பவேபவே பவாநேவ பதிர்பூயாந்மஹீஶ்வர । த்வத்பதஸ்மரணாநேக ஹதபாபா ஸதீஶ்வரீ
"எல்லா பிறவிகளிலும் நீயே எனக்கு கணவராக இருக்க வேண்டும், பூமியின் ஆண்டவரே; உன் பாதங்களை நினைத்ததால், பாவங்கள் நீங்கிய சுத்தமானவளாய் இருக்கிறேன்."
ஶ்வஶ்ரூஜநம் ப்ரூஹி ஸர்வம் மத்ஸம்தேஶம் ரகூத்தம । த்யக்தா வநே மஹாகோரே ராமேண நிரகா ஸதீ
"ரகுகுலத்தில் சிறந்தவரே, என் அம்மாக்களுக்கு என் செய்தியை முழுமையாக சொல்லு; காட்டில், ராமனால் விட்டு விடப்பட்ட பாவமில்லாத சீதை இதை சொல்கிறாள் என்று கூறு."
ஸ்மராமி சரணௌ யுஷ்மத்வநே ம்ரு'ககணைர்யுதே । அம்தர்வத்நீ வநே த்யக்தா ராமேண ஸுமஹாத்மநா
"காட்டில் மான் கூட்டத்துடன் இருந்தபோது உன் பாதங்களை நினைக்கிறேன்; ராமர், பெரிய மனம் கொண்டவர், காட்டில் உள்ள எனை விட்டு விட்டார்."
ஸௌமித்ரே ஶ்ரு'ணு மத்வாக்யம் பத்ரம் பூயாத்ரகூத்தமே । இதாநீம் ஸம்த்யஜே ப்ராணாந்ராமவீர்யம் ஸுரக்ஷதீ
"சௌமித்ரி, என் வார்த்தைகளை கேள்; ரகுகுலத்தில் சிறந்தவருக்கு எப்போதும் நன்மை கிடைக்கட்டும்; இப்போது நான் உயிரை விட்டுவிடுகிறேன், ராமரின் வீரத்தால் பாதுகாக்கப்பட்டவளாய்."
த்வம் ராமவசநம் தத்யம் யத்கரோஷி ஶுபம் தவ । பரதம்த்த்ரேண தத்கார்யம் ராமபாதாப்ஜஸேவிநா
நீ ராமரின் உண்மையான கட்டளையை, உனக்கு நல்லதாய் இருப்பதை, செய்கிறாய்; அந்த கடமையை, ராமரின் திருவடிகளை சேவிக்கும் ஒருவன், வேறு ஒருவரின் கட்டுப்பாட்டிலும் இருந்தாலும், செய்ய வேண்டும்.
கச்ச த்வம் ராம ஸவிதே ஶிவாஃ பம்தாந ஏவ தே । மமோபரி க்ரு'பா கார்யா ஸ்மர்தவ்யாஹம் கதா கதா
நீ இப்போது ராமரிடம் செல்; உனக்கு அந்த வழி நிச்சயமாக நல்லது. என்மீது தயை காட்ட வேண்டும்; அவ்வப்போது என்னை நினைவு கூர்.
இத்யுக்த்வா மூர்ச்சிதா பூமௌ பபாத புரதஸ்ததா । லக்ஷ்மணோ துஃகமாபேதே வீக்ஷ்ய மூர்ச்சிதஜாநகீம்
இவ்வாறு கூறி, அவள் அவன் முன் மயங்கி தரையில் விழுந்தாள்; லக்ஷ்மணன், மயங்கிய ஜனகியைப் பார்த்து மிகுந்த துயரத்தில் ஆழ்ந்தான்.
வீஜயாமாஸ வாஸோக்ரைஃ ஸம்ஜ்ஞாம் ப்ராப்தாம் ப்ரக்ரு'த்ய ச । ஸௌமித்ரிஃ ஸாம்த்வயாமாஸ வசநைர்மதுரைர்முஹுஃ
அவன் மென்மையான vasthirangalāl அவளை வீசிக் காற்றடித்து, அவள் அறிவு திரும்பும் வரை பார்த்தான்; சுமித்ரையின் மகன், இனிய வார்த்தைகளால் அவளை மீண்டும் மீண்டும் ஆறுதல் கூறினான்.
லக்ஷ்மண உவாச। ஏஷ கச்சாமி ராமம் வை கத்வா ஶம்ஸாமி ஸர்வஶஃ । ஸமீபே தே முநேரஸ்தி வால்மீகேராஶ்ரமோ மஹாந்
லக்ஷ்மணன் சொன்னான்: இப்போது நான் ராமரிடம் செல்கிறேன்; சென்று எல்லாவற்றையும் கூறுவேன். உனக்கு அருகில் வால்மீகர் முனிவரின் பெரிய ஆசிரமம் இருக்கிறது.
இத்யுக்த்வா தாம் பரிக்ரம்ய துஃகிதோ பாஷ்பபூரிதஃ । மும்சந்நஶ்ருகலாம் துஃகாத்யயௌ ராமம் மஹீபதிம்
இவ்வாறு கூறி, அவளைச் சுற்றி, துக்கத்தில் கண்கள் நீரால் நிரம்பி, துயரக் கண்ணீர் சொரிந்து, மன்னர் ராமரிடம் சென்றான்.
