பரஸ்ய சாऽத்மநஃ ஶக்திம் விதித்வா சாऽத்மநோऽதிகாம் । ததா யுத்தம் ப்ரஶஸ்தம் ஸ்யாத்விபரீதம் விநாஶகம்
மற்றவரின் வலிமையும், தன் வலிமையும் நன்கு அறிந்து, தன் வலிமை மேலானது என உறுதியாக தெரிந்தபின் தான் போரிடுவது சிறந்தது; இதற்கு மாறாக இருந்தால் அது அழிவைத் தரும்.
ராமேண பலிநாநைவ யுத்தம் தே துர்பலஸ்ய ச । ஏகேஷுவாலிஹந்தாऽஸௌ வாலிர்ஜ்ஞாதஸ்த்வயா புரா
இறைவா, வலிமைமிக்க இராமன் எப்போதும் பலவீனருடன் போர் செய்யவில்லை; ஒரே அம்பில் வாலியை வீழ்த்தியதை நீயே முன்பே அறிந்திருக்கிறாய்.
மாரீசமேகபாணேந பவாநபி பலாயிதஃ । நிஹதா ராக்ஷஸாஃ ஶூரா இந்த்ர ஜிச்ச ஸுதோ ஹதஃ
மாரீசனை ஒரே அம்பில் இராமன் வீழ்த்தியபோது நீயும் அங்கிருந்து ஓடிவிட்டாய்; வீரமான ராட்சதர்கள் எல்லோரும் கொல்லப்பட்டார்கள், இந்திரஜித் எனும் உன் மகனும் உயிரிழந்தான்.
வரேண்யத்ரிதயம் பக்நம் தேந யுத்தம் ச நைவ தே । தாஸபாவமதோ வாऽபி தத்த்வா ஸீதாமதாऽப்நுஹி
அவனால் மூன்று பெரிய வரங்கள் உடைந்தன, நீயும் போரில் வெற்றி பெறவில்லை; ஆகவே, அடிமை நிலையை ஏற்கவோ, அல்லது சீதையை திருப்பி அளித்து அமைதியைப் பெறவோ செய்.
கோபுரஸ்தம் ததா தாரு பஞ்சவக்த்ரமதேஷுணா । சிச்சேத பஞ்சதா தேந ராமஸ்த்வாம் மாரயிஷ்யதி
கோபுரத்தில் இருந்த ஐந்து முகம் கொண்ட மரப்பொம்மையை இராமன் ஒரே அம்பில் ஐந்து துண்டுகளாக வெட்டினான்; அதுபோல் உன்னையும் அவன் அழிப்பான்.
த்வதர்தம் பஹவோ நஷ்டா நாஶமேஷ்யம்தி சாபரே । ஏகோ ந்யாயஃ ஸுகார்தாய ந ச மௌட்யம் ஸஹோதர
உன் காரணமாக பலர் உயிரிழந்தார்கள், இன்னும் பலர் அழிவை அடைவார்கள்; எல்லோருக்கும் நன்மையும் மகிழ்ச்சியும் தரும் ஒரே நேர்மையான வழி உண்டு, முட்டாள்தனத்திற்கு இடமில்லை, சகோதரா.
மாநுஷீம் ம்ரு'த்யுஸம்யுக்தாமநிச்சந்தீம் பதிவ்ரதாம் । பத்நீம் பலவதஶ்சாபி பூஜயித்வா விஸர்ஜய
மனதில் விருப்பமில்லாமல், மரணத்துடன் கூடிய மனிதப் பெண்ணை, பற்று கொண்டவளாக இருந்தாலும், அவள் வலிமைமிக்கவரின் மனைவியென்பதை மதித்து, மரியாதை செய்து, திருப்பி அனுப்பு.
அநிச்சந்த்யாஃ ஸமாயோகே பவேத்துஃகபரம்பரா । துர்கந்தமலஸம்யுக்தோ நாரீஸங்கோ ஜுகுப்ஸிதஃ
விருப்பமில்லாதவளுடன் சேர்வது தொடர்ந்த துயரங்களைத் தரும்; தூய்மை இல்லாமல், தீங்கும் துர்நாற்றமும் சேர்ந்த பெண்களுடன் பழகுவது வெறுக்கத்தக்கது.
