அர்தோதர்ம்மஶ்ச காமஶ்ச மோக்ஷஶ்ச ந்ரு'பஸத்தம । வ்யாக்யாஶ்ரவணதஃ ஸர்வே ஸித்தயம்தி ச ஸுபுத்தயஃ
அரசர்களில் சிறந்தவரே, விளக்கத்தை கேட்பதனால், செல்வம், தர்மம், ஆசை, முக்தி ஆகிய அனைத்தும் நல்ல அறிவுள்ளவர்களுக்கு கிடைக்கும்.
ப்ரஹ்மஹத்யாதிபாபாநாம் ஸர்வேஷாமபி நாஶநம் । ஏகேந ஶ்ரவணேநாஸ்ய கிம் நரைர்ந ஶ்ருதம் புவி
பிராமணன் கொலை போன்ற பெரிய பாவங்கள் உட்பட எல்லா பாவங்களும் அழிகின்றன; இதை ஒருமுறை கேட்டால் பூமியில் மனிதர்கள் கேட்காதது என்ன இருக்கிறது?
யாநவஸுஸுவர்ணாத்யைர்நித்யமேநம் ப்ரபூஜயேத் । வ்யாக்யாதாரம் யதஃ பாபஸம்தோஹஸ்ய விநாஶநம்
வாகனம், மாடு, பொன் போன்றவற்றால் எப்போதும் அவரை வழிபட வேண்டும்; விளக்குபவர் சேர்க்கப்பட்ட பாவங்களை அழிப்பவர்.
அந்யாந்யபி புராணாநி முநிப்ரோக்தாநி தாந்யபி । ஶ்ரோத்ரூ'ணாம் பாபநாஶாய வக்துஶ்சாபி விஶேஷதஃ
முனிவர்கள் கூறிய பிற புராணங்களும், கேட்பவர்களின் பாவங்களை நீக்கவும், குறிப்பாக சொல்வோருக்காகவும் வாசிக்கப்பட வேண்டும்.
யஶ்ச ஸர்வபுராணாநி ஷட்த்ரிம்ஶத்து ப்ரகீர்தயேத் । ஶ்ரு'ணோதி வா ந தஸ்யாஸ்தி சித்தச்சேதஃ கதாசந
யார் எல்லா முப்பத்தாறு புராணங்களையும் சொல்வாரோ அல்லது கேட்பாரோ, அவர்களின் மனம் ஒருபோதும் கலங்காது.
ப்ராஹ்மம் புராணம் ப்ரதமம் த்விதீயம் பாத்மமுச்யதே । த்ரு'தீயம் வைஷ்ணவம் சைவ சதுர்தம் ஶைவமுச்யதே
முதலாவது புராணம் பிரம்ம புராணம் எனப்படுகிறது; இரண்டாவது பத்மம், மூன்றாவது வைஷ்ணவம், நான்காவது சைவம் என அழைக்கப்படுகிறது.
அத பாகவதம் ப்ரோக்தம் பம்சமம் ஷஷ்டமுச்யதே । பவிஷ்யம் நாரதீயம் ச ஸப்தமம் பரிகீர்திதம்
அடுத்து பாகவதம் ஐந்தாவது, பவிஷ்யம் ஆறாவது, நாரதீயம் ஏழாவது எனக் குறிப்பிடப்படுகிறது.
மார்கம்டேயமிதி ப்ரோக்தமஷ்டமம் நவமம் ததா । ஆக்நேயம் ப்ரஹ்மவைவர்தம் தஶமம் பரிகீர்திதம்
மார்கண்டேய புராணம் எட்டாவது, அக்னேயம் ஒன்பதாவது, ப்ரம்மவைவர்த்தம் பத்தாவது எனக் குறிப்பிடப்படுகிறது.
லைம்கம் ச வாமநம் சைவ ஸ்காம்தம் மாத்ஸ்யமதைவ ச । கௌர்மம் வாராஹமுதிதம் காருடம் வாத கீர்திதம்
லிங்கம், வாமனம், ஸ்கந்தம், மாத்ஸ்யம், கூர்மம், வாராஹம், காருடம் ஆகியவை குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.
ப்ரஹ்மாம்டமித்யஷ்டாதஶபுராணாநி விதுர்புதாஃ । ததா சோபபுராணாநி கதயிஷ்யாம்யதஃ பரம்
பிரம்மாண்டம் பதினெட்டாவது; இவை புத்திசாலிகள் அறிந்த பதினெட்டு புராணங்கள். இப்போது உபபுராணங்களை நான் கூறுகிறேன்.
