வாருணம் வஹ்நிஶாம்த்யர்தம் முக்தம் தேந மஹீப்ரு'தா । ஆப்லாவயத்பலம் தஸ்ய ரதவாஜிஸமாகுலம்
அரசர் தீயை அணைக்க, வாருண அஸ்திரத்தை விடுத்தார்; அது, ரதங்கள் குதிரைகள் நிறைந்த அவரது படையை வெள்ளத்தில் மூழ்கடித்தது.
ரதா விப்லாவிதாஸ்தோயே த்ரு'ஶ்யம்தே பரிபம்திநாம் । கஜாஶ்சாபி பரிப்லுஷ்டாஃ ஸ்வீயாஃ ஶாம்திமுபாகதாஃ
எதிரிகளின் ரதங்கள் வெள்ளத்தில் அடித்துச் செல்லப்பட்டன; தங்களின் யானைகள் நீரில் மூழ்கி, அமைதி அடைந்தன.
வஹ்நிஶ்ச ஶாம்திமகமதக்ந்யஸ்த்ர பரிமோசிதஃ । ஶாம்திமாப பலம் ஸ்வீயம் வஹ்நிஜ்வாலாபிபீடிதம்
தீ, நீர் அஸ்திரத்தால் அகற்றப்பட்டு, அணைந்தது; தீயால் வாடிய அவரது படை அமைதி பெற்றது.
கம்பிதாஃ ஶீததோயேந ஸீத்குர்வம்தி ச வைரிணஃ । கரகாவ்ரு'ஷ்டிபிஃ க்ஷிப்தா வாயுநா ச ப்ரபீடிதாஃ
குளிர்ந்த நீரில் நடுங்கிய எதிரிகள், சத்தம் எழுப்பினர்; கற்கள் மழையிலும், காற்றின் தாக்கத்திலும் அவர்கள் வாட்டப்பட்டனர்.
ததா ஸ்வபலமாலோக்ய தோயபூரேண பீடிதம் । கம்பிதம் க்ஷுபிதம் நஷ்டம் வாருணேந விநிர்ஹ்ரு'தம்
அப்போது, தன் படை வாருண அஸ்திரத்தின் வெள்ளத்தில் சிரமப்பட்டு, நடுங்கி, குழம்பி, அழிந்ததை பார்த்து, அவன் மனம் கலங்கியது.
ததாதிகோபதாம்ராக்ஷஃ புஷ்கலோ பரதாத்மஜஃ । வாயவ்யாஸ்த்ரம் ஸமாதத்த தநுஷ்யேகம் மஹாஶரம்
அந்த நேரத்தில், பாரதனின் மகன் புஷ்கலன், மிகுந்த கோபத்தில் கண்கள் சிவந்து, வில்லில் பெரிய வாயு அஸ்திரத்தை இடம் செய்தான்.
ததோ வாயுர்மஹாநாஸீத்வாயவ்யாஸ்த்ரப்ரசோதிதஃ । நாஶயாமாஸ வேகேந கநாநீகமுபஸ்திதம்
அப்போது காற்று ஆயுதத்தின் வலியால் ஒரு பெரும் புயல் எழுந்தது; அது வேகமாக கூடியிருந்த மேகங்களை சிதறடித்தது.
வாயுநா ஸ்பாலிதா நாகாஃ பரஸ்பரஸமாஹதாஃ । அஶ்வாஶ்ச ஸம்ஹதாந்யோந்யம் ஸ்வஸ்வாரோஹஸமந்விதாஃ
அந்தக் காற்றால் யானைகள் ஒருவருடன் ஒருவர் மோதி விழுந்தன; குதிரைகளும் தங்கள் சவாரியார்களுடன் சேர்ந்து இடிக்கப்பட்டன.
நராஃ ப்ரபம்ஜநோத்தூதா முக்தகேஶா நிரோஜஸஃ । பதம்தோऽத்ர ஸமீக்ஷ்யம்தே வேதாலா இவ பூகதாஃ
அந்த வலிமையான காற்றால் மனிதர்கள் முடி கலைந்து, உடல் சக்தி இழந்து, பூமியில் இருந்து எழும் பேய்கள் போல் கீழே விழுந்தனர்.
வாயுநா ஸ்வபலம் ஸர்வம் பரிபூதம் விலோக்ய ஸஃ । ராஜபுத்ரஃ பர்வதாஸ்த்ரம் தநுஷ்யேவம் ஸமாததே
தன் படைகள் அனைத்தும் காற்றால் அழிக்கப்பட்டதைப் பார்த்த அரசகுமாரன், மலையாயுதத்தை வில்லில் ஏற்றினான்.
