பத்தோ ரக்ஷஸா லம்காம் தக்த்வா உத்தரகூலம் கத்வா ராமம் த்ரு'ஷ்ட்வா வ்ரு'த்தாம்தம் கதயித்வா தூஷ்ணீமதிஷ்டத்
ராட்சசனால் கட்டப்பட்ட பின்னர், லங்கையை எரித்துவிட்டு, வடக்குக் கரையை அடைந்து, ராமனைப் பார்த்து நடந்ததை எல்லாம் கூறி, அமைதியாக நின்றான்.
அத ராமஃ ஸர்வைர்விசாரயாமாஸ ஜாம்பவாநுவாச ராமேண லம்கா கபிபிர்விநஶ்யதீதி நாரதேந மமோக்தம்
பின்னர் ராமன் அனைவரோடும் ஆலோசித்து, ஜாம்பவனை நோக்கி: 'ராமா, லங்கா குரங்குகளால் அழிக்கப்படும் என்று நாரதர் எனக்குச் சொன்னார்' என்றான்.
அத ஸாகரோத்தரணே யத்நதயா ஸ்தேயம்
பின்னர், சமுத்திரத்தை கடந்துசெல்ல முயற்சியோடு உறுதியாக நிற்க வேண்டும்.
அத ராமஃ ஶம்கரமாராத்ய ஸர்வம் நிவேதயித்வா த்வதுக்தம் கரோமீதி வசநமுக்த்வா ஶிவமப்யர்ச்ய ப்ரணதோ பூத்வா வ்யஜிஜ்ஞபத்
பின்னர் ராமன் சங்கரனை வழிபட்டு, எல்லாவற்றையும் சமர்ப்பித்து, 'நீ சொன்னபடி செய்வேன்' என்று கூறி, சிவனை வணங்கி, பணிந்து வேண்டினான்.
ஏவம் ஸ்துவதோ ராமஸ்ய புரதோ லிம்கமத்யகோபேதஸ்தேஜோமயமூர்திராவிர்பபூவ
இவ்வாறு ராமன் புகழ்ந்து கொண்டிருக்க, அவன் முன்னிலையில் லிங்கத்தின் நடுவே ஒளிரும் உருவம் தோன்றியது.
அபயவாநத புநஃ பத்மாஸநாஸீநமுமாதிஷ்டிதாம்கமீஶமாமுக்தஸர்வாபரணம் ஸுகாம்திகிரீடிநம் ஹைமவதீகடிஸ்பர்ஶம் கரத்வயேநாபயவரப்ரதம் தரம்கிதாநேகதிஶாபிஃ । பூர்ணதேஜஸ்விநம் ஹாஸமுகம் ப்ரஸந்நவதநம் ததர்ஶ ராமஃ
பரமேஶிதாரம் நநாம பத்தாம்ஜலிபுநஶ்ச தம்டவத்பபாத
பரமேஸ்வரனை இரு கைகளும் கூப்பி வணங்கி, பின்னர் முழங்கையில் விழுந்து நமஸ்காரம் செய்தான்.
அத ராமம் பரமேஶ்வரோऽபி வரம் வ்ரு'ணு த்வம் வரதோऽஹமித்யுக்தவாந்
பின்னர் பரமேஸ்வரனும் ராமனை நோக்கி: 'நீ விரும்பும் வரத்தை தேர்ந்தெடு; நான் வரம் வழங்குவேன்' என்றார்.
ராம உவாச- லம்காம் கமிஷ்யாமி ஸமுத்ரதரணே உபாயமேகம் மம தேஹி ஶம்போ
ராமன் சொன்னான்: 'நான் லங்காவுக்குச் செல்ல விரும்புகிறேன்; சமுத்திரத்தை கடக்க ஒரு வழி எனக்கு அருளும் சங்கரா.'
ஶம்புருவாச- மமாஜகவம் தநுரஸ்தி தத்காலரூபமவிகல்பம் வா பவதி । ததாருஹ்ய ஸமுத்ரம் தீர்த்வா லம்காமாப்நுஹி
சங்கரன் சொன்னார்: 'எனக்கு அஜகவம் என்ற வில் உள்ளது; அது காலத்தின் வடிவம், அதற்கு இணை இல்லை. அதை ஏறி, சமுத்திரத்தை கடந்துச் சென்று லங்காவை அடை.'
ராமஸ்ததேதி நிஶ்சித்ய ஸஸ்மாராஜகவம்
ராமன், 'அப்படியே செய்கிறேன்' என்று தீர்மானித்து, அஜகவம் விலை நினைத்தான்.
