த்ரஷ்டும் காம்தமுகாம்போஜம் சகோரீவ நிஶாகரம் । தாம்பூலசர்விதம் தஸ்ய தத்ரத்யாபிர்நிவேதிதம்
தன் காதலனின் முகம் சந்திரனை நாடும் சகோரிப் பறவை போல் காண ஆசைப்பட்டாள்; அங்கே இருந்த பெண்கள் அவரால் மென்று விடப்பட்ட பாக்கை அவளுக்குக் கொடுத்தார்கள்.
தாம்பூலாந்யபி சாஶ்நாதி விபஜம்தீ ப்ரியாலிஷு । க்ரு'ஷ்ணோऽபி தாஸாம் ஶுஶ்ரூஷுஃ ஸ்வச்சம்தம் பாஷிதம் மிதஃ
அவளும் அந்த பாக்கை தனது நெருங்கிய தோழிகளோடு பகிர்ந்து உண்டாள்; கிருஷ்ணனும் அவர்களுக்கு உழைக்கும் மனதோடு, சுதந்திரமாக அவர்களோடு பேசினான்.
ப்ராப்தநித்ர இவாபாதி விநித்ரோऽபி படாவ்ரு'தஃ । தாஶ்ச க்ஷ்வேலீ க்ஷணம் க்ரு'த்வா குதஶ்சிதநுமாநதஃ
அவன் விழிக்கவே இருந்தும், துணியால் மூடப்பட்டு, தூங்கும் போல தோன்றினான்; அவர்கள் சிறிது நேரம் விளையாட்டாக சிரித்து, எதையோ ஊகித்தார்கள்.
விதஶ்ய ரஸநாம் தத்பிஃ பஶ்யம்த்யோऽந்யோந்யமாநநம் । விலீநா இவ லஜ்ஜாப்தௌ க்ஷணமூசுர்ந கிம்சந
பற்கள் கொண்டு நாக்கை கடித்து, அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்தார்கள்; வெட்கத்தின் கடலில் கரைந்தவர்கள் போல், ஒரு கணம் எதுவும் பேசவில்லை.
க்ஷணாதேவ ததோ வஸ்த்ரம் தூரீக்ரு'த்ய ததம்கதஃ । ஸாதுநித்ராம் கதோऽஸீதி ஹாஸயம்த்யோ ஹஸம்தி ச
அடுத்த கணம், அவனின் உடலிலிருந்த துணியை எடுத்துவிட்டு, 'இவன் ஆழ்ந்த தூக்கத்தில் போய்விட்டான்!' என்று சொல்லி, சிரித்து, அவனையும் சிரிக்க வைத்தார்கள்.
ஏவம் தைர்விவிதைர்ஹாஸ்யை ரமமாணௌ கணைஃ ஸஹ । அநுபூய க்ஷணம் நித்ரா ஸுகம் ச முநிஸத்தம
இவ்வாறு பலவகை சிரிப்புகளோடு, அந்த குழுக்களுடன் மகிழ்ச்சியோடு விளையாடி, ஒரு கணம் தூக்கமும் ஆனந்தமும் அனுபவித்தார்கள், முனிவரே.
உபவிஶ்யாஸநே திவ்யே ஸகணௌ விஸ்த்ரு'தே முதா । பணீக்ரு'த்ய மிதோஹார சும்பாஶ்லேஷபரிச்சதாந்
அழகான ஆசனத்தில் தோழிகளுடன் மகிழ்ச்சியோடு அமர்ந்து, ஒருவருக்கொருவர் திருடுதல், முத்தம், அணைப்பு, அலங்காரம் போன்றவற்றை வாதையாக வைத்து விளையாடினார்கள்.
அக்ஷை ர்விக்ரீடதஃ ப்ரேம்ணா நர்மாலாபபுரஸ்ஸரம் । பராஜிதோऽபி ப்ரியயா ஜிதோஹமிதி வை ப்ருவந்
அன்பால், களியோடு பாசுரங்களும் நகைச்சுவையோடும் பாசாங்கு செய்து, தன் காதலியால் தோற்றாலும், 'நான் தான் வென்றேன்' என்று கிருஷ்ணன் கூறினான்.
