மேகச்சந்நே ததாகாஶே மம்தம் சரதி மாருதே । தத்வநாப்யம்தரே க்வாபி ஸுதேவக்ரு'ஹமுத்தமம்
மேகங்கள் மூடிய வானில், மெதுவாகக் காற்று வீசியபோது, அந்தக் காட்டுக்குள் எங்கோ ஒரு புண்ணியமான அழகிய வீடு கண்டான்.
அஷ்டாபதஸ்தம்பயுதம் ஹேமபட்டிககல்பிதம் । மணிமௌக்திகஸம்யுக்தம் ராஜதைஃ கலஶைர்யுதம்
அந்த வீட்டில் எட்டு தூண்கள், பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தன; மணிகளும் முத்துகளும் பதிக்கப்பட்டு, வெள்ளி கலசங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.
பாடீரசம்த்ரகஸ்தூரீகும்குமைஃ ஸுரபீக்ரு'தம் । கர்த்தமைர்ஜாலகயுதம் ஶகலோபரி ஸம்வ்ரு'தி
அந்த வீட்டு சுவர்கள் கற்பூரம், சந்தனம், கஸ்தூரி, குங்குமம் ஆகிய வாசனைகளால் மணந்திருந்தன; சன்னல் ஜாலிகள் களிமண்ணால் பூசப்பட்டு, மேலே ஓடுகளால் பாதுகாக்கப்பட்டிருந்தன.
சம்த்ரஜோத்ஸ்நாகமம் ஸூர்ய்யா நிரீக்ஷ்ய மத்யபித்திகம் । க்ரு'ஹாம்தர்பூதலம் க்ரு'த்ஸ்நம் சம்த்ரபுஷ்பரஸோக்ஷிதம்
மதியிலுள்ள சுவரில் சந்திரன் ஒளி புகுந்து, அந்த வீட்டின் உள்ளக தரை முழுவதும் சந்திரப்பூவின் சாறால் தெளிக்கப்பட்டிருந்தது.
திகுதீசீ ததா க்ரு'த்ஸ்நாபித்திகல்பநவர்ஜிதா । ஸ்தம்பேஸ்தம்பே சித்ரகாரீ ஸ்வபாதீ பரிகல்பிதம்
வடக்கு பக்கம் முழுவதும் சுவர் அமைப்புகள் இல்லாமல், ஒவ்வொரு தூணிலும் ஓவியர் தன் பாதங்களை வரைந்திருந்தான்.
ஶதஹஸ்தாம்கணம் தஸ்ய ஸ்படிகோபரிகல்பிதம் । க்ரு'ஹாம்கணாதிகச்சாயஃ பாரிஜாதமஹீருஹஃ
அந்த வீட்டின் முற்றம் நூறு முழம் பரப்பளவில், சபதிக கல்லால் அமைக்கப்பட்டிருந்தது; அதைவிட பெரிதாக நிழல் வீசியது ஒரு பாரிஜாத மரம்.
க்ரு'த்ஸ்நப்ராவ்ரு'திகம் தத்ர நிபிடம் கதலீவநம் । கதலீவநஸம்யுக்தம் கேதகீவநஸம்வ்ரு'தம்
அங்கு முழுமையாக வளர்ந்த, அடர்ந்த வாழை தோட்டமும், வாழை மரங்கள் சூழ, கேதகிப்பூக்கள் நிறைந்த தோட்டமும் இருந்தன.
மயூரநாதபஹுலம் மம்ஜுகூஜந்மதுவ்ரதம் । பாராவதகணத்வாநம் நாநோபவநஶோபிதம்
அந்த இடம் மயில்களின் கூவல், தேனீக்களின் இனிமையான மொய்மொய்ப்பு, புறாக்களின் கூட்ட ஒலி ஆகியவற்றால் முழங்க, பல தோட்டங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.
ப்ராஸாதஶதஸம்பாதம் மத்தகோகிலநாதிதம் । ஶாகாலம்பிமஹாரத்நஶோபிதாநேகபாதபம்
நூற்றுக்கணக்கான மாளிகைகள் அடர்த்தியாக, மதமாகிய குயில்களின் கூவலால் முழங்க, பெரிய ரத்தினங்கள் தொங்கிய பல மரங்களால் அழகுபடுத்தப்பட்டிருந்தது.
