பத்மபுராணம்

பரிம்லாநமுகாம்போஜா ஸா ஜகாம யதாகதா । ஶக்ராம்க ஏவ ஸா தஸ்தௌ பத்மகந்தா வராம்கநா

அவளது தாமரை முகம் மலர்ச்சி இழந்து, வந்தபடியே திரும்பினாள். அழகிய பத்மகந்தா இந்திரனுடைய இடத்தில் தங்கினாள்.

தத்வாக்யம் ஹ்ரு'தயே தஸ்யா ஜாகரூகமிவஸ்திதம் । அதைகதா ஸுராதீஶஃ ஸுப்ரீதஸ்தத்குணைர்த்விஜ

அந்த வார்த்தைகள் அவளது மனதில் எப்போதும் விழிப்பாக இருந்தன. பிறகு ஒருநாள், அவளது நல்ல பண்புகளால் தேவாதிபதி மகிழ்ந்தார்.

வரம் வரய ஸுஶ்ரோணி ஸ்வயம் தாமித்யுவாச ஹ । பத்மகம்தோவாச । த்வம் ஸர்வதேவதாதீஶோ நாரீகோடிபதிஸ்ததா

'அழகான இடுப்பாளியே, நீ விரும்பும் வரத்தை தேர்ந்தெடு' என்று சொன்னார். பத்மகந்தா சொன்னாள்: 'நீ எல்லா தேவதைகளுக்கும் அதிபதி, எண்ணிக்கையற்ற பெண்களின் தலைவன்—'

ததாப்யஸி மமாதீநஃ ஸ்வாமிந்கிமபரைர்வரைஃ । ததாபி த்வம் வரம் தித்ஸுர்யதா நூநம் ஸுரோத்தம

அப்படியிருந்தும், நீ என் கட்டுப்பாட்டில்தான் இருக்கிறாய், சாமி; எனக்கு வேறு எந்த வரமும் தேவையில்லை. ஆனாலும், நீ வரம் தர விரும்பினால், தேவர்களில் சிறந்தவரே—

கர்மணா மநஸா வாசா ப்ரதிஜ்ஞாம் குரு மத்புரஃ । இம்த்ர உவாச- ஜீவிதம் ச தநம் சைவ ராஜ்யம் சைவ பரிச்சதம்

நீ செயலில், எண்ணத்தில், வார்த்தையிலும் என் முன் உறுதி கூறு.' இந்திரன் சொன்னான்: 'உயிரும், செல்வமும், ராஜ்யமும், சேவகரும்—'

ஆஜ்ஞாபய கிமேதத்வை துப்யம் தாஸ்யாமி ஸும்தரி । ஸத்யம் ஸத்யம் புநஃ ஸத்யம் ஸம்தேஹோ நாத்ர வித்யதே

'எதை வேண்டுகிறாயோ அதை சொல், அழகியே, நான் உனக்கு தருகிறேன். உண்மையாக, உண்மையாக, மீண்டும் உண்மையாக—இதில் சந்தேகம் இல்லை.'

யதீச்சஸி ம்ரு'கீநேத்ரே தத்தே தாஸ்யாம்யஹம் த்ருவம் । பத்மகம்தோவாச- நூநமேவ ப்ரஸந்நோऽஸி யதி த்வம் த்ரிதஶேஶ்வர

'எதை விரும்புகிறாயோ, மான் கண்களையுடையவளே, அதை நிச்சயமாக உனக்கு தருவேன்.' பத்மகந்தா சொன்னாள்: 'நீ, தேவர்களின் தலைவனே, உண்மையில் மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கிறாயானால்—'

ஜந்ம மே ஹஸ்தியோநௌ ச பூயோ தேஹீதி மே வரம் । இம்த்ர உவாச- க்ரு'தப்ரதிஜ்ஞஃ ஸுஶ்ரோணி வரம் தேऽஹம் ததாமி வை

எனது பிறப்பு யானையின் கருவில் மீண்டும் உண்டாகட்டும்; இந்த வரத்தை எனக்கு வழங்க வேண்டும் என்று கேட்டாள். இந்திரன் சொன்னான்: அழகிய இடுப்பாளியே, நான் வாக்குறுதி அளித்துள்ளேன்; உனக்கு இந்த வரத்தை நிச்சயமாக வழங்குகிறேன்.

கிம்து துஃகாநி யாதாநி பஹூநி ஹ்ரு'தயே மம । த்வாமத்ரு'ஷ்ட்வா வராரோஹே ப்ரீதிர்ந ப்ராப்யதே க்ஷணம்

ஆனால், என் மனதில் பல்வேறு துயரங்கள் வந்துவிட்டன; அழகியவளே, உன்னை காணாமல் ஒரு கணம் கூட எனக்கு சந்தோஷம் கிடைக்கவில்லை.