ஹாராதிக்ரஹணே தஸ்யாஃ ப்ரவ்ரு'த்தஸ்தாட்யதே தயா । தயைவம் தாடிதஃ க்ரு'ஷ்ணஃ கரேணாஸ்ய ஸரோருஹே
அவளது மாலை முதலியவற்றை எடுக்க முயன்றபோது, அவள் அவனை அடித்தாள்; அவளது தாமரை போன்ற கையால் அடிக்கப்பட்ட கிருஷ்ணன் அங்கே நின்றான்.
விஷண்ணமாநஸோ பூத்வா கம்தும் ப்ரகுருதே மதிம் । ஜிதோऽஸ்மி சேத்த்வயா தேவி க்ரு'ஹ்யதாம் யத்பணீக்ரு'தம்
மனதில் சோகமாகி, போக வேண்டும் என்று தீர்மானித்து, 'நீ என்னை வென்றாயானால், தேவியே, வாதையில் வைத்ததை எடுத்துக்கொள்' என்று சொன்னான்.
சும்பநாதி மயா தத்தமித்யுக்த்வா ஸா ததாசரேத் । கௌடில்யம் தத்ப்ருவோர்த்ரஷ்டும் ஶ்ரோதும் தத்பர்த்ஸநம் வசஃ
'நான் உனக்குப் புணர்ச்சி, முத்தம் ஆகியவற்றை வழங்கினேன்' என்று சொல்லி, அவள் அதைப் போல் நடந்தாள்; அவளது வளைந்த புருவங்களையும், அவள் கோபமாக சொல்வதையும் காண விரும்பினான்.
ததஃ ஸாரீஶுகாநாம் ச ஶ்ருத்வா வாகாஹவம் மிதஃ । நிர்கச்சதஸ்ததஃ ஸ்தாநாத்கம்துகாமௌ க்ரு'ஹம் ப்ரதி
பிறகு, சாரி, கிளிகள் ஒருவருடன் ஒருவர் வாதாடுவதை கேட்டபோது, அந்த இடத்தை விட்டு வெளியேற தயாராகி, இருவரும் வீடு செல்ல விரும்பினார்கள்.
க்ரு'ஷ்ணஃ காம்தாமநுஜ்ஞாப்ய கவாமபிமுகம் வ்ரஜேத் । ஸா து ஸூர்யக்ரு'ஹம் கச்சேத்ஸகீமம்டலஸம்யுதா
கிருஷ்ணன் தனது காதலியிடம் அனுமதி பெற்று, மாடுகளின் பக்கம் சென்றான்; அவள் தோழிமணியுடன் சேர்ந்து சூரியனின் இல்லத்திற்குச் சென்றாள்.
கியத்தூரம் ததோ கத்வா பராவ்ரு'த்ய ஹரிம் புநஃ । விப்ரவேஷம் ஸமாஸ்தாய யாதி ஸூர்யக்ரு'ஹம் ப்ரதி
அதிலிருந்து சிறிது தூரம் சென்று, மீண்டும் ஹரியைப் பார்த்துவிட்டு, பிராமணியாக வேடமிட்டு, சூரியனின் இல்லத்திற்குச் சென்றாள்.
ஸூர்யம் ப்ரபூஜயேத்தத்ர ப்ரார்திதஸ்தத்ஸகீஜநைஃ । ததைவ கல்பிதைர்வேதைஃ பரிஹாஸவிகர்பிதைஃ
அங்கே, தோழிகள் கேட்டபடி, சூரியனை வணங்கி, கற்பனையாகவே வேத மந்திரங்களை நகைச்சுவையுடன் உச்சரித்தாள்.
