ப்ரஹஸச்சம்த்ர கிரணைஃ ஸுதாலிப்தமிவாம்பரம் । ப்ரஸந்நதாராகுஸுமம் விதாநமிவ ஸர்வதஃ
சந்திரனின் கதிர்களால் வானம் அமுதம் பூசப்பட்டதுபோல் பிரகாசமாக இருந்தது; எல்லா இடங்களிலும் நட்சத்திரங்கள் மலர் மாலையாக விரிந்திருந்தன.
அதாகச்சத்ஸௌததலம் வ்ரு'த்தாமாத்யேந கல்பிதம் । நாநாஸநஸமோபேதம் ஸபாஸ்தாநம் யயௌ ந்ரு'பஃ
பின்னர், வயதான அமைச்சரால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட அரண்மனையின் மேல்மாடிக்கு அவர் சென்றார்; பல்வேறு ஆசனங்கள் அமைக்கப்பட்ட சபை இடத்துக்குள் அரசன் நுழைந்தான்.
அத முநிம் ஹ்யுபவேஶ்ய ஸ ராகவஃ ஸ்வயமபி ப்ரதமாஸநமாபஜத் । கபிகணாஃ பரிதஃ ப்ரு'துவிக்ரஹா ரசநயாஸ்திதிமாப்ரதிபேதிரே
முனிவரை அமர வைத்து, ராகவன் தானும் முதன்மை ஆசனத்தில் அமர்ந்தான்; அகன்ற உடலுடைய குரங்குகள் சுற்றிலும் ஒழுங்காக அமர்ந்தனர்.
ஸுகஸ்திதம் ந்ரு'பமபிவீக்ஷ்ய ஸ த்விஜோ வசஸ்ததா ஸமுசிதமாஹ ஶம்புஃ । இஹஸ்திதோ பவதி ஸமஸ்தபூஜிதஃ கதம் கதா ந்ரு'பவர வர்ததே குஹாயாம்
அரசர் சௌகரியமாக அமர்ந்திருப்பதைப் பார்த்த அந்த பிராமணர் சாம்பு, ஏற்றமான வார்த்தைகளைச் சொன்னார்: 'இங்கு நீ எல்லோராலும் மதிக்கப்படுகிறாய்; அந்தக் குகையில் அந்தக் கதையெப்படி நடந்தது, அரசர்களில் சிறந்தவரே?'
ஆகர்ண்யாத ரகூத்வஹோ த்விஜவசஃ ஶுஶ்ரூஷுராஸீத்கதாம் । தத்ரஸ்தோ நிபுணம் நிவார்யவசநம் ஸர்வைஃ ஶ்ருதம் தத்க்ஷணாத் । ஶுஶ்ரூஷாமி கதம் மஹாத்புததயா ஸ்வாத்மாஶ்ரயாமந்யதா । ரக்ஷோபாதநவாதிநீமதந்ரு'பஃ கிம்த்வேததித்யாஹ ச
அந்த பிராமணரின் வார்த்தைகளை கேட்ட ரகுவம்சத்தவன், அந்தக் கதையை ஆர்வமுடன் கேட்கத் தயாரானான்; அங்கு அமர்ந்தவனாக, எல்லா பேச்சையும் அடக்கி, உடனே அனைவரும் அதை கேட்டனர்; 'இது மிக அதிசயமானது, என் பற்றியதும்; இதை நான் கேட்க விரும்புகிறேன்—இல்லை என்றால், இது ராட்சசனை அழித்த கதையா?' என்று அரசன் கேட்டான்.
கும்பஶ்ரோத்ரவதஃ புரா ஸமஜநி ப்ராப்தோ தஶாஸ்யோ வதம் । பஶ்சாதித்யயமந்யதா விரசிதம் ராமாயணம் பாஷதே । கோऽயம் விப்ரவரஃ ஸமஸ்தஜநதா நாஸ்திக்ய ஸம்பாதகோ । ராஜ்ஞாம்ஸ்தாநமுபேத்ய வக்தி ஸமயா தம்ட்யோऽத பூஜ்யோऽதவா
அதாஹ ஜாம்பவாநமும் ரகூத்தமம் கதாம் ப்ரதி । ராமாயணம் ந தாவகம் த்விதம் ஹி கல்பிதம் மதம் । ஸமஸ்தமத்ர விஸ்தராத்வதாமி தேவ தச்ச்ரு'ணு । பம்கேருஹஸ்யஸூநுதோ மயா ஶ்ருதம் புராஹ்யபூத்
அப்போது ஜாம்பவான் அந்த ரகுவம்சத்தவரிடம் அந்தக் கதையைப் பற்றி சொன்னான்: 'இந்த இராமாயணம் உன்னுடையது அல்ல, இது யாரோ உருவாக்கியது என எனக்குத் தோன்றுகிறது; இங்கு எல்லாவற்றையும் விரிவாகச் சொல்கிறேன், பிரபுவே, நீண்ட காலம் முன்பு தாமரை மகனிடமிருந்து நான் கேட்டதை நீ கேள்.'