ஆகதம் தநுஸ்ததஶ்ச ராமோऽபூஜயத்
அந்த வில் வந்ததும், ராமன் அதை வழிபட்டான்.
அத ஹரோ தநுராதாய ராமாய தத்தவாந்
பின்னர் ஹரன் அந்த விலை எடுத்துக் கொண்டு ராமனுக்கு வழங்கினார்.
ராமோऽபி ஜலதாவபாதயத்
ராமனும் கடலின் நீரை கீழே சாய்த்தான்.
ஆருருஹுஃ ஸர்வே வாநரா ராமலக்ஷ்மணௌ ச ஷஷ்டிபரார்த்தம் தேஷாமஸம்க்யேஷு வாநரேஷு தநுராரூடேஷு நிகாமம் யயௌ
அனைத்து வானரர்களும் ராமனும் லக்ஷ்மணனும் சேர்ந்து ஏறினர்; எண்ணிக்கையற்ற வானரர்களில் அறுபது கோடி கோடி பேர் வில்லில் ஏறி ஆர்வமுடன் முன்னேறினர்.
தநுஸ்தடம் வாநராஶ்ச ததஸ்ததோ கத்வா நிரீக்ஷயாமாஸுஃ
வானரர்கள் அங்கும் இங்கும் வில்லின் கரையில் சென்று கவனமாக நோக்கினர்.
அதாதிகாயோ நாம ரக்ஷஃ கபிபலமாலோக்ய ராவணாயோக்தவாந்
பின்னர் அதிகாயன் என்ற அரக்கன், வானர படையின் வலிமையை பார்த்து, ராவணனிடம் சொன்னான்.
ராவணோऽபி கிம் கபிபிஃ ஶாகாம்ரு'கைஃ கிம் வா மாநுஷாப்யாம் ராமலக்ஷ்மணாப்யாம் கிமாயாதம்। தைவாகதமஸகம் போஜநமித்யுவாச
ராவணனும், "இந்த வானரர்கள், மரங்களில் வாழும் இவர்கள் எனக்கு என்ன? ராமனும் லக்ஷ்மணனும் மனிதர்கள், அவர்களும் எனக்கு என்ன? இவர்கள் ஏன் வந்தார்கள்? இது விதியால் வந்த உணவு போல, உணவில் விழுந்த ஈ போலத்தான்" என்று கூறினான்.
ஏகே ச ஶாலாம் பபம்ஜுர்க்ரு'ஹாணி சூர்ணயாமாஸுர்பாலவ்ரு'த்தஸ்த்ரீஜநாதிகம் ஸர்வமேவ நிஜக்நுஃ
சிலர் மண்டபங்களை உடைத்தனர், வீடுகளை நசுக்கியனர், குழந்தைகள், முதியோர், பெண்கள் என அனைவரையும் கொன்றனர்.
அதைகம் ப்ராகாரம் நிர்ஜிதமாஜ்ஞாய ராவண இம்த்ரஜிதம் ஸம்திதேஶ
பின்னர் ஒரு மதிலைக் கைப்பற்றியதை அறிந்து, ராவணன் இந்திரஜித்துக்கு உத்தரவிட்டான்.
இம்த்ரஜிதா ச யுத்தம் வாநராஃ க்ரு'த்வா பீதாஃ பலாயிதாஶ்ச
இந்திரஜித்துடன் வானரர்கள் போரிட்டனர்; ஆனால் பயந்து ஓடினர்.
அத ஹநூமாநகிலம் நிர்கதமாஜ்ஞாய ராவணம் ஜ்ஞாத்வா வாநராநாஹூய நிர்பர்த்ஸ்ய ஸேநாம் மஹதீம் காரயித்வா தஶமுகம் கல்பயித்வா மோதயாமாஸ
அப்போது ஹனுமான் எல்லோரும் வெளியேறியதை அறிந்து, ராவணனை புரிந்து, வானரர்களை கூவி, கடிந்து கூறி, பெரிய படையை அமைத்து, பத்து தலை கொண்டவனை எதிர்க்கும் திட்டம் வகுத்து, அனைவரையும் மகிழ்வித்தான்.
அத கஸ்த ஏவேம்த்ரஜித்யுயுதே ந ச வாநராஸ்தம் த்ரு'ஷ்டவம்தஃ
பின்னர் இந்திரஜித் ஆகாயத்தில் இருந்து போரிட்டான்; ஆனால் வானரர்கள் அவனை காணவில்லை.