கிந்நரீவநிதாகீதநாதபூரிததிங்முகம் । அநேகாராமஸுபகம் கௌதமீதடமுத்தமம்
கின்னரி பெண்களின் பாடல்கள் மற்றும் இசை ஒலியால் எல்லா திசைகளும் நிரம்பி, பல பூங்காக்களும், சிறந்த கௌதமி நதிக்கரையும் அங்கு இருந்தன.
பாரத்வாஜக்ரு'ஹம் புண்யமநம்தகுணஸேவிதம் । ரதிகம்தர்பஸம்காஶ தாஸீதாஸஶதாந்விதம்
பாரத்வாஜரின் வீடு புண்ணியமானது, முடிவில்லா நற்குணங்கள் நிறைந்தது, காதல் மற்றும் காமத்தால் ஒளிர்ந்தது, நூற்றுக்கணக்கான வேலைக்காரரும் வேலைக்காரிகளும் இருந்தனர்.
நாநோபகரணோபேதம் பாரத்வாஜக்ரு'ஹம் ஶுபம் । தஸ்ய சாம்தர்கதஃ ஸௌதஸ்தத்ராம்தர்க்ரு'ஹவாடிகாஃ
பல்வேறு உபகரணங்கள் கொண்ட பாரத்வாஜரின் அந்த புனித வீடு, அதன் உள்ளே மாளிகைகளும், உள் தோட்டங்களும் இருந்தன.
அஷ்டௌ தந்மத்யதோ ஹ்யேகம் க்ரு'ஹம் பரமஶோபநம் । சதுர்திக்ஷு மஹாதேவ க்ரு'ஹப்ராஸாதஶோபிதம்
அந்த எட்டு வீடுகளின் நடுவில் ஒன்று மிக அழகாக இருந்தது; நான்கு திசைகளிலும், பெருமகனே, மாளிகைகள் மற்றும் அரண்மனைகள் அலங்கரித்திருந்தன.
ப்ரதிதேவக்ரு'ஹம் ஶ்யாமா தௌர்ய்யத்ரிகஸுஶோபிதம் । ஸ்வர்கஸ்திதவரஸ்த்ரீணாம் விஶ்ராமாயைவ கல்பிதம்
ஒவ்வொரு தெய்வீக வீட்டிலும் கருப்பரங்குப் பெண்கள், இசைக்குழுக்கள் இருந்தன; விண்ணகத்தில் வாழும் சிறந்த பெண்கள் ஓய்வெடுக்க அமைக்கப்பட்டிருந்தது.
பாரத்வாஜக்ரு'ஹாத்ராமோ நிர்கத்யாஶேஷஸம்யுதஃ । தஸ்யைவ ச மஹாகேஹம் வநமத்யகதம் த்வகாத்
பாரத்வாஜரின் இல்லத்திலிருந்து இராமர் அனைவருடனும் புறப்பட்டு, அந்த காட்டின் நடுவிலிருந்த பெரிய இல்லத்திற்குச் சென்றார்.
ததம்தராச்சாதிதகம்பலம் ததா ப்ரு'தக்ஸ்தவஸ்த்ராஸநஸம்யுதம் ச । ஸிம்ஹாஸநம் மத்யகதம் ததைகம் முந்யாஸநாநேககதம் விவேஶ
அங்கு, நடுவில் இருந்த சிங்காசனத்தில், உள்ளே போர்வை விரிக்கப்பட்டு, தனித்தனியாக துணியும் இருக்கைகளும் அமைக்கப்பட்டிருந்தன; முனிவர்களுக்காக பல ஆசனங்களும் இருந்தன.
பௌராணிகஸ்யாநுபமாஸநாம்தரம் பூபாலஹர்ய்ரு'க்ஷவராஸநம் ச । பௌராணிகம் பூர்வமதோபவேஶ்ய ததோ வஸிஷ்டம் முநிபும்கவாம்ஶ்ச
அப்பொழுது, புராணங்களைப் பேசும் விருந்தினருக்காக ஒப்பற்ற ஆசனம் ஒன்றை முதலில் அமைத்து, அரசர்களும், வானரர்களும், கரடிகளும் தங்களுக்கான ஆசனங்களில் அமர்ந்தனர்; பின்னர் வசிஷ்டர் உள்ளிட்ட முனிவர்களும் அமர்ந்தனர்.
