ஶத்ருக்நஸ்ய ப்ரயாணாயாப்யுத்ய தஸ்ய புஜோऽஸ்புரத் । தக்ஷிணஃ ஶுபமாஶம்ஸீ ஜயாய ச பபூவ ஹ
சத்ருக்னன் பயணத்திற்கு கிளம்பும் போது, அவன் வலது கை நடுங்கியது; இது நல்ல குறி, வெற்றி நிச்சயம் என்று அறிவித்தது.
புஷ்கலஃ ஸ்வக்ரு'ஹம் ரம்யம் ப்ரவிவேஶ ஸம்ரு'த்திமத் । விதர்திபிர்வலக்ஷாபிஃ ஶோபிதம் ரத்நவேதிகம்
புஷ்கலன் தன் அழகும் செழிப்பும் நிறைந்த வீட்டிற்குள் நுழைந்தான்; அந்த வீடு பல்கலை மாடங்களும் எண்ணிலடங்கா ரத்தினங்களும் ஒளிரும் மேடைகளும் கொண்டு அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.
தத்ராபஶ்யந்நிஜாம் பார்யாம் பதிவ்ரதபராயணாம் । கிம்சித்ஸ்வதர்ஶநாத்த்ரு'ஷ்டாம் பர்த்ரு'தர்ஶநலாலஸாம்
அங்கு, அவன் தன் மனைவியைப் பார்த்தான்; அவள் கணவனைப் பற்றிய பக்தியில் நிலைத்தவள், கணவனைப் பார்த்த மகிழ்ச்சியில் சிறிது துணிச்சலோடு, கணவனை மீண்டும் காணும் ஆசையில் இருந்தாள்.
முகாரவிம்தேந ச நாகவல்லீதலம் ஸுகர்பூரயுதம் ச சர்வதீ । நாஸாபலம் தோயபவம் மஹாதநம் பாஹ்வோர்ம்ரு'ணாலீஸத்ரு'ஶோஃ ஸுகம்கணே
முகம் தாமரைப்பூ போல் ஒளிர, நல்ல கற்பூரம் கலந்த நாகவல்லி இலைகளை மென்று கொண்டிருந்தாள்; அவளது மூக்குத்தி நீரிலிருந்து பெறப்பட்ட விலைமதிப்புள்ள மணியால் ஆனது, அவள் இரு கரங்களும் தாமரைத் தண்டு போல் மென்மையான வளையல்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தன.
குசௌ து மாலூரபலோபமௌ வரௌ நிதம்பபிம்பம் வரநீவி ஶோபிதம் । பாதௌ துலாகோடிதரௌ ஸுகோமலௌ ததத்யஹோ ஏக்ஷத ஸத்பதிம் ஸ்வகம்
அவளது மார்புகள் பழுத்த வில்வப்பழம் போல் அழகாக, இடை சிறந்த உடைக்கட்டால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது; அவளது பாதங்கள் துலாக்கொடி முனை போல் மென்மையாக, அழகான சிலம்புகள் அணிந்திருந்தன; அவள் தன் நல்ல கணவனை பார்த்தாள்.
பரிரப்ய ப்ரியாம் தீரோ கத்கதஸ்வரபாஷிணீம் । ததுரோஜபரீரம்பநிர்பரீக்ரு'ததேஹகாம்
அந்த தைரியசாலி தனது பிரியமானவளை அணைத்துக்கொண்டு, உணர்ச்சியில் குலுங்கும் குரலில் பேசும் அவளை தன் மார்போடு இறுக்கமாகக் கட்டிக்கொண்டான்.
உவாச பத்ரே கச்சாமி ஶத்ருக்நப்ரு'ஷ்டரக்ஷகஃ । ராமாஜ்ஞயா யாஜ்ஞமஶ்வம் பாலயந்ரதஸம்யுதஃ
அவன், "அன்பே, நான் சத்ருக்னனுக்கு பின்னால் பாதுகாப்பாளராக, இராமனின் கட்டளையின்படி யாகத்திற்கான குதிரையை பாதுகாக்கச் செல்வேன்; ரதங்களுடன் பயணிக்கிறேன்" என்று சொன்னான்.