கதம் தே சிரவிச்சேதம் ஸோடும் ஶக்நோமி துஃஸஹம் । யதா மய்யநுகம்பாஸ்தி தவ பீநபயோதரே

உன்னிடமிருந்து நீண்ட பிரிவை நான் எப்படி சகிக்க முடியும்? அது மிகவும் கடினமானது. பூரணமான மார்புள்ளவளே, நீ எனக்கு இரக்கம் காட்டும் போது—

ததா கியத்திநம் திஷ்ட மயா ஸஹ வராங்கநே । ததோ தேவாதிராஜஸ்ய வதம்தீ பஹுஸம்பதம்

அழகான உருவமுள்ளவளே, அப்போது சில நாட்கள் எனுடன் இரு; பிறகு தேவர்களின் அரசனின் பெரும் வளத்தைப் பற்றி கூறு.

வர்ஷாணாமயுதம் தஸ்தௌ ஸா தேவநிலயே ஸதீ । பத்மகந்தோவாச- ஆஜ்ஞாம் தேஹி ஸுராதீஶ ஸாதிதும் ஸுமநோரதம்

அவள் பத்து ஆயிரம் ஆண்டுகள் தேவர்களின் இல்லத்தில் தங்கினாள். பத்மகந்தா சொன்னாள்: தேவர்களின் தலைவனே, என் மனதிலுள்ள ஆசையை நிறைவேற்ற அனுமதி அளிக்கவும்.

வ்ரஜாம்யஹம் கர்மபூமிம் வம்தே பாதத்வயம் தவ । இந்த்ர உவாச- த்வத்ப்ரேமஸிம்துமாநேந மயா சந்த்ரநிபாநநே

நான் கர்ம பூமிக்கு செல்கிறேன்; உன் இரு பாதங்களுக்கும் வணங்குகிறேன். இந்திரன் சொன்னான்: சந்திரனோடு ஒப்பான முகமுள்ளவளே, என்மீது உன் அன்பு பெரும் பெருமையால்—

ஸ்தித்வா கதிதிநம் பஶ்சாத்கமிஷ்யஸி யதாஸுகம் । ததஸ்துகௌதுகாகாரே தேந ஸார்த்தமஹர்நிஶம்

சில நாட்கள் தங்கி, பிறகு உனக்கு விருப்பமானபடி செல்லலாம். அதன் பின், மகிழ்ச்சிக்கான மாளிகையில் அவனுடன் இரவு பகல் சேர்ந்து—

க்ரீடம்தீ பத்மகம்தா ஸா தஸ்தௌ வர்ஷாயுதத்ரயம் । ஸுராதீஶம் ததஃ ஸேதி ததா ப்ராஹ முதாந்விதா

பத்மகந்தா அங்கு விளையாடி, முப்பது ஆயிரம் ஆண்டுகள் அங்கு தங்கினாள். அதன் பின், அவள் மகிழ்ச்சியுடன் தேவர்களின் தலைவனை நோக்கி பேசினாள்.

ஆதேஶம் குரு கச்சாமி ப்ரு'திவீம் ப்ரதி ஸம்ப்ரதி । இம்த்ர உவாச- ஜாட்யம் ஜஹீஹி ஸுஶ்ரோணி திஷ்டாத்ரைவ மயா ஸஹ

நான் இப்போது பூமிக்கு செல்ல விரும்புகிறேன்; என்ன செய்ய வேண்டும் என்று கூறவும். இந்திரன் சொன்னான்: அழகிய இடுப்பாளியே, சோம்பலை விட்டுவிட்டு இங்கே எனுடன் இரு.

த்வாம் த்யக்தும் ந ஹி ஶக்நோமி ப்ராணேப்யோऽபி கரீயஸீம் । பத்மகந்தோவாச- புண்யக்ஷயே ஸுராதீஶ யதா யாஸ்யாம்யஹம் புவி

உன்னை விட என்னால் முடியாது; நீ எனக்கு உயிரைவிட மேலானவள். பத்மகந்தா சொன்னாள்: தேவர்களின் தலைவனே, எனது புண்ணியம் முடிந்தபோது நான் பூமிக்கு செல்வேன்.

ததா சிரம் தே விச்சேதோ பவிஷ்யதி மயா ஸஹ । யத்விச்சேதே மயா நாத புநர்கம்தும் புவம் ப்ரதி

அப்போது உனக்கு என்னுடன் நீண்ட பிரிவு வரும்; பிரிந்தபோது, ஆண்டவனே, நான் மீண்டும் பூமிக்கு திரும்ப விரும்புகிறேன்.