நாராயணம் பூமிபதீந்கபீம்ஶ்ச நீசாஸநம் ச ஸ்வயமாஸஸாத । மேகாவ்ரு'தம் வ்யோமதிஶஃ ப்ரஸந்நாஃ ஸுபுஷ்பமுர்வீதலமுப்தபீஜம்
நாராயணனும், அரசர்களும், வானரர்களும் கீழ் ஆசனங்களில் அமர்ந்தனர்; இராமர் தாமும் தங்கள் இடத்தில் அமர்ந்தார். வானில் மேகங்கள் சூழ்ந்திருந்தன, பூமி ஒளிவீசியது, மலர்ந்த நிலத்தில் விதைகள் விதைக்கப்பட்டிருந்தன.
ததம்கணம் நோஷ்ணமஹோ ந ஶீதலம் ஸம்தாநபுஷ்பம் தமபுஷ்பகம்தி । ஶம்பும் விலோக்யாத வசோ பபாஷே ராமஃ கதாம் கீர்தய ஶம்கரஸ்ய
அந்த மண்டபம் வெப்பமோ, குளிரோ இல்லாமல், தண்மையும், தண்மையான மலர்களின் வாசனையுடன் இருந்தது. அப்போது சம்புவை பார்த்து, இராமர், 'சங்கரனின் கதையைச் சொல்' என்றார்.
த்ரு'ப்திர்ந ஜாதா முநிவர்ய்ய ஶ்ரு'ண்வதோ மாஹேஶமாக்யாநமகௌகநாஶநம் । சகார கிம் வா நநு கௌதமாஶ்ரமே மஹேஶ்வரோ தேவகணாதிஸம்வ்ரு'தஃ
முனிவர்களில் சிறந்தவரே, மகேஸ்வரனின் பாவங்களை அழிக்கும் கதையை நான் கேட்டாலும் திருப்தி அடையவில்லை; தேவகணங்களால் சூழப்பட்ட மகேஸ்வரன் கவுதம முனிவரின் ஆசிரமத்தில் என்ன செய்தார்?
ஶிவ உவாச- மஹாவிபம்சீமவலம்ப்ய நிஷ்டிதஃ ஸ வாயுஸூநுஃ ஶிவமந்வப்ரு'ச்சத் । ந்யாயார்ஜிதைரேவ ஹி பூஜநே விபோஃ கீத்ரு'க்பவேச்சாநயஜைஃ பலம் வத
சிவபெருமான் சொல்வது: பெரிய வீணையைத் தாங்கி நின்ற வாயுவின் மகன் சிவபெருமானை வினவினான்: 'நியாயமாகச் சம்பாதித்த பொருளால் வழிபட்டால், இறைவனே, எப்படிப் பலன் கிடைக்கும்? அதைச் சொல்லுங்கள்.'
சௌர்ய்யைரதோ கிம் பலமர்பிதார்பணே உபாஹ்ரு'தத்ரவ்யஸமர்பணேஷு । ஏகைகஶோ மே பகவந்வதேஶ ப்ரஶ்நோத்தரம் கிம் கதயாஶு ஶம்போ
திருட்டுப் பொருளால் செய்யும் அர்ப்பணையில் என்ன பலன்? திருடிய பொருளை அர்ப்பணித்தால் என்ன விளைவு? என் கேள்விகளுக்குத் தனித்தனியாக விடை கூறுங்கள், சம்புவே, விரைவில் சொல்லுங்கள்.
அதேஶ்வரோ வாநரமாபபாஷே வதாமி ஸர்வம் தவ த்யாநதஃ ஶ்ரு'ணு । ந்யாயார்ஜிதைஃ பூஜ்ய ஸதாஶிவம் த்வஜம் ஸம்ப்ராப சைஶ்வர்யமிதம் ஹி கௌதமஃ
அப்பொழுது இறைவன் வானரர்களிடம் பேசினார்: 'நீங்கள் மனதில் நினைத்து கேளுங்கள்; நான் அனைத்தையும் சொல்கிறேன். நியாயமாகச் சம்பாதித்த பொருளால் சதாசிவனை வழிபட்டதால் கவுதமர் இந்த ஐஸ்வரியத்தை அடைந்தார்.'
