ப்ராம்த்வா ஸரதவர்யஸ்து நபஸி த்வரயாந்விதஃ । யாவத்ஸ்திதிம் ந லபதே தாவந்முக்தோऽபரஃ ஶரஃ
அந்த சிறந்த ரதம் உடன் அவன் ஆகாயத்தில் வேகமாக சுழன்று, இன்னும் நிலைபெறாமல் இருந்தபோதே, மற்றொரு அம்பும் விடப்பட்டது.
புநஶ்ச பரிபப்ராம ரதஃ ஸூதஸமந்விதஃ । தத்கர்மவீக்ஷ்ய புத்ரஸ்ய ராஜ்ஞோ விஸ்மயமாப ஸஃ
மீண்டும் அந்த ரதம் சாரதியுடன் சுழன்றது; தன் மகனின் இந்த செயலை பார்த்த அரசன் ஆச்சரியமடைந்தான்.
கதம்சித்ஸ்திதிமப்யாப புஷ்கலஃ பரவீரஹா । ரதம் ஜகாந பாணைஶ்ச ஸஸூதஹயமஸ்ய ச
எப்படியோ தன்னைக் கட்டுப்படுத்திக் கொண்டு, எதிரிகளை அழிப்பவன் புஷ்கலன், எதிரியின் ரதத்தையும், சாரதியையும், குதிரைகளையும் அம்புகளால் தாக்கினான்.
ஸபக்நஸ்யம்தநோ வீரஃ புநரந்யம் ஸமாஶ்ரிதஃ । ஸோऽபி பக்நஃ ஶரைராஶு புஷ்கலேந ரணாம்கணே
ரதம் உடைந்த வீரன் மற்றொரு ரதத்தை அடைந்தான்; ஆனால் அதையும் புஷ்கலன் போர்க்களத்தில் விரைவாக அம்புகளால் உடைத்தான்.
புநரந்யம் ஸமாஸ்தாய யாவதாயாதி ஸம்முகம் । தாவத்பபம்ஜ நிஶிதைஃ ஸாயகைஸ்தத்ரதம் புநஃ
மீண்டும் மற்றொரு ரதத்தில் ஏறி எதிரியாக வரும்போது, அதையும் கூர்மையான அம்புகளால் உடைத்தான்.
ஏவம் தஶ ரதா பக்நா ந்ரு'பதேராத்மஜஸ்ய ஹி । புஷ்கலேந து வீரேண மஹாஸம்யுகஶாலிநா
இவ்வாறு, அரசரின் மகனுடைய பத்து ரதங்களும், பெரிய போரில் வல்லமையுடைய வீரன் புஷ்கலனால் உடைக்கப்பட்டன.
ததா சித்ராம்ககஃ ஸம்க்யே ரதே ஸ்தித்வா விசித்ரிதே । ஆஜகாம ஹ வேகேந புஷ்கலம் ப்ரதி யோதிதும்
அப்போது சித்ராங்ககன் அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட ரதத்தில் நின்று, வேகமாக புஷ்கலனை எதிர்த்து போரிட விரைந்தான்.
புஷ்கலம் பம்சபிர்பாணைஸ்தாடயாமாஸ ஸம்யுகே । தைர்பாணைர்நிஹதோऽத்யதம் விவ்யதே பரதாத்மஜஃ
அவன் புஷ்கலனை ஐந்து அம்புகளால் போரில் தாக்கினான்; அந்த அம்புகளால் காயமடைந்த பாரதன் மகன் மிகவும் வலியுற்றான்.
ஸக்ருத்தஶ்சாபமுத்யம்ய பாணாந்தஶ ஶிதாந்மஹாந் । முமோச ஹ்ரு'தயே தஸ்ய ஸ்வர்ணபும்கஸுஶோபிதாந்
கோபமடைந்த அந்த வல்லவன் வில்லைக் கையிலெடுத்து, பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட பத்து கூர்மையான அம்புகளை அவனுடைய இதயத்தில் விட்டான்.
தே பாணாஃ பபுரேதஸ்ய ருதிரம் பஹுதாருணாஃ । பீத்வா பேதுஃ க்ஷிதௌ கூடஸாக்ஷிணஃ பூர்வஜா இவ
அந்த பயங்கரமான அம்புகள் அவனுடைய இரத்தத்தை உறிஞ்சி, பழைய முன்னோர்கள் போல சாட்சி கூறும் விதமாக, பூமியில் விழுந்தன.