ஆத்யம் ஸநத்குமாராக்யம் நாரஸிம்ஹமதஃ பரம் । த்ரு'தீயமாம்டமுத்திஷ்டம் தௌர்வாஸஸமதைவ ச
முதலில் சனத்குமாரர் என அழைக்கப்படும் புராணம், அடுத்து நரசிம்மம், மூன்றாவது ஆன்டம், பின்னர் தௌர்வாசசம் என்று கூறப்படுகிறது.
நாரதீயமதாந்யம் ச காபிலம் மாநவம் ததா । தத்வதௌஶநஸ ப்ரோக்தம் ப்ரஹ்மாம்டம் ச ததஃ பரம்
பின்னர் நாரதீயம், அடுத்ததாக வேறொரு புராணம், காபிலம், மானவம், உசனசர் சொன்னது போல பிரம்மாண்டம் என்பதும் வருகின்றன.
வாருணம் காலிகாஹ்வாநம் மாஹேஶம் ஸாம்பமேவ ச । ஸௌரம் பாராஶரம் சைவ மாரீசம் பார்கவாஹ்வயம்
வாருணம், காலிகை என்று அழைக்கப்படும் புராணம், மாஹேசம், சாம்பவம், சௌரம், பாராசரம், மாரீசம், பாஹர்கவம் ஆகியவை உள்ளன.
கௌமாரம் ச புராணாநி கீர்திதாந்யஷ்ட வை தஶ । அஷ்டாதஶபுராணாநாம் வ்யாகர்தா து பவேந்மநுஃ
கௌமாரம் என்பதும் சேர்த்து, இவ்வாறு பதினெட்டு புராணங்கள் உள்ளன என்று கூறப்படுகிறது; இந்த பதினெட்டு புராணங்களுக்கெல்லாம் மனு விளக்குபவராக கருதப்படுகிறார்.
இதி ஶ்ரீபத்மபுராணே பாதாலகம்டே ஶிவராகவஸம்வாதே புராணமாஹாத்ம்யகதநம்நாம பம்சதஶோத்தரஶததமோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு, பரமபுனிதமான பத்மபுராணத்தில், பாதாளக்கண்டத்தில், சிவரும் ராகவரும் உரையாடும் போது, புராணங்களின் மகிமையை விவரிக்கும் நூற்றின்பதினைந்தாவது அதிகாரம் முடிகிறது.
ஸூத உவாச- ஸம்த்யாவம்தநகர்மக்ரியதாமிதி ராமோ முநிமாசஷ்டாயம் । உஷ்ணத்யுதிரப்யஸ்தமுபைதி த்விஜகுலமேதந்நீடமுபைதி
சூதர் சொன்னார்: இப்படிச் சந்த்யாவந்தனத்தைச் செய்ய வேண்டும் என்று ராமர் முனிவரிடம் கூறினார்; அந்த நேரம் வெப்பமுள்ள சூரியன் மறைந்து கொண்டிருந்தான், இருமுறை பிறந்தவர்கள் தங்கள் இல்லத்தில் கூடியிருந்தனர்.
ஸ்வயமபி ஸம்த்யாவம்தநகாமோऽவ்ரஜதுத்தரதிஶமுஜ்சிதயாநஃ । ஹாஹாஹூஹூக்ரு'தஸம்கீதிர்பம்தீப்ரமுகப்ரஸ்துதகீர்திஃ
சந்த்யாவந்தனத்தைத் தானும் செய்ய விரும்பி, தனது வாகனத்தை விட்டு வடக்கு திசைக்கு சென்றார்; அப்போது 'ஹா ஹா', 'ஹூ ஹூ' எனும் இசை ஒலிக்க, முக்கியமான பாடகர்கள் அவரை புகழத் தொடங்கினர்.
கௌதமீதடமுபேத்ய ராகவோ வாயுநம்தநஸுதௌதபத்யுகஃ । ஜாம்பவத்க்ரு'தகராவலம்பநஃ ப்ராபதுத்தமநதீம் து கௌதமீம்
கௌதமி நதிக்கரையை அடைந்த ராகவன், வாயுவின் மகனால் தனது பாதங்கள் கழுவப்பட்டவனாக இருந்தான்; ஜாம்பவான் அவரது கையைப் பிடித்தபடி, அந்த சிறந்த கௌதமி நதியை அடைந்தான்.