புரா த்விஜோ மம்கணஸூநுராகதஃ ஸுஶோபநாமாப ஸதீம் த்விஜந்மா । த்ரரித்ர ஏகஃ கருணாஸமந்விதஃ ஷஷ்டாஹபோஜீ பித்ரு'வர்ஜிதஶ்ச
முன்பொரு காலத்தில், மங்கணனின் மகன் அகதன் என்ற இருமுறை பிறந்தவர், சுஷோபனன் என்று அழைக்கப்பட்டவர், ஒரு நல்ல மனைவியை பெற்றார்; அவர் ஏழை, கருணையுள்ளவர், ஆறு நாட்களுக்கு ஒருமுறை மட்டுமே உணவு உண்ணுபவர், தந்தையில்லாதவர்.
உபோஷ்ய பம்சாஹமதாபி போக்தும் ப்ரவ்ரு'த்த ஏவாத ஸமாபதத்யதிஃ । யதிர்பபாஷே மதுரம் ததா கதம் மாஸோபவாஸீ தவ போக்துமாகதஃ
ஐந்து நாட்கள் விரதம் இருந்து, ஆறாம் நாளில் உணவு உண்ண முயன்றபோது, ஒரு யதி வந்தார்; அவர் இனிமையாக, 'நீ மாதம் முழுவதும் விரதம் இருப்பவன், இன்று எப்படி உணவு உண்ண வருகிறாய்?' என்றார்.
திஷ்டாமி பும்ஜே யதி சாஸ்தி தே முநே ந மே புபுக்ஷாந்யக்ரு'ஹாத்விபோக்தும் । ஆகத உவாச- ந மே புஜிஃ பம்சதிநம் த்விஜேம்த்ர ஷஷ்டே திநே மே புஜிராகதஶ்ச
'உன்னிடம் உணவு இருந்தால் நான் இங்கேயே இருந்து உண்ணுவேன், முனிவரே; எனக்கு வேறு இடத்தில் உண்ண ஆசை இல்லை.' அகதன் கூறினார்: 'ஐந்து நாட்கள் நான் உண்ணவில்லை, இருமுறை பிறந்தவர்களில் சிறந்தவரே, ஆறாம் நாளில் எனக்கு உணவு கிடைத்தது.'
ததா மயா கார்யமசிம்தநீயம் ப்ரக்ஷாலயாம்யேஹி தவாத்ய பாதௌ । ஓமித்யத க்ஷாலிதபாதயுக்மஃ ஸ போஜநம் கர்துமியேஷ யோகீ
'அப்போது நான் செய்ய வேண்டியது செய்ய வேண்டும்; இன்று உன் கால்களைத் துவைக்க வாராய்.' என்று கூறி, 'ஓம்' என்று சொல்லி, யதியின் இரு கால்களையும் கழுவி, அவர் உணவு உண்ண விரைந்தார்.
ரம்பாதலாம்ஸே புபுஜே ததந்நம் விபாச்ய ஸம்பாதிதமாஜ்யயுக்தம் । வந்யைஃ ஸுஸம்யுக்தமதாதரேண ந கிம்சிதுச்சேஷிதமந்நமஸ்ய
வாழைக்கொன்றிலில், நன்கு சமைத்து, நெய் சேர்த்து, காட்டில் கிடைத்த காய்கறிகளுடன் அந்த உணவை மிக அன்புடன் பரிமாறி, எதுவும் மீதமில்லைபடி யதி உண்டார்.
அதாகதோ வீக்ஷ்ய முநிம் ஸுதுஷ்டம் துதோஷ பார்ய்யாஸஹிதஸ்தபஸ்வீ । கதோऽத புக்த்வாபி யதிஃ ஸ சாகதஃ ஸம்துஷ்டசித்தோऽத ஜபம் சகார
முனிவர் திருப்தியுடன் இருப்பதைப் பார்த்து, அகதனும் அவன் மனைவியும் மகிழ்ந்தனர்; யதி உணவு உண்டு புறப்பட்டார், அகதன் மனம் திருப்தியுடன் ஜபம் செய்தார்.
கபோதவ்ரு'த்திம் ஸ சகார பத்ந்யா தபோவிதாநாயஸ ஸஜ்ஜநோ முநிஃ । பீடேऽத க்ரு'த்வா தமுமாபதிம் ஶிவம் லிம்கே ஸமாராத்ய ஸமந்விதம் கணைஃ
அந்த நல்லவன், தன் மனைவியுடன் புறாக்களின் வாழ்கையைப் போல தவம் செய்து, ஒரு ஆசனம் அமைத்து, உமையம்மையின் ஆண்டவரான சிவனை, லிங்க வடிவில், கணங்களுடன் சேர்ந்து வழிபட்டார்.