தத்வாக்யமாகர்ண்ய ஸுபாஹுபூபதேஃ । க்ரௌம்சாக்யஸத்வ்யூஹவிஶேஷமாததாத் । யந்நோ விஶம்தே ஸஹஸா ரிபோர்கணா । மஹாபலாஃ ஶஸ்த்ரஸமூஹதாரிணஃ
அரசன் சுபாஹுவின் இந்த வார்த்தைகளை கேட்ட சேனாதிபதி, பல ஆயுதங்கள் கொண்ட வலிமையான எதிரிகள் திடீரென புகுந்து வரக்கூடிய கிரௌஞ்ச அமைப்பை சிறப்பாக அமைத்தான்.
முகே ஸுகேதுஸ்தஸ்யாஸீத்கலே சித்ராம்கஸம்ஜ்ஞகஃ । பக்ஷயோ ராஜபுத்ரௌ த்வௌ புச்சே ராஜா ப்ரதிஷ்டிதஃ
அந்த அமைப்பின் தலைப்பகுதியில் சுகேது, கழுத்தில் சித்ராங்கன், இரு இறக்கைகளில் இரு இளவரசர்கள், வால் பகுதியில் அரசன் தானே இருந்தான்.
மத்யே ஸைந்யம் மஹத்தஸ்ய சதுரம்கைஸ்து ஶோபிதம் । க்ரு'த்வா ந்யவேதயத்ராஜ்ஞே க்ரௌம்சவ்யூஹம் விசித்ரிதம்
அமைப்பின் நடுவில் நான்கு படை வகைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட பெரிய படை இருந்தது; இதைச் செய்து முடித்தவுடன், அழகான கிரௌஞ்ச அமைப்பை அரசனிடம் தெரிவித்தான்.
ராஜா த்ரு'ஷ்ட்வா ஸுஸந்நத்தம் க்ரௌம்சவ்யூஹம் ஸுநிர்மிதம் । ரணாய ஸ்வமதிம் சக்ரே ஶத்ருக்நகடகே ஸ்திதைஃ
நன்றாக அமைக்கப்பட்ட கிரௌஞ்ச அமைப்பை பார்த்த அரசன், சத்ருக்னனின் படைவீட்டில் இருப்பவர்களுடன் போரிட முடிவெடுத்தான்.
ஶேஷ உவாச। ஶத்ருக்நஸ்தத்பலம் த்ரு'ஷ்ட்வா பீஷணாக்ரு'திமேகவத் । ஹஸ்த்யஶ்வரதபாதாதைர்பஹுபிஃ பரிவாரிதம்
சேஷன் சொன்னான்: சத்ருக்னன், அந்த இருள் மேகத்தைப் போல பயங்கரமாக, ஏராளமான யானைகள், குதிரைகள், ரதங்கள், காலாளர்கள் சூழ்ந்த அந்தப் படையைப் பார்த்தான்.
ஸுமதிம் ப்ரத்யுவாசேதம் வசோகம்பீரஶப்தயுக் । நாநாவாக்யவிசாரஜ்ஞைஃ பம்டிதைஃ பரிஸேவிதஃ
அவன், பலவகை வார்த்தைகளை ஆராயத் தெரிந்த பண்டிதர்கள் சூழ, இடிமுழக்கம் போன்ற ஆழமான குரலில் சுமதியிடம் பேசினான்.
ஶத்ருக்ந உவாச। ஸுமதே கஸ்ய நகரம் ப்ராப்தோ மே ஹயஸத்தமஃ । பலமேதந்நிரீக்ஷேஹம் பயோததிதரம்கவத்
சத்ருக்னன் சொன்னான்: சுமதி, என் சிறந்த குதிரை எந்த நகரை அடைந்துள்ளது? இந்தப் படையை, கடல் அலைகளைப் போல எழும் படையை, நான் காண விரும்புகிறேன்.
