ஜ்ஞாத்வாயம் ராமசம்த்ரஸ்ய வாஜிநம் பரமாத்புதம் । ஆகத்ய துப்யம் ஸம்தாஸ்யத்யேதத்ராஜ்யமகம்டகம்
இது ராமசந்திரரின் அதிசயமான குதிரை என்பதை அறிந்து, அவன் வந்து உனக்கு எல்லா இடையூறுகளும் இல்லாத இந்த ராஜ்யத்தை அளிப்பான்.
த்வயா யத்கதிதம் ராஜம்ஸ்தத்தே கதிதமுத்தமம் । புநஃ கிம் ப்ரு'ச்சஸே ஸ்வாமிந்நாஜ்ஞாபய கரோமி தத்
மன்னா, நீ சொன்னதை முழுமையாக உனக்கு கூறிவிட்டேன்; எதற்காக மீண்டும் கேட்கிறாய், ஆண்டவரே? கட்டளையிடு, நான் அதைச் செய்கிறேன்.
ஶேஷ உவாச। கதோऽஶ்வஸ்தத்புராம்தஸ்து நாநாஶ்சர்யஸமந்விதஃ । தம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஜநதாஃ ஸர்வா ராஜ்ஞே கத்வா ந்யவேதயந்
சேஷன் சொன்னான்: பல அதிசயங்கள் கொண்ட அந்தக் குதிரை அந்த நகருக்குள் வந்தது; அதை பார்த்த மக்கள் அனைவரும் மன்னரிடம் சென்று அறிவித்தார்கள்.
ஜநதா ஊசுஃ। கோऽப்யஶ்வஃ ஸிதவர்ணேந கம்காஜலஸமேந வை । பாலே ஸௌவர்ணபத்ரேண ராஜமாநஃ ஸமாகதஃ
மக்கள் கூறினார்கள்: வெண்மையான நிறத்தில், கங்கையின் நீரைப் போல ஒளிரும் ஒரு குதிரை, தலையில் பொன்னால் செய்யப்பட்ட பலகை உடன் வந்துள்ளது.
தச்ச்ருத்வா வசநம் ரம்யம் ஜநாநாம் ஹ்ரு'த்யமீரிதம் । தாஃ ப்ரத்யாஹ ஹஸந்பூபோ ஜ்ஞாயதாம் கஸ்ய வை ஹயஃ
மக்கள் இனிமையாகவும் மனதைக் கவரும் வார்த்தைகள் பேசினதை கேட்ட மன்னன், சிரித்தபடி, 'அந்தக் குதிரை யாருடையது என்று அறியுங்கள்' என்று பதிலளித்தான்.
தாஶ்சைநம் கதயாமாஸுஃ ஶத்ருக்நேந ப்ரபாலிதஃ । ஆயாத்யஶ்வோ மஹீபர்தூ ராமஸ்ய புரமத்யதஃ
அவர்கள் அவனிடம், 'சத்ருக்னனால் காப்பாற்றப்பட்டு, பூமியின் ஆண்டவரான ராமனின் குதிரை நகரத்தின் நடுவில் வருகிறது' என்று கூறினார்கள்.
ராமஸ்ய நாம ஸ ஶ்ருத்வா த்வ்யக்ஷரம் ஸுமநோரமம் । ஜஹர்ஷ சித்தே ஸுப்ரு'ஶம் கத்கதஸ்வரசிந்ஹிதஃ
ராமா என்ற இரண்டெழுத்து இனிய பெயரை கேட்டதும், அவன் மனம் மிகுந்த மகிழ்ச்சியில் ஆழ்ந்தது; குரல் உருக்கத்தால் தடுமாறியது.
மயாயோத்யாபதிர்நித்யம் யோ ராமஶ்சிந்த்யதே ஹ்ரு'தி । தஸ்யாஶ்வஃ ஸஹஶத்ருக்நஃ ஸமாயாதஃ புரம் மம
என் மனதில் எப்போதும் நினைக்கும் அயோத்யையின் ஆண்டவரான ராமனின் குதிரையும், சத்ருக்னனும் என் நகருக்கு வந்துள்ளனர்.
ஹநூமாம்ஸ்தத்ர ராமாம்க்ரிஸேவாகர்தா பவிஷ்யதி । கதாசிதபி யோ ராமம் ந விஸ்மரதி மாநஸே
அங்கே அனுமான், எப்போதும் மனதில் ராமனை மறக்காதவன், ராமனின் திருவடிகளை சேவிக்க இருப்பான்.
கச்சாமி யத்ர ஶத்ருக்நோ யத்ர மாருதநம்தநஃ । அந்யேऽபி யத்ர புருஷா ராமபாதாப்ஜஸேவகாஃ
சத்ருக்னன் இருக்கும் இடத்துக்கும், வாயுவின் மகன் இருக்கும் இடத்துக்கும், மேலும் ராமனின் திருவடிகளை சேவிக்கும் மற்ற மனிதர்கள் இருக்கும் இடத்துக்கும் நான் செல்வேன்.
