ப்ராதஶ்ச போதிதோ மாத்ரா தல்பாதுத்தாய ஸத்வரஃ । க்ரு'த்வா க்ரு'ஷ்ணோ தம்தகாஷ்டம் பலதேவஸமந்விதஃ
காலை நேரத்தில், தாயால் எழுப்பப்பட்ட கிருஷ்ணன், படுக்கையிலிருந்து விரைவாக எழுந்து, பலராமனுடன் சேர்ந்து தந்தக்குச்சி கொண்டு பறிகிறான்.
மாத்ராநுமோதிதோ யாதி கோஶாலாம் ஸகிபிர்வ்ரு'தஃ । ராதாபி போதிதா விப்ர வயஸ்யாபிஃ ஸ்வதல்பதஃ
தாயின் அனுமதியுடன், கிருஷ்ணன் தோழர்களால் சூழப்பட்டு கோசாலைக்கு செல்கிறான்; பிராமணனே, ராதையும், தன் தோழிகளால் தன் படுக்கையிலிருந்து எழுப்பப்படுகிறாள்.
உத்தாய தம்தகாஷ்டாதி க்ரு'த்வாப்யம்கம் ஸமாசரேத் । ஸ்நாநவேதீம் ததோ கத்வா ஸ்நாபிதா ஸா நிஜாலிபிஃ
எழுந்தவுடன், தந்தக்குச்சி கொண்டு பறித்து, எண்ணெய் பூசுகிறாள்; பிறகு குளிக்குமிடத்திற்கு சென்று, தன் தோழிகளால் குளிக்க வைக்கப்படுகிறாள்.
பூஷாக்ரு'ஹே வ்ரஜேத்தத்ர வயஸ்யா பூஷயம்த்யபி । பூஷணைர்விவிதைர்திவ்யைர்கம்தமால்யாநுலேபநைஃ
அழகுப் பொருட்கள் இருக்கும் அறைக்கு சென்று, அங்கு தோழிகள் பலவிதமான தெய்வீக ஆபரணங்கள், மணமுள்ள மாலைகள், வாசனைப் பூச்சுகள் கொண்டு அலங்கரிக்கிறார்கள்.
ததஃ ஸகீஜநைஸ்தஸ்யாஃ ஶ்வஶ்ரூம் ஸம்ப்ரார்த்ய யத்நதஃ । கர்துமாஹூயதேஸ்வந்நம் ஸஸகீ ஸா யஶோதயா
அப்போது அவளது தோழிகள் மனமுவந்து வேண்டிக் கொண்டதால், அவள் தன் மாமியாரை அன்புடன் அழைத்து, தோழிகளும் யசோதையும் சேர்ந்து, அங்கு உணவு செய்வதற்காக அழைக்கப்பட்டாள்.
நாரத உவாச- கதமாஹூயதே தேவி பாகார்தம் து யஶோதயா । ஸதீஷு பாககர்த்ரீஷு ரோஹிணீப்ரமுகாஸ்வபி
நாரதர் கேட்டார்: தேவியே, ரோஹிணி போன்ற நல்ல பெண்கள், சமையலில் நிபுணர்கள் இருக்க, யசோதை ஏன் அவளை உணவு செய்வதற்கு அழைக்கிறாள்?
வ்ரு'ம்தோவாச- பூர்வம் துர்வாஸஸா தத்தோ வரஸ்தஸ்யை மஹாமுநே । இதி காத்யாயநீ வக்த்ராச்ச்ருதமாஸீந்மயா புரா
விருந்தா சொன்னாள்: முன்பு துர்வாசர் முனிவர் அவளுக்கு ஒரு வரம் அளித்தார், மகா முனிவரே. இது காத்த்யாயனி வாயிலாக நான் கேட்டதுண்டு.
த்வயா யத்பச்யதே தேவி ததந்நம் மதநுக்ரஹாத் । மிஷ்டம் ஸ்யாதம்ரு'தஸ்பர்த்தி போக்துராயுஷ்கரம் ததா
"தேவியே, நீ சமையல் செய்யும் உணவு என் அருளால் மிகவும் ருசியாகவும், அமுதத்தைப் போலவும், அதை உண்ணும் ஒருவருக்கு நீண்ட ஆயுளும் தரும்," என்று அவர் சொன்னார்.
