தௌ தம்பதீ ஸுதஸமக்ரஸம்ரு'த்தஸௌக்யம் புண்யோதயம் ஸமுபயுஜ்ய ததஶ்சிரேண । ஸ்தாநம் பரம் பரமமீயதுரஸ்ய பக்த்யா ஶ்ரீமாதவே ச ஸுக்ரு'தஸ்ய ந்ரு'பப்ரஸாதாத்
அந்த இருவரும் தங்கள் பிள்ளைகள் போல் முழுமையான செல்வமும் மகிழ்ச்சியும், புண்ணியத்தின் வளர்ச்சியையும் அனுபவித்து, நீண்ட நாட்கள் கழித்து, பக்தியாலும் நல்ல அரசரின் அருளாலும், இந்த உலகில் உயர்ந்த நிலையை அடைந்தார்கள்.
யதைவ மாதவஃ ஸாக்ஷாத்வித்யாலக்ஷ்மீ தவஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । ததைவ மாதவோ மாஸோ மதுஸூதநவல்லபஃ
எப்படி மாதவன் கல்வி மற்றும் செல்வத்தின் தேவியின் கணவராக நினைவுகூரப்படுகிறாரோ, அதேபோல் மாதவ மாதமும் மதுசூதனனுக்கு மிகவும் பிரியமானதாகும்.
இதம் மாதவமாஹாத்ம்யம் கிம்சித்ஸம்க்ஷேபதோऽநக । மயா தே கதிதம் வீர யத்புரா ச பிதுஃ ஶ்ருதம்
ஓ பாவமில்லாதவனே, இந்த மாதவ மாதத்தின் மகிமையை சுருக்கமாக நான் உனக்கு சொன்னேன்; இதை முன்பு உன் தந்தையிடம் கேட்டதையே உனக்கு கூறினேன்.
இதி ஶ்ரீபத்மபுராணே பாதாலகம்டே நாரதாம்பரீஷஸம்வாதே வைஶாகமாஸமாஹாத்ம்யே ஏகநவதிதமோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு, புகழ்பெற்ற பத்ம புராணத்தின் பாதாளப் பகுதியில், நாரதரும் அம்பரீஷரும் நடத்திய உரையாடலில், வைசாக மாத மகிமை பற்றிய தொண்ணூற்றொன்றாவது அதிகாரம் முடிகிறது.
ஸூத உவாச-। இதி தஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா நாரதஸ்ய ஸ பூபதிஃ । ப்ரணம்ய விஸ்மிதஃ ப்ராஹசிம்தயந்மநஸா ஹரிம்
சூதர் சொன்னார்: நாரதரின் வார்த்தைகளை கேட்ட அந்த அரசன், வியப்புடன் தலை வணங்கி, மனதில் ஹரியை சிந்தித்து பேசினான்.
அம்பரீஷ உவாச-। கதமேதத்விமுஹ்யாமஃ ஸ்வல்பாயாஸேந யந்முநே । ஶூத்ரஃ பாபஸமாசாரோ லேபே ப்ராஹ்மண்யமுத்தமம்
அம்பரீஷன் சொன்னான்: முனிவரே, எவ்வாறு நாம் அதிசயப்படாமல் இருக்க முடியும்? சிறிது முயற்சியிலேயே, பாவமான நடத்தையுடைய ஒரு சூத்திரன், உயர்ந்த பிராமண நிலையை அடைந்தான்.
ப்ராஹ்மண்யம் துர்ல்லபம் தாத ஸுக்ரு'தைர்விவிதைரபி । கதம் மாதவமாஸஸ்ய ஸ்நாநேநைவாப ஸோऽதமஃ
அப்பா, பலவிதமான நல்ல செயல்களாலும் பிராமண நிலை அடைவது அரிது; ஆனால் அந்தக் கீழானவன் மாதவ மாதத்தில் குளித்ததாலே அதை எவ்வாறு பெற்றான்?
ந யஜ்ஞதாநைர்ந தபோபிருக்ரைர்ந புண்யஸம்ஜ்ஞைரபரைரபீஶ । அஸ்மாத்ரு'ஶோ பூபதயோऽர்தவம்தோ ந தே லபம்தேऽவநிதைவதத்வம்
யாகம், தானம், கடுமையான தவம், அல்லது பிற புண்ணியமான செயல்களாலும், நம்மைப் போன்ற செல்வந்த அரசர்கள் தேவர்களின் நிலையை அடைய முடியவில்லை.
ஸ காதிஸூநுர்விவிதம் தபோऽபி சிரம்விதாயாநிஶமேவ கோரம் । க்ரு'ச்ச்ரேண லேபே ஶதவர்ஷபூர்ணைரஹோ கதம்சித்பஹுபிஃ ப்ரயத்நைஃ
காதியின் மகன் பலவிதமான கடுமையான தவங்களை நீண்ட நாட்கள் இடைவிடாமல் செய்து, நூறு ஆண்டுகள் கடுமையாக முயன்று, மிகுந்த சிரமத்தால் அதை எப்படியோ அடைந்தான்.
