ததாபி தே ப்ரவக்ஷ்யாமி யதுக்தம் பரமர்ஷிணா । மஹாராஜமம்பரீஷம் விஷ்ணுபக்தம் ஶிவாந்விதம்
இருந்தாலும், பரமரிஷி சொன்னதை நான் உனக்குச் சொல்கிறேன்; விஷ்ணுவைத் துதிக்கும், சிவனுடன் கூடிய மாமன்னன் அம்பரீஷனைப் பற்றியது.
பதர்யாஶ்ரமமாஸாத்ய ஸமாஸீநம் ஜிதேம்த்ரியம் । ராஜா ப்ரணம்ய துஷ்டாவ விஷ்ணுதர்மவிவித்ஸயா
பதரியில் உள்ள ஆசிரமத்தை அடைந்து, இச்சைகளை வென்றவனாக அமர்ந்திருந்த வேதவ்யாசரிடம், அரசன் வணங்கி, விஷ்ணு தர்மத்தை அறிய விரும்பி அவரை புகழ்ந்தான்.
வேதவ்யாஸம் மஹாபாகம் ஸர்வஜ்ஞம் புருஷோத்தமம் । மாம் த்வம் ஸம்ஸாரதுஷ்பாரே பரித்ராதுமிஹார்ஹஸி
மிகப் பாக்கியசாலி, எல்லாம் அறிந்தவன், உயர்ந்த மனிதன் ஆகிய வேதவ்யாசரிடம், "நான் இந்த சஞ்சாரத்தின் கடலைக் கடக்க நீயே என்னைக் காப்பாற்ற வேண்டும்" என்று கூறினான்.
விஷயேஷு விரக்தோऽஸ்மி நமஸ்தேப்யோ நமோகிலம் । யத்தத்பதமநுத்விக்நம் ஸச்சிதாநம்தவிக்ரஹம்
எனக்கு விஷயங்களில் விருப்பு இல்லை; அவற்றிற்கும், எல்லாவற்றிற்கும் வணக்கம்; கலங்காத நிலை, சத்சிதானந்த வடிவம் அதுவே.
பரம் ப்ரஹ்ம பராகாஶமநாகாஶமநாமயம் । யத்ஸாக்ஷாத்க்ரு'த்ய முநயோ பவாம்போதிம் தரம்தி ஹி
அது பரம்பொருள், எல்லாவற்றிற்கும் மேலான அகலம், இடமற்றது, துயரமற்றது; அதை நேரில் உணர்ந்த முனிவர்கள் பிறவிக் கடலைத் தாண்டுகிறார்கள்.
தத்ராஹம் மநஸோ நித்யம் கதம் கதிமவாப்நுயாம் । வ்யாஸ உவாச-। அதிகோப்யம் த்வயா ப்ரு'ஷ்டம் யந்மயா ந ஶுகம் ப்ரதி
அந்த இடத்தில், நான் எப்போதும் மனதின் பாதையை எவ்வாறு அடைய முடியும்? வ்யாசர் சொன்னார்: நீ கேட்டது மிக ரகசியமானது; அதை நான் சுகனுக்குக் கூட சொல்லவில்லை.
கதிதம் ஸ்வஸுதம் கிம்து த்வாம் வக்ஷ்யாமி ஹரிப்ரியம் । ஆஸீதிதம் பரம் விஶ்வம் யத்ரூபம் யத்ப்ரதிஷ்டிதம்
அதை நான் என் மகனுக்கு மட்டும் சொன்னேன்; ஆனாலும், ஹரிக்கு பிரியமான உனக்கு நான் சொல்வேன்; இந்த உலகம், அதன் வடிவும் ஆதாரமும் உடன் இருந்தது.
அவ்யாக்ரு'தமவ்யதிதம் ததீஶ்வரமயம் ஶ்ரு'ணு । மயா க்ரு'தம் தபஃ பூர்வம் பஹுவர்ஷஸஹஸ்ரகம்
அது வெளிப்படாதது, கலங்காதது, இறைவனால் நிரம்பியது—இதை கேள்; நான் பல ஆயிரம் ஆண்டுகள் முன்பு தவம் செய்தேன்.
