வபுர்விதலிதம் யஸ்ய த்ரு'ஶ்யதே தத்பலம் ஶ்ரு'ணு । திவி திவ்யாம்கநாபீநப்ரோத்துங்கருசிரஸ்தநைஃ
யாருடைய உடல் கிழிக்கப்பட்டு காணப்படுகிறதோ, அந்த பலனை கேள்; விண்ணுலகில், தெய்வீகமான பெண்கள் பூரணமான அழகிய மார்புடன்
ஶ்லிஷ்டவக்ஷாஶ்ச பர்யம்கே நித்ராதி நித்யமேவ ஸஃ । பிபீலிகாபிஃ கீடைஶ்ச மக்ஷிகாபிஶ்ச வேஷ்டிதஃ
அவனை அணைத்து படுக்கையில் எப்போதும் தூங்க வைக்கிறார்கள்; எறும்புகள், பூச்சிகள், ஈக்கள் சூழ்ந்திருந்தாலும்
கம்காயாம் யஸ்ய த்ரு'ஶ்யம்தே அஸ்தீநி பதிதாநி ச । தஸ்யாக்ஷயம் பலம் விப்ர வததோ மே நிஶாமய
யாருடைய எலும்புகள் கங்கையில் விழுந்து காணப்படுகிறதோ, பிராமணனே, அவனுக்கு முடிவில்லாத பலன் கிடைக்கும் என்பதை நான் சொல்வதை கேள்
ப்ரணமத்த்ரிதஶவ்யூஹ ஶிரோமுகுடபூஷணைஃ । ஹதபாதரஜாஃ ஸ்வர்கே ஸ ச ஶக்ராயதே சிரம்
மும்முறை உலகத்தார் மணிமகுடம் அணிந்த தலைகளுடன் அவனை வணங்குகிறார்கள்; அவன் பாத தூசு விண்ணுலகில் பரவுகிறது, அவன் நீண்ட காலம் இந்திரனைப் போல ஆகிறான்
அநிச்சயாபி கங்காயாம் யத்தேஹபதநம் பவேத் । ஸ விமுக்தோऽகிலைஃ பாபைர்நரோ நாராயணோ பவேத்
ஒருவர் தன்னுடைய விருப்பமின்றி கூட கங்கைநதியில் உயிர் நீங்கினால், அந்த மனிதன் எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, நாராயணனாகி விடுவான்.
யஸ்யாம்காராஶ்ச த்ரு'ஶ்யம்தே கங்காயாம் சலிதா ஜலைஃ । அங்காரஸங்க்யயா ஸ்வர்கே திஷ்டேத்கல்பஶதாதிகம்
கங்கைநதியில் நீருடன் செல்லும் நெருப்பு நிலைகள் எங்கே காணப்பட்டாலும், அவ்வளவு எண்ணிக்கையில் நூற்றுக்கணக்கான யுகங்கள் அந்த மனிதன் சொர்க்கத்தில் தங்குவான்.
ஸர்வேஷாமேவ புண்யாநாம் கதாசித்க்ஷயமீக்ஷதே । கங்காயாம் பதிதே தேஹே பவேத்புண்யக்ஷயோ ந ஹி
எல்லா புண்ணியங்களும் ஒருநாள் முடிவடையலாம்; ஆனால் கங்கைநதியில் உடல் வீழ்ந்தால், அந்த புண்ணியம் ஒருபோதும் குறையாது.
பஹுநாத்ர கிமுக்தேந நிஶ்சிதம் கத்யதேऽதுநா । கங்காயாம் த்யக்ததேஹஸ்ய மஹிமா ஜ்ஞாயதே நஹி
இதில் இன்னும் எதைச் சொல்ல வேண்டும்? உறுதியான உண்மையை இப்போது சொல்கிறேன்: கங்கைநதியில் உயிர் துறப்பவரின் பெருமையை முழுமையாக அறிய முடியாது.
