நாதிக்ரமணீயமிதம் பவத்ப்யாம் த்வாரபாலகௌ । தாஸத்வம் ஸப்தஜந்மாநி யுவாம் பக்தௌ மமாநகௌ
இந்தச் சாபத்தை நீங்கள் இருவரும் மீற முடியாது, வாயில்காப்பாளர்களே. ஏழு பிறவிகளுக்கு நீங்கள் இருவரும் குற்றமற்ற எனது பக்தர்களாக ஊழியத்தில் இருப்பீர்கள்.
அமித்ரதஸ்ததா த்ரீணி ஜந்மாநி பஜதோऽபி வா । ருத்ர உவாச- இத்யுக்தௌ தௌ மஹாவீர்ய்யாவப்ரூதாம் பரமேஶ்வரம்
அல்லது, எதிரிகளாக மூன்று பிறவிகளில், என்னை வழிபட்டாலும் கூட. ருத்ரர் கூறினார்: இவ்வாறு கூறப்பட்டபோது, அந்த இரு பெரும் வீரர்கள் பரமபிரானை நோக்கி பேசினர்.
ஜயவிஜயாவூசதுஃ । சிரகாலம் மஹீம் கம்தும் ந ஸமர்தௌ ஸ்வ மாநத । தஸ்மாத்வைராய ஜந்மாநி வித்தி வாம் ச வ்ரஜாவஹே
ஜயா, விஜயா கூறினர்: நாங்கள் நீண்ட காலம் பூமியில் இருக்க முடியாது, பெருமை அளிப்பவரே; எனவே, எங்களை எதிரிகளாக பிறக்க அனுமதியுங்கள், அதையே விரும்புகிறோம்.
தேவத்வ யைவ நிஹதோ ப்ராப்ஸ்யாவோ பவதம்திகம் । ருத்ர உவாச- இத்யுக்த்வா த்வாரபாலௌ தௌ பூர்வம் ஜாதௌ மஹாபலௌ
தேவனால் அழிக்கப்பட்டு, உம்மை அடைய முடியும். ருத்ரர் கூறினார்: இவ்வாறு கூறி, அந்த இரு பெரும் வீரமான வாயில்காப்பாளர்கள் முதலில் மறுபிறவி எடுத்தனர்.
கஶ்யபஸ்ய மஹாவீர்ய்யௌ திதிகர்பே மஹாஸுரௌ । ஹிரண்யகஶிபுர்ஜ்யேஷ்டோ ஹிரண்யாக்ஷஃ கநிஷ்டகஃ
அந்த இருவரும், காஷ்யபரின் மகா வீரர்கள், திதியின் கருவில் பிறந்த பெரிய அசுரர்கள்; ஹிரண்யகசிபு மூத்தவன், ஹிரண்யக்ஷன் இளையவன்.
உபௌ தௌ லோகவிக்யாதௌ மஹாவீர்ய்ய பலோத்ததௌ । அப்ரமாணஶரீரஃ ஸ ஹிரண்யாக்ஷோ மஹோத்ததஃ
அந்த இருவரும் உலகில் புகழ்பெற்றவர்கள், பெரும் வீரம், பெரும் பலம் கொண்டவர்கள்; ஹிரண்யக்ஷன் அளவிட முடியாத உடல் உடையவன், மிகுந்த அகந்தை கொண்டவன்.
உத்பாட்ய பாஹுஸாஹஸ்ரைஃ ப்ரு'திவீம் ஸமஹீதராம் । ஸஸாகராம் த்வீபயுதாம் ஸர்வ்வப்ராணிஸமந்விதாம்
ஆயிரக்கணக்கான கைகளால், மலைகளும், கடல்களும், தீவுகளும், எல்லா உயிர்களும் உடைய பூமியை அவர் பிடித்து எழுப்பினார்.
உத்பாட்ய ஶிரஸா க்ரு'த்வா ப்ரவிவேஶ ரஸாதலம் । ததோ தேவகணாஃ ஸர்வே சுக்ருஶுர்பயபீடிதாஃ
அதை பிடித்து தலையில் வைத்து, அவர் பாதாளத்துக்குள் சென்றார். பின்னர் எல்லா தேவர்கள் பயத்தில் வாடி, கூச்சலிட்டார்கள்.
