ஸம்ஜ்ஞாம் ப்ராப்தம் து ஸம்வீக்ஷ்ய ராமசம்த்ரம் ஸுதுஃகிதம் । உவாச துஃகநாஶாய வாக்யம் து ஸுமநோஹரம்
இராமன் மீண்டும் அறிவை அடைந்ததைப் பார்த்த பharathan, அவன் மிகுந்த துக்கத்தில் இருந்தாலும், துக்கம் நீங்கும் வகையில் இனிமையான வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
கோऽயம் வை ரஜகஃ கிம்து வாச்யம் வாக்யம் யதாப்ரவீத் । ஜிஹ்வாச்சேதம் கரிஷ்யாமி ஜாநகீவாச்யகாரிணஃ
யார் அந்த துப்புரவு வேலை செய்யும் மனிதன்? அவன் என்ன சொன்னான்? சீதையைப் பற்றி தவறாகப் பேசியவனின் நாக்கை நான் வெட்டிவிடுவேன்.
ததா ராமோऽப்ரவீத்வாக்யம் ரஜகஸ்ய முகோத்கதம் । ஶ்ருதம் சாரேண தத்ஸர்வம் பரதாய மஹாத்மநே
அப்போது இராமன், அந்த துப்புரவு வேலை செய்யும் மனிதன் சொன்னதை, அந்த உளவாளி கேட்டதைப் போலவே, பharathanுக்கு கூறினான்.
தச்ச்ருத்வா பரதஃ ப்ராஹ ப்ராதரம் துஃகஶோகிநம் । ஜாநகீவஹ்நிஶுத்தாபூல்லம்காயாம் வீரபூஜிதா
அதை கேட்ட பharathan, துக்கத்தில் மூழ்கிய தன் சகோதரனை நோக்கி, 'சீதை இலங்கையில் அக்னி மூலம் தூய்மைப் பெற்றாள்; வீரர்களால் மதிக்கப்பட்டவள்' என்றான்.
ப்ரஹ்மாப்ரவீதியம் ஶுத்தா பிதா தஶரதஸ்தவ । கதம் ஸா ரஜகோக்தித்வாத்தாதவ்யா லோகபூஜிதா
'பிரம்மா அவளை தூயவள் என்று கூறினார், உன் தந்தை தசரதனும் அதையே சொன்னார். உலகம் மதிக்கும் அவளை, ஒரு துப்புரவு வேலை செய்யும் மனிதன் சொன்னதற்காக எப்படி விட்டுவிட முடியும்?'
ப்ரஹ்மாதிஸம்ஸ்துதா கீர்திஸ்தவலோகாந்புநாதி ஹி । ஸா கதம் ரஜகோக்த்யா வை கலுஷாத்ய பவிஷ்யதி
'பிரம்மாதி தேவர்கள் புகழும் அவளது புகழ் உலகங்களைத் தூய்மைப்படுத்துகிறது. ஒரு துப்புரவு வேலை செய்யும் மனிதன் சொன்னதினால் அவள் இன்று எப்படி குறைபாடுடையவளாக முடியும்?'
தஸ்மாத்த்யஜ மஹாதுஃகம் ஸீதாவாச்யஸமுத்பவம் । குரு ராஜ்யம் தயா ஸார்தமம்தர்வத்ந்யா ஸுபாக்யயா
'அதனால், சீதையைப் பற்றி கூறப்பட்ட தவறான வார்த்தையால் உண்டான பெரும் துக்கத்தை விட்டு விடு. அதிர்ஷ்டசாலியான உன் மனைவியுடன் சேர்ந்து நாட்டை ஆளு.'
த்வம் கதம் ஸ்வஶரீரம் து ஹாதுமிச்சஸி ஶோபநம் । வயம் ஹதாஃ ஸ்ம ஸர்வேऽத்ய த்வாம் விநா துஃகநாஶகம்
'நீ உன் நல்ல உடலை விட்டுவிட விரும்புவது எப்படி சாத்தியம்? நீ இல்லாமல் நாங்கள் அனைவரும் உயிரற்றவர்களாகி விடுவோம்; ஏனெனில் நீ தான் எங்கள் துக்கத்தை நீக்கும்வன்.'
க்ஷணம் ஸீதா ந ஜீவேத த்வாம் விநா ஸுமஹோதயா । தஸ்மாத்பதிவ்ரதா ஸாகம் புநக்து விபுலாம் ஶ்ரியம்
'பெரும் அதிர்ஷ்டம் கொண்ட சீதை, உன்னை இன்றி ஒரு கணம் கூட உயிரோடிருப்பாள் என்று இல்லை. எனவே, கணவனுக்கு முழுமையாக அர்ப்பணித்தவளான அவள், உன்னுடன் சேர்ந்து பெரும் செல்வத்தை அனுபவிக்கட்டும்.'
