பலிருவாச- தந்யோऽஸ்மி க்ரு'தக்ரு'த்யோஸ்மி ஸபலம் மம ஜீவிதம் । த்வாமர்ச்சயித்வா விப்ரேம்த்ர கிம் கரோமி தவ ப்ரியம்
பலி சொன்னான்: நான் மிகப் பாக்கியசாலி, என் வாழ்க்கை அர்த்தமடைந்தது, என் பிறவி பயனடைந்தது; உம்மை வணங்கி வழிபட்ட பிறகு, உமக்கு என்ன செய்ய வேண்டும் என்று சொல்லுங்கள்.
ஆகதோऽஸி யதர்தம் த்வம் மாமுத்திஶ்ய த்விஜோத்தமஃ । தத்ப்ரயச்சாமி தே ஶீக்ரம் ப்ரூஹி வேதவிதாம் வர
நீங்கள் என்னை நோக்கி, ஏதோ ஒரு காரணத்திற்காக வந்துள்ளீர்கள், உத்தம பிராமணரே; அதை நான் உடனே தருவேன்—வேதங்களை நன்கு அறிந்தவரே, சொல்லுங்கள்.
ஶம்கர உவாச- ததஃ ப்ரஹ்ரு'ஷ்டமநஸா தமுவாச மஹீபதிம் । வாமந உவாச- ஶ்ரு'ணு ராஜேம்த்ர வக்ஷ்யாமி மமாகமநகாரணம்
சங்கரர் சொன்னார்: பின்னர், மகிழ்ச்சியுடன் அவன் அந்த அரசனை நோக்கி பேசினான்; வாமனன் சொன்னான்: அரசே, என் வரவுக்கான காரணத்தை இப்போது சொல்கிறேன், கேளுங்கள்.
அக்நிகுண்டஸ்ய ப்ரு'திவீம் தேஹி தைத்யபதே மம । மம த்ரிவிக்ரமபதாம் நாந்யதிச்சாமி மாநத
அசுரர்களின் அரசே, எனக்கு யாகக் குழியிலிருந்து மூன்று அடிகள் நிலம் தாருங்கள்; நான் வேறு எதையும் விரும்பவில்லை, பெருமை அளிப்பவரே.
ஸர்வேஷாமேவ தாநாநாம் பூமிதாநமநுத்தமம் । யோ ததாதி மஹீம் ராஜா விப்ராயாகிம்சநாய வை
எல்லா தானங்களிலும் நிலதானம் மிக உயர்ந்தது; ஏழை பிராமணருக்கு நிலம் தரும் அரசன் உயர்ந்த புண்ணியம் பெறுவான்.
அம்குஷ்டமாத்ராமபி வா ஸ பவேத்ப்ரு'திவீபதிஃ । ந பூமிதாநஸத்ரு'ஶம் பவித்ரமிஹ வித்யதே
அது ஒரு விரலளவு நிலமாக இருந்தாலும், அவன் நிலத்தின் அதிபதியாகிறான்; நில தானத்திற்கு சமமான தூய்மை இந்த உலகில் இல்லை.
பூமிம் யஃ ப்ரதிக்ரு'ஹ்ணாதி பூமிம் யஶ்ச ப்ரயச்சதி । உபௌ தௌ புண்யகர்ம்மாணௌ நிதநே ஸ்வர்ககாமிநௌ
நிலம் பெறுபவரும், நிலம் தருபவரும்—இருவரும் புண்ணியமானவர்கள்; இறப்பின் பின் சொர்க்கம் அடைவார்கள்.
தஸ்மாத்பூமிம் மஹாராஜ ப்ரயச்ச த்ரிபதீம் மம । ஏததல்பாம் மஹீம் தாதும் மா விஶம்க மஹீபதே । ஜகத்த்ரயப்ரதாநம் தந்நாம பூப பவிஷ்யதி
அதனால், மகாராஜா, எனக்கு மூன்று அடிகள் நிலம் தாருங்கள்; இந்த சிறிய நிலத்தை தர தயங்க வேண்டாம், நிலத்தின் அரசே. இதைத் தருவது மூன்று உலகங்களையும் தந்ததாக புகழப்படும்.