ஶரணம் ப்ரயயுர்தேவம் நாராயணமநாமயம் । ததஸ்ததத்புதம் ஜ்ஞாத்வா ஶம்கசக்ரகதாதரஃ
அவர்கள் துன்பமற்ற தேவனாகிய நாராயணனை அடைக்கலம் புகுந்தார்கள். அந்த அதிசயமான நிகழ்வை அறிந்த சங்கம், சக்கரம், மழு ஏந்தியவன்—
வாராஹரூபமாஸ்தாய விஶ்வரூபம் ஜநார்தநஃ । அநாதிமத்யாம்தவபுஃ ஸர்வதேவமயோ விபுஃ
ஜனார்த்தனன், பன்றி உருவமும், உலகமெங்கும் பரவிய உருவமும் எடுத்துக் கொண்டு, ஆரம்பமும் நடுவும் முடிவும் இல்லாத திருமேனியுடன், எல்லா தேவர்களின் சாராம்சமாக, பேராற்றலுடன்—
விஶ்வதஃ பாணிபச்சக்ஷுர்மஹாதம்ஷ்ட்ரோ மஹாபுஜஃ । தம்ஷ்ட்ரைகயா து தம் தைத்யம் ஜகாந பரமேஶ்வரஃ
எல்லா திசைகளிலும் கை, கண்கள் உடையவன், பெரிய பல்லும் வலிமையான தோள்களும் உடையவன், அந்த பரம ஈசன் ஒரு பல்லால் அந்த அசுரனை அழித்தான்.
ஸம்சூர்ணிதமஹாகாத்ரோ மமார திதிஜாதமஃ । பதிதாம் தரணீம் த்ரு'ஷ்ட்வா தம்ஷ்ட்ரயோத்த்ரு'த்ய பூர்வவத்
அந்த திடீரென்று விழுந்த அசுரன், பெரும் உடல் நசுங்கி, இறந்தான். பூமி கீழே விழுந்ததைப் பார்த்து, முன்புபோல் தன் பல்லால் தூக்கி எடுத்தான்.
ஸம்ஸ்தாப்ய தாரயாமாஸ ஶேஷே கூர்ம்மவபுஸ்ததா । தம் த்ரு'ஷ்ட்வா தேவதாஃ ஸர்வ்வே க்ரோடரூபம் மஹாஹரிம் । துஷ்டுவுர்ம்முநயஶ்சைவ பக்திநம்ராத்மமூர்த்தயஃ
பூமியை சேஷன் மீது வைத்து நிலைநிறுத்தி, பின்னர் ஆமை உருவம் எடுத்தான். அப்போது எல்லா தேவர்கள், பன்றி உருவில் பெருமாளை பார்த்து, முனிவர்களும் பக்தியுடன் வணங்கி, அவரை புகழ்ந்தார்கள்.
தேவா ஊசுஃ- நமோ யஜ்ஞவராஹாய நமஸ்தே ஶதபாஹவே । நமஸ்தே தேவதேவாய நமஸ்தே விஶ்வரூபிணே
தேவர்கள் கூறினார்கள்: யாக பன்றி வடிவானவரே, நூறு கரங்களுடன் விளங்கும் பெருமானே, தேவாதி தேவனே, உலகமெங்கும் பரவி நிறைந்தவரே, உமக்கு வணக்கம்.
நமஃ ஸ்திதிஸ்வரூபாய ஸர்வயஜ்ஞஸ்வரூபிணே । கலாகாஷ்டாநிமேஷாய நமஸ்தே காலரூபிணே
உலகத்தைப் பாதுகாக்கும் வடிவமே, எல்லா யாகங்களின் உருவமே, காலம், நிமிடங்கள், கணங்கள் ஆகியவற்றின் வடிவமே, கால உருவனே, உமக்கு வணக்கம்.
பூதாத்மநே நமஸ்துப்யம்ரு'க்வேதவபுஷே ததா । ஸுராத்மநே நமஸ்துப்யம் ஸாமவேதாய தே நமஃ
எல்லா உயிர்களின் ஆத்மாவே, ருக் வேதத்தின் வடிவமே, தேவர்களின் ஆத்மாவே, சாம வேதனே, உமக்கு வணக்கம்.