ததஸ்தா ஜ்ஞாபிதம் காம்தம் பரிஜ்ஞாய விசக்ஷணாஃ । ஆநம்தஸாகரே மக்நா ந விதுஃ ஸ்வம் ந சாபரம்
அப்போது, தங்கள் காதலன் வெளிப்பட்டதை உணர்ந்த அந்த புத்திசாலி பெண்கள், ஆனந்தக் கடலில் மூழ்கி, தம்மையும் மற்றையவற்றையும் மறந்துவிட்டார்கள்.
விஹாரைர்விவிதைரேவம் ஸார்த்தயாமத்வயம் முநே । நீத்வா க்ரு'ஹம் வ்ரஜேயுஸ்தாஃ ஸ ச க்ரு'ஷ்ணோ கவாம் வ்ரஜேத்
இவ்வாறு, முனிவரே, அவர்கள் இரவு பாதி நேரம் பலவகை விளையாட்டுகளில் கழித்து, வீடு திரும்பினார்கள்; கிருஷ்ணனும் மாடுகளிடம் சென்றான்.
ஸம்கம்ய ஸ்வஸகீந்க்ரு'ஷ்ணோ க்ரு'ஹீத்வா காஃ ஸமம்ததஃ । ஆகச்சதி வ்ரஜம் ஹர்ஷாந்நாதயந்முரலத்யம் முநே
கிருஷ்ணன் தனது நண்பர்களைச் சந்தித்து, மாடுகளைச் சுற்றிலும் சேர்த்து, மகிழ்ச்சியுடன் முரளியை ஊதிக்கொண்டு வ்ரஜாவுக்குத் திரும்பினான், முனிவரே.
ததோ நம்தாதயஃ ஸர்வே ஶ்ருத்வா வேணுரவம் ஹரேஃ । கோதூலிபடலவ்யாப்தம் த்ரு'ஷ்ட்வா சாபி நபஸ்தலம்
அப்போது, நந்தர் மற்றும் மற்ற அனைவரும், ஹரியின் புல்லாங்குழல் ஒலி கேட்டதும், மாலைப் பொழுதின் தூசியில் வானம் மூடப்பட்டிருப்பதையும் பார்த்ததும்,
விஸ்ரு'ஜ்ய ஸர்வகர்மாணி ஸ்த்ரியோ பாலாதயோऽபி ச । க்ரு'ஷ்ணஸ்யாபிமுகம் யாம்தி தத்தர்ஶநஸமுத்ஸுகாஃ
பெண்கள், பிள்ளைகள் உட்பட அனைவரும் தங்கள் வேலைகளை விட்டு விட்டு, கிருஷ்ணரைப் பார்க்க ஆவலுடன் அவரை நோக்கி செல்கிறார்கள்.
ராஜமார்கே வ்ரஜத்வாரி யத்ர ஸர்வே வ்ரஜௌகஸஃ । க்ரு'ஷ்ணோऽபி தாந்ஸமாகம்ய யதாவதநுபூர்வஶஃ
அரசு வீதியில், வ்ரஜாவின் வாசலில், அங்கே எல்லா வ்ரஜவாசிகளும் கூடியிருக்கும் இடத்தில், கிருஷ்ணரும் அவர்களை முறையாக சந்திக்கிறார்.
தர்ஶநஸ்பர்ஶநைர்வாசா ஸ்மிதபூர்வாவலோகநைஃ । கோபவ்ரு'த்தாந்நமஸ்காரைஃ காயிகைர்வாசிகைரபி
அவர் பார்வை, தொடுதல், இனிய சொற்கள், புன்னகை, மரியாதையுடன் பார்வை, முதிய கோபர்களுக்கு உடல் மற்றும் வாயால் வணக்கம் செலுத்துதல் ஆகியவற்றால் அனைவரையும் மகிழ்விக்கிறார்.
அஷ்டாம்கபாதைஃ பிதரௌ ரோஹிணீமபி நாரத । நேத்ராம்தஸூசிதேநைவ விநயேந ப்ரியாம் ததா
தந்தை, தாய், ரோஹிணி ஆகியோருக்கு எட்டு அங்கங்களோடு முழு வணக்கம் செலுத்தி, தனது பிரியமானவரை கண் மூலமாக பணிவுடன் பார்த்து மரியாதை செய்கிறார்.
