யேந புண்யம் க்ரு'தம் பாபம் தேந போக்யம் ஹி தத்பலம் । லுப்தக உவாச- அஶௌசாநாம் ச ஸர்வேஷாம் தர்மாணாமேககர்த்ரு'கம்
"யார் புண்ணியம் செய்தாரோ, பாவம் செய்தாரோ, அதற்கான பலனை அவரே அனுபவிக்க வேண்டும்." வேட்டையன் சொன்னான்: "அனைத்து அசுத்தமான செயல்களுக்கும் ஒரே செய்பவர் தான் இருக்கிறார்."
மாஹேஶ்வராணாம் தர்மாணாம் பலம் ச த்விபஹுஷ்வபி । ஏதஸ்மிந்நம்தரே ப்ராப்தோ வீரபத்ரஃ ஶதார்பகஃ
"மகேஸ்வரனைப் பின்பற்றுவோரின் தர்ம பலன்கள் பலவாக இருந்தாலும், அந்த நேரத்தில், நூற்றுக்கணக்கான சேவகர்களுடன் வீரபத்திரர் வந்தார்."
நாநாகோடிகணோபேதோ ஏஹி லுப்தகபம்துயுக் । ஸர்வம் த்வயோக்தம் ச ததா ஸபார்யோ ஜ்ஞாதிபம்துயுக்
எண்ணற்ற கூட்டங்களுடன் வந்து, "வேட்டையனே, உன் உறவினர்களுடன் வா; நீ சொன்னபடி, மனைவியுடன், உறவினர்களுடன் எல்லாம் உனக்கு வழங்கப்படும்," என்றார்.
ஆருஹ்யேதம் விமாநம் ச ஶிவம் கச்ச ஶிவம் து வஃ । அத தத்வசநாத்ப்ராப்தஃ ஶிவலோகம் விமாநகஃ
"இந்த விமானத்தில் ஏறி, சிவனை அடையச் செல்; சிவபெருமான் உனக்கு கிடைத்துவிட்டார்." அவர்கள் சொன்னபடி, அவன் விமானத்தில் ஏறி சிவலோகத்தை அடைந்தான்.
வஸிஷ்ட உவாச- த்ரு'ஷ்டவாநஸி ஸர்வம் த்வமீஶபூஜாம் ஸமாசர । விமுக்தபாபபம்தஸ்த்வம் ஶிவலோகம் கமிஷ்யஸி
வசிஷ்டர் சொன்னார்: "நீ எல்லாவற்றையும் பார்த்துவிட்டாய், இறைவனை வழிபட்டாயும்; பாவ பந்தங்கள் நீங்கி, சிவலோகத்தை அடைவாய்."
யதி ராஜ்யம் த்வயா ப்ரார்த்யம் மார்ஜயேஶாம் கணம் ந்ரு'ப । கோமயோதகலேபம் ச நித்யமேவ ஸமாசர
"நீ அரசாட்சியை விரும்பினால், அரசே, எப்போதும் இறைவனின் சேவகரை வழிபடு; எப்போதும் பசுமாட்டின் எருமையும் தண்ணீரையும் பூசிக் கொண்டு தூய்மை காக்க வேண்டும்."
ஏதாவதா பூமிராஜ்யம் த்ருவம் தவ பவிஷ்யதி । யாவதாயுஶ்ச தே ராஜ்யமம்தே ஶிவபதம் பவேத்
"இவ்வாறு செய்தால், பூமியில் அரசாட்சி உறுதியாக உனக்கு கிடைக்கும்; உன் ஆயுள் இருக்கும் வரை ஆளுவாய், இறுதியில் சிவபதம் அடைவாய்."
நைதஸ்மிம்ஸ்து பவேத்ராஜ்யஸம்ஸித்திரநும்ரு'த்யுதஃ । அதோ தேஹாம்தரம் ப்ராப்ய ஶிவஸேவாப்ரபாவதஃ
"இந்த பிறவியில், மரணத்திற்கு பிறகு அரசாட்சி முழுமை பெறாது; எனவே, பிற உடலை அடைந்தபின், சிவபெருமானை சேவித்ததின் பலத்தால்—"
பவிஷ்யதி ச தே ராஜ்யம் ஶிவபக்திஃ ஸ்திரா ததா । ஶம்புருவாச- அத க்ரு'த்வா ததா பூஜாம் ம்ரு'தஃ ஸ்வர்கம் கதஸ்ததஃ
உன் அரசாட்சி நிலைத்திருக்கும்; சிவபக்தியும் உறுதியாக இருக்கும். அப்போது சாம்பர் சொன்னார்: அவ்வாறு பூஜை செய்து முடித்தவுடன், அவன் இறந்து வானுலகத்திற்குச் சென்றான்.
ராஜஜந்மபுநஃ ப்ராப்ய ராஜ்யம் சக்ரே ஶிவேரதஃ । கதாசிதத தேவஸ்ய க்ரு'ஹமப்யகமந்ந்ரு'பஃ
மறுபடியும் அரசராக பிறந்து, சிவனில் மனம் வைத்து ராஜ்யம் நடத்தினான். ஒருநாள் அந்த அரசன் தேவனுடைய ஆலயத்திற்கு வந்தான்.