ஶம்கர உவாச- ததஃ ப்ரஹ்ரு'ஷ்டவதநஸ்ததேத்யாஹ மஹீபதிஃ । தஸ்மை மஹீப்ரதாநம் து கர்தும் மேநே விதாநதஃ
சங்கரர் சொன்னார்: பின்னர், மகிழ்ச்சியுடன் முகம் மலர்ந்த அரசன், 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று சொன்னான்; முறையைப் பின்பற்றி அவனுக்கு நிலம் தர முடிவு செய்தான்.
தம் த்ரு'ஷ்ட்வா தைத்யராஜாநம் ததா தஸ்ய புரோஹிதஃ । உஶநா ஹ்யப்ரவீத்வாக்யம் மா ராஜந்தீயதாம் மஹீம்
அப்போது, அந்த அசுர அரசனைப் பார்த்து, அவனது குரு உசனன் சொன்னான்: 'அரசே, நிலம் தர வேண்டாம்.'
ஶுக்ர உவாச- ஏஷ விஷ்ணுஃ பரேஶோऽத தேவைஃ ஸம்ப்ரார்திதோ ந்ரு'ப । வம்சயித்வா மஹீம் ஸர்வாம் த்வத்தஃ ப்ராப்துமிஹாகதஃ
சுக்ரன் சொன்னான்: 'இவர் விஷ்ணு, எல்லாம் வல்லவர்; தேவர்கள் வேண்டியதால், உன்னிடம் இருந்து நிலம் முழுவதும் ஏமாற்றி பெற வந்துள்ளார்.'
தஸ்மாந்மஹீ ந தாதவ்யா தஸ்மை ராஜந்மஹாத்மநே । அந்யமர்தம் ப்ரயச்சஸ்வ வசநாந்மம பூபதே
அதனால், அரசே, இந்த மகானுக்கு நிலம் தர வேண்டாம்; என் வார்த்தையை கேட்டு வேறு ஏதாவது தாருங்கள்.
ஶ்ரீஶம்கர உவாச- ததஃ ப்ரஹஸ்ய ராஜாஸௌ தம் குரும் ப்ராஹ தைர்ய்யதஃ । பலிருவாச- ப்ரீதயே வாஸுதேவஸ்ய ஸர்வம் புண்யம் க்ரு'தம் மயா
ஸ்ரீசங்கரர் சொன்னார்: பின்னர், அரசன் சிரித்தபடி அமைதியாக தனது குருவை நோக்கி பேசினான்; பலி சொன்னான்: வாசுதேவரை மகிழ்விக்க நான் எல்லா புண்ணியங்களும் செய்துள்ளேன்.
அத்ய தந்யோஸ்ம்யஹம் விஷ்ணுஃ ஸ்வயமேவாகதோ யதி । தஸ்ய ப்ரதேயமேவாத்ய ஜீவிதம் ச மஹத்ஸுகம்
இன்று நான் பாக்கியசாலி, ஏனெனில் விஷ்ணு தானே வந்துள்ளார்; அவருக்காக என் உயிரையும், பெரும் மகிழ்ச்சியையும் கூட தர வேண்டும்.
தஸ்மாதஸ்மை ப்ரயச்சாமி த்ரிலோகீமபி மா சிரம் । ஶ்ரீஶம்கர உவாச- இத்யுக்த்வா பூபதிஸ்தஸ்ய பாதௌ ப்ரக்ஷால்ய பக்திதஃ
அதனால், அவருக்காக நான் மூன்று உலகங்களையும் தயங்காமல் தருகிறேன்; ஸ்ரீசங்கரர் சொன்னார்: இவ்வாறு சொல்லி, அரசன் பக்தியுடன் அவரது பாதங்களை கழுவினான்.