அத ஹநூமஜ்ஜாம்பவம்தௌ கமுத்பத்ய பர்வதஶிகராப்யாமிந்த்ரஜிதம் நிஜக்நதுஃ
அப்போது ஹனுமானும் ஜாம்பவானும் வானில் பாய்ந்து, மலைச் சிகரங்களால் இந்திரஜித்தை தாக்கினர்.
அத புவிபபாத தம் லக்ஷ்மணஶ்ச யமலோககாமிநம் சகார
பின்னர் அவன் தரையில் விழுந்தான்; லக்ஷ்மணன் அவனை யமலோகத்திற்கு அனுப்பினான்.
அதாதிகாயமஹாகாயௌ வாநரஸைந்யம் பஹுஶோ ஹத்வா லக்ஷ்மணம் பீடயித்வா ராமேண ஸம்யுத்ய ஸுக்ரீவம் க்ரு'த்வா ஹநூமஜ்ஜாம்பவத்ப்யாம் யுயுதாதே பராஜிதௌ க்ரு'ஹீத்வா தௌ ச யோத்தாராவாதாய ராமஸமீபம் கத்வா ராமாய ந்யவேதயதாம்
பின்னர் அதிகாயனும் மகாகாயனும் வானர படையினரை பலர் கொன்று, லக்ஷ்மணனை வதைத்து, ராமனுடன் போரிட்டு, சுக்ரீவனை எதிர்த்து, ஹனுமான், ஜாம்பவான் ஆகியோருடன் சண்டையிட்டு, தோற்கடிக்கப்பட்டு பிடிக்கப்பட்டு, இருவரும் போராளிகளாக ராமனிடம் கொண்டு வரப்பட்டு சமர்ப்பிக்கப்பட்டனர்.
அதிகாயமபாஷத ராமஃ
ராமன் அதிகாயனிடம் பேசினான்.
ராவணஸ்ய மம யுத்தம் ப்ரூஹி ஸசிவாநாமந்யேஷாம் மஹாபயாநாம் ச
"ராவணனுடன் நடந்த போரையும், அவன் அமைச்சர்களுடனும் மற்ற பெரிய பயங்கரர்களுடனும் நடந்ததை எனக்குச் சொல்" என்று ராமன் கேட்டான்.
ஹே மஹாதேவ மஹாபூதக்ராஸ மஹாப்ரலயகாரண மஹாஹிபூஷண மஹாருத்ர ஶம்கர பரமேஶ்வர விரூபாக்ஷ நாகயஜ்ஞோபவீதகரி க்ரு'த்திவஸந ப்ரஹ்மஶிரஃ கபாலமாலாபரபூஷண –நரகாஸ்திபூஷணபஸித பரநாராயணப்ரிய ஶுபசரித பம்சப்ரஹ்மாதிதேவ பம்சாநந சதுர்வதந வேதவேத்ய பக்தஸுலபா பக்ததுர்லப பரமாநம்தவிஜ்ஞாந பர பூஷதம்தபாதந தக்ஷஶிரஶ்சேதந ப்ரஹ்மபம்சமஶிரோஹரண பார்வதீவல்லப நாரதோபகீயமாந ஶுபசரித ஶர்வ த்ரிநேத்ர த்ரிஶூலதர பிநாகபாணே கபர்திந்நநேகரூபதர வ்ரு'ஷபவாஹந ஶுத்தஸ்படிகஸம்காஶ சதுர்புஜ நாநாயுத தக்ஷிணாமூர்தே ஈஶ்வர தேவபதே கம்காதர த்ரிபுரஹர ஶ்ரீஶைலநிவாஸ காஶீநாத கேதாரேஶ்வர பூஷணஸித்தேஶ்வர கோகர்ணேஶ்வர கநகலேஶ்வர பர்வதேஶ்வர சக்ரப்ரத பாணசிம்தாபாதக முரஹர பூஜிதசரணகமல ஸோமஸோமபூஷண ஸர்வஜ்ஞ ஜ்யோதிர்மய ஜகந்மய நமஸ்தே நமஸ்தே
மகாதேவா, பெரிய புவனங்களை விழுங்குபவா, பெரும் அழிவுக்குக் காரணமானவா, பெரிய பாம்புகளை அலங்காரமாக அணிந்தவா, மகாருத்ரா, சங்கரா, பரமேஸ்வரா, மூன்று கண்கள் உடையவா, பாம்பை யஜ்ஞோபவீதமாக அணிந்தவா, மிருகச்சரமணிந்தவா, பிரம்மாவின் தலைகளால் உருவான மாலையை அணிந்தவா, நரக எலும்புகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டவா, பசும்பொடி பூசினவா, பரநாராயணனுக்குப் பிரியமானவா, நல்ல செயல்கள் கொண்டவா, ஐந்து