விஷமதுரிதராஶீநாஶி காங்கம் நரோ யஃ ஸ்ப்ரு'ஶதி புவி கதாசித்பாவுகோ பக்திபாவைஃ । ஜகதுததிஜலம் விலம்க்ய கோரம் வ்ரஜதி ஸ பாரமபாரதுஷ்டி நாவா
பூமியில் ஒருவன் பக்தி உணர்வுடன், பெரும் பாவங்களை அழிக்கும் கங்கைநதியின் நீரை ஒருமுறை தொடுவானாக, அவன் இந்த உலக வாழ்க்கை என்ற கடலை வென்று, கடந்து, உயர்ந்த ஆனந்தத்தின் கரையை அடைவான்.
ஜைமிநிருவாச- பூய ஏவ குரோ ப்ரூஹி கங்காமாஹாத்ம்யமுத்தமம் । கங்காகதாம்ரு'தம் பாதும் மாதுர்யாத்புநரிஷ்யதே
ஜைமினி சொன்னான்: மீண்டும் ஒரு முறை, குருவே, கங்கைநதியின் உயர்ந்த மகிமையை எனக்குச் சொல்லுங்கள்; கங்கை கதையின் அமுதம் மிகவும் இனிமையாக இருப்பதால், அதை மீண்டும் கேட்க விரும்புகிறேன்.
வ்யாஸ உவாச- ததப்யஹம் ப்ரவீமி த்வாம் கங்காபக்தோ யதோ பவாந் । தௌ பாதௌ ஸபலௌ ந்ரூ'ணாம் ஜாஹ்நவீதடகாமிநௌ
வியாசர் சொன்னார்: அதனால் நான் உனக்கு மீண்டும் சொல்கிறேன், ஏனெனில் நீ கங்கையைப் பக்தியுடன் நேசிக்கிறாய்; யாம் நதி கரையில் நடக்கும் மனிதர்களின் கால்கள் எல்லாம் வாழ்த்தப்பட வேண்டியவை.
கங்காகல்லோலநிநதஶ்ராவிணௌ ஶ்ரவணௌ ச தௌ । ஸா ஜிஹ்வா யா ச ஜாநாதி ஸ்வாதுபேதம் ததம்பஸஃ
கங்கையின் அலைகளின் ஓசையை கேட்கும் காதுகள், அவள் நீரின் இனிமையை அறியும் நாக்கு—இவை எல்லாம் வாழ்த்தப்பட வேண்டியவை.
தே நேத்ரே ஜாஹ்நவீ சாருதரம்கதர்ஶநே ச தே । தல்லலாடமிதி ப்ரோக்தம் கங்காம்ரு'த்புண்ட்ரதாரி யத்
ஜாஹ்னவியின் அழகான அலைகளை காணும் கண்கள், கங்கைநதியின் புனித நீர் திலகம் பூண்ட நெற்றிகள்—இவை எல்லாம் புகழப்படுகின்றன.
தௌ ஹஸ்தௌ ஜாஹ்நவீ தீரே ஹரி பூஜாபராயணௌ । ஶரீரம் ஸபலம் தச்ச விமலே ஜாஹ்நவீ ஜலே
ஜாஹ்னவி கரையில் ஹரியை வழிபட 사용하는 கைகள், அவள் தூய நீரில் சுத்தம் ஆன உடல்—இவை எல்லாம் பயனுள்ளவையாகும்.
பதிதம் தத்த்விஜஶ்ரேஷ்ட சதுர்வர்கபலப்ரதம் । ஸ்வர்கஸ்தாஃ பிதரஃ ஸர்வே கச்சம்தோ ஜாஹ்நவீதடே
துவிஜர்களில் சிறந்தவரே, அங்கு உயிர் நீங்கும் உடல் நான்கு தர்மங்களின் பலனையும் தரும்; சொர்க்கத்தில் இருக்கும் முன்னோர்கள் அனைவரும் ஜாஹ்னவி கரைக்கு வருகின்றனர்.