நாநாதீபஸமோபேதம் மணிபிர்நாகராடிவ । படாநாமத ஸம்மர்த ஏகோ தீபோ பதந்ந்ரு'பே
அந்த ஆலயம் பலவிதமான விளக்குகளாலும், மணிகளாலும், நாகராஜாவின் அரண்மனை போல் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது. அப்போது காவலர்களின் கூட்டத்தில் ஒரு விளக்கு அரசன் மீது விழுந்தது.
ததாஸௌ குபிதோ ராஜா தீபமாதாய ஸத்வரம் । தேவாலயபுரே ரம்யே ந்யக்ஷிபத்கோபஸம்யுதஃ
அந்த நேரத்தில் அரசன் கோபம் கொண்டு, விரைவாக அந்த விளக்கை எடுத்துக் கொண்டு, அழகான கோயில் வளாகத்தில் கோபத்துடன் எறிந்தான்.
தக்தம் தேவக்ரு'ஹம் தேந ஏநஶ்ச ஸமபத்யத । அத தேந புநஸ்தத்ர தக்தம் வேஶ்மக்ரு'ஹாதிகம்
அந்தச் செயலால் தேவாலயம் தீக்கிரையாகி, அவன் பாவம் செய்தான். பிறகு, அங்கே உள்ள வீடுகளையும் குடியிருப்புகளையும் மீண்டும் தீ வைத்து எரித்தான்.
நிர்மாபயாமாஸ ந்ரு'போ மஹேஶாநமதாயஜத் । அத ம்ரு'த்யுதிநே ப்ராப்தே ராஜாராதிதஶம்கரஃ
அரசன் அந்த ஆலயத்தை மீண்டும் கட்டி, மகேசுவரனை வழிபட்டான். இறக்கும் நாள் வந்தபோது, அரசன் சங்கரனை பக்தியுடன் வழிபட்டான்.
பஸ்மஸ்நாயீ பஸ்மஶாயீ ஜபந்ருத்ரம் மமார ஹ । ஶிவலோகம் கதஃ ஸோயம் வீரபத்ரேண பாஷிதஃ
அவன் பசும்பொடி பூசி, பொடியிலே படுத்து, ருத்ர மந்திரம் ஜபித்து இறந்தான். சிவலோகத்திற்குச் சென்று, வீரபத்திரனால் அழைக்கப்பட்டான்.
பவ த்வம் கணஶார்தூலோ மமவை பரிசாரகஃ । ஶாங்கராந்மம நிர்தேஶாதாநயஸ்வ மமாம்திகம்
நீ என் கணபடைகளில் சிறந்தவன் ஆகி, என்னைச் சேவை செய். சங்கரனைப் பக்தியுடன் வழிபடுவோரைக் கொண்டு வந்து எனக்கு அருள்புரி.
ஶிரோஹீநோ பவாம்ஶ்சாபி ஜ்வாலாவக்த்ரோ பவிஷ்யதி । ஸதூவாச மஹாத்மாநம் வீரபத்ரம் கணேஶ்வரம்
நீ தலை இல்லாதவனாகவும், நெருப்பு வாயுடையவனாகவும் இருப்பாய். பின்னர் அவன் வீரபத்திரன், கணபதிகளின் தலைவரை நோக்கி பேசினான்.
சக்ஷுஃ ஶ்ரோத்ரம் ததா ஜிஹ்வா நாஸிகாஸ்யம் ஶிரோகணஃ । ஏதைர்விநா வ்யவஹ்ரு'திஃ கதம் மே ஸம்பவிஷ்யதி
கண், செவி, நாக்கு, மூக்கு, வாயும் தலைவும் இன்றி நான் எப்படி செயல் புரிய முடியும்?
அபாவே ஶிரஸஃ கிம் வா மயா பாபம் க்ரு'தம் விபோ । வீரபத்ர உவாச- த்வயைவ ஸ்வீக்ரு'தா பூர்வம் தேவீ பரமஸும்தரீ
என் தலை இல்லாமல் நான் என்ன பாவம் செய்தேன், பிரபு? வீரபத்திரன் சொன்னான்: நீயே ஒருகாலத்தில் மிக அழகான தேவியை எடுத்துக்கொண்டாய்.
மஹேஶபவநம் நித்யம் சார்துவர்ணகரம்ககைஃ । ஸ்வஸ்திகம் ஸர்வதோபத்ரம் நம்த்யாவர்தாதிகம் ஶுபம்
நீ எப்போதும் மகேசனின் இல்லத்தில் நிறமுள்ள கைகளால், சுவஸ்திகம், எல்லா நன்மை தரும் குறிகள், நந்தியாவர்த்தம் போன்ற சின்னங்களை வரைந்தாய்.