ஏவம் தைஸ்தத்யதாயோக்யம் வ்ரஜௌகோபிஃ ப்ரபூஜிதஃ । கவாலயே ததா காஶ்ச ஸம்ப்ரவேஶ்ய ஸமம்ததஃ
இவ்வாறு, வ்ரஜவாசிகள் அவரை தக்க முறையில் மரியாதை செய்தபின், அவர் எல்லா பக்கங்களிலிருந்தும் மாடுகளை மாடுபண்ணைக்குள் அழைத்துச் செல்கிறார்.
பித்ரு'ப்யாமர்திதோ யாதி ப்ராத்ரா ஸஹ நிஜாலயம் । ஸ்நாத்வா பீத்வா தத்ர கிம்சித்புக்த்வா மாத்ராநுமோதிதஃ
தந்தை, தாயார் கேட்டபடி, தம்பியுடன் சேர்ந்து தன் வீட்டிற்கு செல்கிறார்; அங்கே, குளித்து, தண்ணீர் குடித்து, சற்று உணவு உண்டபின், தாயாரால் பாராட்டப்படுகிறார்.
கவாலயம் புநர்யாதி தோக்துகாமோ கவாம் பயஃ । தாஶ்ச துக்த்வா தோஹயித்வா பாயயித்வா ச காஶ்சந
மீண்டும் மாடுபண்ணைக்கு சென்று, மாடுகளுக்கு பால் கறிய விரும்பி, சிலவற்றை தானே பால் கறிந்து, சிலவற்றை மற்றவர்களால் பால் கறிக்கச் செய்து, சிலவற்றுக்கு பசுமை ஊட்டுகிறார்.
பித்ரா ஸார்த்தம் க்ரு'ஹம் யாதி தத்ர பாவஶதாநுகஃ । தத்ர பித்ரா பித்ரு'வ்யைஶ்ச தத்புத்ரைஶ்ச பலேந ச
பின்னர் தந்தையுடன் வீட்டிற்கு சென்று, பலவிதமான உணர்வுகளுடன் இருக்கிறார்; அங்கே தந்தை, பெரியப்பா, அவர்களின் மகன்கள் மற்றும் பலராமனுடன் சேர்ந்து இருக்கிறார்.
புநக்தி விவிதாந்நாநி சர்வ்யசோஷ்யாதிகாநி ச । தந்மதிஃ ப்ரார்தநாத்பூர்வம் ராதிகா ச ததைவ ஹ
அவர் பலவகையான உணவுகளை, மென்று உண்ணும், உறிஞ்சும் வகைகளையும் உண்டார்; அவர்களது வேண்டுகோளுக்கு ஏற்ப, அதே நேரத்தில் ராதிகையும்
ப்ரஸ்தாபயேத்ஸகீத்வாரா பக்வாந்நாநி ததாலயம் । ஶ்லாகயம்ஶ்ச ஹரிஸ்தாநி புக்த்வா பித்ராதிபிஃ ஸஹ
தன் தோழிகளின் மூலம் சமைத்த உணவுகளை கிருஷ்ணரின் வீட்டிற்கு அனுப்புகிறார்; ஹரியும் அவற்றை புகழ்ந்து, தந்தை மற்றும் மற்றவர்களுடன் சேர்ந்து உண்ணுகிறார்.
ஸபாக்ரு'ஹம் வ்ரஜேத்தைஶ்ச ஜுஷ்டம் பம்திஜநாதிபிஃ । பக்வாந்நாநி க்ரு'ஹீத்வா யாஃ ஸக்யஸ்தத்ர புராகதாஃ
அவர் உறவினர்கள் மற்றும் பிறரால் நிரம்பிய சபை அறைக்குச் செல்கிறார்; அங்கு முன்பே வந்திருந்த தோழிகள் அந்த சமைத்த உணவுகளை எடுத்துக்கொள்கிறார்கள்.