இதி வாக்யம் ஸமாகர்ண்ய பரதஸ்ய ச தார்மிகஃ । புநரேவ ஜகாதேமம் வாக்யம் வாக்யவிதாம் வரஃ
பharathanின் இந்த வார்த்தைகளை கேட்ட இராமன், தர்மத்தில் நிலைத்தவன், சிறந்த பேச்சாளன், மறுபடியும் இவ்வாறு பேசினான்:
யத்த்வம் கதயஸி ப்ராதஸ்தத்ஸர்வம் தர்மஸம்யுதம் । பரம் யத்வச்ம்யஹம் வாக்யம் தத்குருஷ்வ மமாஜ்ஞயா
'அண்ணா, நீ சொல்வது அனைத்தும் தர்மத்துடன் கூடியதே. ஆனாலும், இப்போது நான் சொல்லும் கட்டளையை நீ செய்; இன்னும் ஒரு விஷயம் சொல்கிறேன்.'
ஜாநாம்யேநாம் வஹ்நிஶுத்தாம் பவித்ராம் லோகபூஜிதாம் । லோகாபவாதாத்பீதோऽஹம் த்யஜாமி ஸ்வாம் து ஜாநகீம்
'அவள் அக்னியில் தூய்மைப் பெற்றவள், தூயவள், உலகம் மதிப்பவள் என்பதை நான் அறிவேன். இருந்தாலும், உலக மக்கள் பழி பேசுவார்களோ என்று பயந்து, என் சீதையை விட்டுவிட வேண்டியதாக இருக்கிறது.'
தஸ்மாத்கரே ஶிதம் த்ரு'த்வா கரவாலம் ஸுதாருணம் । ஶிரஶ்சிம்த்யதவா ஜாயாம் ஜாநகீம் மும்ச வை வநே
'அதனால், கூர்மையான கொடூரமான வாளை எடுத்துக்கொண்டு, என் தலையை வெட்டிவிடு, அல்லது சீதையை காட்டில் விட்டுவிடு.'
இதி வாக்யம் ஸமாகர்ண்ய ராமஸ்ய பரதோऽபதத் । மூர்ச்சிதஃ ஸந்க்ஷிதௌ தேஹே கம்பயுக்தஃ ஸபாஷ்பகஃ
இராமன் இவ்வாறு கூறியதை கேட்ட பharathan, உடல் நடுங்கி, கண்ணீர் பெருகி, மயங்கி தரையில் விழுந்தான்.
வாத்ஸ்யாயந உவாச। ஜகத்பவித்ரஸத்கீர்தி ஜாநக்யா வாச்யவாசநம் । கதம் ஸமகரோத்ஸ்வாமீ தந்மே கதய ஸுவ்ரத
வாத்ஸ்யாயனன் கேட்டான்: உலகத்துக்கு தூய்மையும் புகழும் தரும் சீதையின் கேள்வி-பதில் நிகழ்ச்சி எவ்வாறு நடந்தது என்பதை நீர் எனக்குச் சொல்லுங்கள், நல்லொழுக்கமுள்ளவரே.
யதா மே மநஸஃ ஸௌக்யம் பவிஷ்யதி ஸுஶோபநம் । ததா குருஷ்வ ஶேஷாத்ய த்வந்முகாந்நிஃஸ்ரு'தாம்ரு'தம் । பிபதஸ்த்ரு'ப்திரேவ ஸ்யாத்யயா ஸம்ஸ்ரு'திக்ரு'ம் தநம்
என் மனம் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடையும்படி, நீ இப்போது மீதியையெல்லாம் சொல்லுங்கள். உன் வாயிலிருந்து வரும் அமுதத்தை நான் பருகி, இந்த உலக பந்தங்களில் இருந்து விடுபட ஆசைப்படுகிறேன்.
ஶேஷ உவாச। மிதிலாயாம் மஹாபுர்யாம் ஜநகோ நாம பூபதிஃ । தஸ்யாம் கரோதி ஸத்ராஜ்யம் தர்மேணாராதயந்ப்ரஜாஃ
அப்போது சேஷன் சொன்னான்: மிதிலா என்னும் பெரிய நகரத்தில் ஜனகன் என்ற மன்னன் இருந்தான். அவன் தன் رعாஜ்யத்தை தர்மத்துடன் நடத்தி, رعாஜ்ய மக்களை மகிழ்வித்தான்.
தஸ்ய ஸம்கர்ஷதோ பூமிம் ஸீதயா தீர்கமுக்யயா । ஸீரத்வஜஸ்ய நிரகாத்குமாரீ ஹ்யதிஸும்தரீ
ஒரு நாள், அவன் நிலத்தை உழும் போது, நீண்ட முகம் கொண்ட சீதையால், அந்த உழுத இடத்திலிருந்து ஒரு அழகான பெண் தோன்றினாள்.
ததாத்யம்தம் முதம் ப்ராப்தஃ ஸீரகேதுர்மஹீபதிஃ । ஸீதா நாமாகரோத்தஸ்யா மோஹிந்யா ஜகதஃ ஶ்ரியஃ
அப்போது அந்த மன்னன், உழுத இடத்தில் பிறந்த அந்த மகளைக் கண்டு மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தான். அவளுக்கு 'சீதா' என்று பெயர் வைத்தான்; அவள் உலக அழகும் செல்வமும் ஆனவள்.