ததா து பர்வதாஃ பேதுர்மஸ்தகோபரி யுத்யதாம் । வாயுஃ ஸம்ச்சாதிதஸ்தைஸ்து ந ப்ரசக்ராம குத்ரசித்
அப்போது அந்தப் போராளிகளின் தலைகளில் மலைகள் விழுந்தன; அவை காற்றை மூடி விட்டதால் அது எங்கும் நகர முடியவில்லை.
புஷ்கலோ வஜ்ரஸம்ஜ்ஞம் து ஸமாதத்த ஶராஸநே । வஜ்ரேண க்ரு'த்தாஸ்தே ஸர்வே ஜாதாஶ்ச திலஶஃ க்ஷணாத்
புஷ்கலன், வஜ்ரம் எனும் ஆயுதத்தை வில்லில் ஏற்றினான்; அந்த வஜ்ரத்தால் எல்லா மலைகளும் உடனே துண்டு துண்டாக முறிந்தன.
வஜ்ரம் நகாந்ரஜஃ ஶேஷாந்க்ரு'த்வா பாணாபிமம்த்ரிதம் । ராஜபுத்ரோரஸி ப்ரோச்சைஃ பபாத ஸ்வநவத்ப்ரு'ஶம்
வஜ்ரம் அந்த மலைகளைப் பொடியாக்கி, மந்திர சக்தியுடன், பெரும் சப்தத்துடன் அரசகுமாரனின் மார்பில் விழுந்தது.
ஸத்வாகுலிதசேதஸ்கோ ஹ்ரு'தி வித்தஃ க்ஷதோ ப்ரு'ஶம் । விவ்யதே பலவாந்வீரஃ கஶ்மலம் பரமாப ஸஃ
அவனது மனம் கலங்க, இதயத்தில் ஆழமாக காயமடைந்து, அந்த வீரன் மிகவும் வலியடைந்து மயங்கி விழுந்தான்.
தம் வை கஶ்மலிதம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸாரதிர்நயகோவிதஃ । அபோவாஹ ரணாத்தஸ்மாத்க்ரோஶமாத்ரம் நரேம்த்ரஜம்
அவனை மயக்கத்தில் இருப்பதைப் பார்த்த தேரோட்டியானவன், புத்திசாலித்தனத்துடன், அரசகுமாரனைப் போர்க்களத்திலிருந்து சிறிது தூரம் அழைத்துச் சென்றான்.
ததோ யோதா ராஜஸூநோஃ ப்ரணஷ்டாஃ ப்ரபலாயிதாஃ । கத்வா புரீம் ஸமாசக்யுஃ கஶ்மலஸ்தம் ந்ரு'பாத்மஜம்
பின்னர் அரசகுமாரனின் படைவீரர்கள் தோற்று ஓடி, நகரத்துக்குச் சென்று, அரசபுத்திரன் மயக்கத்தில் இருப்பதை அறிவித்தனர்.
புஷ்கலோ ஜயமாப்யைவம் ரணமூர்தநி தர்மவித் । ந ப்ரஹர்தும் புநஃ ஶக்தோ ரகுநாதவசஃ ஸ்மரந்
அவ்வாறு, புஷ்கலன் போரில் வெற்றி பெற்று, ரகுநாதனின் கட்டளையை நினைத்து, மீண்டும் தாக்க இயலாமல் இருந்தான்.
ததோ தும்துபிநிர்கோஷோ ஜயஶப்தோ மஹாநபூத் । ஸாதுஸாத்விதி வாசஶ்ச ப்ராவர்தம்த மநோஹராஃ
அப்போது பறை ஓசையும், வெற்றிகூவலும் எழுந்தன; 'நன்று, நன்று' என்று இனிய குரல்கள் முழங்கின.
ஹர்ஷம் ப்ராப ஸ ஶத்ருக்நோ ஜயிநம் வீக்ஷ்ய புஷ்கலம் । ப்ரஶஶம்ஸ ஸுமத்யாதி மம்த்ரிபிஃ பரிவாரிதஃ
புஷ்கலன் வெற்றி பெற்றதைப் பார்த்து சத்ருக்னன் மகிழ்ச்சி அடைந்து, புத்திசாலி அமைச்சர்களுடன் சூழப்பட்டு, சுமதி முதலியோரைப் பாராட்டினான்.
ஶேஷ உவாச। அத வீக்ஷ்ய படாந்நிஜாந்ந்ரு'போ ருதிரௌகேண பரிப்லுதாம்ககாந் । ஸுகமாப ந வை ஶுஶோச தாந்பரிபப்ரச்ச ஸுதஸ்ய சேஷ்டிதம்
அப்போது சேஷன் சொன்னான்: தன் வீரர்கள் ரத்தத்தில் நனைந்த உடலுடன் இருந்ததை அரசன் பார்த்தும் கவலைப்படாமல், தன் மகனின் செயலை அவர்கள் கேட்டான்.