விரக்திரத சேஜ்ஜாதா துஃகாயாகார்யவர்தநம் । அநுராகோயதி பவேந்மரணம் நரகம் ததஃ
விருப்பம் இல்லாமல் இருந்தால் தவறான செயல்கள் துயரத்தைத் தரும்; ஆனால், பற்றும் ஆசையும் இருந்தால் அது மரணத்தையும் நரகத்தையும் தரும்.
ஆத்மநோ மரணம் வ்யர்தம் தஸ்யாஶ்சாத்ய ஸமாகமே । த்யாகோ வா மரணம் தாத தர்மபத்ந்யாஸ்ததா பவேத்
இன்று அவளுடன் சேர்ந்தால் உன் மரணம் வீணாகும்; எனவே, என் செல்லமே, ஒரு நல்ல மனைவியைக் கைவிடுவதைவோ, அல்லது மரணத்தை ஏற்கவோ செய்ய வேண்டும்.
ஏவமாதி ததாऽந்யச்ச கஶ்மலம் ஸம்பவிஷ்யதி । அந்யதாக்யாமி தே வாக்யம் ஸர்வேஷாம் ச ப்ரியம் ஹிதம்
இவ்வாறு பல வகையிலும் தீமை நிகழும்; இப்போது நான் உனக்கு மற்றொரு நல்லதும் அனைவருக்கும் பயனும் தரும் வார்த்தையைச் சொல்கிறேன்.
கத்வா ராமாந்திகம் நத்வா ஸ்துத்வா விஜ்ஞாப்ய ராகவம் । க்ஷம ராம மஹாவீர ஶரணாகதவத்ஸல
இராமனிடம் சென்று, தலை வணங்கி, புகழ்ந்து, ராகவனிடம் தெரிவித்துவிடு: 'மன்னிக்கவும் இராமா, வீரமிகு பெருமாளே, சரணாகதர்களை காக்கும் உம்மை.'
தாமஸா ராக்ஷஸாஃ ஸர்வே வயமேதே ஸுபாபிநஃ । ஸீதாபஹாரஜம் தோஷம் த்யக்த்வா புத்ராநவேஹி நஃ
'நாங்கள் எல்லாம் இந்த இருள் நிறைந்த பாவிகள், ராட்சதர்கள்; சீதையைப் பறித்த பிழையை மன்னித்து, எங்களை உன் மகன்களாக ஏற்று.'
த்வததீநா வயம் ராம ரக்ஷ வா மாரயேச்சயா । இத்யுதீர்ய புரஸ்தஸ்ய ராகவஸ்ய ஸ்திதா வயம்
'நாங்கள் உன் கட்டளைக்கீழ் இருக்கிறோம் இராமா; நீ விரும்பினால் காப்பாற்றவும், அல்லது அழிக்கவும் செய்.' என்று சொல்லி, ராகவனின் முன் நாங்கள் நிற்கிறோம்.
ஸ்திராயுஷோ பவிஷ்யாமஃ ஸ்திரராஜ்யா தஶாநந । அதாऽஹம் ராவணோ வாக்யமஹோ நோ ராக்ஷஸோ பவாந்
நாம் நீண்ட ஆயுளும் நிலையான ஆட்சியையும் பெறுவோம், பத்து தலை கொண்டவனே; ஆனால் நான் ராவணன் சொல்கிறேன்: நீ ராட்சதன் அல்ல.
ந ஶூரோ ராஜதர்மம் ச ந ச ஜாநாஸி ஶாஶ்வதம் । பரநாரீபரத்ர வ்யபரராஜ்யநிஷேவயா
நீ வீரனும் அல்ல, அரசருக்கான நிலையான தர்மத்தையும் அறியவில்லை; பிறர் மனைவியையும், பிறர் செல்வத்தையும், பிறர் ராஜ்யத்தையும் எடுத்துக்கொள்வதால்.