அமாத்யமாதிதேஶாத ஸர்வம் ராஜதநம் மஹத் । க்ரு'ஹீத்வா து மயா ஸார்த்தமாகச்ச த்வரயா யுதஃ
பின்னர், அவன் தன் அமைச்சரிடம், 'அனைத்து பெரிய அரசுப் பொருளையும் எடுத்துக்கொண்டு, உடனே என்னுடன் வா' என்று உத்தரவிட்டான்.
யாஸ்யேऽஹம் ரகுநாதஸ்ய ஹயம் பாலயிதும் வரம் । கர்தும் ச ராமபாதாப்ஜபரிசர்யாம் ஸுதுர்லபாம்
நான் ரகுநாதனின் குதிரையை காப்பாற்றவும், ராமனின் அரிய திருவடிகளை சேவிக்கவும் செல்வேன்.
இத்யுக்த்வா நிர்ஜகாமாத ஶத்ருக்நம் ப்ரதி ஸைநிகைஃ । தாவத்புரீமத ப்ராப்தோ ராமப்ராதா ஸஸைநிகஃ
இவ்வாறு கூறி, அவன் தன் படையுடன் சத்ருக்னனை நோக்கிச் சென்றான்; அப்போது ராமனின் சகோதரன் தன் படையுடன் அந்த நகரை அடைந்தான்.
வீரா கர்ஜம்தி ப்ரபலா ரதாஃ ஸுநிநதம்தி ச । ஜயஶம்கஸ்வநாஸ்தத்ர வேணுநாதாஶ்ச ஸர்வதஃ
வீரர்கள் முழங்கினர், ரதங்கள் பெரும் ஓசையுடன் ஓடின; வெற்றியின் சங்கு ஓசையும், எங்கும் புல்லாங்குழல் இசையும் கேட்டது.
ஆகத்ய ஸத்யவாந்ராஜா மம்த்ரிபிஃ ஸுஸமந்விதஃ । சரணே ப்ரணிபத்யாஸ்மை ராஜ்யம் ப்ராதாந்மஹாதநம்
உண்மை பேசும் மன்னன், அமைச்சர்களுடன் வந்து, அவன் பாதத்தில் வணங்கி, ராஜ்யத்தையும் பெரும் செல்வத்தையும் அளித்தான்.
ஶத்ருக்நஸ்தம் து ராஜாநம் ஜ்ஞாத்வா ராமமநுவ்ரதம் । தத்ராஜ்யம் தஸ்ய புத்ராய ருக்மநாம்நே ததௌ மஹத்
சத்ருக்னன், அந்த மன்னன் ராமனிடம் பக்தியுள்ளவன் என்பதை அறிந்து, அந்தப் பெரிய ராஜ்யத்தை அவனுடைய ருக்மன் என்ற மகனுக்கு வழங்கினான்.
ஹநூமம்தம் பரீரப்ய ஸுபாஹும் ராமஸேவகம் । அந்யாந்வை ராமபக்தாம்ஶ்ச பரிரப்ய மஹாயஶாஃ
வலிமிக்க இராமனுக்கு அன்பும் சேவையும் செய்யும் அனுமனை அன்புடன் கட்டிப்பிடித்து, மற்ற இராம பக்தர்களையும் அன்போடு அணைத்தார் அந்த புகழ் மிகுந்தவர்.
க்ரு'தார்தமிவ சாத்மாநம் மேநே ஸத்யஸமந்விதஃ । நநம்த சேதஸி ததா ஶத்ருக்நேந ஸமந்விதஃ
உண்மை நிறைந்த மனதுடன், தாம் செய்த காரியம் நிறைவேறியது என்று எண்ணி, சத்ருக்ணனுடன் உள்ளத்தில் மகிழ்ந்தார்.
ஹயஸ்தாவத்கதோ தூரம் வீரைஃ ஸுபரிரக்ஷிதஃ । ஶத்ருக்நஸ்தேந பூபேந யயௌ வீரஸமந்விதஃ
அந்த குதிரை வீரர்களால் நன்றாக பாதுகாக்கப்பட்டு தொலைவில் சென்றது; சத்ருக்ணனும் அந்த அரசனும் வீரர்களுடன் அங்கு சென்றார்கள்.
இதி ஶ்ரீபத்மபுராணே பாதாலகம்டே ஶேஷவாத்ஸ்யாயநஸம்வாதே ராமாஶ்வமேதே ஸத்யவத்ஸமாகமோநாம த்வாத்ரிம்ஶோऽத்யாயஃ
பத்ம புராணத்தின் பாதாளக் காண்டத்தில் சேஷரும் வாத்ஸ்யாயனரும் உரையாடும் 'இராமனின் அசுவமேதத்தில் சத்யவதுடன் சந்திப்பு' என்ற முப்பத்திரண்டாவது அதிகாரம் இங்கு முடிகிறது.