பலமூலபலாஶாம்பு வாய்வாஹாரநிஷேவிணா । ததோ மாமாஹபகவாந்ஸ்வத்யாநநிரதம் ஹரிஃ
பழங்கள், வேர், இலைகள், நீர், காற்று ஆகியவற்றை உணவாக எடுத்துக்கொண்டு, நான் என் மனதை ஓயாமல் வேதபடிப்பில் ஈடுபடுத்தினேன். அப்போது அந்த மகத்தான ஹரி எனக்கு நேரில் தோன்றினார்.
கஸ்மிந்நர்தே சிகீர்ஷாதே விவித்ஸா வா மஹாமதே । ப்ரஸந்நோऽஸ்மி வ்ரு'ணுஷ்வ த்வம் வரம் ச வரதர்ஷபாத்
நீ எந்த காரணத்திற்காக செயல் செய்ய விரும்புகிறாய், அல்லது அறிய ஆசைப்படுகிறாய், அறிவுள்ளவனே? நான் மகிழ்ச்சி அடைந்துள்ளேன்; ஆசைப்பட்ட வரத்தை என்னிடம் கேள்.
மத்தர்ஶநாம்தஃ ஸம்ஸார இதி ஸத்யம் ப்ரவீமி தே । ததோऽஹமப்ருவம் க்ரு'ஷ்ணம் புலகோத்புல்லவிக்ரஹஃ
என்னை காண்பதே இந்த உலக வாழ்க்கைக்கு முடிவாகும் என்று உண்மையாகவே உனக்குச் சொல்கிறேன். அப்போது என் உடல் ஆனந்தத்தில் மலர, நான் கிருஷ்ணரிடம் பேசினேன்.
த்வாமஹம் த்ரஷ்டுமிச்சாமி சக்ஷுர்ப்யாம் மதுஸூதந । யத்தத்ஸத்யம் பரம் ப்ரஹ்ம ஜகஜ்ஜ்யோதிம் ஜகத்பதிம்
மதுசூதனா, என் கண்களால் உன்னை நேரில் காண விரும்புகிறேன். அந்த உண்மை, பரம்பொருள், உலகுக்கு ஒளியாய், உலகின் ஆண்டவனாய் இருப்பவனை.
வதம்தி வேதஶிரஸஶ்சாக்ஷுஷம் நாதமத்புதம் । ஶ்ரீபகவாநுவாச-। ப்ரஹ்மணைவம் புரா ப்ரு'ஷ்டஃ ப்ரார்திதஶ்ச யதா புரா
வேதங்கள் அந்த அதிசயமான ஆண்டவன் கண்களுக்குப் புலப்படும் என்று கூறுகின்றன. பகவான் சொன்னார்: முன்பு பிரம்மா என்னிடம் இப்படியே கேட்டார், வேண்டினார்.
யதவோசமஹம் தஸ்மை தத்துப்யமபி கத்யதே । மாமேகே ப்ரக்ரு'திம் ப்ராஹுஃ புருஷம் ச ததேஶ்வரம்
அப்போது நான் அவருக்கு சொன்னதை இப்போது உனக்கும் சொல்கிறேன்: சிலர் என்னைப் பிரகிருதி என்று, சிலர் புருஷன் என்றும், சிலர் ஈஸ்வரன் என்றும் அழைக்கிறார்கள்.
தர்மமேகே தநம் சைகே மோக்ஷமேகேऽகுதோபயம் । ஶூந்யமேகே பாவமேகே ஶிவமேகே ஸதாஶிவம்
சிலர் என்னை தருமம் என்று, சிலர் செல்வம் என்று, சிலர் பயமில்லா விடுதலை என்று, சிலர் வெறுமை என்றும், சிலர் இருப்பு என்றும், சிலர் சிவன் என்றும், சிலர் சதாசிவன் என்றும் கூறுகிறார்கள்.