வாம்ச்சிதாம் ப்ரததௌ பூமிம் வாரிபூர்வம் விதாநதஃ । பரிணீய நமஸ்க்ரு'த்ய தத்வா வை தக்ஷிணாம் வஸு
அவன் விரும்பிய நிலத்தை முறையைப் பின்பற்றி முதலில் நீர் ஊற்றி அளித்தான்; சுற்றி வணங்கி, தக்கSouth பரிசும் செல்வமும் கொடுத்தான்.
ப்ரோவாச தம் புநர்விப்ரம் ப்ரஹ்ரு'ஷ்டேநாம்தராத்மநா । பலிருவாச- தந்யோஸ்மி க்ரு'தக்ரு'த்யோஸ்மி தவ தத்வா மஹீம் த்விஜ
மகிழ்ச்சியுடன் உள்ளத்தில் ஆனந்தம் கொண்டு, பாலி அந்த பிராமணரிடம் மறுபடியும் சொன்னான்: 'நான் மிகுந்த பாக்கியசாலி; உனக்கு இந்த பூமியை வழங்கி என் கடமையை நிறைவேற்றிவிட்டேன்.'
யதேஷ்டா தவ விப்ரேம்த்ர தத்க்ரு'ஹாண மஹீமிமாம் । ஶ்ரீஶம்கர உவாச- தமுவாச ந்ரு'பம் விஷ்ணூ ராஜம்ஸ்தவ ஸமீபதஃ
பிராமணரே, உனக்கு விருப்பமானபடி இந்த பூமியை எடுத்துக்கொள் என்று பாலி சொன்னான். அப்போது சங்கரர் கூறினார்: அருகில் இருந்த அரசனிடம் விஷ்ணு பேசினார்.
மாபயாமி பதேநாத்ய ப்ரு'திவீம் தவ பஶ்யதஃ । இத்யுக்த்வா கர்வரூபம் தத்விஹாய பரமேஶ்வரஃ
இன்று உன் முன்னிலையில் என் காலால் இந்த பூமியை அளப்பேன் என்று கூறி, அந்த பரமசொரூபி தனது வாமன வடிவத்தை விட்டுவிட்டார்.
த்ரிவிக்ரமவபுர்பூத்வா ஜக்ராஹ ப்ரு'திவீமிமாம் । பம்சாஶத்கோடிவிஸ்தீர்ண ஸஸமுத்ர மஹீதராம்
திரிவிக்ரமன் வடிவம் எடுத்து, அந்த பூமியையும், அதன் கடல்களும் மலைகளும் சேர்த்து, ஐம்பது கோடி பரப்பளவு கொண்டதை கைப்பற்றினார்.
ஸஸாகராம் ச ஸத்வீபாம் ஸதேவாஸுரமாநுஷாம் । பாதேநைகேந வபுஷோ வ்யக்ராம்த மதுஸூதநஃ
அந்த கடல்களும் தீவுகளும், தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்கள் என எல்லாவற்றையும், மதுசூதனன் தனது ஒரு காலடி கொண்டு மூடியார்.
உவாச தைத்யராஜேம்த்ர கிம் கரோமீதி ஶாஶ்வதஃ । தத்வை த்ரிவிக்ரமம் ரூபமீஶ்வரஸ்ய மஹௌஜஸம்
நித்தியனாகிய அவர், அசுரர்களின் அரசனிடம், 'இனி நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?' என்று கேட்டார். அந்த திரிவிக்ரமன் வடிவம், இறைவனுடைய பேரொளியுடன் இருந்தது.