ஜாம்பவம்தம் விஜ்ஞாப்ய ராமசம்த்ரோ வசநமாஹ
ஜாம்பவானிடம் தெரிவித்து, இராமசந்திரன் இவ்வாறு சொன்னான்.
ஶ்ரீராம உவாச- கீர்தய புராணம் மே ஶுஶ்ரூஷுஃ குதூஹலாதஹம் ப்ரணீதம் தத்கேந ச விஜ்ஞாதம்
ஸ்ரீ இராமர் கூறினார்: புராணத்தை எனக்காகப் பாடு; கேட்கும் ஆர்வம் எனக்கு உள்ளது. அதை யார் இயற்றினார், அது எப்படித் தெரிந்தது என்று சொல்.
ஜாம்பவாநத பபாஷே ஹி விதாத்ரே நமோ நமஸ்ததைவ விதுபூஷணகேஶவாப்யாம்
அப்போது ஜாம்பவான், படைத்தவருக்கு வணக்கம் செலுத்தி, சந்திரனை அலங்கரிப்பவரான கேசவனுக்கும் அதுபோல் வணங்கினார்.
அத புராதநம் ராமாயணம் கதயாமி
இப்போது நான் பழமையான இராமாயணத்தை விவரமாகக் கூறுகிறேன்.
யஸ்ய ஶ்ரவணேநாகிலஜந்மஸம்பாதித பாபக்ஷயோ ஜாயதே
அதை கேட்டால், எண்ணிக்கையற்ற பிறவிகளில் சேருந்த பாவங்கள் எல்லாம் அழிகின்றன.
அத ததாபி தஶரதோ தஶரதஸமாநரதீ மஹீயஸா பலேந ஸுமாநஸநாமநகரஜிகீஷயா பம்கேருஹஸுதஸுதம் வஸிஷ்டமாஹூய நமஸ்க்ரு'த்வா முநிதத்தாநுஜ்ஞஃ ஶதாக்ஷௌஹிணீஸேநயா ஸஹாருஹ்ய துரம்கமம் சம்த்ர ஸமாநஶரீரமதிரோஷஸமாவிஷ்டோ விஷ்டரஶ்ரவஸமாராத்ய தம்டயாத்ராம் சகார
ஸாத்யோ நாம ஸ்வீயயா ஸேநயாவ்ரு'தோ தஶரதாபிமுகமாயயௌ யோத்தும் யுத்தம் சாந்யோந்யமபூத்
சாத்யன் என்பவர் தன் படையுடன் தசரதனை எதிர்த்து யுத்தம் செய்ய வந்தார்; இருவருக்கும் போர்எழுந்தது.
மாஸமேகம் யுத்தம் க்ரு'த்வா தஶரதஸ்தம் ஸாத்யம் ஜக்ராஹ
ஒரு மாதம் போரிட்ட பிறகு, தசரதன் அந்த சாத்யனைப் பிடித்தார்.
அத ஸாத்யஸூநுர்பூஷணோநாமால்பபரிவாரோ யுயுதே தஶரதேந
பின்னர் சாத்யனின் மகன் பூஷணன், சிறிய குழுவுடன், தசரதனுடன் போரிட்டான்.
தஶரதோऽபி ஸாத்யஸூநும் புவோபூஷணமவலோக்ய யோத்துமேவ நைச்சத்
ஆனால் தசரதன், சாத்யனின் மகன் பூஷணனைப் பார்த்ததும், அவனுடன் போர் செய்ய மனம் வைக்கவில்லை.
கதமேதாத்ரு'ஶம் ஹந்மி சாஸ்மிந்ஹதேऽஸ்ய கதம் பிதா பவிஷ்யதி கதம் தந்மாதா கதமப்ரௌடயௌவநாப்ரியார்யா
இப்படி ஒருவனை நான் எப்படி கொல்வேன்? அவன் இறந்தால் அவனுடைய தந்தை எப்படி இருப்பார்? அவனுடைய தாய் எப்படி இருப்பாள்? இளம் வயதில் உள்ள அவனுடைய பிரியமானவள் எப்படி இருப்பாள்?