ஜாநகீ தேவரம் யாம்தம் வீக்ஷ்ய விஸ்மிதலோசநா । ஹஸத்யயம் மஹாபாகோ லக்ஷ்மணோ தேவரோ மம
ஜனகி, தம்பி போகும் போது, ஆச்சரியமான கண்களால் பார்த்தாள்: 'என் தம்பி லக்ஷ்மணன், இப்போது சிரிக்கிறான்.'
கதம் மாம் ப்ராணதஃ ப்ரேஷ்டாம் விபாபாம் ராகவோऽத்யஜத் । இதி ஸம்சிம்தயம்தீ ஸா தமைக்ஷதநிமேஷணா
எப்படி ராகவன், உயிரோடு இருக்கும், பாவமில்லாத, மிகவும் நேசமான என்னை விட்டு விலகினான்? என்று சிந்தித்து, அவள் கண்களை அசைக்காமல் அவனை பார்த்தாள்.
ஜாஹ்நவீம் ஸர்வதோத்தீர்ணாம் ஜ்ஞாத்வா ஸத்யம் ஸ்வஹாபநம் । பதிதா ப்ராணஸம்தேஹம் ப்ராப்தா மூர்ச்சாம் கதா ததா
ஜானவி நதியை முழுமையாக கடந்துவிட்டேன் என்றும், என் அர்ப்பணம் உண்மையானது என்றும் அறிந்து, அவள் உயிர் சந்தேகத்தில் விழுந்து, மயக்கமடைந்தாள்.
ததா ஹம்ஸாஃ ஸ்வபக்ஷாப்யாம் ஜலமாநீய ஸர்வதஃ । ஸிஷிசுர்மதுரோ வாயுர்வவௌ புஷ்பஸுகம்திமாந்
அப்போது அன்னங்கள் தங்கள் இறக்கைகளால் எல்லா பக்கங்களிலும் இருந்து நீர் கொண்டு வந்து தெளித்தன; மலரின் வாசனை கொண்ட இனிய காற்றும் வீசியது.
கரிணஃ புஷ்கரைஃ ஸ்வீயைர்ஜலபூர்ணைஃ ஸமம்ததஃ । வ்யாப்தம் ஶரீரம் ரஜஸா க்ஷாலயம்த இவாகதாஃ
யானைகள் தங்கள் தாமரை மலர்களில் நீர் நிரப்பி கொண்டு வந்து, அவள் உடலை மண்ணால் மூடி, கழுவும் போல் செய்தன.
ம்ரு'காஸ்ததம்திகம் ப்ராப்ய ஸம்தஸ்துர்விஸ்மிதேக்ஷணாஃ । நகாஃ புஷ்பயுதா ஆஸம்ஸ்தத்காலம் மதுநா விநா
மான் கூட்டம் அருகில் வந்து, ஆச்சரியமாக பார்த்தன; அந்த நேரத்தில் மரங்கள் மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தன, ஆனால் தேன் இல்லை.
ஏதஸ்மிந்ஸமயே வ்ரு'த்தே ஸம்ஜ்ஞாம் ப்ராப்ய ததா ஸதீ । விலலாப ஸுதுஃகார்தா ராமராமேதி ஜல்பதீ
அந்த சமயத்தில், இவை எல்லாம் நடந்தபோது, அந்த நல்லவள் அறிவு திரும்பி, மிகுந்த துயரத்தில் 'ராமா, ராமா' என்று சொல்லி அழுதாள்.
ஹா நாத தீநபம்தோ ஹே கருணாமயஸம்நிதே । அபராதாத்ரு'தே மாம் த்வம் கதம் த்யஜஸி வை வநே
'ஓ நாதா, துன்பத்துக்குள்ளானோருக்கு நண்பா, கருணைமிகு ஒருவா, தவறு ஒன்றும் இல்லாமல் என்னை காட்டில் எப்படி விட்டு விடுகிறாய்?' என்று அழுதாள்.
இத்யேவமாதிபாஷம்தீ விலபம்தீ முஹுர்முஹுஃ । இதஸ்ததஃ ப்ரபஶ்யம்தீ ஸம்மூர்ச்சம்தீ புநஃபுநஃ
இவ்வாறு பல்வேறு வார்த்தைகள் கூறி, மீண்டும் மீண்டும் புலம்பி, இங்கும் அங்கும் பார்த்து, அவள் மீண்டும் மீண்டும் மயங்கினாள்.
ததா ஸ்வஶிஷ்யைர்பகவாந்வால்மீகிஃ ஸம்கதோ வநம் । ஶுஶ்ராவ ருதிதம் தத்ர கருணாஸ்வரபாஷிதம்
அப்போது வால்மீகர் முனிவர், தன் சீடர்களுடன் காட்டுக்குள் சென்றார்; அங்கே அவர், இரக்கம் நிறைந்த குரலில் அழும் அவளது சத்தத்தை கேட்டார்.
