ஸீதயா ஸஹிதம் பஶ்ய சாஶீர்பிரபியும்க்ஷ்வ ச । இதி தத்யம் வசஃ ஶ்ருத்வா ஸுமுகேந ப்ரபாஷிதம்
"சீதையுடன் அவரை நீ பார்க்கவும், ஆசீர்வாதம் செய்யவும் வேண்டும்." என்று சுமுகன் சொன்ன உண்மை வார்த்தைகளை கேட்டதும்—
யாத்ரு'ஶம் ஹர்ஷமாபேதே தாத்ரு'ஶம் வேத்ம்யஹம் நஹி । உத்தாய சாஜிரே ப்ராப்தா ரோமாம்சிததநூருஹா
"அவள் பெற்ற மகிழ்ச்சி என்னவென்று எனக்கே தெரியவில்லை." என்று சொன்னான். அவள் எழுந்து, உடம்பு புல்லரிப்புடன் முற்றத்துக்கு வந்தாள்.
ஹர்ஷவிஹ்வலிதாம்க்யஶ்ரு மும்சம்தீ ராமமைக்ஷத । தாவத்ஸ ராமோ ராஜேம்த்ரோ நரயாநமதிஶ்ரிதஃ
மகிழ்ச்சியில் உடல் நடுங்கி, கண்ணீர் விட்டு, அவள் ராமனை பார்த்தாள்; அந்த நேரத்தில், அரசர்களின் தலைவன் ராமன், அரசரதத்தில் ஏறியிருந்தான்.
ப்ராப்தஃ ஸ்வமாதுர்பவநம் கைகேய்யாஃ ஸுநயஃ புரஃ । கைகேய்யபி த்ரபாபாரநம்ரா ராமம் புரஃஸ்திதம்
அவன் தன் தாயின் இல்லத்துக்குள் வந்தான்; கைகேயியின் நல்ல ஆலோசனை முன்னிலை வகுத்தது. கைகேயியும், வெட்கத்தால் தாழ்ந்து, ராமன் முன் நின்றாள்.
நோவாச கிம்சிந்மஹதீம் சிம்தாம் ப்ராப்தவதீ முஹுஃ । ஸூர்யவம்ஶத்வஜோ ராமோ மாதரம் வீக்ஷ்ய லஜ்ஜிதாம்
அவள் எதையும் பேசாமல், மீண்டும் மீண்டும் ஆழ்ந்த கவலையில் மூழ்கினாள்; சூரியகுலக் கொடியான ராமன், தன் தாயை வெட்கத்தில் பார்த்தான்.
உவாச ஸாம்த்வயம்ஸ்தாம் ச வாக்யைர்விநயமிஶ்ரிதைஃ । ஶ்ரீராம உவாச। மாதர்மயா வநம் கத்வா ஸர்வமாசரிதம் ததா
அவளை மென்மையான, மரியாதையுடன் கூடிய வார்த்தைகளால் ஆறுதல் கூறினான். ஸ்ரீ ராமன் சொன்னான்: "அம்மா, நான் காட்டுக்குச் சென்று, எல்லாவற்றையும் முறையாக செய்துவிட்டேன்."
அதுநா கரவை கிம் வா த்வதாஜ்ஞாதோ ஜநந்யஹோ । மயா ந்யூநம் க்ரு'தம் நாஸ்தி கதம் மாம் நேக்ஷ்யஸே புநஃ
அம்மா, இப்போது உன்னுடைய today கட்டளையில்லாமல் நான் என்ன செய்ய முடியும்? ஐயோ! நான் எந்த தவறும் செய்யவில்லை; நீ என்னை மீண்டும் ஏன் பார்ப்பதில்லை?
ஆஶீர்பிரபிநம்த்யைநம் பரதம் மாம் ச வீக்ஷய । இதி ஶ்ருத்வாபி தத்வாக்யம் ஸா நம்ரவதநாநக
பரதனுக்கு ஆசீர்வாதம் கொடுத்து, என்னையும் ஒரு முறையாவது பாருங்கள் என்று சொன்ன அந்த வார்த்தைகளை கேட்டதும், குற்றமற்றவள் தன் முகத்தைத் தாழ்த்திக் கொண்டாள்.
ஶநைஃ ஶநைஃ ப்ரத்யுவாச ராம கச்ச ஸ்வமாலயம் । ராமோऽபி ஶ்ருத்வா வசநம் ஜநந்யாஃ புருஷோத்தமஃ
அவள் மெதுவாக, மெதுவாக, 'ராமா, நீ உன் வீட்டிற்குப் போ' என்று சொன்னாள். அந்தப் பெரிய மனிதன் ராமன் தாயின் வார்த்தையை கேட்டான்.
நமஸ்க்ரு'த்ய யயௌ கேஹம் ஸுமித்ராயாஃ க்ரு'பாநிதிஃ । ஸுமித்ரா புத்ரஸஹிதம் ராமம் த்ரு'ஷ்ட்வா மஹாமநாஃ
அன்பும் கருணையும் நிறைந்த ராமன் வணங்கி, சுமித்ரையின் வீட்டிற்குப் போனான். பெரிய மனம் கொண்ட சுமித்ரை, தன் மகனுடன் வந்த ராமனைப் பார்த்தாள்.