ௐகாராய நமஸ்துப்யம் யஜுர்வேதஸ்வரூபிணே । ரு'சஃஸ்வரூபிணே சைவ சதுர்வேதமயாய ச
ஓம் என்ற நாதத்தின் வடிவனே, யஜுர் வேதத்தின் உருவனே, ரிக் வேத மந்திரங்களின் வடிவனே, நான்கு வேதங்களின் சாராம்சமாக விளங்கும் பெருமானே, உமக்கு வணக்கம்.
நமஸ்தே வேதவேதாங்க ஸாம்கோபாம்காய தே நமஃ । கோவிம்தாய நமஸ்துப்யமநாதிநிதநாய ச
வேதங்களும் அவற்றின் அங்கங்களும், உபாங்கங்களும் உடையவரே, கோவிந்தனே, ஆரம்பமில்லாத முடிவில்லாதவரே, உமக்கு வணக்கம்.
நமஸ்தே வேதவிதுஷே விஶிஷ்டைகஸ்வரூபிணே । ஶ்ரீபூலீலாதிபதயே ஜகத்பித்ரே நமோநமஃ
வேதங்களை அறிந்தவரே, தனித்துவமான உயர்ந்த வடிவனே, ஸ்ரீ மற்றும் பூதேவியின் நாதனே, உலகத்துக்குத் தந்தை, உமக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்.
ருத்ர உவாச- இத்யாதி ஸ்துதிபிஃ ஸ்துத்வா தேவம் வாராஹரூபிணம் । அர்ச்சயாமாஸுராத்மேஶம் கம்தபுஷ்பாதிபிர்ஹரிம்
ருத்ரன் கூறினான்: இவ்வாறு அந்த பன்றி வடிவத்திலுள்ள தேவனை இந்த ஸ்தோத்திரங்களால் புகழ்ந்து, அவர்கள் ஆன்மா நாதனாகிய ஹரியை வாசனை, பூக்கள் முதலியவற்றால் ஆராதனை செய்தார்கள்.
ஸமர்ச்யமாநஸ்தைர்தேவைஸ்தேஷாமிஷ்டம் வரம் ததௌ । கம்தர்வைரப்ஸரோபிஶ்ச காயமாநோ முதா ஹரிஃ
அந்த தேவர்கள் ஆராதனை செய்தபோது, அவர் அவர்களுக்கு விரும்பிய வரங்களை வழங்கினார். ஆனந்தமுடன் ஹரியை கந்தர்வர்கள், அப்சராசுகள் பாடி மகிழ்ந்தார்கள்.
மஹர்ஷிபிஃ ஸ்தூயமாநஸ்தத்ரைவாம்தரதீயத । ஏபிஃ ஸ்துத்வா நரோ பக்த்யா ப்ராதருத்தாய பக்திமாந்
பெரிய முனிவர்கள் அவரை புகழ்ந்தபோது, அவர் அங்கேயே மறைந்தார். பக்தியுடன், காலையில் எழுந்து இவரை புகழ்வோர்—
ஈப்ஸிதாம்ல்லபதே பூமிம் சிரம் ஸஸ்யபலாந்விதாம் । ஏதத்தே ஸர்வமாக்யாதம் வாராஹவைபவம் ஹரைஃ । நாரஸிம்ஹம் ததா வக்ஷ்யே ஶ்ரு'ணு தேவி வராநநே
விரும்பிய நிலத்தையும், நீண்ட நாட்கள் பயிரும் பழமும் நிறைந்த நிலத்தையும் பெறுவார்கள். இந்த வராக அவதாரத்தின் மகிமையைக் கூறினேன்; இப்போது நரசிம்மனைப் பற்றிக் கூறுவேன், கேள், ஒளிமிக்க தேவி.
