மந்நிவாஸோசிதம் ஸ்தாநம் தேஹி தாதாதிவிஸ்த்ரு'தம்
ஒருநாள், கடல் மகன் தன் தந்தையிடம், 'அப்பா, எனக்கேற்ற பரந்த இடம் ஒன்றை குடியிருப்பதற்காகத் தாருங்கள்' என்று கேட்டான்.
ஸம்புத்த்ய வசநம் ஸூநோஃ ஸ ஜகாத மஹார்ணவஃ । புத்ர தாஸ்யாம்யஹம் ராஜ்யம் தவ வா புவி துர்ல்லபம்
மகனின் வார்த்தைகளை கேட்ட பெரிய கடல், 'மகனே, உனக்கு நான் ஒரு ராஜ்யத்தைத் தருகிறேன்; அது பூமியிலேயே அரிதானது' என்று சொன்னான்.
அநம்தரம் தைத்யகுருஃ ஸமுத்ரம் பார்கவோ கதஃ । தமாகதம் விலோக்யாப்திர்விதிநா ஸமபூஜயத்
அதற்குப் பிறகு, தைத்யர்களின் ஆசான் பாகரவன் கடலிடம் வந்தான். அவனை வந்ததைப் பார்த்த கடல், மரியாதையுடன் வரவேற்றான்.
அத நதிபதிதத்தே ப்ராப்தஸௌம்தர்யநிர்யந்மணிமஹஸி ஸ தஸ்மிந்நாஸநே ஸந்நிவிஷ்டஃ । ருசிரருசி ஸுமேரோஃ ஸும்தரே ஶ்ரு'ம்கபாகே கமலஜஇவ காம்திம் கிம்சிதுச்சைர்ஜஹார
அப்பொழுது, நதிகளின் அதிபதி அளித்த, அழகை மிஞ்சும் மாணிக்கங்களால் ஒளிரும் ஆசனத்தில் அமர்ந்த பாகரவன், சுமேரு மலையின் அழகான சிகரத்தில் அமர்ந்துள்ள தாமரைப் பிறந்தவனின் பிரகாசத்தையும் சில அளவு மங்கச்செய்தான்.