கதம் ஸ வர்ணாதம ஏஷ பாபஃ ஸ்வதர்மஹீநோ தநவாந தாதா । புண்யாதநாயாஸக்ரு'தாதமுஷ்மாதல்பாதிஹாவாப ஸ ராமதத்த்வம்
தனது தர்மத்தை கடைப்பிடிக்காத, தாழ்ந்த சாதியிலும் பிறந்த, பாவம் செய்தாலும், செல்வமும் தானமும் கொண்டவன், சிறிது முயற்சியிலேயே எவ்வாறு ராமனின் உண்மையை அடைந்தான்?
நாரத உவாச-। ஸத்யமுக்தம் த்வயா ராஜந்ப்ராஹ்மண்யமதிதுர்ல்லபம் । ததாபி கதயஃ ஸூக்ஷ்மா துர்ஜ்ஞேயா தர்மதத்த்வதஃ
நாரதர் சொன்னார்: அரசனே, நீ சொன்னது உண்மைதான்; பிராமண நிலை அடைவது மிகவும் அரிது. ஆனாலும் தர்மத்தின் பாதைகள் மிகவும் நுண்ணியமும், புரிந்துகொள்ள முடியாதவையும் ஆகும்.
விசித்ராணி ச கர்மாணி விசித்ரா பூதபாவநா । விசித்ராணி ச பூதாநி விசித்ராஃ கர்மஶக்தயஃ
செயல்கள் பலவிதம், உயிர்களின் உருவாக்கமும் பலவிதம்; உயிர்களும் பலவிதம், அவர்களின் செயல்களின் சக்திகளும் பலவிதம்.
கதாசித்ஸுக்ரு'தம் கர்ம கூடஸ்தம் யதவாபி தம் । கேநசித்கர்மணா பூப ஶுபேந பரிவர்ததே
சில நேரங்களில், ஒரு நல்ல செயல் மறைந்திருந்தாலும், ஏதாவது ஒரு நல்ல செயலால் அது வளர்கிறது, அரசனே.
பலம் ததாதி ஸுமஹத்தஸ்மிந்நபி ச ஜந்மநி । தர்மோ கஹநஸூக்ஷ்மோऽயம் நீயதே ந யதா ததா
அது அந்தப் பிறவியிலேயே பெரிய பலனைத் தரும்; இந்த தர்மம் ஆழமானதும் நுண்மையானதும், நாம் நினைப்பதுபோல் நடக்காது.
ந தஸ்ய பலதாநஸ்ய ஶ்ரூயதே காலநிஶ்சயஃ । யத்கிம்சித்ஸுக்ரு'தம் கர்மச்சந்நம் பாபாம்தரைரபி
அதன் பலன் எப்போது கிடைக்கும் என்று ஒரு கால நிர்ணயமும் இல்லை; நல்ல செயல் பாவங்களால் மறைந்திருந்தாலும், பலன் தரும் என்று கேட்கப்படுகிறது.
ததாகத்ய குதஃ க்வாபி ஸுபலம் ச ப்ரயச்சதி । க்ரு'தஸ்ய நேஹ நாஶோஸ்தி புண்யஸ்ய துரிதஸ்ய ச
பின்னர் அது எங்கோ இருந்து வந்து நல்ல பலனைத் தரும்; இங்கே புண்ணியமும் பாவமும் அழிவதில்லை.
ததாபி பஹுபிஃ புண்யைர்துரிதம் யாதி தாருணம் । யதுக்தம் பவதா ராஜந்நாயாஸாதிக்யதோ பவேத்
ஆனால், பல நல்ல செயல்களால் பாவம் குறைகிறது; நீ சொன்னது போல், முயற்சியின் அளவு முக்கியமல்ல, அரசனே.
தத்பலம் தத்ர தத்ராபி ஶ்ரு'ணு ஸத்யம் மயோதிதம் । அநாயாஸமஹாயாஸௌ யத்யல்பத்வ மஹத்த்வயோஃ
அந்த பலன் சிறியது அல்லது பெரிது என்பது அதற்கேற்ப வரும்; முயற்சி எளிதா கடினமா, சிறிதா பெரிதா என்பதைப் பற்றி நான் சொல்வதை உண்மையாகக் கேள்.
மஹாவ்ரதாஸ்ததஸ்தே ஸ்யுஃ ஸததம் கர்மகாதயஃ । ஸிம்ஹவ்யாக்ராதிமூத்ராதௌ ப்ரயாஸா பஹுலாஸ்ததஃ
பெரும் விரதங்களை மேற்கொண்டு, எப்போதும் கர்மங்களில் ஈடுபட்டு, சிங்கம், புலி போன்ற விலங்குகளின் சிறுநீர் போன்ற துன்பங்களை அதிகமாக அனுபவிக்கிறார்கள்.