இச்சாம்யஹம் புநர்த்யௌஶ்ச புண்யோபார்ஜநஹேதவே । கர்மபூமிமஹம் கத்வா யேநோபாயேந வாஸவ

நான் மீண்டும் விண்ணுலகிற்கு சென்று புண்ணியம் சேர்க்க விரும்புகிறேன்; கர்ம பூமிக்கு சென்று, எந்த வழியிலாவது, வாசவா—

தத்கரிஷ்யாமி விச்சேதஃ கதாசித்ஸ்யாத்த்வயா ந மே । இந்த்ர உவாச- பத்ரே த்வயா யதா நூநம் கர்மேதம் கர்துமிச்சிதம்

அதை நான் செய்வேன்; பிரிவு ஏற்பட்டால் அது உன்னால் அல்ல. இந்திரன் சொன்னான்: நல்லவளே, இந்த செயலை நீ உண்மையில் செய்ய விரும்பும் போதெல்லாம்—

ததா கச்ச புநஃ ஶீக்ரமாகமிஷ்யஸி ஸும்தரி । ஸஹ நேத்ராத்தி விகலத்வாஷ்பஸிக்ததநுஸ்ததஃ

அப்போது செல்; நீ விரைவில் திரும்புவாய், அழகியவளே. கண்களில் கண்ணீர் வழிந்து, உடல் நனைந்தவளாய்—

தோர்ப்யாமாலிங்க்ய தாம் ஶக்ரோ கச்சேத்யாஹ ப்ரியே வதந் । ததாதேஶாத்ததஃ ஸாத்வீ கர்மபூமிம் ஸமாகதா

அவளை தன் கைபிடித்து அணைத்துக் கொண்டு, சக்ரன் 'செல், இனியவளே' என்று சொன்னான். அவன் கட்டளையின்படி, அந்த நல்லவள் கர்ம பூமிக்கு சென்றாள்.

ஜாதா ச ஹஸ்திநீ யோநௌ பூத்வா ஜாதிஸ்மரா த்விஜ । ஸ்மரம்தீ நிஜவ்ரு'த்தாம்தம் ஸா கியத்பிர்திநைஸ்ததஃ

அவள் யானையின் கருவில் பிறந்தாள்; பிறகு, தன் பழைய கதையை நினைவுகூரும் இருமுறை பிறந்தவளாக ஆனாள். தன் வாழ்க்கை நிகழ்வுகளை நினைவுகூர்ந்தவள், சில நாட்களில்—

ஜகாம ஜாஹ்நவீதீரம் ஹஸ்தியோநிஸு ஸம்பவா । கங்காயாம் ஸ்நாநமாஸாத்ய கங்காகர்தமபூஷிதா

யானை இனத்தில் பிறந்தவள், ஜாஹ்னவியின் கரையில் சென்றாள். கங்கையில் स्नானம் செய்து, கங்கையின் மண்ணால் அலங்கரிக்கப்பட்டாள்.

கம்காகம்கேதி ஜல்பம்தீ ஹ்ரதம் நிம்நம் விவேஶ ஸா । தஸ்மிந்கம்காஹ்ரதே கத்வா ஹஸ்திநீ பர்வதாக்ரு'திஃ

'கங்கை, கங்கை' என்று உரக்கச் சொல்லி, ஆழமான குளத்தில் அவள் இறங்கினாள். அந்த கங்கைத் தண்ணீரில், மலை போன்ற உருவமுள்ள யானை உள்ளே சென்றது.

நிஜாம் ஜாதிம் ஸ்மரம்தீ ஸா ஜகாம பம்சதாம் புநஃ । தஸ்யாஃ ஸாஹஸமாலோக்ய ஹஸ்திநீம் ஸர்வதேவதாஃ

தன் பிறப்பை நினைத்து, அந்த யானை மீண்டும் உயிரை இழந்தாள்; அவளது துணிச்சலைப் பார்த்து, எல்லா தேவர்களும்

வவர்ஷுஃ பாரிஜாதாத்யைஃ குஸுமைருத்தமைர்முதா । தாமாநேதும் ததஃ ஶக்ரஃ ஸர்வதேவகணைர்வ்ரு'தஃ

பாரிஜாதம் போன்ற சிறந்த மலர்களை மகிழ்ச்சியுடன் பொழிந்தனர்; பின்னர், எல்லா தேவர்களும் சூழ, இந்திரன் அவளை வெளியில் கொண்டு வந்தான்

வேகாத்தச்சிரவிச்சேதாத்க்ரு'ஷ்ணாம்கீம் ஸுமநா யயௌ । புஷ்பகேதாம் ஸமாலோக்ய திவ்யதேஹாம் ஸுராதிபஃ

அவள் நீண்ட பிரிவுக்குப் பிறகு வேகமாக கரும்புள்ளி கொண்ட புஷ்பகேதையிடம் சென்றாள்; அவளது தெய்வீக உருவை பார்த்த இந்திரன்

கதயந்நிஜதுஃகாநி நிஜாவாஸம் ஜகாம ஹ । புலோமஜா ச ரம்பா ச ப்ரம்லோசா சோர்வஶீ ததா

தன் துயரங்களைப் பகிர்ந்து, தன் இல்லத்திற்கு திரும்பினான்; புலோமஜா, ரம்பா, பிரம்லோசை, ஊர்வசி ஆகியவர்களும்