கததாகிலகர்ம தஸ்ய வை ஸ கதம் சாஹரதஶ்வவர்யகம் । கதயம்து புநஃ கியத்பலம் பத வீராஃ கதி யோத்துமாகதாஃ
அவர்கள் அவன் செய்த செயல்களை எல்லாம் சொன்னபோது, அரசன், அவன் அந்த சிறந்த குதிரையை எப்படிச் பிடித்தான் என்றும், எத்தனை வீரர்கள் போருக்கு வந்தனர் என்றும் மீண்டும் கேட்டான்.
அத ஶத்ருபலோந்முகஃ கதம் மம வீரோ தமநோ ரணம் வ்யதாத் । விஜயம் ச விதாய துர்ஜயம் கில வீரம் பத கோऽப்யஶாதயத்
என் வீரமான தமனன் எதிரியின் படையை எதிர்கொண்டு எப்படி போரிட்டான்? கடினமான வெற்றியை அடைந்தபின், எந்த வீரன் அவனை தோற்கடித்தான் என்று கேட்டான்.
இத்யாகர்ண்ய வசோ ராஜ்ஞஃ ப்ரத்யூசுஸ்தேऽஸ்ய ஸேவகாஃ । க்ஷதஜேந பரிக்லிந்ந காத்ரவஸ்த்ராதிதாரிணஃ
அரசனின் இந்த வார்த்தைகளை கேட்ட சேவகர்கள், காயத்திலிருந்து வந்த ரத்தம் உடம்பும் உடையும் நனைந்த நிலையில் பதிலளித்தனர்.
ராஜந்நஶ்வம் ஸமாலோக்ய பத்ரசிஹ்நாத்யலம்க்ரு'தம் । க்ராஹயாமாஸ கர்வேண த்ரு'ணீக்ரு'த்ய ரகூத்தமம்
அரசே, அந்தக் குதிரை அடையாளங்களும் அலங்காரங்களும் உடையதாக இருப்பதைப் பார்த்து, ரகு குலத்தாரை மதிப்பிடாமல், பெருமையுடன் அதை பிடித்தான்.
ததோ ஹயாநுகஃ ப்ராப்தஃ ஸ்வல்பஸைந்யஸமாவ்ரு'தஃ । தேந ஸாகமபூத்யுத்தம் துமுலம் ரோமஹர்ஷணம்
அப்போது, குதிரை வீரர்களுடன், சிறிய படையுடன் வந்தான்; அவனுடன் நடந்த போர் மிகவும் கொடூரமாகவும், உடம்பில் ரோமங்கள் எழும் அளவுக்கு பயங்கரமாகவும் இருந்தது.
தம் மூர்ச்சிதம் ததஃ க்ரு'த்வா தவ புத்ரஃ ஸ்வஸாயகைஃ । யாவத்திஷ்டத்யதாயாதஃ ஶத்ருக்நஃ ஸ்வபலைர்வ்ரு'தஃ
பின்னர், உன் மகன் தன் அம்புகளால் அவனை மயக்கி, அங்கே நிலைநிறுத்தினான்; அப்போது, தன் படையுடன் சத்ருக்னன் வந்தான்.
ததோ யுத்தம் மஹதபூச்சஸ்த்ராஸ்த்ரபரிப்ரு'ம்ஹிதம் । பஹுஶோ ஜயமாபேதே தவ புத்ரோ மஹாபலஃ
அதன்பின், ஆயுதங்களும் அம்புகளும் பரவி, பெரிய போர் நடந்தது; அந்தப் போரில் உன் வலிமைமிக்க மகன் பலமுறை வெற்றி பெற்றான்.
இதாநீம் தேந முக்த்வாஸ்த்ரம் ஶத்ருக்நப்ராத்ரு'ஸூநுநா । மூர்ச்சிதஃ ப்ரதநே ராஜந்க்ரு'தோ வீரஃ ஸுதஸ்தவ
இப்போது, அரசே, சத்ருக்னனின் சகோதரனின் மகன் ஒரு அஸ்திரம் வீசியபோது, உன் வீரமான மகன் அந்தக் கடும் போரில் மயங்கி விழுந்தான்.
இதி வாக்யம் ஸமாகர்ண்ய ரோஷஶோகஸமந்விதஃ । ஸ்தகிதாம்க இவாஸீத்ஸ ஸமுத்ர இவ பர்வணி
இந்த வார்த்தைகளை கேட்டு, அவன் கோபமும் துயரமும் கொண்டு, அலைக்கும் சமுத்திரம் போல் அசையாமல் நின்றான்.
உவாச ஸேநாதிபதிம் ரோஷப்ரஸ்புரிதாதரஃ । தந்தைர்ததாँல்லிஹந்நோஷ்டம் ஜிஹ்வயா ஶோககர்ஶிதஃ
கோபத்தால் உதடு நடுங்க, பல்லால் உதட்டை கடித்து, துயரத்தில் நாவும் வாடி, படைத் தலைவரிடம் அவன் பேசினான்.