பித்ரு'தேவமநுஷ்யேப்யோ தத்த்வாஶ்நீதாம்ரு'தம் க்ரு'ஹீ । ஸ்வார்தம் பசத்யகம் பும்க்தே கேவலம் ஸ்வோதரம்பரிஃ
பித்ரு, தேவர்கள், மனிதர்கள் ஆகியோருக்குப் பக்தியுடன் அர்ப்பணித்து உணவு உண்ணும் குடும்பஸ்தர் அமிர்தம் உண்டதுபோல் ஆனந்தம் அடைவார்; ஆனால் தன்னை மட்டும் நினைத்து சமைத்து உண்ணுபவர் பாவத்தை உண்டு, தன் வயிற்றை மட்டும் நிரப்புவார்.
ஷஷ்ட்யஷ்டம்யோர்விஶேத்பாபம் தைலே மாம்ஸே ஸதைவ ஹி । சதுர்தஶ்யாம் ததாமாயாம் த்யஜேத க்ஷுரமம்கநாம்
ஆறாம், எட்டாம் திதிகளில் எண்ணெய் அல்லது இறைச்சி உண்டால் பாவம் ஏற்படும்; அதுபோல் பதினான்காம் திதி மற்றும் அமாவாசையில் shaving அல்லது உடலை மசாஜ் செய்வதைத் தவிர்க்க வேண்டும்.
ரஜஸ்வலாம் ந ஸேவேத நாஶ்நீயாத்ஸஹ பார்யயா । ஏகவாஸா ந பும்ஜீத ந பும்ஜீதோத்கடாஸநே
ரஜோசரணை உள்ள பெண்ணை அணுகக்கூடாது; அந்த நேரத்தில் மனைவியுடன் சேர்ந்து உணவு உண்ணக்கூடாது; ஒரே vasthram அணிந்து உணவு உண்ணக்கூடாது; உயர்ந்த இருக்கையில் அமர்ந்து உணவு உண்ணக்கூடாது.
நாஶ்நம்தீம் ஸ்த்ரியமீக்ஷேத தேஜஃகாமோ நரோத்தமஃ । முகேநோபதமேந்நாக்நிம் நக்நாம் நேக்ஷேத யோஷிதம்
ஆன்மிக சக்தி விரும்பும் நல்ல மனிதர், உணவு உண்ணும் பெண்ணை நோக்கக்கூடாது; வாயால் நெருப்பை ஊதக்கூடாது; நிர்வாணமாக இருக்கும் பெண்ணை பார்ப்பதும் கூடாது.
நாம்க்ரீ ப்ரதாபயேதக்நௌ ந வஸ்த்வஶுசி நிக்ஷிபேத் । ப்ராணிஹிம்ஸாம் ந குர்வீத நாஶ்நீயாத்ஸம்த்யயோர்த்வயோஃ
கால்களை நெருப்பில் சூடாக்கக்கூடாது; அசுத்தமான பொருட்களை அதில் போடக்கூடாது; உயிரினங்களுக்கு தீங்கு செய்யக்கூடாது; இருவகை sandhya நேரங்களிலும் உணவு உண்ணக்கூடாது.
நாசக்ஷீத தயம்தீம் காம் நேம்த்ரசாபம் ப்ரதர்ஶயேத் । ந திவோத்கதஸாரம் ச பக்ஷயேத்ததிநோ நிஶி
பசுவை பாலை பறிக்கும் போது பார்ப்பதும் கூடாது; வளைந்த வில்லைக் காட்டக்கூடாது; வெவ்வேறு ஆன தயிரை உண்ணக்கூடாது; இரவில் தயிர் உண்ணவும் கூடாது.
ஸ்த்ரீம் தர்மிணீம் நாபிவாதேந்நாத்யாதாத்ரு'ப்தி ராத்ரிஷு । தௌர்யத்ரிகப்ரியோ ந ஸ்யாத்காம்ஸ்யே பாதௌ ந தாவயேத்
நல்லொழுக்கமுள்ள பெண்ணை இரவில் வணங்கக்கூடாது; இரவில் திருப்தி அடையாமல் உணவு உண்ணக்கூடாது; சூதாட்டத்தில் ஆசை கொள்ளக்கூடாது; வெண்கல பாத்திரத்தில் கால்களை கழுவக்கூடாது.
ந தாரயேதந்யபுக்தம் வாஸஶ்சோபாநஹாவபி । ந பிந்நபாஜநேऽஶ்நீயாந்நாஶ்நீதாந்நம் விதூஷிதம்
மற்றவரால் பயன்படுத்தப்பட்ட vasthram அல்லது செருப்பு அணியக்கூடாது; உடைந்த பாத்திரத்தில் உணவு உண்ணக்கூடாது; கெட்டுப்போன உணவு உண்ணக்கூடாது.