கரத்வயே த்ரு'தகுஶஃ ஸ ராகவஃ ப்ராகமத்வருணதிஶாமதோத்தமாம் । தத்வா ததோऽர்கத்ரிதயம் யதாவிதி ப்ரஹ்ரு'ஷ்டரோமாத ஜஜாப ஸோம்ऽதரே
இரு கைகளிலும் குசம் பிடித்த ராகவன், கிழக்கு திசையில் உள்ள சிறந்த வருண திசைக்கு சென்றான்; அங்கே, விதிப்படி மூன்று அர்க்யம் நீர் செலுத்தி, ஆனந்தத்தில் உடம்பு புளிர்ந்தவனாக உள்ளுக்குள் புனித மந்திரத்தை ஜபித்தான்.
ஸம்ப்ரார்தயித்வா வருணம் யதாக்ரமம் ஶம்பும் வஸிஷ்டம் ப்ரணநாம ராகவஃ । தாப்யாம் க்ரு'தாஶீரகமந்மநஃபதம் ஹநூமதா க்ஷாலித பாதபம்கஜஃ । ஜுஹாவ வஹ்நீநத பம்திமாகதைஃ ஸம்ஸ்தூயமாநோऽத விநிர்யயௌ பஹிஃ
வருணனை முறையாக வேண்டி, ராகவன் சாம்புவுக்கும் வசிஷ்டருக்கும் வணங்கினான்; அவர்களால் காட்டப்பட்ட பாதையை மனதில் கொண்டு, ஹனுமான் தனது பாதங்களை கழுவ, அவர் அக்னிக்குள் ஹோமம் செய்து, பாடகர்களும் புகழ்ந்தபடி வெளியே வந்தான்.
ப்ரஹஸச்சம்த்ர கிரணைஃ ஸுதாலிப்தமிவாம்பரம் । ப்ரஸந்நதாராகுஸுமம் விதாநமிவ ஸர்வதஃ
சந்திரனின் கதிர்களால் வானம் அமுதம் பூசப்பட்டதுபோல் பிரகாசமாக இருந்தது; எல்லா இடங்களிலும் நட்சத்திரங்கள் மலர் மாலையாக விரிந்திருந்தன.
அதாகச்சத்ஸௌததலம் வ்ரு'த்தாமாத்யேந கல்பிதம் । நாநாஸநஸமோபேதம் ஸபாஸ்தாநம் யயௌ ந்ரு'பஃ
பின்னர், வயதான அமைச்சரால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட அரண்மனையின் மேல்மாடிக்கு அவர் சென்றார்; பல்வேறு ஆசனங்கள் அமைக்கப்பட்ட சபை இடத்துக்குள் அரசன் நுழைந்தான்.
அத முநிம் ஹ்யுபவேஶ்ய ஸ ராகவஃ ஸ்வயமபி ப்ரதமாஸநமாபஜத் । கபிகணாஃ பரிதஃ ப்ரு'துவிக்ரஹா ரசநயாஸ்திதிமாப்ரதிபேதிரே
முனிவரை அமர வைத்து, ராகவன் தானும் முதன்மை ஆசனத்தில் அமர்ந்தான்; அகன்ற உடலுடைய குரங்குகள் சுற்றிலும் ஒழுங்காக அமர்ந்தனர்.
ஸுகஸ்திதம் ந்ரு'பமபிவீக்ஷ்ய ஸ த்விஜோ வசஸ்ததா ஸமுசிதமாஹ ஶம்புஃ । இஹஸ்திதோ பவதி ஸமஸ்தபூஜிதஃ கதம் கதா ந்ரு'பவர வர்ததே குஹாயாம்
அரசர் சௌகரியமாக அமர்ந்திருப்பதைப் பார்த்த அந்த பிராமணர் சாம்பு, ஏற்றமான வார்த்தைகளைச் சொன்னார்: 'இங்கு நீ எல்லோராலும் மதிக்கப்படுகிறாய்; அந்தக் குகையில் அந்தக் கதையெப்படி நடந்தது, அரசர்களில் சிறந்தவரே?'