த்வயா மே மாதரஃ பூஜ்யாஃ பாதஸம்வாஹநாதிமிஃ । ததுச்சிஷ்டம் ஹி பும்ஜாநா தத்கர்மகரணாதரா
"நீ என் தாய்மார்களை மதித்து, அவர்களுக்கு பாதமசாஜ் செய்தல் போன்ற பணிகளைச் செய்ய வேண்டும்; அவர்கள் சாப்பிட்ட பின் மீதமுள்ளதை மட்டும் நீ சாப்பிட வேண்டும்; இந்த கடமைகளை அன்போடு செய்து நிறைவேற்ற வேண்டும்" என்றான்.
ஸர்வாஃ பதிவ்ரதா நார்யோ லோபாமுத்ராதிகாஃ ஶுபாஃ । நாவமாந்யாஸ்த்வயா பீரு ஸ்வதபோபலஶோபிதாஃ
"எல்லா பெண்களும், லோபாமுத்ரை முதலியோர், கணவனைப் பற்றிய பக்தியில் நிலைத்தவர்கள்; அவர்கள் தங்கள் தவவலியால் ஒளிவிடுகின்றனர்; நீ, பயமுள்ளவளே, அவர்களை எப்போதும் மதிக்க வேண்டும்" என்றான்.
ஶேஷ உவாச। இத்யுக்தவம்தம் ஸ்வபதிம் வீக்ஷ்ய ப்ரேம்ணா ஸுநிர்பரம் । ப்ரத்யுவாச ஹஸம்தீவ கிம்சித்கத்கதபாஷிணீ
அவ்வாறு சொன்ன கணவனை அன்போடு பார்த்தவள், சிரிப்போடு, சிறிது தடுமாறும் குரலில் பதிலளித்தாள் என்று சேஷன் கூறினார்.
நாத தே விஜயோபூயாத்ஸர்வத்ர ரணமம்டலே । ஶத்ருக்நாஜ்ஞா ப்ரகர்தவ்யா ஹயரக்ஷா யதா பவேத்
"நாதா, நீ எல்லா போர்களிலும் வெற்றி பெற வேண்டும்; சத்ருக்னனின் கட்டளையைப் பின்பற்றி, குதிரையை நன்றாக பாதுகாக்க வேண்டும்" என்றாள்.
ஸ்மரணீயா ஹி ஸர்வத்ர ஸேவிகா த்வத்பதாநுகா । கதாபி மாநஸம் நாத த்வத்தோ நாந்யத்ர கச்சதி
"நான் எப்போதும் உன் பாதங்களைப் பின்பற்றும் பணிப்பெண்; என் மனம், நாதா, உன்னைவிட்டு வேறு எவரிடமும் போகாது" என்றாள்.
பரமாயோதநே காம்த ஸ்மர்தவ்யாஹம் ந ஜாதுசித் । ஸத்யாம் மயி தவ ஸ்வாம்தே யுத்தே 3விஜயஸம்ஶயஃ
"காதலனே, மிகக் கடும் போரிலும் நீ என்னை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்; உன் மனதில் நான் உண்மையாக இருக்கும்போது, உனக்கு போரில் வெற்றி பற்றிய சந்தேகம் எதுவும் இருக்காது" என்றாள்.
பத்மநேத்ர ததா கார்யமூர்மிலாத்யா யதா மம । ஹாஸ்யம் நைவ ப்ரகுர்வம்தி மாம் வீக்ஷ்ய கரதாடநைஃ
"தாமரைப்பார்வையோனே, ஊர்மிளா முதலியோர் எனக்கு எப்படி நடந்துகொள்கிறார்களோ, அதுபோலவே நடந்துகொள்ளட்டும்; அவர்கள் என்னை பார்த்து சிரிக்கவோ, கையால் அடிக்கவோ செய்யவில்லை" என்றாள்.