பிரம்மர்களில் முதல்வனாகியவா, ஐந்து முகங்களும் நான்கு முகங்களும் உடையவா, வேதங்கள் மூலம் அறியப்படுபவா, பக்தர்களுக்கு எளிதில் கிடைப்பவா, பக்தியில்லாதவர்களுக்கு அரிதாக இருப்பவா, பரமானந்த அறிவாகியவா, பூஷணின் பற்களை உடைத்தவா, தக்ஷனின் தலையை வெட்டியவா, பிரம்மாவின் ஐந்தாவது தலையை எடுத்தவா, பார்வதியின் பிரியமானவா, நாரதனால் பாடப்படும் நல்ல செயல்கள் கொண்டவா, சர்வா, மூன்று கண்கள் உடையவா, திரிசூலம் ஏந்தியவா, பினாகம் பிடித்தவா, ஜடாமுடியுடன் பல வடிவங்கள் கொண்டவா, எருது வாகனமாக கொண்டவா, தூய பளிங்கைப் போல் பிரகாசிப்பவா, நான்கு கரங்களும் பல ஆயுதங்களும் உடையவா, தட்சிணாமூர்த்தியாகியவா, ஈஸ்வரா, தேவர்களின் தலைவா, கங்கையை தாங்கியவா, திரிபுரத்தை அழித்தவா, திருச்செயிலில் வாழ்பவா, காசியின் நாதா, கேதாரத்தின் ஈஸ்வரா, பூஷண, சித்தர், கோகர்ணம், கனகல், மலைகள் ஆகிய இடங்களின் ஈஸ்வரா, சக்கரத்தை வழங்குபவா, பாணாசுரனின் கவலையை நீக்குபவா, முரனை அழித்தவா, உன் திருவடிகளை எல்லோரும் வணங்குகின்றனர், சந்திரனும் சோமனும் அலங்காரமாக உள்ளன, எல்லாம் அறிந்தவா, ஒளியாய், உலகம் முழுவதும் நிறைந்தவா, உமக்கு வணக்கம், வணக்கம்.
பயமின்றி, ராமன், தாமரையில் அமர்ந்திருக்கும் இறைவனை, உமாதேவி மடியில் அமர்ந்திருப்பதையும், எல்லா ஆபரணங்களும் அணிந்த அழகிய கிரீடம் சூடியவனையும், பார்வதியின் இடுப்பைத் தொடும் இரு கரங்களும், அபயம் அருளும் கரங்களும், எல்லா திசைகளிலும் பிரகாசிக்கும் ஒளியுடனும், புன்முறுவல் முகத்துடனும், தயைமிகு முகத்துடனும் பார்த்தான்.
அத ஸுக்ரீவஃ பஶ்சிமாவலம்பிநி பாஸ்வதி ஹநூமஜ்ஜாம்பவதாதிமஹாபலைஶ்சாதிகாயைரஸம்க்யாதைர்லம்காபார்ஶ்வம் கத்வா உபவநம் ப்ரவஶ்யி நாநாபலாநி காதித்வா பயஃ பீத்வோபவநரக்ஷிராக்ஷஸாந்வித்ராவ்ய ஸர்வவிபிநமேகைகஶோ க்ரு'ஹீத்வா ப்ராத்ரவந்லம்காம் கோபுரம் ச கத்வா ஸமாருஹ்ய ப்ராஸாதம் ச விஶீர்யைகைகஶஃ கேசித்ஸ்தம்பமாதாய ரக்ஷோபிர்யுயுதுஃ
அப்போது சுக்ரீவன், மேற்கில் நம்பிக்கை வைத்து, ஹனுமான், ஜாம்பவன் போன்ற வலிமையானவர்களும் எண்ணிலடங்கா அதிகாயர்களும் சேர்ந்து இலங்கையின் பக்கத்துக்கு சென்றனர்; பூங்காவில் நுழைந்து பல வகை பழங்கள் சாப்பிட்டனர், நீர் குடித்தனர், பூங்காவை காக்கும் அரக்கர்களை விரட்டினர், காட்டில் உள்ளவர்களை ஒவ்வொருவராக பிடித்து இலங்கைக்கு ஓடினர், கோபுரம் ஏறி அரண்மனைக்கு சென்றனர், சிலர் தூண்களை எடுத்துக் கொண்டு அரக்கர்களுடன் போரிட்டனர்.