ஶூராணாமுத்தமோ தர்மோ ந ஷண்டாநாம் பவாத்ரு'ஶாம் । ஶத்ருபக்ஷம் ஸமாலிக்ய நிர்கச்சேச்சா ஹி சேந்ந்ரு'ப
வீரர்களுக்கே உயர்ந்த தர்மம்; உன்னைப் போன்ற பலவீனர்களுக்கல்ல; அரசா, விருப்பமிருந்தால் பகைவரின் பக்கம் சேர்ந்து வெளியேறு.
அத பிபீஷணோ மந்திரம் கத்வா ராமாந்திகம் கத்வா தம் ஶரணமபஜத்
பின்னர் விபீஷணன் அரண்மனைக்கு சென்று, இராமனிடம் சென்று, அவனை சரணாகதி அடைந்தான்.
அத ராவணஃ புராந்நிர்கத்ய ராமேண லக்ஷ்மணவாநரை ராக்ஷஸா அபி யுயுதிரே
அப்போது இராவணன் நகரத்திலிருந்து வெளியே வந்து, இராமனும் இலக்குவனும் வானரர்களும் ராட்சதர்களும் ஒருவருக்கொருவர் போரிட்டார்கள்.
அத ராவணம் மஹாபலம் ஹந்துமஶக்தோராமோ விபீஷணமுகமவலோக்ய ததுக்தசிஹ்நபதம் பாணேந நிர்பித்யாமாரயத்
பெரும் பலம் கொண்ட இராவணனை கொல்ல முடியாமல் இருந்த இராமன், விபீஷணனை நோக்கி அவர் காட்டிய குறியை அறிந்து, அம்பால் இராவணனை ஊடுருவி வதை செய்தான்.
அத கும்பகர்ணோ மஹாகதாமாதாய ஸர்வம் நிஷ்பாத்ய வாநராநநேகஶோ பக்ஷயித்வா ராமோத்தமாங்கம் கதயாऽஹந்
பின்னர் கும்பகர்ணன் பெரிய கோலை எடுத்துக்கொண்டு, பல வானரர்களை விழுங்கி, இராமனின் தலையை அந்த கோலால் அடித்தான்.
அத ராமோ நிஶிதபாணஶதேந தமஹந்மமார கும்பகர்ணஃ
அப்போது இராமன் நூறு கூரிய அம்புகளை எய்து கும்பகர்ணனை கொன்றான்.
அத பரதாதிஸமுபேதோ நாகரைர்வஸிஷ்டேந முநிபிஶ்சாப்யர்சிதஃஸ்வக்ரு'ஹமகமத்
பின்னர் பரதன் முதலியோர்களுடன், நகர மக்கள் மற்றும் வசிஷ்டர் தலைமையிலான முனிவர்களால் போற்றப்பட்டு, இராமன் தன் இல்லத்திற்குள் நுழைந்தான்.
ஆத்மநாऽகதாநிந்த்ரா திதேவாநாஸநாதிநாऽப்யர்ச்ய வாநராந்ஸம்பூஜ்ய முக்தஜடோऽபிஷிக்தோ ராஜ்யே ராவணவதஹர்ஷிதா தேவா ராமமூசுஃ
அங்கு வந்த இராமன், இந்திரனையும் தேவர்களையும் ஆசனமிட்டு பூஜித்து, வானரர்களையும் மரியாதை செய்தான். முடி அவிழ்த்து, அரசராக முடிசூட்டப்பட்ட இராமனை, இராவணனை வதைத்த மகிழ்ச்சியில் தேவர்கள் பேசினர்.
த்வயாऽத்மராஜ்யே ஸ்தாபிதா வயம் நஃ ஸர்வதா பரிபாலய த்வமாதிநாராயணோ தேவோ நிகிலதுஷ்டநிக்ரஹார்தமவதீர்ணோ ராவணம் ஸபாந்தவம் ஹத்வா லோகத்ரயரக்ஷகோऽஸி ஶ்ரியா ஸஹ ஸுகீ பவேத்யுதீர்ய ஸ்வர்கம் கதாஃ
நீ எங்களை உன் ராஜ்யத்தில் நிலைநிறுத்தினாய்; எங்களை எப்போதும் காப்பாற்ற வேண்டும். நீ ஆதிநாராயணன், எல்லா தீமைகளை அழிக்க வந்தவன். இராவணனையும் அவன் குடும்பத்தையும் அழித்தாய், மூன்று உலகங்களையும் காக்கின்றாய். செல்வத்துடன் சந்தோஷமாக இரு என்று கூறி, அவர்கள் சுவர்க்கத்திற்கு சென்றார்கள்.