பத்மமுத்பலமாம்தோல பாதோ வ்யஜந சாமரே । த்ரிஶூலம் ஶம்கசக்ரே ச கதாதநுரதைவ ச
தாமரை, நீரலரி, ஊஞ்சல், பாதம், விசிறி, சாமரம், திரிசூலம், சங்கு, சக்கரம், கேடயம், வில், ரதம் ஆகியவற்றையும்.
த்ரிஶூலம் டமரும்கட்கம் வ்ரு'ஷம் ப்ரு'ம்கிரிடிம் ஶிவம் । ததாஷ்டபத்ரம் கமலமந்யத்யம்த்ராதிகம் ததா
திரிசூலம், உடுக்கை, வாள், நந்தி, தேனீக்கொடி, சிவன், எட்டு இதழ் தாமரை, மற்ற யந்திரங்கள் ஆகியவற்றையும்.
கல்பயம்தீ ப்ரதிதிநம் ஸேவதே வ்ரு'ஷபத்வஜம் । கதாசிதத ஸா வேஶ்யா தேவஸத்மந்யுபஸ்திதா
அவள் அவற்றை தினமும் உருவாக்கி, வृषபத்வஜனை சேவித்தாள். ஒருநாள் அந்த வேசியும் தேவஸ்தானத்திற்கு வந்தாள்.
ராஜ்ஞஃ காராம்கிகஃ கஶ்சித்தேவவேஶ்ம ஸமாவிஶத் । அத தாம் த்ரு'ஷ்டவாம்ஸ்தத்ர ஸ இதம் வாக்யமுக்தவாந்
அரசனுடைய சிறைமுத்திரை கொண்ட ஒருவர் தேவஸ்தானத்திற்குள் வந்தான். அங்கே அவளை பார்த்து அவன் இவ்வாறு சொன்னான்.
காராங்கிக உவாச- ஏகாம்தஸம்ஸ்திதா வேஶ்யா யுவாஹம் ஸ்தவிரஶ்ச ந । ஸ்தவிரம் வ்யாதிதம் ஷம்டமஶக்தம் தநவர்ஜிதம்
சிறைமுத்திரையுடையவன் சொன்னான்: இந்த வேசி தனியாக இருக்கிறாள்; நான் இளைஞன், முதியவன் அல்ல. முதியவன், நோயாளி, ஆண்மை இல்லாதவன், சக்தியில்லாதவன், பணமில்லாதவன்—
அதீர்கமேஹநம் தீநம் புருஷம் யோஷிதுத்ஸ்ரு'ஜேத் । அஶ்மஶ்ருலம் மலச்சந்நம் ஜடம் துர்கம்திதூஷிதம்
சிறிய சிறுநீர், துன்பம், பெண்கள் விட்டு விலகும் ஆண்கள்; கல்லென கூந்தல், அழுக்கு மூடியது, மந்தமானவன், மோசமான வாசனை கொண்டவன்.
ஸ்வல்பமவ்யஸநம் நாரீ தூரதஃ பரிவர்ஜ்ஜயேத் । தஸ்மாந்மே தீயதாம் வேஶ்யே மைதுநம் ஜீவயாஶு மாம்
பெண்கள் சிறிய துன்பத்தையும் தொலைவில் இருந்தே தவிர்க்க வேண்டும். அதனால், அந்த வேசியுடன் எனக்கு சேர்க்கை தருங்கள்; விரைவில் என்னை உயிர்ப்பிக்கவும்.
வேஶ்யோவாச- நியதஃ ஸர்வஜாதீநாமிஹாமுத்ர ஸுகப்ரதஃ । பாதிவ்ரத்யம் பரோ தர்ம்மஃ ஸ்த்ரீணாமிதி ஹி ஶுஶ்ரும
வேசி கூறினாள்: எல்லா சாதியினருக்கும் இங்கேயும் பிற பிறப்பிலும் மகிழ்ச்சி தரும் உயர்ந்த தர்மம் பெண்களுக்கு பத்திவிரதமே என்று நாங்கள் கேட்டுள்ளோம்.
யததீநா யதா வேஶ்யா ததா நாந்யேந ஸம்கதா । பதிவ்ரதேதி விக்யாதா தஸ்மாத்தம் பரிபாலயேத்
ஒரு வேசி யாரிடத்தில் இருப்பாளோ, அவள் வேறு ஒருவருடன் சேர்வதில்லை; அத்தகையவள் பத்திவிரதையாக புகழ்பெறுவாள். எனவே, அந்த பத்தியை அவள் காப்பாற்ற வேண்டும்.
காராம்கிக உவாச- யதி சைவம் ம்ரு'திஃ ஶீக்ரம் பவிஷ்யதி ந ஸம்ஶயஃ । அத ராஜாம்திகம் கத்வா ராஜாநமிதமுக்தவாந்
காராங்கிகன் கூறினான்: இது தான் என்றால், எனக்கு விரைவில் மரணம் வரும் என்பது உறுதி. பின்னர் அரசரிடம் சென்று அவர் முன்னிலையில் இப்படிச் சொன்னான்.