ஶிஷ்யாந்ப்ரதி ஜகாதாத பஶ்யம்து வநமத்யதஃ । கோ ரோதிதி மஹாகோரே விபிநே துஃகிதஸ்வரஃ
அவர் சீடர்களிடம் சொன்னார்: 'காட்டுக்குள் பார்த்து வா; இந்த பயங்கர வனத்தில் யார் துயரக் குரலில் அழுகிறார்கள்?'
தே ப்ரயுக்தாஶ்ச முநிநா ஸம்ஜக்முர்யத்ர ஜாநகீ । ராமராமேதி பாஷம்தீ பாஷ்பபூரபரிப்லுதா
முனிவர் அனுப்பியபடி, அவர்கள் ஜனகி இருப்பிடம் சென்றார்கள்; அங்கே, 'ராமா, ராமா' என்று அழுது, கண்ணீர் நிறைந்த குரலில் கூவி இருந்தாள்.
தாம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸ்த்ரியமௌத்ஸுக்யாத்வால்மீகிம் ப்ரத்யகுர்முநிம் । ஶ்ருத்வா ததீரிதம் வாக்யம் ஜகாமாஸௌ ததோ முநிஃ
அந்த பெண்ணை பார்த்த வால்மீகியை நோக்கி, ஆர்வத்துடன் அந்த முனிவர் வந்தார்; அவர் சொன்னதை கேட்டபின், அந்த முனிவர் அங்கிருந்து புறப்பட்டார்.
த்ரு'ஷ்ட்வா தம் தபஸாம் ராஶிம் ஜாநகீ பதிதேவதா । நமோஸ்து முநயே வேதமூர்தயே வ்ரதவார்தயே
அந்த தவத்தின் பெரும் சேர்க்கையை பார்த்த சீதை, கணவனைப் பற்றிய பக்தியுடன், 'வேதத்தின் உருவான முனிவருக்கு, விரதத்தில் நிறைந்தவருக்கு வணக்கம்' என்று பணிந்தாள்.
இத்யுக்தவம்தீம் தாம் ஸீதாமாஶீர்பிரப்யநம்தயத் । பர்த்ரா ஸஹ சிரம்ஜீவ புத்ரௌ ப்ராப்நுஹி ஶோபநௌ
இவ்வாறு கூறிய சீதைக்கு, அவர் ஆசீர்வாதம் அளித்து, 'உன் கணவனுடன் நீ நீண்ட நாட்கள் வாழ வேண்டும்; உனக்கு இரண்டு புகழ்பெற்ற மகன்கள் பிறக்கட்டும்' என்றார்.
காஸி த்வம் கிம் வநே கோரே ஸம்கதாஸி கிமீத்ரு'ஶீ । ஸர்வம் மே ஶம்ஸ ஜாநீயாம் தவ துஃகஸ்ய காரணம்
'நீ யார்? இந்த பயங்கரமான காட்டில் ஏன் வந்துள்ளாய்? உனக்கு என்ன நடந்தது? உன் துக்கத்திற்குக் காரணம் என்ன என்பதை எல்லாம் எனக்குச் சொல்' என்றார்.
ஸா ததா ப்ரத்யுவாசேமம் ராமஸ்ய மஹிலா முநிம் । நிஃஶ்வஸம்தீ கருணயா கிராஸம்ஜாதவேபதுஃ
அப்போது அந்த ராமபத்னி சீதை, துயரமிகுந்த குரலில் மூச்சுவிட்டு, உடல் நடுங்கியபடி அந்த முனிவரிடம் பதிலளித்தாள்.
ஶ்ரு'ணு மே வாக்யமர்தோக்தம் ஸர்வதுஃகஸ்ய காரணம் । ஜாநீஹி மாம் பூமிபதே ரகுநாதஸ்ய ஸேவகீம்
'என் சொற்களை கேள்; இவை உண்மை, என் துயரத்தின் காரணத்தையும் சொல்கின்றன. பூமியின் அரசே! நான் ரகுநாதனுக்கு சேவகியாக இருப்பவள் என்பதை அறிந்து கொள்' என்றாள்.
அபராதம் விநா த்யக்தா ந ஜாநே தத்ர காரணம் । லக்ஷ்மணோ மாம் விமுச்யாத்ர கதவாந்ராகவாஜ்ஞயா
'எந்த தவறும் இல்லாமல் நான் விட்டு விடப்பட்டேன்; அதற்குக் காரணம் எனக்குத் தெரியவில்லை. இங்கே லக்ஷ்மணன் என்னை விட்டுவிட்டு, ராகவனின் கட்டளையின்படி சென்றுவிட்டான்' என்றாள்.
இத்யுக்த்வாஶ்ருகலாபூர்ணம் பிப்ரதீம் முகபம்கஜம் । வால்மீகிஃ ஸாம்த்வயந்ப்ராஹ ஜாநகீம் கமலேக்ஷணாம்
இவ்வாறு கூறி, முகமலர் கண்ணீரால் நிரம்பி இருந்த சீதையை வால்மீகி ஆறுதல் கூறி, தாமரைப்போல் கண்கள் கொண்ட ஜானகியை நோக்கி பேசினார்.