ஸம்விஶேந்நார்த்ரசரணோ நோச்சிஷ்டஃ க்வசிதாவ்ரஜேத் । ஶயாநோ வா ந சாஶ்நீயாந்நோச்சிஷ்டஃ ஸம்ஸ்ப்ரு'ஶேச்சிரஃ
கால்கள் ஈரமாக இருக்கும்போது படுக்கக்கூடாது; உண்ணிய பின் சுத்தமில்லாமல் எங்கும் போகக்கூடாது; படுத்தபடி உணவு உண்ணக்கூடாது; சுத்தமில்லாத கையால் தலையைத் தொடக்கூடாது.
ந மநுஷ்யஸ்துதிம் குர்யாந்நாத்மாநமவமாநயேத் । அப்யுத்யதம் ந ப்ரணமேத்பரமர்மாணி நோ வதேத்
மனிதரைப் புகழக்கூடாது; தன்னைத் தாழ்த்திக் கூறக்கூடாது; ஆயுதம் தூக்கி நிற்பவருக்கு வணங்கக்கூடாது; பிறருடைய முக்கியமான இடங்களைப் பற்றி பேசக்கூடாது.
ஏவம் கார்ஹஸ்த்யமாஶ்ரித்ய வாநப்ரஸ்தாஶ்ரமம் வ்ரஜேத் । ஸஸ்த்ரீகோ வா கதஸ்த்ரீகோ விரஜ்யேத ததஃ பரம்
இவ்வாறு குடும்பஸ்த தர்மங்களை நிறைவேற்றிய பிறகு, ஒருவர் வனவாசம் மேற்கொள்ள வேண்டும்; மனைவியுடன் அல்லது தனியாகச் சென்று, பிறகு எல்லாவற்றையும் விட்டு விலக வேண்டும்.
இத்யேவமாதயோ தர்மா கதிதா ரு'ஷிபிஸ்ததா । ஶ்ருதா ராமேண மஹதா ஸர்வலோகஹிதைஷிணா
இந்த தர்மங்களை அப்போது முனிவர்கள் கூறினர்; எல்லா உலகங்களின் நன்மை விரும்பும் மகான் இராமன் அவற்றை கேட்டார்.
ஶேஷ உவாச। இத்தம் ஸம்ஶ்ரு'ண்வதோ தர்மாந்வஸம்தஃ ஸமுபஸ்திதஃ । யத்ர யஜ்ஞ க்ரியாதீநாம் ப்ராரம்பஃ ஸுமஹாத்மநாம்
சேஷன் சொன்னான்: இவ்வாறு அந்த தர்மங்களை இராமன் கேட்கும் போது, பெரியவர்களின் யாகங்கள் மற்றும் கிரியைகள் தொடங்கும் பருவம் வந்தது.
த்ரு'ஷ்ட்வா தம் ஸமயம் தீமாந்வஸிஷ்டஃ கலஶோத்பவஃ । ராமசம்த்ரம் மஹாராஜம் ப்ரத்யுவாச யதோசிதம்
அந்த நேரத்தை உணர்ந்த புத்திசாலி கலசத்தில் பிறந்த வசிஷ்டர், அரசன் இராமனைச் சரியான முறையில் அழைத்துப் பேசினார்.
வஸிஷ்ட உவாச। ராமசம்த்ர மஹாபாஹோ ஸமயஃ பர்யபூத்தவ । ஹயோ யத்ர ப்ரமுச்யேத யஜ்ஞார்தம் பரிபூஜிதஃ
வசிஷ்டர் சொன்னார்: இராமா, வலிமைமிகுந்தவனே, யாகத்திற்காக மதிப்புடன் குதிரையை விடும் நேரம் வந்துவிட்டது.
ஸாமக்ரீ க்ரியதாம் தத்ர ஆஹூயம்தாம் த்விஜோத்தமாஃ । கரோது பூஜாம் பகவாந்ப்ராஹ்மணாநாம் யதோசிதாம்
அங்கே தேவையான பொருட்கள் தயாராக இருக்கட்டும்; சிறந்த பிராமணர்களை அழைக்கட்டும்; இறைவன் பிராமணர்களுக்கு உரிய மரியாதையுடன் பூஜை செய்யட்டும்.