அபரே வேதஶிரஸி ஸ்திதமேகம் ஸநாதநம் । ஸத்பாவம் விக்ரியாஹீநம் ஸச்சிதாநம்தவிக்ரஹம்
மற்றவர்கள் வேதங்களில் நிலைத்திருக்கும் அந்த ஒரே நித்திய உண்மையாக என்னைச் சொல்கிறார்கள்; மாற்றமில்லாத, சத்து-சித்து-ஆனந்தம் நிறைந்த உருவம் என்பதாக.
பஶ்யாத்ய தர்ஶயிஷ்யாமி ஸ்வரூபம் வேதகோபிதம் । ததோऽபஶ்யம் பூபபாலமஹம் காலாம்புதப்ரபம்
இன்று நான் என் உண்மையான, வேதங்கள் மறைத்த ரூபத்தை உனக்குக் காண்பிக்கிறேன். பிறகு, கரிய மேகத்தைப் போல் பிரகாசிக்கும் ஒரு கோபர் சிறுவனை நான் கண்டேன்.
கோபகந்யாவ்ரு'தம் கோபம் ஹஸம்தம் கோபபாலகைஃ । கதம்பமூலஆஸீநம் பீதவாஸஸமத்புதம்
கோபியர்கள் சூழ, கோபர் சிறுவர்களுடன் சிரித்துக் கொண்டிருக்கும் ஒரு கோபரையும், கடம்ப மரத்தின் கீழ் அமர்ந்து, மஞ்சள் ஆடையில் அற்புதமாகத் தோன்றியவனையும் கண்டேன்.
வநம் வ்ரு'ம்தாவநம் நாம நவபல்லவமம்டிதம் । கோகிலப்ரமராராவம் மநோபவ மநோஹரம்
புதிய இலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, குயில்கள் மற்றும் தேனீக்களின் ஓசையால் முழங்கும், மன்மதனையும் மயக்கும் அழகான வனமான வ்ரிந்தாவனத்தைக் கண்டேன்.
நதீமபஶ்யம் காலிம்தீமிம்தீவரதலப்ரபாம் । கோவர்த்தநமதாபஶ்யம் க்ரு'ஷ்ணராமகரோத்த்ரு'தம்
நீலத்தாமரை இதழைப் போல ஒளிரும் யமுனை நதியையும், கிருஷ்ணரும் பாலராமரும் தூக்கிய கோவர்த்தன மலையையும் கண்டேன்.
மஹேம்த்ரதர்பநாஶாய கோகோபாலஸுகாவஹம் । கோபாலமபலாஸம்கமுதிதம் வேணுவாதிநம்
இந்திரனின் பெருமையை அழிக்கவும், மாடுகளுக்கும் கோபர்களுக்கும் மகிழ்ச்சி தரவும், பெண்கள் சூழ, மேளோசை எழுப்பும் கோபரையும் கண்டேன்.
த்ரு'ஷ்ட்வாதிஹ்ரு'ஷ்டோ ஹ்யபவம் ஸர்வபூஷணபூஷணம் । ததோ மாமாஹ பகவாந்வ்ரு'ம்தாவநசரஃ ஸ்வயம்
அவரை பார்த்தவுடன் என் மனம் பேரானந்தத்தில் ஆழ்ந்தது; எல்லா ஆபரணங்களுக்கும் ஆபரணமாக இருப்பவரை. அப்போது வ்ரிந்தாவனத்தில் வாழும் அந்த ஆண்டவன் என்னிடம் நேரில் பேசினார்.
யதிதம் மே த்வயா த்ரு'ஷ்டம் ரூபம் திவ்யம் ஸநாதநம் । நிஷ்கலம் நிஷ்க்ரியம் ஶாம்தம் ஸச்சிதாநம்தவிக்ரஹம்
நீ பார்த்த இந்த தெய்வீகமான, நித்தியமான என் ரூபம் — பகுதியற்றது, செயல் இல்லாதது, அமைதியானது, சத்து-சித்து-ஆனந்தம் நிறைந்தது.