ஆகர்ண்யாத ரகூத்வஹோ த்விஜவசஃ ஶுஶ்ரூஷுராஸீத்கதாம் । தத்ரஸ்தோ நிபுணம் நிவார்யவசநம் ஸர்வைஃ ஶ்ருதம் தத்க்ஷணாத் । ஶுஶ்ரூஷாமி கதம் மஹாத்புததயா ஸ்வாத்மாஶ்ரயாமந்யதா । ரக்ஷோபாதநவாதிநீமதந்ரு'பஃ கிம்த்வேததித்யாஹ ச
அந்த பிராமணரின் வார்த்தைகளை கேட்ட ரகுவம்சத்தவன், அந்தக் கதையை ஆர்வமுடன் கேட்கத் தயாரானான்; அங்கு அமர்ந்தவனாக, எல்லா பேச்சையும் அடக்கி, உடனே அனைவரும் அதை கேட்டனர்; 'இது மிக அதிசயமானது, என் பற்றியதும்; இதை நான் கேட்க விரும்புகிறேன்—இல்லை என்றால், இது ராட்சசனை அழித்த கதையா?' என்று அரசன் கேட்டான்.
கும்பஶ்ரோத்ரவதஃ புரா ஸமஜநி ப்ராப்தோ தஶாஸ்யோ வதம் । பஶ்சாதித்யயமந்யதா விரசிதம் ராமாயணம் பாஷதே । கோऽயம் விப்ரவரஃ ஸமஸ்தஜநதா நாஸ்திக்ய ஸம்பாதகோ । ராஜ்ஞாம்ஸ்தாநமுபேத்ய வக்தி ஸமயா தம்ட்யோऽத பூஜ்யோऽதவா
அதாஹ ஜாம்பவாநமும் ரகூத்தமம் கதாம் ப்ரதி । ராமாயணம் ந தாவகம் த்விதம் ஹி கல்பிதம் மதம் । ஸமஸ்தமத்ர விஸ்தராத்வதாமி தேவ தச்ச்ரு'ணு । பம்கேருஹஸ்யஸூநுதோ மயா ஶ்ருதம் புராஹ்யபூத்
அப்போது ஜாம்பவான் அந்த ரகுவம்சத்தவரிடம் அந்தக் கதையைப் பற்றி சொன்னான்: 'இந்த இராமாயணம் உன்னுடையது அல்ல, இது யாரோ உருவாக்கியது என எனக்குத் தோன்றுகிறது; இங்கு எல்லாவற்றையும் விரிவாகச் சொல்கிறேன், பிரபுவே, நீண்ட காலம் முன்பு தாமரை மகனிடமிருந்து நான் கேட்டதை நீ கேள்.'
ஜாம்பவம்தம் விஜ்ஞாப்ய ராமசம்த்ரோ வசநமாஹ
ஜாம்பவானிடம் தெரிவித்து, இராமசந்திரன் இவ்வாறு சொன்னான்.
ஶ்ரீராம உவாச- கீர்தய புராணம் மே ஶுஶ்ரூஷுஃ குதூஹலாதஹம் ப்ரணீதம் தத்கேந ச விஜ்ஞாதம்
ஸ்ரீ இராமர் கூறினார்: புராணத்தை எனக்காகப் பாடு; கேட்கும் ஆர்வம் எனக்கு உள்ளது. அதை யார் இயற்றினார், அது எப்படித் தெரிந்தது என்று சொல்.
ஜாம்பவாநத பபாஷே ஹி விதாத்ரே நமோ நமஸ்ததைவ விதுபூஷணகேஶவாப்யாம்
அப்போது ஜாம்பவான், படைத்தவருக்கு வணக்கம் செலுத்தி, சந்திரனை அலங்கரிப்பவரான கேசவனுக்கும் அதுபோல் வணங்கினார்.
முன்பு கும்பஶ்ரோத்திரன் கொல்லப்பட்டான், பின்னர் பத்து தலை கொண்டவன் அழிக்கப்பட்டான்; அதன் பிறகு, இந்த இராமாயணம் வேறுவிதமாகச் சொல்லப்படுகிறது—இவன் யார் இந்தச் சிறந்த பிராமணர், எல்லா மக்களிடமும் நம்பிக்கையின்மையை ஏற்படுத்துகிறான்? அரசரின் சபைக்கு வந்து, உரிமையோடு பேசுகிறானா, அல்லது தண்டிக்கப்பட வேண்டியவரா, மதிக்கப்பட வேண்டியவரா?