இத்யாஹ்வயதி தாம் நித்யம் யஶோதா புத்ரவத்ஸலா । ஆயுஷ்மாந்மே பவேத்புத்ரஃ ஸ்வாதுலோபாத்ததா ஸதீ
அதனால், தன் மகன் நீண்ட ஆயுளுடன் இருக்க வேண்டும் என்பதற்கும், இனிப்பான உணவுக்காகவும், யசோதை தினமும் அவளை அழைக்கிறாள்.
ஶ்ருத்வாநுமோதிதா ஹ்ரு'ஷ்டா ஸாபி நம்தாலயம் வ்ரஜேத் । ஸஸகீப்ரகரா தத்ர கத்வா பாகம் கரோதி ச
இதை கேட்டவுடன், அவள் மகிழ்ச்சியுடன் ஒப்புக்கொண்டு, தோழிகள் கூட்டத்துடன் நந்தனின் வீட்டிற்கு சென்று, அங்கு சமையல் செய்கிறாள்.
க்ரு'ஷ்ணோऽபி துக்த்வா காஃ காஶ்சித்தோஹயித்வா ஜநைஃ பராஃ । ஆகச்சதி பிதுர்வாக்யாத்ஸ்வக்ரு'ஹம் ஸகிபிர்வ்ரு'தஃ
கிருஷ்ணனும் சில பசுக்களைத் தானே பாலைப்போட்டு, மற்றவற்றை மற்றவர்கள் பாலைப்போடச் செய்து, தந்தையின் கட்டளையால், நண்பர்கள் சூழ்ந்து வீட்டிற்கு வருகிறான்.
அப்யம்கமர்தநம் க்ரு'த்வா தாஸைஃ ஸம்ஸ்நாபிதோ முதா । தௌதவஸ்த்ரதரஃ ஸ்ரக்வீ சம்தநாக்தகலேவரஃ
அவன் பணியாளர்களால் மகிழ்ச்சியுடன் எண்ணெய் பூசப்பட்டு, குளிப்பாட்டப்பட்டு, சுத்தமான vasthiram அணிந்து, மாலை அணிந்து, சந்தனத்தால் பூசப்பட்ட உடலுடன் இருக்கிறான்.
த்விபாலபத்தசிகுரைர்க்ரீவா பாலோபரிஸ்புரந் । சம்த்ராகாரஸ்புரத்பாலதிலகாலகரம்ஜிதஃ
இரண்டு முடிகள் கட்டப்பட்ட கூந்தல், கழுத்தும் நெற்றியும் பிரகாசமாக, நிலவுபோல் உருவமுள்ள திருநீற்றுடன், கரும்புள்ளிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட நெற்றியுடன் இருக்கிறான்.
கம்கணாம்கதகேயூர ரத்நமுத்ரா லஸத்கரஃ । முக்தாஹாரஸ்புரத்வக்ஷா மகராக்ரு'திகும்டலஃ
அவன் கைகளில் வளையல்கள், கைமணிகள், கையுறைகள், ரத்தின மோதிரங்கள் ஒளிரும்; மார்பில் முத்துமாலை ஜொலிக்க, மகர வடிவுடைய குண்டலங்கள் அணிந்திருக்கிறான்.
முஹுராகாரிதோ மாத்ரா ப்ரவிஶேத்போஜநாலயம் । அவலம்ப்ய கரம் ஸக்யுர்பலதேவமநுவ்ரதஃ
அவனது தாயார் மீண்டும் மீண்டும் அழைக்க, கிருஷ்ணன் தனது நண்பன் பலராமனின் கையை பிடித்து, அவனைப் பின்பற்றி, உணவறையில் செல்கிறான்.