தீநாம்தக்ரு'பணாநாம் ச தாநம் ஸ்வாம்தே ஸமுத்திதம் । ததாது விதிவத்தேஷாம் ப்ரதிபூஜ்யாதிமாந்ய ச
ஏழைகள், குருடர்கள், துன்பத்தில் உள்ளவர்கள் ஆகியோருக்கு, மனமார்ந்த உணர்வுடன், உரிய மரியாதையோடும் மரியாதையோடும், விதிப்படி தானம் வழங்க வேண்டும்.
பவாந்கநகஸத்பத்ந்யா தீக்ஷிதோऽத்ர வ்ரதம் சர । பூமிஶாயீ ப்ரஹ்மசாரீ வஸுபோகவிவர்ஜிதஃ
நீ, பொன்னும் நல்ல துணையும் பெற்றவனாக இங்கு விரதம் ஏற்று, தரையில் உறங்கியும், துறவறம் காத்தும், செல்வ சுகங்களைத் தவிர்த்தும் இந்த விரதத்தை நடாத்த வேண்டும்.
ம்ரு'கஶ்ரு'ம்கதரஃ கட்யாம் மேகலாஜிநதம்டப்ரு'த் । கரோது யஜ்ஞஸம்பாரம் ஸர்வத்ரவ்யஸமந்விதம்
அவன் தன் இடுப்பில் மான் கொம்பு கொண்ட இடுப்புப் பட்டையும், தோலில் செய்யப்பட்ட மேல் ஆடையும், கையில் ஒரு தண்டும் அணிந்து, யாகத்திற்குத் தேவையான எல்லா பொருட்களையும் ஆயத்தப்படுத்த வேண்டும்.
இதி ஶ்ருத்வா மஹத்வாக்யம் வஸிஷ்டஸ்ய யதார்தகம் । உவாச லக்ஷ்மணம் தீமாந்நாநார்தபரிப்ரு'ம்ஹிதம்
வசிஷ்டரின் இந்த உயர்ந்த உண்மை வார்த்தைகளை கேட்டபின், அந்த புத்திசாலி பல அர்த்தங்கள் நிறைந்த சொற்களுடன் லக்ஷ்மணனை நோக்கி உரைத்தான்.
ஶ்ரீராம உவாச। ஶ்ரு'ணு லக்ஷ்மண மத்வாக்யம் ஶ்ருத்வா தத்குரு ஸத்வரம் । ஹயமாநய யத்நேந வாஜிமேதக்ரியோசிதம்
ஸ்ரீ ராமன் கூறினான்: லக்ஷ்மணா, என் வார்த்தைகளை கேள்; கேட்டவுடன் விரைவாகச் செயல் படு; அஷ்வமேத யாகத்திற்குத் தகுந்த குதிரையை கவனமாகக் கொண்டு வா.
ஶேஷ உவாச। ஶ்ருத்வா வாக்யம் ரகுபதேஃ ஶத்ருஜில்லக்ஷ்மணஸ்ததா । ஸேநாபதிமுவாசேதம் வசோ விவிதவர்ணநம்
ஏசன் கூறினான்: பகைவரை வென்ற ராமனின் வார்த்தைகளை கேட்ட லக்ஷ்மணன், அப்போது படைத்தளபதியை நோக்கி பலவகை சிறப்புமிக்க சொற்களைச் சொன்னான்.
லக்ஷ்மண உவாச। வீராகர்ணய மே வசஃ ஸுமதுரம் ஶ்ருத்வா த்வராதஃ புநஃ । கார்யம் தத்க்ஷிதிபாலமௌலிமுகுடைர்க்ரு'ஷ்டாம்க்ரி ராமாஜ்ஞயா । ஸேநாம் காலபலப்ரபம்ஜநபலப்ரோத்யத்ஸமர்தாம்கிநீம் । ஸஜ்ஜாம் ஸத்ரதஹஸ்திபத்திஸுஹயாரோஹைர்விதே ஹ்யந்விதாம்
லக்ஷ்மணன் கூறினான்: வீரர்களே, என் இனிய வார்த்தைகளை கேளுங்கள்; கேட்டவுடன் மீண்டும் விரைவாகச் செயல் படுங்கள். ராமனின் ஆணைப்படி, அரசர்களின் கிரீடம் தொடும் படை, காலமும் காற்றின் சக்தியும் கொண்ட, ரதம், யானை, காலாட்படை, குதிரை ஆகியவற்றுடன், வீரர்களும், சீராக ஆயத்தமாக்குங்கள்.