ததா சித்ராம்ககஃ க்ருத்தோ பல்லாந்பம்ச ஸமாததே । முமோச பாலே புத்ரஸ்ய பரதஸ்ய மஹௌஜஸஃ
அப்போது சித்ராங்ககன் கோபத்தில் ஐந்து அம்புகளை எடுத்தான்; அவற்றை பெரும் வீரமுள்ள பரதபுத்திரனின் நெற்றியில் விடுத்தான்.
தைர்பல்லைராஹதஃ க்ருத்தஃ ஶராஸநவரே ஶரம் । ததத்ப்ரதிஜ்ஞாமகரோச்சித்ராம்கநிதநம் ப்ரதி
அந்த அம்புகளால் தாக்கப்பட்ட வீரன், மிகுந்த கோபத்துடன், தன் சிறந்த வில்லைக் கையில் பிடித்து, சித்ராங்கனின் மரணத்தைப் பற்றி உறுதி கூறினான்.
ஶ்ரு'ணு வீர மம க்ஷிப்ரம் ப்ரதிஜ்ஞாம் த்வத்வதாஶ்ரிதாம் । தஜ்ஜ்ஞாத்வா ஸாவதாநேந யோத்தவ்யம் ச த்வயாத்ர ஹி
வீரனே, என் விரைவான உறுதியைக் கேள்; அது உன் அழிவுக்காகவே எடுத்தது. இதை அறிந்து, நீ முழு கவனத்துடன் இங்கே போரிட வேண்டும்.
பாணேநாநேந சேத்த்வாம் வை ந குர்யாம் ப்ராணவர்ஜிதம் । ஸதீம் ஸம்தூஷ்ய வநிதாம் ஶீலாசாரஸுஶோபிதாம்
இந்த அம்பால் உன்னை உயிரற்றவனாக மாற்ற முடியாவிட்டால்—நல்ல நடத்தை கொண்ட பெண்ணை அவமதித்தவனாக நீ இருக்கிறாய்—
யோ லோகஃ ப்ராப்யதே லோகைர்யமஸ்ய வஶவர்திபிஃ । ஸ லோகோ மம வை பூயாத்ஸத்யம் மம ப்ரதிஶ்ருதம்
யமனின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளவர்கள் அடையும் உலகையே நான் அடைய வேண்டும்; அது எனக்கு நேரட்டும்—இதுவே என் உண்மைமான சத்தியம்.
இதி ஶ்ரேஷ்டம் வசஃ ஶ்ருத்வா ஜஹாஸ பரவீரஹா । உவாச மதிமாந்வீரஃ புஷ்கலம் வசநம் ஶுபம்
இந்த உயர்ந்த வார்த்தைகளை கேட்ட புறவீரனை அழிப்பவன் சிரித்தான்; புத்திசாலியான வீரன் புஷ்கலன் நல்ல வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
ம்ரு'த்யுர்வை ப்ராணிநாம் பாவ்யஃ ஸர்வத்ரைவ ச ஸர்வதா । தஸ்மாந்மே நிதநே துஃகம் நாஸ்தி ஶூரஶிரோமணே
மரணம் எல்லா உயிர்களுக்கும் எப்போதும், எங்கும் நிச்சயம்; அதனால், வீரர்களில் முதன்மையானவரே, எனக்கு மரணத்தில் துக்கம் இல்லை.
ப்ரதிஜ்ஞா யா க்ரு'தா வீர த்வயா வீரத்வஶாலிநா । ஸா ஸத்யைவ புநர்மேऽத்ய ஶ்ரூயதாம் வ்யாஹ்ரு'தம் மஹத்
வீரனே, நீ எடுத்த உறுதி உண்மையாகும்; இப்போது நான் இன்று எடுத்த பெரிய உறுதியைக் கேள்.
த்வத்பாணம் மத்வதோத்யுக்தம் ந ச்சிம்த்யாம் யதி சேதஹம் । ததா ப்ரதிஜ்ஞாம் ஶ்ரு'ணு மே ஸர்வவீராபிமாநிநஃ
உன் அம்பு என் உயிரை எடுக்க வந்ததை நான் வெட்ட முடியாவிட்டால், எல்லா வீரர்களுக்கும் பெருமை தருவோனே, என் உறுதியைக் கேள்.
தீர்தம் ஜிகமிஷோர்யோ வை குர்யாத்ஸ்வாம்தவிகம்டநம் । ஏகாதஶீவ்ரதாதந்யஜ்ஜாநாதி வ்ரதமுச்சகைஃ
யாராவது தீர்த்தயாத்திரைக்கு போக விரும்பி தன் மன உறுதியை உடைத்தால், அல்லது ஏகாதசி விரதத்தைவிட உயர்ந்த விரதம் எதையும் அறிந்தால்—
தஸ்ய பாபம் மமைவாஸ்து ப்ரதிஜ்ஞாபரிகாதிநஃ । இதி வாக்யமுதீர்யைவ தூஷ்ணீம்பூதோ தநுர்ததே
அவரது பாவம் என் மேல் வரட்டும்; இவ்வாறு கூறி, அவன் அமைதியாகி, வில்லைக் கையில் எடுத்தான்.