பும்க்தேऽத விவிதாந்நாநி ப்ராத்ரா ச ஸகிபிர்வ்ரு'தஃ । ஹாஸயந்விவிதைர்ஹாஸ்யைஃ ஸகீம்ஸ்தைர்ஹஸதி ஸ்வயம்
பின்னர், சகோதரனும் நண்பர்களும் சூழ, பலவிதமான உணவுகளை உண்டு, பலவிதமான நகைச்சுவையால் நண்பர்களைச் சிரிக்க வைக்கிறான்; அவனும் அவர்களுடன் சிரிக்கிறான்.
இத்தம் புக்த்வா ததாசம்ய திவ்யகட்வோபரி க்ஷணம் । விஶ்ரம்ய ஸேவகைர்தத்தம் தாம்பூலம் விபஜந்நதந்
இவ்வாறு உணவு உண்டு, வாயை கழுவி, தெய்வீகமான படுக்கையில் சிறிது நேரம் ஓய்வு எடுத்து, பணியாளர்கள் கொடுக்கும் வெற்றிலைப் பாக்கை பகிர்ந்து, ரசிக்கிறான்.
கோபவேஷதரஃ க்ரு'ஷ்ணோ தேநுவ்ரு'ம்தபுரஸ்ஸரஃ । வ்ரஜவாஸிஜநைஃ ப்ரீத்யா ஸர்வைரநுகதஃ பதி
கிருஷ்ணன் கோபர் உடை அணிந்து, பசுக்களை முன்னிலைப்படுத்தி, வ்ரஜவாசிகள் அனைவரும் அன்புடன் பின்தொடர்கிறார்கள்.
பிதரம் மாதரம் நத்வா நேத்ராம்தே நாபிதம் கணம் । யதாயோக்யம் ததா சாந்யாந்விநிவர்த்ய வநம் வ்ரஜேத்
தந்தைக்கும் தாய்க்கும் வணங்கி, வாசலில் நின்ற கசைக்காரருக்கும் அவர்களது குழுவிற்கும் வணங்கி, மற்றவர்களுக்கு உரிய முறையில் விடைபெற்று, காடு செல்கிறான்.
வநம் ப்ரவிஶ்ய ஸகிபிஃ க்ரீடயித்வா க்ஷணம் ததஃ । விஹாரைர்விவிதைஸ்தத்ர வநே விக்ரீடதே முதா
காட்டிற்குள் சென்று, நண்பர்களுடன் சிறிது நேரம் விளையாடி, அங்கு பலவிதமான பொழுதுபோக்குகளுடன் மகிழ்ச்சியாக களியாடுகிறான்.
வம்சயித்வா ததஃ ஸர்வாந்த்வித்ரைஃ ப்ரியஸகைர்வ்ரு'தஃ । ஸம்கேதகம் வ்ரஜேத்தர்ஷாத்ப்ரியாஸம்தர்ஶநோத்ஸுகஃ
பிறவர்களை ஏமாற்றி, இரண்டு மூன்று நெருங்கிய நண்பர்களுடன், தன் காதலியைப் பார்க்க ஆவலுடன், நியமிக்கப்பட்ட இடத்திற்கு துணிச்சலுடன் செல்கிறான்.
ஸாபி க்ரு'ஷ்ணம் வநம் யாதம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸ்வம் க்ரு'ஹமாகதா । ஸூர்யாதிபூஜாவ்யாஜேந குஸுமாஹ்ரு'தயே ததா
அவளும் கிருஷ்ணன் காட்டிற்குச் சென்றதைப் பார்த்து, சூரியன் முதலியவர்களை வழிபட வேண்டும் என்ற காரணத்தால், மலர்கள் எடுக்கவும், தன் வீட்டிற்கு திரும்புகிறாள்.
வம்சயித்வா குரூந்யாதி ப்ரியஸம்கேச்சயா வநம் । இத்தம் தௌ பஹுயத்நேந மிலித்வா காநநே ததஃ
தன் பெரியவர்களை ஏமாற்றி, விருப்பமான தோழியின் சேர்க்கைக்காக அவன் காட்டுக்குள் செல்கிறான். இவ்வாறு, பல முயற்சிகளுக்குப் பிறகு, அந்த இருவரும் காட்டில் சந்திக்கின்றனர்.