ஹிதார்தமபி தேவாநாம்ரு'ஷீணாம் ச மஹாத்மநாம் । ந த்ரு'ஷ்டமபி ஶக்யம் ஸ்யாத்ப்ரஹ்மணஃ ஶம்கரஸ்ய ச
தேவர்களும், பெரிய முனிவர்களும் நன்மைக்காக விரும்பினாலும், அந்த வடிவத்தை பிரம்மாவும் சங்கரனும் கூட காண முடியவில்லை.
தத்பதம் ப்ரு'திவீம் ஸர்வாமாக்ரம்ய கிரிஜே ஶுபே । அதிரிக்தம் ஸமபவச்சதயோஜநமாயதம்
அந்த திருவடிகள் பூமியையே முழுவதும் மூடியபோது, அழகான கிரிஜே, அது நூறு யோஜனை அதிகமாக விரிந்தது.
திவ்யசக்ஷுர்ததௌ தஸ்மை தைத்யராஜ்ஞே ஸநாதநஃ । தஸ்மை ஸம்தர்ஶயாமாஸ ஸ்வகம் ரூபம் ஜநார்தநம்
நித்தியன், அசுரர்களின் அரசனுக்கு தெய்வீகக் கண்களை வழங்கினார்; ஜனார்த்தனன் தனது சொந்த வடிவத்தை அவனுக்குக் காண்பித்தார்.
தத்விஶ்வரூபம் தேவஸ்ய த்ரு'ஷ்ட்வா தைத்யேஶ்வரோ பலி । ப்ரஹர்ஷமதுலம் லேபே ஸாநம்தாஶ்ரு பரிப்லுதஃ
அந்த உலகமெங்கும் பரந்த வடிவத்தை பார்த்த அசுரர்களின் அரசன் பாலி, அளவில்லா மகிழ்ச்சியில், ஆனந்தக் கண்ணீரால் கண்கள் நனைந்து நிறைந்தான்.
த்ரு'ஷ்ட்வா தேவம் நமஸ்க்ரு'த்ய ஸ்துத்வா ஸ்துதிபிரேவ ச । ப்ராஹ கத்கதயா வாசா ப்ரஹ்ரு'ஷ்டேநாம்தராத்மநா
அந்த இறைவனைப் பார்த்து வணங்கி, புகழ்ச்சி பாடி, உள்ளம் மகிழ்ந்து, குரல் நடுங்க, பாலி பேசத் தொடங்கினான்.
பலிருவாச- தந்யோஸ்மி க்ரு'தக்ரு'த்யோஸ்மி த்வாம் த்ரு'ஷ்ட்வா பரமேஶ்வரம் । லோகத்ரயம் த்வமேவைதத்க்ரு'ஹாண பரமேஶ்வர
பாலி சொன்னான்: 'பரமேசுவரா, உம்மை பார்த்து நான் பாக்கியசாலி, என் வாழ்க்கை நிறைவு பெற்றது. இந்த மூவுலகையும் நீயே பெற்றுக்கொள் பரமேசுவரா.'
ஶ்ரீஶம்கர உவாச- அத ஸர்வேஶ்வரோ விஷ்ணுர்த்விதீயம் பதமவ்யயம் । ஊர்த்வம் ப்ரஸாரயாமாஸ ப்ரஹ்மலோகாம்தமச்யுதஃ
சங்கரர் கூறினார்: பிறகு எல்லாம் ஆளும் விஷ்ணு, இரண்டாவது காலடியை மேலே நீட்டி, அது பிரம்மா உலகம் வரை எட்டியது, குற்றமற்றவளே.
ஸநக்ஷத்ரக்ரஹோபேதம் ஸர்வதேவஸமாவ்ரு'தம் । பதேந பரிபூர்ணோऽபூதச்யுதஸ்ய ஶுபாநநே
நட்சத்திரங்கள், கிரகங்கள், எல்லா தேவர்களும் சூழ, அச்சிறந்த காலடி எல்லாவற்றையும் முழுமையாக நிரப்பியது, அழகானவளே.