சிரம்ஜீவ சிரம்ஜீவ ஹ்யாஶீர்பிரிதி சாப்யதாத் । மாதுஶ்ச ராமபத்ரோऽபி சரணௌ ப்ரணிபத்ய ச
‘நீண்ட நாட்கள் வாழ்க, நீண்ட நாட்கள் வாழ்க’ என்று ஆசீர்வாதம் கூறினாள். ராமபத்திரனும் தாயின் காலடியில் வணங்கி விழுந்தான்.
பரிஷ்வஜ்ய முதாயுக்தோ ஜகாத வசநம் புநஃ । ரத்நகர்பே மம ப்ராத்ரா கேநாபி ந க்ரு'தம் ததா
மகிழ்ச்சியுடன் அவளை அணைத்து, மீண்டும் சொன்னான்: ‘ரத்தினக்குழப்பில் பிறந்த என் சகோதரனால் எதுவும் செய்யப்படவில்லை.
யதாயமகரோத்தீமாந்மமதுஃகாபநோதநம்
இந்த அறிவுள்ளவன் என் துக்கத்தை போக்கியது போல் வேறு யாரும் செய்யவில்லை.’
ராவணேந ஹ்ரு'தா ஸீதா மயா யத்ப்ராப்யதே புநஃ । மாதஸ்தத்ஸர்வமாவித்தி லக்ஷ்மணஸ்ய விசேஷ்டிதம்
இராவணனால் சீதை பறிக்கப்பட்டாள், நான் மீண்டும் அவளை பெற்றேன். அம்மா, இந்த விஷயத்தில் லக்ஷ்மணன் செய்த அனைத்தையும் நீ அறிந்து கொள்.
தத்தாமாஶிஷமாக்ரு'ஹ்ய ஶிரஸாயம் ஸுமித்ரயா । நிஜமாதுஶ்ச பவநம் ப்ரயயௌ விபுதைர்வ்ரு'தஃ
சுமித்ரையின் ஆசீர்வாதத்தைத் தலையால் ஏற்று, தேவதைகள் சூழ்ந்து, தன் தாயின் வீட்டிற்குப் போனான்.
மாதரம் வீக்ஷ்ய ஹ்ரு'ஷிதாம் நிஜதர்ஶநலாலஸாம் । ஸ்வயாநாதவருஹ்யாஶு சரணாவக்ரஹீத்தரிஃ
தன் தாயை மகிழ்ச்சியுடன், தன் முகத்தைப் பார்க்க ஆவலுடன் இருப்பதைப் பார்த்து, ஹரி தன் வாகனத்திலிருந்து விரைவாக இறங்கி, அவளது கால்களைப் பிடித்தான்.
மாதா தத்தர்ஶநோத்கம்டா விஹ்வலீக்ரு'தமாநஸா । பரிஷ்வஜ்ய பரிஷ்வஜ்ய ராமம் முதமவாப ஸா
மகனைப் பார்க்கும் ஆசையில் மனம் கலங்கிய தாய், ராமனை மீண்டும் மீண்டும் அணைத்து மகிழ்ச்சி அடைந்தாள்.
ஶரீரே ரோமஹர்ஷோऽபூத்கத்கதா வாகபூத்ததா । ஹர்ஷாஶ்ரூணி து ஸோஷ்ணாநி ப்ரவாஹம் ப்ராபுராபதாத்
அவளது உடலில் புளகங்கள் எழுந்தன; வார்த்தைகள் தடுமாறின. மகிழ்ச்சியின் சூடான கண்ணீர் அவளது கண்களில் ஓடின.
ஜநநீம் வீக்ஷ்ய விநயீ தாடம்கத்வயவர்ஜிதாம் । கராகல்ப பதாகல்பரஹிதாம் பிப்ரதீம் தநும்
தன் தாயை, பணிவுடன், இரு காதணிகள் இல்லாமல், கைகள் கால்கள் அலங்காரம் இன்றி, அப்படிப்பட்ட உருவத்தில் பார்த்தான்.
கிம்சித்ஸ்வதர்ஶநாத்த்ரு'ஷ்டாம் க்ரு'ஶாம்கீம் தாம் ஸ ஶோகபாக் । துஃகஸ்ய ஸமயோ நாயமிதி மத்வா ஜகாத தாம்
தன் முகத்தைப் பார்த்ததால் சற்றே தைரியம் பெற்றாலும், மெலிந்த உடலுடன் துக்கம் கொண்டவளாக இருந்த தாயை பார்த்தான். இது துக்கம் பேசும் நேரம் அல்ல என்று எண்ணி அவளிடம் பேசினான்.