கஸ்யைதத்பலமுத்தர்ஷம் சதுரம்கஸமந்விதம் । புரதோ பாதி யுத்தாய ஸமுபஸ்திதமாதராத்
நான்கு படை வகைகளும் கொண்ட இந்த வலிமையான படை யாருடையது? முன்பாக நம்மை நோக்கி, பேருவகையுடன் போருக்கு தயாராக ஒளிர்கிறது.
ஏதத்ஸர்வம் ஸமாசக்ஷ்வ யதாவத்ப்ரு'ச்சதோ மம । யஜ்ஜ்ஞாத்வா யுத்தஸம்ஸ்தாயை நிர்திஶாமி ஸ்வகாந்படாந்
நான் கேட்கும் இந்த எல்லாவற்றையும் சரியாகச் சொல்லு; அதை அறிந்தபின், என் வீரர்களை போருக்கு தயார் செய்ய உத்தரவிடுவேன்.
இதி வாக்யம் ஸமாகர்ண்ய ஸுமதிஃ ஶுபபுத்திமாந் । உவாச வசநம் ப்ரீதஃ ஶத்ருக்நம் வைரிதாபநம்
இந்த வார்த்தைகளை கேட்ட புத்திசாலியான சுமதி, மகிழ்ச்சியுடன், எதிரிகளை வெல்லும் சத்ருக்னனிடம் பதிலளித்தான்.
ஸுமதிருவாச। சக்ராம்கா நகரீ ராஜந்வர்ததே ஸவிதே ஶுபா । யஸ்யாம் ஸம்தி நராஃ பாபரஹிதா விஷ்ணுபக்திதஃ
சுமதி சொன்னாள்: அரசே, சக்கரம் குறியிட்ட அழகிய நகரம் ஒன்று உள்ளது; அங்கு விஷ்ணுவை பக்தியுடன் வழிபடும், பாவம் இல்லாத மனிதர்கள் வாழ்கிறார்கள்.
தஸ்யாஃ புர்யாஃ பதிரயம் ஸுபாஹுர்தர்மவித்தமஃ । தவாயம் புரதோ பாதி புத்ரபௌத்ரஸமாவ்ரு'தஃ
அந்த நகரத்தின் அரசன் இவன், சுபாஹு, தர்மத்தை நன்கு அறிந்தவன்; இவன் உன்னிடம், தன் மகனும் பேரன்களும் சூழ்ந்து நிற்கிறான்.
ஸ்வதாரநிரதோ நித்யம் பரதாரபராங்முகஃ । விஷ்ணோஃ கதாஸ்ய கர்ணஸ்தாநா பரார்தப்ரகாஶிநீ
இவன் எப்போதும் தன் மனைவியையே நேசிப்பவன், பிறர் மனைவியரிடம் மனம் செல்லாதவன்; விஷ்ணுவின் கதைகள் எப்போதும் அவன் செவியில் ஒலிக்கின்றன, அவை பிறருக்கு நன்மை தருகின்றன.
பரஸ்வம் ந ஸமாதத்தே ஷஷ்டாம்ஶாததிகம் ந்ரு'பஃ । ப்ராஹ்மணா விஷ்ணுபக்த்யைவ பூஜ்யம்தே தேந தர்மிணா
இந்த நீதிமான் பிறருடைய செல்வத்தை எடுக்கமாட்டான், ஆறில் ஒரு பங்கிற்கு மேல் எடுக்கமாட்டான்; பிராமணர்களை விஷ்ணு பக்தியால் மட்டுமே மதிக்கிறான்.
நித்யம் ஸேவாரதோ விஷ்ணுபாதபத்மமதுவ்ரதஃ । ஏஷ ஸ்வதர்மநிரதஃ பரதர்மபராங்முகஃ
இவன் எப்போதும் சேவையில் மனம் செலுத்தும் தேனீ போல விஷ்ணுவின் திருவடிகளில் விரும்பி இருப்பவன்; தன் கடமையில் உறுதி கொண்டவன், பிறர் கடமைகளை விரும்பாதவன்.