அமுஷ்ய ஹி தேஹே ஸமாலிம்கநசும்பநபரிவர்தந நவீநதரதலாரவிம்தபதாநி குஸுமாநீவ த்ரு'ஶ்யம்தே
அவனுடைய உடலில் அணைத்தல், முத்தமிடல், திரும்புதல் ஆகியவற்றின் சின்னங்கள், புதிதாக மலர்ந்த தாமரை இதழ்கள் மற்றும் பூக்களைப் போல் தெரிகின்றன.
ஏதத்ஸமாநவர்ணவயா ஏதாத்ரு'ஶஃ ஸுபகஃ பரமப்ரீதிவர்த்தநோநாம புத்ரோ பல்லூகபக்ஷிதோம்ரு'தஃஸ்ம்ரு'திபதம் ப்ராப்யாபி மாம் ரக்ஷயிதுமிச்சதீவ மம ஹ்ரு'தயமந்யதா கரோதி இதி மநஸா விதர்க்யாதிபாலகம் க்ரஹீதுமாரபத்
இவனும் என் வயதும் நிறமும் உடையவன், அழகானவன்; பரமப்ரீதிவர்த்தனன் என்று பெயர். அவனுடைய மகன் கரடியால் உண்டுபோனான்; நினைவில் வந்தபோதும் என்னை பாதுகாக்க விரும்புகிறான் போல, என் மனதை மாற்றுகிறான். இப்படிச் சிந்தித்து, அந்த சிறு பையனைப் பிடிக்கத் தொடங்கினார்.
ஸ ச ஸாத்யோபி பராதீநோ பபூவ
அந்த சாத்யனும் மற்றொருவரின் கட்டுப்பாட்டில் ஆனார்.
ஸ ச குமாரேண ஸஹ பராஜய கேதமபி மத்வா ஸுகமத்யுவாஸ ச
அவர் அந்த இளவரசனுடன், தோல்வி மற்றும் துயரத்தை நினைத்தும், மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்ந்தார்.
தஶரதோऽபி தத்ர மாஸம் ஸ்தித்வா தத்புத்ரஸம்தர்ஶநஸுகமவலோக்யாசிம்தயத்
தசரதனும் அங்கே ஒரு மாதம் தங்கி, தன் மகனைப் பார்த்த சந்தோஷத்தை அனுபவித்து, சிந்தித்தார்.
அஹோ ஸர்வதுஃகாபநோதநக்ஷமமேதந்முகாவலோகநம் புத்ரஸம்வர்த்தநம்நாம ஸர்வராஷ்ட்ரிகோ மம ஜயஃ புத்ரவியோகமநுஸ்மரதோ துஃகாய கேவலம் பவதி
ஆஹா! இந்த முகத்தைப் பார்ப்பதும், மகனை வளர்ப்பதும் எல்லா துயரங்களையும் போக்கும் சக்தி உடையது. எனக்கு எல்லா நாட்டையும் வென்றாலும், மகனிடம் பிரிந்ததை நினைத்தால் அது துயரமாகவே இருக்கிறது.
ததஸ்ய ப்ரு'ச்சாம் கரோமி கதமீத்ரு'ஶோ ஜாயதே புத்ர இதி விதர்க்ய தமப்ரு'ச்சத்
எப்படி இப்படிப்பட்ட மகன் பிறக்கிறான் என்று அவனை நான் கேட்க வேண்டும் என்று எண்ணி, அவனை வினவினார்.
ஸாத்யோऽபி ஸகலமோக்ஷமார்கம் க்ஷிதீஶாயாதிஶத்
அப்போது சாத்யனும் அரசனுக்குப் முழு விடுதலைப் பாதையையும் உபதேசித்தார்.
ததா வ்ரதாநி விசித்ராணி நாராயணப்ரீணநாய குர்ய்யாத்
அதேபோல், நாராயணன் மகிழ்வதற்காக பலவகை நோன்புகளையும் மேற்கொள்ள வேண்டும்.
ப்ரஸந்நோ பகவாந்முநிரீப்ஸிதம் புத்ரம் யச்சதி ததமுமாராதயஸ்வேதி தஶரதமுக்தவாந்
பெருமான் மகிழ்ந்து, முனிவருக்குத் தேவையான மகனை அருளி, 'இவ்வாறு அவனை வழிபடு' என்று தசரதனிடம் கூறினார்.