இதி ஶ்ரீபாத்மே மஹாபுராணே பம்சபம்சாஶத்ஸாஹஸ்ர்யாம் ஸம்ஹிதாயாமுத்தரகம்டே। வராஹாவதாரகதநம்நாம ஸப்தத்ரிம்ஶததிகத்விஶததமோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு ஸ்ரீபத்ம மகாபுராணத்தில், ஐம்பத்தைந்தாயிரம் பாடல்களைக் கொண்ட உத்தர காண்டத்தில், இருநூற்று முப்பத்தி ஏழாவது அதிகாரமான 'வராக அவதார கதனம்' என்ற அதிகாரம் முடிகிறது.
ருத்ர உவாச- ப்ராதரம் நிஹதம் ஜ்ஞாத்வா ஹிரண்யகஶிபுஸ்ததஃ । தபஸ்தேபே மஹாதைத்யோ மேரோஃ பார்ஶ்வே ச மாம் ப்ரதி
ருத்ரன் கூறினான்: தன் சகோதரன் கொல்லப்பட்டதை அறிந்த பிறகு, ஹிரண்யகசிபு என்ற பெரிய அசுரன், மேரு மலைக்கரையில் என்னை நோக்கி கடும் தவம் செய்தான்.
திவ்யவர்ஷஸஹஸ்ராணி வாயுபக்ஷோ மஹாபலஃ । ஜபந்பம்சாக்ஷரம் மம்த்ரம் பூஜயாமாஸ மாம் ஶுபே
ஆயிரக்கணக்கான தெய்வீக ஆண்டுகள், காற்றை மட்டும் உணவாக கொண்டு, பெரும் வலிமையுடன், ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தை ஜபித்து, என்னை வழிபட்டான், மங்களமானவளே.
ததஃ ப்ரஹ்ரு'ஷ்டமநஸா தமவோசம் மஹாஸுரம் । வரம் வ்ரு'ணீஷ்வ தைதேய யத்தே மநஸி வர்த்ததே । ததஃ ப்ரோவாச தைதேயோ மாம் ப்ரஸந்நம் ஶுபாநநே
அப்போது மகிழ்ச்சியுடன் அந்த பெரிய அசுரனை நோக்கி நான் சொன்னேன்: "தெய்வீக குலத்திலுள்ளவனே, உன் மனதில் என்ன ஆசை இருந்தாலும், அதை தேர்ந்தெடு." அப்போது அந்த அசுரன், என் மனம் மகிழ்ந்திருக்கும் போது, என்னிடம் பதிலளித்தான்.
ஹிரண்யகஶிபுருவாச- தேவாஸுரமநுஷ்யாணாம் கம்தர்வோரகரக்ஷஸாம் । பஶுபக்ஷிம்ரு'காணாம் ச ஸித்தாநாம் வை மஹாத்மநாம்
ஹிரண்யகசிபு சொன்னான்: "தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்கள், கந்தர்வர்கள், பாம்புகள், ராட்சதர்கள், மாடுகள், பறவைகள், காட்டு மிருகங்கள், மகா ஞானிகள் ஆகிய எல்லோரிடமும்—"
யக்ஷவித்யாதராணாம் ச கிந்நராணாம் ததைவ ச । ஸர்வேஷாமேவ ரோகாணாமாயுதாநாம் ததைவ ச । ஸர்வேஷாம்ரு'ஷிமுக்யாநாமவத்யத்வம் ப்ரயச்ச மே
"யக்ஷர்கள், வித்யாதரர்கள், கின்னரர்கள், எல்லா நோய்கள், ஆயுதங்கள், மற்றும் முனிவர்களிடமும்—எனக்கு எவராலும் அழிக்க முடியாத நிலை கிடைக்கச் செய்ய வேண்டும்."
ருத்ர உவாச- ஏவமஸ்த்விதி தத்ரக்ஷஸ்த்வப்ருவம் ப்ரியதர்ஶநே । மத்தோ மஹத்வரம் ப்ராப்ய ஸ தைதேயோ மஹாபலஃ
ருத்ரன் சொன்னான்: "அப்படியே ஆகட்டும்" என்று அந்த ராட்சதனை நோக்கி சொன்னேன், அழகியவளே. என்னிடம் இருந்து இந்த பெரிய வரத்தை பெற்ற அந்த வீரமான அசுரன்—