ஏதஸ்ய பலதுல்யம் ஹி ந வீராணாம் பலம் க்வசித் । புத்ரஸ்ய பதநம் ஶ்ருத்வா ரோஷஶோகஸமாகுலஃ
போராளிகளின் பலம் எங்கும் இவனுடையதை ஒப்பாக இருக்காது; தன் மகன் வீழ்ந்ததை கேட்டு, கோபமும் துயரமும் அவனை ஆட்கொண்டன.
சதுரம்கஸமேதோऽயம் யுத்தாய ஸமுபஸ்திதஃ । தவாபி வீரா பஹவோ லக்ஷ்மீநிதிமுகா அமூந்
இவன் நான்கு படைகளுடன் போருக்கு வந்துள்ளான்; உன்னிடமும் பல வீரர்கள் உள்ளனர், அவர்களில் முதன்மை லக்ஷ்மீநிதி.
ஜேஷ்யம்தி ஶஸ்த்ரஸம்கேந நிர்திஶாஶு பரம் ஹி தாந் । ஶத்ருக்நஸ்தத்வசஃ ஶ்ருத்வா ப்ரோவாச ஸ்வபடாந்வராந்
அவர்கள் ஆயுதங்களால் விரைவில் எதிரிகளை வெல்வார்கள்; சத்ருக்னன் அந்த வார்த்தைகளை கேட்டு, தன் சிறந்த வீரர்களிடம் பேசினான்.
ரணப்ராப்திபவோத்தர்ஷபூரபூரிதமாநஸாந் । க்ரௌம்சவ்யூஹோऽத்ய ரசிதஃ ஸுபாஹுபரிஸைநிகைஃ
போருக்கு வருவோம் என்ற உற்சாகம் அவர்களின் மனதில் நிரம்பியது; இன்று சுபாஹுவின் படையினர் கௌஞ்சம் எனும் படை அமைப்பை அமைத்துள்ளனர்.
முகபக்ஷஸ்திதா யோதாஸ்தாந்கோ பேத்ஸ்யதி ஶஸ்த்ரவித் । யஸ்ய பேதே நிஜா ஶக்திர்யோ வீர விஜயோத்யதஃ
படையின் பக்கங்களில் நிற்கும் வீரர்களை ஆயுத நிபுணர் உடைத்திட வேண்டும்; அவர்களுடைய வரிசையை உடைக்கும் சக்தி யாரிடம் உள்ளதோ, அந்த வீரன் வெற்றிக்காக முயலட்டும்.
ஸ க்ரு'ஹ்ணாது மதீயாத்தி பாணிபத்மாச்ச வீடகம் । ததா லக்ஷ்மீநிதிர்வீரோ ஜக்ராஹ க்ரௌம்சபேதநே
என் தாமரைப்போல் உள்ள கையிலிருந்து வாள் எடுத்து விடட்டும்; அப்போது லக்ஷ்மீநிதி அந்த வீரன், கௌஞ்ச அமைப்பை உடைக்க அதை எடுத்தான்.
ஸர்வஶஸ்த்ராஸ்த்ரவித்வீரைர்பஹுபிஃ பரிவாரிதஃ । உவாச வசநம் ராஜந்யாஸ்யேऽஹம் க்ரௌம்சபேதநே
அனைத்து ஆயுதங்களிலும் தேர்ந்த பல வீரர்கள் அவனை சூழ்ந்தனர்; அவன், 'நான் போரில் கௌஞ்ச அமைப்பை உடைப்பேன்' என்று உரைத்தான்.
பார்கவஃ பூர்வமேவாஸீத்க்ரௌம்சபேத்தா ததா ஹ்யஹம் । ததாந்யம் வீரமாவோசத்கோऽஸ்ய ஸார்தம் கமிஷ்யதி
'பார்கவனே முதலில் கௌஞ்சத்தை உடைத்தான்; அதுபோல் இப்போது நானும் செய்வேன்' என்றான். பிறகு மற்றொரு வீரனை நோக்கி, 'யார் அவனுடன் செல்ல விரும்புகிறான்?' என்று கேட்டான்.