ஸம்த்ரு'ஶ்ய ஹ்ரு'ஷ்டாஃ ஶம்ஸம்தி வதம்த இதி ஜைமிநே । தத்புண்யம் க்ரு'தமஸ்மாபிஃ ஸத்கதிப்ராப்தயே புரா
அதைப் பார்த்து, அவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன், 'நாம் நல்ல இடத்தை அடைய இதை முன்பு செய்தோம்' என்று கூறுகிறார்கள்.
பவிஷ்யத்யக்ஷயம் தச்ச யதஃ புத்ரோऽயமீத்ரு'ஶஃ । அநேந காங்கைஃ ஸலிலைர்வயம் ஸம்ப்ரதி தர்பிதாஃ
'இது முடிவில்லாததாகும், ஏனெனில் எங்கள் மகன் இப்படிப்பட்டவன்; அவன் கங்கைநீரால் இப்போது நாங்கள் திருப்தியடைந்தோம்' என்று அவர்கள் சொல்கிறார்கள்.
யாஸ்யாமஃ பரமம் தாம துர்ல்லபம் யத்ஸுரைரபி । கங்காயாம் யாநி த்ரவ்யாணி தாஸ்யத்யஸ்மாகமாத்மஜஃ
'எங்கள் மகன் கங்கைநதியில் எதை அர்ப்பணித்தாலும், அதனால் நாம் தேவர்கள் கூட எளிதில் அடைய முடியாத உயர்ந்த இடத்தை அடைவோம்' என்று அவர்கள் கூறுகிறார்கள்.
அஸ்மப்யம் தாநி ஸர்வாணி பவிஷ்யம்த்யக்ஷயாணி வை । நரகஸ்தாஶ்ச பிதரஃ ஸர்வதுஃகஸமந்விதாஃ
'அந்த அர்ப்பணிப்புகள் எல்லாம் எங்களுக்கு முடிவில்லாததாக இருக்கும்; நரகத்தில் துன்பப்படுகிற முன்னோர்கள்—'
வதம்தீதி ஸுதம் த்ரு'ஷ்ட்வா கச்சம்தம் ஜாஹ்நவீதடம் । க்ரு'தாநி யாநி பாபாநி நரகக்லேஶதாநி வை
ஜாஹ்னவி கரைக்கு செல்லும் தங்கள் மகனைப் பார்த்து அவர்கள், 'நாம் செய்த பாவங்கள் நரக வேதனையைத் தருகின்றன—' என்று கூறுகிறார்கள்.
யாஸ்யம்தி ஸம்க்ஷயம் தாநி புத்ரஸ்யாபி ப்ரஸாததஃ । விமுக்தா நரகக்லேஶைர்வயம் ஸர்வே ஸுதுஃஸஹைஃ
'அவை எல்லாம் எங்கள் மகனின் அருளால் அழிந்துவிடும்; நாம் அனைவரும் அந்தக் கடுமையான நரக வேதனையிலிருந்து விடுபடுவோம்' என்று சொல்கிறார்கள்.
அத புத்ரப்ரஸாதேந யாஸ்யாமஃ பரமாம் கதிம் । யாத்ராம் விதாய யோ மர்த்யோ க்ரு'ஹம் மோஹாந்நிவர்ததே
பிறகு, மகனின் அருளால் நாம் உயர்ந்த நிலையை அடைவோம்; ஆனால் ஒருவர் பயணத்தைத் தொடங்கி, மயக்கத்தால் மீண்டும் வீட்டிற்கு திரும்பினால்—
நிராஶாஃ பிதரஸ்தஸ்ய யாம்தி ஸர்வே யதா கதாஃ । ஆமிஷம் மைதுநம் சைவ தோலாமஶ்வம் கஜம் ததா
யாராவது பித்ருக்களுக்கு அர்ப்பணைகள் செய்து, காமசெயலில் ஈடுபட்டு, ஊஞ்சலில் அல்லது குதிரை, யானை மீது ஏறினால், அவன் முன்னோர்கள் எல்லோரும் நம்பிக்கையிழந்து போகிறார்கள்; போனவர்கள் போலவே, அவர்கள் ஏமாற்றமடைந்து விடுகிறார்கள்.