பூர்ணம் பத்மபலாஶாக்ஷம் நாதஃ பரதரம் மம । இதமேவவதம்த்யேதேவேதாஃகாரணகாரணம்
முழுமையானது, தாமரை இதழைப் போன்ற கண்கள் உடையது; இதைவிட உயர்ந்தது எனக்கு இல்லை. இதுவே எல்லா காரணங்களுக்குக் காரணம் என்று வேதங்கள் கூறுகின்றன.
ஸத்யம்நித்யம்பராநம்தம்சித்கநம்ஶாஶ்வதம்ஶிவம் । நித்யாம் மே மதுராம் வித்தி வநம் வ்ரு'ம்தாவநம் ததா
உண்மை, நித்தியம், பரமானந்தம், அறிவால் நிரம்பியது, என்றும் நிலைத்திருப்பது, மங்களமானது. மதுரையும் வ்ரிந்தாவன வனமும் என்றும் எனது சொந்தம் என்பதை அறிந்து கொள்.
யமுநாம் கோபகந்யாஶ்ச ததா கோபாலபாலகாஃ । மமாவதாரோ நித்யோऽயமத்ர மா ஸம்ஶயம் க்ரு'தாஃ
யமுனை, கோபியர்கள், கோபர் சிறுவர்கள் ஆகியோரும் என்றும் நிலைத்தவை. இங்கே என் அவதாரம் என்றும் நிலைத்ததே; இதில் சந்தேகம் கொள்ளாதே.
மமேஷ்டா ஹி ஸதா ராதா ஸர்வஜ்ஞோऽஹம் பராத்பரஃ । ஸர்வகாமஶ்ச ஸர்வேஶஃ ஸர்வாநம்தஃ பராத்பரஃ
எனக்கு ராதா எப்போதும் மிகவும் பிரியமானவள்; நான் எல்லாம் அறிந்தவன், எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்தவன், எல்லா ஆசைகளையும் நிறைவேற்றுகிறவன், எல்லாவற்றுக்கும் அதிபதி, எல்லா ஆனந்தத்தின் உருவம், எல்லாவற்றையும் தாண்டியவன்.
மயி ஸர்வமிதம் விஶ்வம் பாதி மாயாவிஜ்ரு'ம்பிதம் । ததோऽஹமப்ருவம் தேவம் ஜகத்காரணகாரணம்
இந்த உலகம் முழுவதும் என்னுள் மாயையால் தோன்றுகிறது; அதனால், நான் அந்த உலகத்துக்கே காரணமான தேவனை நோக்கி பேசினேன்.
காஶ்ச கோப்யஸ்து கே கோபா வ்ரு'க்ஷோऽயம் கீத்ரு'ஶோ மதஃ । வநம் கிம் கோகிலாத்யாஶ்ச நதீ கேயம் கிரிஶ்ச கஃ
இவர்கள் யார் இந்த கோபிகள்? யார் இந்த கோபர்கள்? இந்த மரம் எப்படிப்பட்டது? இந்த காடு என்ன? இவை யார், இந்த குயில்கள் மற்றும் பிற பறவைகள்? இந்த நதி எது? இந்த மலை எது?
கோऽஸௌ வேணுர்மஹாபாகோ லோகாநம்தைகபாஜநம் । பகவாநாஹ மாம் ப்ரீதஃ ப்ரஸந்நவதநாம்புஜஃ
அந்த மிகுந்த பாக்கியசாலியான புல்லாங்குழல் யார், உலகங்களுக்கு ஆனந்தம் தரும் ஒரே பாத்திரம் யார்? பகவான் மகிழ்ச்சியுடன் மலர்ந்த முகத்துடன் என்னிடம் பேசினார்.