இயம் பத்நீ மஹாபீரோஃ ஸம்க்ராமே ப்ரபலாயிதுஃ । காதரா யர்ஹி யுத்த்யம்தி ஶூராணாம் ஸமயஃ குதஃ
"பெரும் வீரம் கொண்டவனின் மனைவி போரிலிருந்து ஓடுகிறாள் என்றால், அவள் பயப்படுகிறாள்; அத்தகைய பெண்கள் போரிடும் போது, வீரர்களுக்குப் போர் நேரம் எங்கே கிடைக்கும்?" என்றாள்.
இத்யேவம் ந ஹஸம்த்யுச்சைர்யதா மே தேவராம்கநாஃ । ததா கார்யம் மஹாபாஹோ ராமஸ்ய ஹயரக்ஷணே
"அப்படியே, என் தேவர்மகள்கள் போல பெரிய சிரிப்போடு என்னை பார்த்து சிரிக்கவில்லை; அதுபோலவே, இராமனின் குதிரையை பாதுகாப்பதில் நடந்துகொள்ள வேண்டும், பெரிய புயலோனே" என்றாள்.
யோத்தா த்வமாதௌ ஸர்வத்ர பரே யே தவ ப்ரு'ஷ்டதஃ । தநுஷ்டம்காரபதிராஃ க்ரியம்தாம் பலிநஃ பரே
"நீ எங்கும் முதலில் போரிட வேண்டும்; உன் பின்னால் இருப்பவர்கள் கூட போரிட வேண்டும்; உன் வில்லின் ஒலி எதிரிகளின் செவிகளை மூடச் செய்யட்டும்" என்றாள்.
தவப்ரோத்யத்கராம்போஜ கரவாலபியா பலம் । பரேஷாம் பவதாத்க்ஷிப்ரமந்யோந்ய பயவ்யாகுலம்
"போரில் நீ உன் தாமரைப்போல் அழகான கையை உயர்த்தி வாள் பிடிக்கும் போது, எதிரிகளின் படை உடனே ஒருவருக்கொருவர் பயத்தில் கலங்கட்டும்" என்றாள்.
குலம் மஹதலம் கார்யம் பராந்விஜயதா த்வயா । கச்ச ஸ்வாமிந்மஹாபாஹோ தவ ஶ்ரேயோ பவத்விஹ
நீ எதிரிகளை வென்று, ஒரு பெரிய வம்சத்தை நிறுவ வேண்டும். மகாபலசாலி, நீ சென்று உனக்கு இங்கே நன்மை கிடைக்கட்டும்.
இதம் தநுர்க்ரு'ஹாணாஶு மஹத்குணவிபூஷிதம் । யஸ்ய கர்ஜிதமாகர்ண்ய வைரிவ்ரு'ம்தம் பயாதுரம்
இதோ, சிறந்த பண்புகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட இந்த வில்லைக் கைவசம் எடு. இதன் இடியோசை எதிரிகளின் கூட்டத்தில் பயத்தை உண்டாக்கும்.
இமௌ தே த்விஷுதீ வீர பத்யேதாம் ஶம் யதா பவேத் । வைரிகோடிவிநிஷ்பேஷ பாணகோடி ஸுபூரிதௌ
வீரா, இதோ உனக்காக இரண்டு அம்புக்கூடைகள், எதிரிகளை அழிக்க நிறைந்துள்ளன. நல்லது நடைபெற இதை அணிந்து கொள்.
கவசம் த்விதமாதேஹி ஶரீரே காமஸும்தரே । வஜ்ரப்ரபா மஹாதீப்தி ஹதஸம்தமஸம்த்ரு'டம்
இந்த கவசத்தை உன் அழகிய உடலில் அணிந்து கொள்; இது வஜ்ரத்தின் ஒளிபோல் பிரகாசித்து, இருளை அகற்றி, உறுதியை தரும்.