ஶேஷ உவாச। கச்சத்ஸு ரதிவர்யேஷு ஶத்ருக்நாதிஷு பூரிஷு । மஹாராஜேஷு ஸர்வேஷு ரதகோடியுதேஷு ச
சேஷன் சொன்னார்: சத்ருக்ணன் மற்றும் பல சிறந்த ரத வீரர்களும், எண்ணிக்கையற்ற ரதங்களை உடைய மன்னர்களும் அனைவரும் அங்கு சென்றபோது,
அகஸ்மாதபவந்மார்கே தமஃ பரமதாருணம் । யஸ்மிந்ஸ்வீயோ ந பாரக்யோ லக்ஷ்யதே ஜ்ஞாதிபிர்நரைஃ
அப்பொழுது எதிர்பாராதவிதமாக, வழியில் மிகவும் பயங்கரமான இருள் தோன்றியது; அதில், சொந்தமானவர்களையும் பிறரையும், உறவினர்கள் கூட அடையாளம் காண முடியவில்லை.
ரஜஸா வ்யாவ்ரு'தம் வ்யோம வித்யுத்ஸ்தநிதஸம்குலம் । ஏதாத்ரு'ஶே து ஸம்மர்தே மஹாபயகரே ததஃ
மண்ணியால் வானம் மூடப்பட்டு, மின்னலும் இடியுமாக நிரம்பியது; அந்த வகையான பெரும் குழப்பத்திலும், மிகுந்த பயத்திலும்,
மேகா வர்ஷம்தி ருதிரம் பூயாமேத்யாதிகம் பஹு । அத்யாகுலா பபூவுஸ்தே வீராஃ பரமவைரிணஃ
மேகங்கள் இரத்தமும், பூயும், பல்வேறு அசுத்தங்களையும் பொழிந்தன; அந்த வீரர்கள், கடும் பகைவர்கள், மிகவும் கலக்கமடைந்தார்கள்.
ஆகுலீக்ரு'தலோகே து கிமிதம் கிமிதி ஸ்திதிஃ । தமோவ்யாப்தாநி லோகாநாம் சக்ஷூம்ஷி ப்ரதிதௌஜஸாம்
உலகம் குழப்பத்தில் மூழ்க, 'இது என்ன? என்ன நடக்கிறது?' என்று மக்கள் வியப்புடன் கேட்டனர்; பெரும் வீரர்களின் கண்களும் அந்த இருளால் மூடப்பட்டன.
ஜஹாராஶ்வம் ராவணஸ்ய ஸுஹ்ரு'த்பாதாலஸம்ஸ்திதஃ । வித்யுந்மாலீதி விக்யாதோ ராக்ஷஸஶ்ரேணிஸம்வ்ரு'தஃ
அப்போது, இராவணனுக்கு நண்பனாக பாதாளத்தில் வாழும், ராட்சசர்களில் புகழ்பெற்ற வித்யுன்மாலி அந்த குதிரையை பிடித்துக்கொண்டான்.
காமகே ஸுவிமாநே து ஸர்வாயஸநிஷேவிணி । ஆரூடோऽஶ்வம் து வீராணாம் பயம் குர்வஞ்ஜஹார ஹ
தன் விருப்பப்படி, முழுவதும் இரும்பால் ஆன அழகிய வானரதத்தில் ஏறி, வீரர்களுக்கு பயத்தை ஏற்படுத்தி, அந்த குதிரையை எடுத்துச் சென்றான்.
முஹூர்தாத்தத்தமோ நஷ்டமாகாஶம் விமலம் பபௌ । வீராஃ ஶத்ருக்நமுக்யாஸ்தே ப்ரோசுஃ குத்ர ஹயோऽஸ்தி ஸஃ
சிறிது நேரத்தில் அந்த இருள் மறைந்து, வானம் தெளிவாக பிரகாசித்தது; சத்ருக்ணனை முன்னிட்டு வீரர்கள், 'அந்த குதிரை எங்கே?' என்று கேட்டனர்.
தே ஸர்வே ஹயராஜம் து லோகயம்தஃ பரஸ்பரம் । தத்ரு'ஶுர்ந யதா வாஹம் ஹாஹாகாரஸ்ததாபவத்
அவர்கள் அனைவரும் அந்த குதிரை அரசனைத் தேடி, ஒருவரை ஒருவர் கேட்டபோது, குதிரை எங்கும் தெரியவில்லை; அப்போது பெரிய அலறல் எழுந்தது.
குத்ராஶ்வோ ஹயமேதஸ்ய கேந நீதஃ குபுத்திநா । இதி வாசமவோசம்ஸ்தே தாவத்ஸ தநுஜேஶ்வரஃ
'அசுவமேத யாகத்தின் குதிரை எங்கே? யார் கெட்ட எண்ணத்துடன் அதை எடுத்துச் சென்றான்?' என்று அவர்கள் பேசிக் கொண்டிருக்கும் போதே, அசுரர்களின் தலைவன் அங்கு தோன்றினான்.