உபாநஹம் சாதபத்ரம் கம்காயாத்ராஸு வர்ஜயேத் । அத்வஶ்ரமோத்பவம் துஃகம் துஷ்கரம் ந ஹி மந்யதே
கங்கையை நோக்கி பயணம் செய்யும் போது, காலணியும் குடையும் தவிர்க்க வேண்டும்; பாதையில் வரும் சிரமங்களையும் துன்பங்களையும் கடினம் என்று எண்ணக்கூடாது.
க்ரு'ஹே பத்மஸுகம் தத்ர கங்காஸ்நாநே ஸ்மரேந்ந ச । அஸத்யபாஷணம் சைவ பாகம்டஸம்கமேவ ச
வீட்டில் கிடைக்கும் இன்பத்தையோ, அங்கே கங்கை நீராடுவதை நினைக்கக்கூடாது; பொய் பேசுவதும், தவறான நம்பிக்கையுள்ளவர்களுடன் சேர்வதும் கூடாது.
த்விர்போஜநம் ச கலஹம் கம்காயாத்ராஸு வர்ஜயேத் । பரநிம்தாம் ச லோபம் ச கர்வம் ச க்ரோதமத்ஸரௌ
கங்கை யாத்திரையில் இருமுறை சாப்பிடுவதை, சண்டை செய்வதை, பிறரை பழிப்பதை, பேராசையை, பெருமையை, கோபத்தையும் பொறாமையையும் தவிர்க்க வேண்டும்.
அத்யம்தஹாஸ்யஶோகம் ச கம்காயாத்ராஸு வர்ஜயேத் । மம்சஸுப்தமிவாத்மாநம் சிம்தயேத்பூமிஶாயிநம்
கங்கை யாத்திரையில் அதிகமான சிரிப்பும், ஆழ்ந்த துயரமும் தவிர்க்க வேண்டும்; தன்னை ஒரு கட்டிலில் உறங்குபவன் போல, தரையில் படுத்திருப்பதாக நினைக்க வேண்டும்.
கம்காநாம ஸுநாமாநி வதேத்கச்சஞ்ஜநஃ பதி । மாஹாத்ம்யம் ஜாஹ்நவீ தேவ்யாஃ ஸர்வபாபப்ரணாஶநம்
பாதையில் செல்லும் போது, ஒருவர் கங்கையின் நல்ல பெயர்களையும், அனைத்து பாவங்களையும் அழிக்கும் ஜாஹ்னவீ தேவி பெருமையையும் சொல்லிக்கொண்டே செல்ல வேண்டும்.
ஸுகதம் மோக்ஷதம் சைவ கதயந்பதி கச்சதி । கங்கே தேவி ஜகந்மாதர்தேஹி ஸம்தர்ஶநம் மம
பாதையில் செல்லும் போது, 'இன்பம் தரும், மோக்ஷம் தரும் கங்கை தேவி, உலகத்தாய், எனக்கு உன் தரிசனம் அளி' என்று கூறிக்கொண்டே செல்ல வேண்டும்.
வசோபிஃ கோமலைரேபிஃ குர்யாச்ச்ரமநிவாரணம் । ஹா கதம் ஸதநம் த்யக்தமாகதம் வா கதம் மயா
இப்படி இனிய வார்த்தைகளால் தன் சோர்வை போக்க வேண்டும்: 'ஐயோ, எப்படி நான் வீட்டை விட்டு வந்தேன்? எப்படி இங்கு வந்தேன்?' என்று gently பேச வேண்டும்.