அதாயோத்யாவாஸிநோ ராமம் ப்ரஹர்ஷிதா ஊசுஃ
பின்னர் அயோத்தியா மக்கள் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் இராமனிடம் பேசினர்.
ஹத்வா ஶத்ரூந்ஸமாயாதோ த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ராப்தோऽஸி வை ஶிவம் । திஷ்ட்யா த்வம் ராஜஸே ராம திஷ்ட்யா பாலயஸே ப்ரஜாஃ
உன் எதிரிகளை அழித்து திரும்பி வந்தாய்; உன்னை பார்த்து நாங்கள் நல்வாழ்வை அடைந்தோம். அதிர்ஷ்டவசமாக நீ ராஜ்யம் நடத்துகிறாய் இராமா; அதிர்ஷ்டத்தால் நீ ஜனங்களை காப்பாற்றுகிறாய்.
த்வயா யஜ்ஞாஃ கரிஷ்யம்தே த்வயா தர்மோ விவர்ததே । இதிபௌரவசஃஶ்ருத்வாராமோ ராஜீவலோசநஃ
உன்னால் யாகங்கள் நடைபெறும்; உன்னால் தர்மம் வளர்கிறது. மக்கள் இவ்வாறு கூறியதை இராஜீவக்கண்ணன் இராமன் கேட்டான்.
வஸ்த்ராதிபிரதோஸர்வாந்நாகராந்ஸமபூஜயத் । முநீநுவாசதர்ம்மாத்மாபூஜயித்வாகிலைர்ஜநைஃ
பின்னர் இராமன் vasthiram முதலிய பரிசுகளால் எல்லா நகர மக்களையும் மரியாதை செய்தான்; முனிவர்களையும் மரியாதை செய்து, எல்லா மக்களாலும் வணங்கப்பட்டு, தர்மமுள்ள இராமன் அவர்களிடம் பேசினான்.
அத விபீஷணேந ராவணாதேஃ ஶ்ராத்தாதிகம் காரயித்வா ஶிவாலயம் தந்நாம்நா காரயித்வா தமேவ லங்காராஜ்யே விபீஷணமபிஷிச்ய ஸீதாமக்நிப்ரவேஶஶுத்தாமுமாமஹேஶ்வராப்யாம் நமயித்வா புரஹரேண தத்தாகிலாம்ரு'தபலாயுஷ்யஃ ஸுபுஷ்பகமாருஹ்ய ஜலதிமுத்தீர்ய பாராவாரதடே ஸேநாம் ஸமவஸ்தாப்ய ஶிவப்ரதிஷ்டாம் தத்ர க்ரு'த்வா முநிபிர்தேவைரப்யர்சிதோऽயோத்யாமகமத்
பின்னர் விபீஷணன் இராவணன் முதலியோருக்கு இறுதி கிரியைகள் செய்து, அவர்களது பெயரில் சிவாலயம் கட்டினான். விபீஷணனையே இலங்கையின் அரசனாக முடிசூட்டினார். சீதை அக்னியில் நுழைந்து தூயவளாகி, உமையையும் பரமசிவனையும் வணங்கினார். புரஹரன் இராமனுக்கு எல்லா பலமும், ஆயுளும் அருளினார். இராமன் அழகிய புஷ்பக விமானத்தில் ஏறி, கடலை கடந்தான். படையை கடற்கரையில் நிறுத்தி, அங்கு சிவன் உருவை நிறுவினார். முனிவர்களும் தேவர்களும் இராமனை பூஜித்து, அயோத்தியாவை நோக்கி சென்றான்.