ஶிரஸ்த்ராணம் நிஜோத்தம்ஸே குரு காம்த மநோரமம் । இமேவ தம்ஸே விஶதே மணிரத்நவிபூஷிதே
இதோ, இந்த அழகிய கிரீடத்தை உன் தலையில் அணிந்து கொள்ளு; இது தெளிந்த மணிகளாலும், ரத்தினங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டு, மிகவும் கவர்ச்சிகரமாக உள்ளது.
இதி ஸுவிமலவாசம் வீரபுத்ரீம் ப்ரபஶ்யந் । நயநகமலத்ரு'ஷ்ட்யா வீக்ஷமாணஸ்தம்தம்கம் । அதிகதபரிமோதோ பாரதிஃ ஶத்ருஜேதா । ரணகரணஸமர்தஸ்தாம் ஜகாதாதிதீரஃ
அந்த வீரப் பெண் தூய வார்த்தைகளைச் சொல்வதைப் பார்த்து, தாமரைப்பூ போன்ற கண்களால் பார்த்து, பகைவர்களை வென்ற பாரதன் மகிழ்ச்சியுடன், போருக்கு தயாராக, உறுதியுடன் பதிலளித்தான்.
புஷ்கல உவாச। காம்தே யத்த்வம் வதஸி மாம் ததா ஸர்வம் சராம்யஹம் । வீரபத்நீ பவேத்கீர்திஸ்தவ காம்திமதீப்ஸிதா
புஷ்கலன் சொன்னான்: என் பிரியமே, நீ என்னிடம் சொல்வதை எல்லாம் நான் செய்வேன். வீரனின் மனைவியாக உன் புகழ் நீ விரும்பும் போல் பிரகாசிக்கட்டும்.
இதி காம்திமதீதத்தம் கவசம் முகுடம் வரம் । தநுர்மஹேஷுதீகட்கம் ஸர்வம் ஜக்ராஹ வீர்யவாந்
அவ்வாறு, காந்திமதி கவசம், கிரீடம், வில், பெரிய அம்புக்கூடை, வாள் ஆகிய அனைத்தையும் கொடுத்தாள்; வீரன் அவற்றை எல்லாம் ஏற்றுக்கொண்டான்.
பரிதாய ச தத்ஸர்வம் பஹுஶோ பாஸமந்விதஃ । ஶுஶுபேऽதீவ ஸுபடஃ ஸர்வஶஸ்த்ராஸ்த்ரகோவிதஃ
அவை அனைத்தையும் அணிந்து, பலவிதமாக பிரகாசித்துக் கொண்ட வீரன், எல்லா ஆயுதங்களிலும் தேர்ந்தவன், மிகவும் அழகாகத் தோன்றினான்.
தமஸ்த்ரஶஸ்த்ரஶோபாட்யம் வீரமாலாவிபூஷிதம் । கும்குமாகுருகஸ்தூரீ சம்தநாதிகசர்சிதம்
அந்த வீரன், ஆயுதங்களாலும், வீரமாலை அலங்காரங்களாலும் ஒளிவீச, குங்குமம், அகில், கஸ்தூரி, சந்தனம் போன்ற வாசனைப் பொருள்களால் பூசப்பட்டிருந்தான்.
நாநாகுஸுமமாலாபிராஜாநுபரிஶோபிதம் । நீராஜயாமாஸ முஹுஸ்தத்ர காம்திமதீ ஸதீ
பலவகை மலர் மாலைகள் முழங்காலில் அணிவிக்கப்பட்டு, அங்கே காந்திமதி பலமுறை தீபம் காட்டினாள்.
நீராஜயித்வா பஹுஶஃ கிரம்தீ மௌக்திகைர்முஹுஃ । கலதஶ்ருசலந்நேத்ரா பரிரேபே பதிம் நிஜம்
அவள் பலமுறை தீபம் காட்டி, முத்துகளைச் சிதறி, கண்களில் நீர் வழிந்து, கண்கள் நடுங்க, தன் கணவரை அணைத்தாள்.