புஷ்கலஃ ப்ரு'ஷ்டதஸ்தஸ்ய யாதும் சக்ரே மதிம் ததஃ । ரிபுதாபோ நீலரத்ந உக்ராஶ்வோ வீரமர்தநஃ
அப்போது புஷ்கலன் அவனுக்குப் பின்னால் செல்ல எண்ணம் கொண்டான்; ரிபுதாபன், நீலரத்னன், உக்ராஷ்வன், வீரமர்த்தனும் கூட.
ஸர்வே ஶத்ருக்நஸம்தேஶாத்யயுஸ்தத்க்ரௌம்சபேதநே । ஶத்ருக்நோऽபி ரதஸ்தஶ்ச ஸர்வாயுததரஃ பரஃ
அனைவரும் சத்ருக்னனின் கட்டளையின்படி அந்த கௌஞ்ச அமைப்பை உடைக்க சென்றனர்; சத்ருக்னனும், எல்லா ஆயுதங்களும் ஏந்தி, ரதத்தில் உயர்ந்து நின்றான்.
ப்ரு'ஷ்டதோऽஸ்ய பரீயாய பஹுபிஃ ஸைநிகைர்வ்ரு'தஃ । ததா ப்ரசலிதௌ த்ரு'ஷ்டாவந்யோந்யபலவாரிதீ
அவன் பல படைவீரர்களால் சூழப்பட்டு பின்னால் நகர்ந்தான்; அப்போது இரு படைகளும் ஒருவரின் பலத்தையும் உறுதியையும் பார்த்து முன்னேறின.
ப்ரலயம் கர்துமுத்யுக்தௌ ஜகதஃ ஸுதரம்கிணௌ । ததா பேர்யஃ ஸமாஜக்நுருபயோஃ ஸேநயோர்த்ரு'டாஃ
இரு பெரும் படைகளும் பெரும் நதிபோல் ஓடிக் கொண்டு, உலகத்தை அழிக்கத் தயாராக இருந்தன; அப்போது இருவரின் படைகளிலும் பெரும் போரடக்கங்கள் முழங்கின.
ரணபேர்யஃ ஶம்கநாதாஃ ஶ்ரூயம்தே தத்ர தத்ர ஹ । ஹேஷம்தே வாஜிநஸ்தத்ர கர்ஜம்தி த்விரதா ப்ரு'ஶம்
போரடக்கங்களும் சங்கு ஒலிகளும் எங்கும் கேட்கப்பட்டன; அங்கு குதிரைகள் கத்தின, யானைகள் பெருமையாக கரைந்தன.
ஹும் ஹும் குர்வம்தி வீராக்ர்யா நதம்தி ரதநேமயஃ । தத்ர ப்ரகுபிதாஃ ஶூராஃ ஸுபாஹுபலதர்பிதாஃ
முன்னணி வீரர்கள் 'ஹும் ஹும்' என்று முழங்க, ரத சக்கரங்கள் பெரும் ஓசையுடன் உருண்டன. அங்கே, தங்கள் வலிமை மற்றும் தோள்களின் பெருமை கொண்டு ஆத்திரமடைந்த வீரர்கள் எழுந்தனர்.
சிம்தி பிம்தீதி பாஷம்தோ த்ரு'ஶ்யம்தே பஹவோ ரணே । ஏவம்பூதே ரணோத்யுக்தே ஸைந்யே ஶத்ருக்நவைரிணோஃ
போர்க்களத்தில் பலர் 'வெட்டு! துளை!' என்று கத்திக்கொண்டு போராடினர். இப்படிப்பட்ட நிலையில், படை முழுவதும் போருக்கு தயாராக, எதிரிகளை எதிர்க்கும் வீரர்கள் தயார் நிலையில் இருந்தனர்.