ஶ்ரீராம உவாச। மாதர்மயா த்வச்சரணௌ சிரகாலம் ந ஸேவிதௌ । ததஃ க்ஷமஸ்வாபராதம் பாக்யஹீநஸ்ய வை மம
ஸ்ரீ ராமன் சொன்னான்: ‘அம்மா, நீண்ட நாட்களாக உன் கால்களை நான் சேவை செய்யவில்லை. அதனால், அதிர்ஷ்டம் இல்லாத என் தவறை மன்னித்துவிடு.’
யே புத்ரா மாதாபித்ரோர்ந ஶுஶ்ரூஷாயாம் ஸமுத்ஸுகாஃ । தே மம்தவ்யாஃ பரா மாதஃ கீடகா ரேதஸோ பவாஃ
தாய் தந்தைக்கு சேவை செய்ய ஆர்வமில்லாத பிள்ளைகள், அம்மா, வெறும் விந்துவில் பிறந்த பூச்சிகள் போலவே கருதப்பட வேண்டும்.
கிம் குர்வே ஜநகாஜ்ஞாதோ கதோ வை தம்டகம் வநம் । தத்ராபி த்வத்க்ரு'பாபாம்காத்தீர்ணோऽஸ்மி துஃகஸாகரம்
என்ன செய்ய முடியும், அப்பாவின் கட்டளையை ஏற்று நான் தண்டக வனத்திற்குப் போனேன். அங்கேயும் உன் கருணை பார்வையால் துக்கக் கடலைத் தாண்டினேன்.
ராவணேந ஹ்ரு'தா ஸீதா லம்காயாம் கமிதா புநஃ । த்வத்க்ரு'பாதோ மயா லப்தா தம் ஹத்வா ராக்ஷஸேஶ்வரம்
இராவணனால் சீதை பறிக்கப்பட்டு, இலங்கையிலிருந்து மீண்டும் கொண்டுவரப்பட்டாள். உன் அருளால், அந்த ராட்சஸராஜாவை அழித்து, அவளை மீண்டும் பெற்றேன்.
ஸீதேயம் த்வச்சரணயோஃ பதிதா வை பதிவ்ரதா । ஸம்பாவயாஶு சகிதாம் த்வத்பாதார்பிதமாநஸாம்
இங்கே சீதை, உன் பாதத்தில் விழுந்து, கணவனிடம் முழுமையாக நம்பிக்கை கொண்டவளாக இருக்கிறாள். அவள் பயத்தில் உள்ளாள், மனதை உன் பாதத்தில் அர்ப்பணித்தவள். அவளை விரைவில் மதித்து அருள்க.
இதி ஶ்ருத்வா து தத்வாக்யம் பாதயோஃ பதிதாம் ஸ்நுஷாம் । ஆஶீர்பிரபியுஜ்யைநாம் பபாஷே தாம் பதிவ்ரதாம்
அந்த வார்த்தைகளை கேட்டவுடன், தன் மருமகள் பாதத்தில் விழுந்திருப்பதைப் பார்த்தாள். அவள் அந்த நல்லொழுக்கமான பெண்ணை ஆசீர்வதித்து பேசினாள்.
ஸீதே ஸ்வபதிநா ஸார்த்தம் சிரம் விலஸ பாமிநி । புத்ரௌ ப்ரஸூய ச குலம் ஸ்வகம் பாவய பாவநே
சீதை, அழகியே! நீ கணவனுடன் நீண்ட நாட்கள் மகிழ்ச்சியுடன் வாழ வேண்டும். நல்ல பிள்ளைகளைப் பெற்றுத் தன் குலத்தைத் தூய்மைப்படுத்த வேண்டும், தூய மனம் கொண்டவளே!
த்வத்ஸத்ரு'ஶ்யஃ பதிபராஃ பதிதுஃகஸுகாநுகாஃ । பவம்தி துஃகபாகிந்யோ ந ஹி ஸத்யம் ஜகத்த்ரயே
உன்னைப் போல் கணவனை நேசித்து, அவருடைய துயரிலும் சந்தோஷத்திலும் பங்கெடுக்கும் பெண்களுக்கு துன்பம் அரிது; மூன்று உலகிலும் இது உண்மையாகவே கிடையாது.
விதேஹபுத்ரி ஸ்வகுலம் த்வயா பாவிதமாத்மநா । ராமபாதாப்ஜயுகலமநுயாம்த்யா மஹாவநம்
விதேக நாட்டின் மகளே! நீ ராமரின் தாமரை போன்ற இரு பாதங்களைப் பின்பற்றி பெரிய காட்டுக்குச் சென்றதால், உன் குடும்பம் உன்னால் தூய்மைப்படுத்தப்பட்டது.
கிம் சித்ரம் யத்புமாம்ஸஸ்து வைரிகோடிப்ரபம்ஜநாஃ । யேஷாம் கேஹே ஸதீ பார்யா ஸ்வபதிப்ரியவாஞ்சிகா
எத்தனை பகைவர்களும் இருந்தாலும், வீட்டில் கணவனின் அன்பையே விரும்பும் நல்லொழுக்கமான மனைவி இருப்பது ஆச்சரியம் அல்ல.