விஹாரைர்விவிதைஸ்தத்ர திநம் விக்ரீடதோ முதா । தோலாயாம் ச ஸமாரூடௌ ஸகிபிர்தோலிதௌ க்வசித்
அங்கே அவர்கள் பலவிதமான விளையாட்டுகளில் மகிழ்ச்சியுடன் ஒரு நாளை கழிக்கிறார்கள்; சில சமயம் இருவரும் தோழிகள் ஊஞ்சலில் ஊஞ்சலாடச் செய்கிறார்கள்.
க்வாபி வேணும் கரஸ்ரஸ்தம் ப்ரியயாபஹ்நுதம் ஹரிஃ । அந்வேஷயந்நுபாலப்தோ விப்ரலப்தப்ரியாகணைஃ
சில நேரங்களில், ஹரி தன் கை விட்டு விழுந்த வெணுகைத் தேடுகிறார்; ஆனால் அவன் பிரியமானவள் அதை மறைத்து வைத்திருப்பாள், அவளது தோழிகள் அவரை கிண்டலிட்டு ஏமாற்றுகின்றனர்.
ஹஸிதைர்பஹுதா தாபிர்ஹாஸிதஸ்தத்ர திஷ்டதி । வஸம்தவாயுநா ஜுஷ்டம் வநகண்டம் முதா க்வசித்
அங்கே அந்த பெண்கள் பலவிதமாக சிரித்து அவரை சிரிக்க வைக்கின்றனர்; சில நேரங்களில் வசந்தக் காற்று வீசும் இனிய காட்டுத் திடலில் அவர் நிற்கிறார்.
ப்ரவிஶ்ய சம்தநாம்போபிஃ கும்குமாதிஜலைரபி । நிஷிம்சதோ யம்த்ரமுக்தைஸ்தத்பம்கைர்லிம்பதோ மிதஃ
அவர்கள் உள்ளே சென்று சந்தன நீர், குங்குமம் கலந்த நீர் போன்ற வாசனை திரவியங்களை ஒருவருக்கொருவர் ஊற்றி, அந்த வாசனைப் பேஸ்டுகளை ஒருவருக்கொருவர் பூசுகின்றனர்.
ஸக்யோऽப்யேவம் நிஷிம்சம்தி தாஶ்ச தௌ ஸிம்சதஃ புநஃ । வஸம்தவாயுஜுஷ்டேஷு வநகம்டேஷு ஸர்வதஃ
அதேபோல் தோழிகளும் அவர்களை ஊற்றுகிறார்கள்; மறுபடியும் அந்த இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் ஊற்றுகிறார்கள்; வசந்தக் காற்று வீசும் காட்டுத் திடல்களில் எல்லா இடங்களிலும் இவ்வாறு நடக்கிறது.
தத்தத்காலோசிதைர்நாநாவிஹாரைஃ ஸகணௌ த்விஜ । ஶ்ராம்தௌ க்வசித்வ்ரு'க்ஷமூலமாஸாத்ய முநிஸத்தம
ஓ இருமுறை பிறந்தவரே, அவர்கள் தங்கள் குழுக்களுடன் சேர்ந்து அந்த நேரத்திற்கு ஏற்ற பலவிதமான விளையாட்டுகளில் ஈடுபடுகிறார்கள்; சில சமயம் சோர்வடைந்து ஒரு மரத்தின் அடியில் அமர்கிறார்கள், முனிவர்களில் சிறந்தவரே.
உபவிஶ்யாஸநே திவ்யே மதுபாநம் ப்ரசக்ரதுஃ । ததோ மதுமதோந்மத்தௌ நித்ரயா மீலிதேக்ஷணௌ
அவர்கள் தெய்வீக ஆசனத்தில் அமர்ந்து தேன்கலந்த பானம் அருந்துகிறார்கள்; அதன் பிறகு, அந்த இனிப்பில் மயங்கி, அவர்களின் கண்கள் தூக்கத்தால் மூடுகின்றன.