பம்சகவ்யப்ரஶஸ்தத்வம் வ்ரதமத்யே ததோ பவேத் । இதி கர்தவ்யபாஹுல்யம் மஹத்த்வம் சேத்ததல்பதா
விரதங்களில், பஞ்சகவ்யம் மிக உயர்வாகப் பாராட்டப்படுகிறது; ஆனால் செயல் அதிகம் செய்தால் தான் பெருமை என்று எண்ணினால், சிறிய விரதங்களும் பெரியதாகக் கருதப்படும்.
ஜலாக்ந்யாதிப்ரவேஶஸ்ய ப்ரஸஜ்யேத வ்ரதாம்தராத் । இதமல்பம் மஹத்த்வம் ததிதி நைவ நியாமகஃ
நீர், நெருப்பு போன்றவற்றில் புகுவது மற்ற விரதங்களில் உள்ளது; ஆனால் பெருமையோ சிறுமையோ இதிலேயே முடிவாகாது.
பலம் யதோதிதம் ஶாஸ்த்ரே ததேவ ஸ்யாந்மஹோதயம் । யதால்பநாஶோ மஹதா மஹந்நாஶஸ்ததால்பதஃ
சாஸ்திரத்தில் கூறப்பட்ட பலனே மிக உயர்ந்தது; சிறிய காரணத்தால் சிறிது நஷ்டம் வரும், பெரிய காரணத்தால் பெரிய நஷ்டம் வரும் போலவே.
கிம்த்வல்பவிஸ்புலிம்கேந த்ரு'ணநாஶஃ ப்ரத்ரு'ஶ்யதே । அஜாமிலோऽபி பூபால தாஸ்யாஃ பதிரிதி ஸ்ம்ரு'தஃ
ஆனால், ஒரு சிறிய தீப்பொறியால் கூட புல்லை எரியச் செய்ய முடியும்; அரசே, அடிமை பெண்ணின் கணவனாக இருந்த அஜாமிலனும் நினைவில் இருக்கிறான்.
தர்மபத்நீபரித்யாகீ நித்யம் பாபபதிஸ்திதஃ । ம்ரியமாணஃ ஸுதாஹ்வாநம் சக்ரே நாராயணேதி ச
அவன் தன் சட்டப்படி மனைவியை விட்டு விட்டு, எப்போதும் பாவ வழியில் நடந்தான்; இறக்கும் போது, தன் மகனை 'நாராயணா' என்று அழைத்தான்.
ததா யந்நாமக்ரஹணாத்பதம் லேபே ஸுதுர்ல்லபம் । அநிச்சயாபி தஹதி ஸ்ப்ரு'ஷ்டோ ஹுதவஹோ யதா
அந்த நாமத்தைச் சொன்னதால், எளிதில் கிடைக்க முடியாத நிலையை அடைந்தான்; விருப்பமில்லாமலே தீயைத் தொடினால் அது எரிகிறது போலவே.
ததா தஹதி கோவிம்தநாமவ்யாஜாதபீரிதம்
அதேபோல், கோவிந்தன் நாமம் காரணமில்லாமல் சொன்னாலும், பாவத்தை எரிக்கிறது.
ஹத்யாயுதம் ஶபநஹா ஸஹஸ்ரமுக்ரம் குர்வம்கநாகோடிநிஷேவணம் ச । ஸ்தேயாந்யஶேஷாணி ஹரேஃ ப்ரியேண கோவிம்தநாம்நா நிஹதாநி ஸத்யஃ
பத்து ஆயிரம் கொலைகள், ஆயிரம் கடும் சாபங்கள், எண்ணிக்கையற்ற ஆசான்களின் மனைவியருடன் பழகுதல், மற்ற எல்லா திருட்டுகளும் — இவை அனைத்தும் கோவிந்தன் இனிய நாமம் சொன்னவுடன் உடனே அழிகின்றன.
விஷ்ணுபக்திமயம் வீர யத்கிம்சித்க்ரியதேऽல்பகம் । ஸுக்ரு'தம் ஸாது விதுஷா ததக்ஷயபலம் பவேத்
விஷ்ணுவைBhaktiயுடன் செய்த சிறிய காரியம்கூட, அறிஞர்கள் அது அழியாத பலன் தரும் நல்ல செயல் என்று அறிவார்கள்.
ஸம்தேஹோ ந ச கர்தவ்யோ மாதவே மாஸி மாதவம் । ஸமாராத்ய ஜநோ பக்த்யா தத்தத்வாம்சிதமாப்நுயாத்
சந்தேகம் எதுவும் வேண்டாம்; மாதவ மாதத்தில், மாதவனை பக்தியுடன் வழிபட்டால், ஒருவர் விரும்பியதை எல்லாம் பெறுவார்.
அபத்யம் த்ரவிணம் தாரா தரா ஹர்ம்யம் ஹயா கஜாஃ । ஸுகாநி ஸ்வர்கமோக்ஷௌ ச ந தூரே ஹரிபக்திதஃ
குழந்தைகள், செல்வம், மனைவிகள், நிலம், வீடுகள், குதிரைகள், யானைகள், இன்பங்கள், சொர்க்கமும், விடுதலியும் — இவை எல்லாம் ஹரியைBhaktiயுடன் இருப்பவருக்கு தொலைவில் இல்லை.