ஸ சாபி ஸாத்யம் தத்ர ஸ்தாப்ய கத்வாயோத்யாம் ததா ஸர்வம் க்ரு'தவாந்
அவர் அந்த யாகத்தை அங்கே நிறுவி, அயோத்தியாவுக்கு சென்று, எல்லாவற்றையும் முறையின்படி செய்தார்.
முன்பு கும்பஶ்ரோத்திரன் கொல்லப்பட்டான், பின்னர் பத்து தலை கொண்டவன் அழிக்கப்பட்டான்; அதன் பிறகு, இந்த இராமாயணம் வேறுவிதமாகச் சொல்லப்படுகிறது—இவன் யார் இந்தச் சிறந்த பிராமணர், எல்லா மக்களிடமும் நம்பிக்கையின்மையை ஏற்படுத்துகிறான்? அரசரின் சபைக்கு வந்து, உரிமையோடு பேசுகிறானா, அல்லது தண்டிக்கப்பட வேண்டியவரா, மதிக்கப்பட வேண்டியவரா?
அப்பொழுது, தசரதன், தசரதனுக்கு சமமான தேர்ப் போராளியாக, பெரும் படை வலியுடன், சுமானசம் என்ற நகரை வெல்ல விரும்பி, தாமரைப்பூவில் பிறந்த வசிஷ்டரை அழைத்து வணங்கி, முனிவரின் அனுமதி பெற்று, நூறு அக்ஷௌஹிணி படையுடன் குதிரையில் ஏறி, சந்திரனைப் போல் ஒளிவீசி, கடும் கோபத்துடன், விஷ்டரஶ்ரவனை வழிபட்டு, படையெடுத்து புறப்பட்டார்.
ஹரீஶாநௌ ஸஹாராத்ய ஸர்வைகாதஶீருபோஷ்ய த்வாதஶீஷு ப்ராஹ்மணாநாராத்ய தத்தத்காலபவம் பலபூர்வமந்நாத்யம் வ்யம்ஜநம் புஷ்பம் ச ந்யாயேந ஸம்பாத்ய கபிலாக்ரு'தேந கேஶவம் ஸ்நாபயித்வா முத்கசூர்ணேந ஸம்லிப்ய ஸ்வாதூதகேந ஸ்நாபயித்வா ஸுரபிபாடீரம் ஸ்வயமுத்க்ரு'ஷ்டம் ம்ரு'கநாப்யாகுருஸாரேண வாஸமேதம் தேவாம்கம் ஸர்வமுபலிப்ய துலஸீதலைர்யூதிகாகரவீரநீலோத்பலகமல கோகநதத்ரோ ணகுஸும மருவதமநக கிரிகர்ணிகாகேதகீதலபூர்வைர்யதாஸம்பவமப்யர்ச்ய த்வாதஶாக்ஷரேண புருஷஸூக்தேந வா நாம்நா ஷோடஶோபசாரேண வாராத்ய ப்ரணம்ய ந்ரு'த்யம் க்ரு'த்வா தேவம் க்ஷமாபயேத்
ஹரியும் ஈசனும் சேர்ந்து வழிபட்டு, எல்லா ஏகாதசி நோன்புகளையும் முறையாகக் கடைபிடித்து, துவாதசி நாள்களில் பிராமணர்களுக்கு மரியாதை செய்து, அந்தக் காலத்துக்கு ஏற்ற உணவு, பண்டங்கள், மலர்கள் முதலியவற்றை நியாயமாக ஏற்படுத்தி, கபிலா பசுவின் நெய்யால் கேசவனை அபிஷேகம் செய்து, பாசிப்பருப்பு மாவால் பூசி, இனிப்பு நீரால் மீண்டும் குளித்து, தானே தயாரித்த மிருகநாபி, அகில் வாசனையால் தெய்வீக உடலை அலங்கரித்து, துளசி இலை, யூதிகா, கரவீரம், நீலோற்பலம், தாமரை, செம்பருத்தி, த்ரோணபூ, மருவம், மணக்கு, மலைக்கர்ணிகா, கேதகை இலை போன்ற மலர்களால், கிடைப்பதற்கேற்றவாறு அர்ச்சனை செய்து, பன்னிரண்டு எழுத்து மந்திரம் அல்லது புருஷ சூக்தம் அல்லது பெயரால், பதினாறு விதமான உபசாரங்களுடன், வணங்கி, ஆடி, இறுதியில் தேவனிடம் மன்னிப்புக் கோர வேண்டும்.