ததாநேந நிஷம்காத்ஸ்வாதுத்த்ரு'த்ய ஸாயகம் வரம் । கதயாமாஸ விஶதம் வாக்யம் ஶத்ருவதாவஹம்
அப்போது, அவன் தன் அம்பப்பையில் இருந்து ஒரு சிறந்த அம்பை எடுத்தான்; எதிரியை அழிக்கத் தெளிவாக வார்த்தைகள் கூறினான்.
புஷ்கல உவாச। யதி ராமாம்க்ரியுகுலம் நிஷ்காபட்யேந சேதஸா । உபாஸிதம் மயா தர்ஹி மம வாக்யம்ரு'தம் பவேத்
புஷ்கலன் சொன்னான்: நான் இராமனின் திருவடிகளை உண்மையான மனதுடன் வழிபட்டிருந்தால், என் வார்த்தை நிச்சயம் நடக்கட்டும்.
யதி ஸ்வமஹிலாம் புக்த்வா நாந்யாம் ஜாநாமிசேதஸா । தேந ஸத்யேந மே வாக்யம் ஸத்யம் பவது ஸம்கரே
நான் என் மனைவியையே அனுபவித்து, வேறு எந்த பெண்ணையும் மனதில் நினைத்ததேயில்லை என்றால், அந்த உண்மையால் என் வார்த்தை போரில் நிறைவேறட்டும்.
இதி வாக்யமுதீர்யாஶு பாணம் தநுஷி ஸம்திதம் । காலாநலோபமம் வீரஶிரஶ்சேதநமாக்ஷிபத்
இவ்வாறு கூறி, அவன் விரைவாக அம்பை வில்லில் பொருத்தி, அழிவின் நெருப்பைப் போல, வீரனின் தலையை வெட்டத் தயாரானான்.
தம் பாணம் முக்தமாலோக்ய ஸ து ராஜஸுதோ பலீ । பாணம் ஶராஸநே தத்த தீக்ஷ்ணம் காலாநலோபமம்
அந்த அம்பு விடப்பட்டதைப் பார்த்த சக்திவாய்ந்த இளவரசன், தன் வில்லில் தீப்பொறி போன்ற கூரிய அம்பை பொருத்தினான்.
தேந பாணேந ஸம்சிந்நோ பாணஃ ஸ்வவதஉத்யதஃ । ஹாஹாகாரோ மஹாநாஸீச்சிந்நே தஸ்மிஞ்சரே ததா
அந்த அம்பால், தன் உயிரை எடுக்க வந்த அம்பை வெட்டினான்; அந்த அம்பு வெட்டப்பட்டதும் பெரிய ஓசை எழுந்தது.
பரார்தம் பதிதம் பூமௌ பூர்வார்தம் பலஸம்யுதம் । ஶிரோதராம் சகர்தாஶு பத்மநாலமிவ க்ஷணாத்
அம்பின் ஒரு பகுதி நிலத்தில் விழுந்தது; மற்ற பகுதி, அம்பின் தலை உடன், ஒரு தாமரை தண்டு போல் வீரனின் கழுத்தை ஒரு கணத்தில் வெட்டியது.
ததா பூமௌ பதம்தம் து த்ரு'ஷ்ட்வா தத்தஸ்யஸைநிகாஃ । ஹாஹாக்ரு'த்வா ப்ரு'ஶம் ஸர்வே பலாயநபராகதாஃ
அப்போது அவனை நிலத்தில் விழுந்ததைப் பார்த்து, அவனுடைய எல்லா படைவீரர்களும் பயத்தில் 'அய்யோ' என்று கூவி, மிகவும் அச்சத்தில் ஓடத் தொடங்கினார்கள்.
ப்ரு'த்வ்யாம் தந்மஸ்தகம் ஶ்ரேஷ்டம் ஸகிரீடம் ஸகும்டலம் । ஶுஶுபேऽதீவ பதிதம் சம்த்ரபிம்பம் திவோ யதா
அந்த அழகிய தலையில் கிரீடமும் குண்டலமும் இருந்தது; அது பூமியில் விழுந்து, வானிலிருந்து விழுந்த சந்திரன் போல மிக அழகாக ஒளிர்ந்தது.