ஸஜ்ஜீயதாம் வாயுஜவாஸ்துரம்காஸ்தரம்கமாலா லலிதாம்க்ரிபாதாஃ । ஸதஶ்வசாரைர்பஹுஶஸ்த்ரதாரிபிஃ ஸம்ரோஹிதா வைரிபலப்ரஹாரிபிஃ
காற்றைப் போல வேகமான குதிரைகள், அழகான நடை கொண்டவை, எப்போதும் ஆயத்தமாக இருக்கட்டும்; பல ஆயுதங்கள் ஏந்திய திறமையான குதிரை ஓட்டிகளும், பகைவரை வீழ்த்தக்கூடிய வீரர்களும் அவற்றைச் சுற்றி இருக்கட்டும்.
ஸம்லக்ஷ்யதாம் ஹஸ்திநஃ பர்வதாபா ஆதோரணைஃ ப்ராஸகும்தாக்ரஹஸ்தைஃ । ஶூரைஃ ஸாஸ்த்ரைர்பூரிதாநோபஹாராஃ க்ஷீபாணஸ்தே ஸர்வஶஸ்த்ராஸ்த்ரபூர்ணாஃ
மலை போன்ற உருவம் கொண்ட யானைகள், கீழ்பகுதியில் அலங்காரம் செய்யப்பட்டு, கையில் வேல், குன்று ஏந்திய வீரர்களுடன், பல பொருட்கள் கொண்டு வரும்படி, எல்லா ஆயுதங்களும் அம்புகளும் கொண்ட வில்லாளர்கள் தயாராக இருக்கட்டும்.
விததபஹுஸம்ரு'த்திப்ராஜமாநா ரதா மே பவநஜவநவேகைர்வாஜிபிர்யுஜ்யமாநாஃ । விவிதரிபுவிநாஶஸ்மாரகைராயுதாஸ்த்ரைர்ப்ரு'தவலபிவிபாகாநீயதாம் ஸூதவ்ரு'ம்தைஃ
பெரும் செல்வம், பொலிவுடன் ஒளிரும் என் ரதங்கள், காற்று வேகமான குதிரைகளால் இணைக்கப்பட்டு, பல்வேறு ஆயுதங்கள், அம்புகள் கொண்டு பகைவரை அழிக்கக்கூடிய வகையில், சாரணர்களால் ஒழுங்காக அணிவகுத்து கொண்டு வரப்படட்டும்.
பத்தயஃ ஶதஶோ மஹ்யமாயாம்த்வஸ்த்ராக்ந்யபாணயஃ । ஹயமேதார்ஹவாஹஸ்ய ரக்ஷணே விததோத்யமாஃ
நூற்றுக்கணக்கான காலாட்படைகள், தீ ஆயுதங்கள் இல்லாமல், அஷ்வமேத யாகத்திற்குத் தகுந்த குதிரையை பாதுகாக்க முழுமையாக ஆயத்தமாக என்னிடம் வரட்டும்.
இத்யாகர்ண்ய வசஸ்தஸ்ய லக்ஷ்மணஸ்ய மஹாத்மநஃ । ஸேநாநீ காலஜிந்நாமா காரயாமாஸ ஸஜ்ஜதாம்
அந்த மகான் லக்ஷ்மணனின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், காலஜின் என்ற படைத்தளபதி எல்லாவற்றையும் தயார் செய்ய ஆரம்பித்தான்.
தஶத்ருவகமம்டிதோ லகுஸுரோமஶோபாந்விதோ விவிக்தகலஶுக்திப்ரு'த்விததகம்டகோ ஶேமணிஃ முகே விஶதகாம்தித்ரு'த்த்வஸிதகாம்திப்ரு'த்கர்ணயோர்வ்யராஜத ததாஹ யோ த்ரு'தகராக்ரரஶ்மிச்சடஃ
பத்து நிலையான ஆபரணங்கள் அணிந்து, மென்மையான முடி அழகுடன், அழகாக வடிவமைக்கப்பட்ட முத்து மாலையுடன், முகம் தெளிவாக ஒளிர்ந்து, கருப்பு காது ஒளிர, நெற்றியில் ஒளிக்கதிர்கள் வீசும் முன்பகுதி கொண்ட அந்த குதிரை அப்போது பிரகாசமாகத் திகழ்ந்தது.
கலாஸம்ஶோபிதமுகஃ ஸ்புரத்ரத்நவிஶோபிதஃ । முக்தாபலாநாம் மாலாபிஃ ஶோபிதோ நிர்யயௌ ஹயஃ
தோற்றத்தில் நிலாவைப் போல் முகம், ஜொலிக்கும் ரத்தினங்களால் ஒளிர, முத்து மாலைகள் அணிந்து, அந்த குதிரை புறப்பட்டுச் சென்றது.