ஸைகதோத்யாநவிபிநே கேலம்தீ ஸுமநோஹரா । அபஶ்யத்ஸ்வமநஃகாம்தம் ஶுகஶுக்யோர்யுகம் வதத்
ஒரு நாள், அந்த சீதா அழகான தோட்டத்தில் விளையாடிக் கொண்டிருந்தபோது, அவள் மனதை கவர்ந்த ஒரு கிளி ஜோடியைக் கண்டாள்.
அத்யம்தம் ஹர்ஷமாபந்நமத்யம்தம் காமலோலுபம் । பரஸ்பரம் பாஷமாணம் ஸ்நேஹேந ஶுபயா கிரா
அந்த கிளிகள் மிகுந்த ஆனந்தத்திலும், காதல் ஆசையிலும் ஒருவருடன் ஒருவர் இனிமையாகப் பேசினார்கள்.
ரமமாணம் ததா யுக்மம் நபஸி க்ஷிப்ரவேகதஃ । ஸமுத்பதந்நகோபஸ்தே ஸ்திதம் ஶப்தம் சகார தத்
அந்த கிளி ஜோடி மகிழ்ச்சியுடன் வானில் விரைவாக பறந்து வந்து, ஒரு மரக்கிளையில் அமர்ந்து இனிமையான சத்தம் எழுப்பின.
ராமோ மஹீபதிர்பூமௌ பவிஷ்யதி மநோஹரஃ । தஸ்ய ஸீதேதி நாம்நா து பவிஷ்யதி மஹேலிகா
பூமியில் ராமன் என்ற ஒரு அழகான மன்னன் பிறப்பான்; அவனுடைய மனைவி 'சீதா' என்று அழைக்கப்படுவாள்.
ஸ தயா ஸஹ வர்ஷாணாம் ஸஹஸ்ராண்யேகயுக்தஶ । ராஜ்யம் கரிஷ்யதே தீமாந்கர்ஷந்பூமிபதீந்பலீ
அந்த அறிவுள்ள, வலிமைமிக்க ராமன், சீதாவுடன் சேர்ந்து பதினொன்றாயிரம் ஆண்டுகள் அரசை நடத்தி, மற்ற மன்னர்களை வெல்வான்.
தந்யா ஸா ஜாநகீ தேவீ தந்யோऽஸௌ ராமஸம்ஜ்ஞிதஃ । யௌ பரஸ்பரமாபந்நௌ ப்ரு'திவ்யாம் ரம்ஸ்யதோ முதா
அந்த ஜனகியின் தேவியும், ராமன் என்றும் அழைக்கப்படும் அவனும் மிகவும் பாக்கியசாலிகள்; இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பெற்று, பூமியில் மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்வார்கள்.
இதி ஸம்பாஷ்யமாணம் து ஶுகயுக்மம் து மைதிலீ । ஜ்ஞாத்வேதம் தேவதாயுக்மம் வாணீம் தஸ்ய விலோக்ய ச
இந்த உரையாடலைக் கேட்ட சீதை, அந்த கிளி ஜோடி தெய்வீகமானவர்கள் என்பதை உணர்ந்து, அவர்களின் பேச்சையும் நடப்பையும் கவனித்தாள்.
மதீயாஸ்து கதா ரம்யாஃ குருதே ஶுகயோர்யுகம் । ஏதத்க்ரு'ஹீத்வா ப்ரு'ச்சாமி ஸர்வம் வாக்யம் கதார்தகம்
என் கதைகள் இனிமையானவை; இந்த கிளி ஜோடி அவற்றை மீண்டும் சொல்கிறது. இதை அறிந்து, நான் அவர்களிடம் எல்லாவற்றையும் கேட்க விரும்புகிறேன்.
ஏவம் விசார்ய ஸா ஸ்வீயாஃ ஸகீஃ ப்ரதிஜகாத ஹ । க்ரு'ஹ்ணம்து ஶநகைரேதத்பக்ஷியுக்மம் மநோஹரம்
இதை நினைத்து, சீதை தன் தோழிகளிடம் சொன்னாள்: 'இந்த அழகான கிளி ஜோடியை மெதுவாகப் பிடியுங்கள்.'
ஸக்யஸ்தாஸ்தத்கிரிம் கத்வா க்ரு'ஹ்ணந்பக்ஷியுகம் வரம் । நிவேதயாமாஸுரிதம் ஸ்வஸக்யாஃ ப்ரியகாம்யயா
அவளது தோழிகள் அந்த மரத்திற்குச் சென்று, அந்த சிறந்த கிளி ஜோடியைப் பிடித்து, அன்புடன் தங்கள் தோழிக்குக் கொண்டு வந்தார்கள்.
பஹுதா விவிதாஞ்சப்தாந்குர்வத்வீக்ஷ்ய மநோஹரம் । ஆஶ்வாஸயாமாஸ ததா பப்ரச்ச ததிதம் வசஃ
அவர்கள் பல வகையான இனிமையான சத்தங்களை எழுப்புவதைக் கண்டு, சீதை அவர்களை ஆறுதல் கூறி, பின்னர் இவ்வாறு கேட்டாள்: