பாரதஸ்யாகிலஸ்யைவ ஸமாப்தௌ க்ஷேத்ரதோ பவேத் । ராமாயணஸ்ய ஶ்ரவணே காம்டேகாம்டே ப்ரபூஜயேத்
பாரதம் முழுவதும் முடித்தபோது நிலம் வழங்குபவராக ஆவார்; இராமாயணத்தைப் பகுதி பகுதியாய் கேட்டபோது ஒவ்வொரு முடிவிலும் மரியாதை செய்ய வேண்டும்.
க்ஷேத்ரம் பர்யாப்தமதவா ஸுவர்ணமபி தாபயேத் । வ்யாக்யாதுர்குருவாக்யஸ்ய ஸர்வகல்மஷநாஶநஃ
நிலம் போதவில்லை என்றால் தங்கமும் வழங்கலாம்; விளக்கும் ஆசானின் வார்த்தைகள் எல்லா குறைகளையும் நீக்கும்.
அர்தோதர்ம்மஶ்ச காமஶ்ச மோக்ஷஶ்ச ந்ரு'பஸத்தம । வ்யாக்யாஶ்ரவணதஃ ஸர்வே ஸித்தயம்தி ச ஸுபுத்தயஃ
அரசர்களில் சிறந்தவரே, செல்வம், தர்மம், இன்பம், விடுதலை—இவை அனைத்தும் கேட்டு விளக்கும் வழியாக கிடைக்கும்; நல்ல அறிவும் நிறைவேறும்.
ப்ரஹ்மஹத்யாதிபாபாநாம் ஸர்வேஷாமபி நாஶநம் । ஏகேந ஶ்ரவணேநாஸ்ய கிம் நரைர்ந ஶ்ருதம் புவி
பிரம்மஹத்தியாதி பாவங்கள் எல்லாம் அழிகின்றன; ஒருமுறை இதை கேட்டால் மனிதர்கள் பூமியில் அறியாதது எதுவும் இல்லை.
யாநவஸுஸுவர்ணாத்யைர்நித்யமேநம் ப்ரபூஜயேத் । வ்யாக்யாதாரம் யதஃ பாபஸம்தோஹஸ்ய விநாஶநம்
வாகனங்கள், தங்கம் மற்றும் பிற பொருள்களால் எப்போதும் அவரை மரியாதை செய்ய வேண்டும்; விளக்கும் அவர் பாவங்களை அழிப்பவர்.
அந்யாந்யபி புராணாநி முநிப்ரோக்தாநி தாந்யபி । ஶ்ரோத்ரூ'ணாம் பாபநாஶாய வக்துஶ்சாபி விஶேஷதஃ
மற்ற புராணங்களும் முனிவர்களால் கூறப்பட்டவை அவற்றையும் கூற வேண்டும்; கேட்பவர்களின் பாவங்களை அழிக்கவும், குறிப்பாக சொல்வோருக்காகவும்.
யஶ்ச ஸர்வபுராணாநி ஷட்த்ரிம்ஶத்து ப்ரகீர்தயேத் । ஶ்ரு'ணோதி வா ந தஸ்யாஸ்தி சித்தச்சேதஃ கதாசந
யார் அந்த முப்பத்தாறு புராணங்களையும் ஓதினாலும், அல்லது அவற்றை கேட்டாலும், அவர்களுக்கு மனதில் ஒருபோதும் கலக்கம் ஏற்படாது.
ப்ராஹ்மம் புராணம் ப்ரதமம் த்விதீயம் பாத்மமுச்யதே । த்ரு'தீயம் வைஷ்ணவம் சைவ சதுர்தம் ஶைவமுச்யதே
முதலாவது புராணம் பிரம்ம புராணம் என்று சொல்லப்படுகிறது; இரண்டாவது பத்மம், மூன்றாவது வைஷ்ணவம், நான்காவது சைவம் என்று கூறப்படுகிறது.
அத பாகவதம் ப்ரோக்தம் பம்சமம் ஷஷ்டமுச்யதே । பவிஷ்யம் நாரதீயம் ச ஸப்தமம் பரிகீர்திதம்
அடுத்து, பாகவதம் ஐந்தாவது, பவிஷ்யம் ஆறாவது, நாரத புராணம் ஏழாவது என்று புகழப்படுகிறது.
மார்கம்டேயமிதி ப்ரோக்தமஷ்டமம் நவமம் ததா । ஆக்நேயம் ப்ரஹ்மவைவர்தம் தஶமம் பரிகீர்திதம்
மார்க்கண்டேய புராணம் எட்டாவது, ஆக்னேய புராணம் ஒன்பதாவது, ப்ரம்மவைவர்த்த புராணம் பத்தாவது என்று எண்ணப்படுகிறது.
லைம்கம் ச வாமநம் சைவ ஸ்காம்தம் மாத்ஸ்யமதைவ ச । கௌர்மம் வாராஹமுதிதம் காருடம் வாத கீர்திதம்
லைங்கம், வாமனம், ஸ்காந்தம், மாத்ஸ்யம், கூர்மம், வாராகம், காருடம் ஆகிய புராணங்களும் குறிப்பிடப்படுகின்றன.
ப்ரஹ்மாம்டமித்யஷ்டாதஶபுராணாநி விதுர்புதாஃ । ததா சோபபுராணாநி கதயிஷ்யாம்யதஃ பரம்
பிரம்மாண்ட புராணம் இவ்வாறு அறியப்படுகிறது; அறிவாளிகள் இவை பதினெட்டு புராணங்கள் என்று அறிவார்கள். இப்போது உபபுராணங்களை நான் கூறுகிறேன்.
ஆத்யம் ஸநத்குமாராக்யம் நாரஸிம்ஹமதஃ பரம் । த்ரு'தீயமாம்டமுத்திஷ்டம் தௌர்வாஸஸமதைவ ச
முதலில் சனத்குமார புராணம், அடுத்ததாக நரசிம்ஹம், மூன்றாவது ஆன்டம், அதன் பின் தௌர்வாசசம் என்று பெயர் பெற்றவை.
நாரதீயமதாந்யம் ச காபிலம் மாநவம் ததா । தத்வதௌஶநஸ ப்ரோக்தம் ப்ரஹ்மாம்டம் ச ததஃ பரம்
பிறகு இன்னொரு நாரத புராணம், காபிலம், மானவம், வைஷ்ணவம், பிரம்மாண்டம் ஆகியவை குறிப்பிடப்படுகின்றன.
வாருணம் காலிகாஹ்வாநம் மாஹேஶம் ஸாம்பமேவ ச । ஸௌரம் பாராஶரம் சைவ மாரீசம் பார்கவாஹ்வயம்
வாருணம், காலிகை, மாஹேசம், சாம்பம், சௌரம், பாராசரம், மாரீசம், பார்கவம் ஆகியவை பெயரிடப்பட்டுள்ளன.
கௌமாரம் ச புராணாநி கீர்திதாந்யஷ்ட வை தஶ । அஷ்டாதஶபுராணாநாம் வ்யாகர்தா து பவேந்மநுஃ
கௌமாரம் மற்றும் மற்ற உபபுராணங்கள் சேர்த்து பதினெட்டு என்று கூறப்படுகிறது; இந்த பதினெட்டு புராணங்களை விளக்கியவர் மனு என்று சொல்லப்படுகிறது.
இதி ஶ்ரீபத்மபுராணே பாதாலகம்டே ஶிவராகவஸம்வாதே புராணமாஹாத்ம்யகதநம்நாம பம்சதஶோத்தரஶததமோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு, ஸ்ரீ பத்ம புராணத்தின் பாதாள காண்டத்தில் சிவரும் ராகவரும் உரையாடும் 'புராண மகிமை' என்ற நூற்றி பதினைந்துாவது அதிகாரம் முடிகிறது.
ஸூத உவாச- ஸம்த்யாவம்தநகர்மக்ரியதாமிதி ராமோ முநிமாசஷ்டாயம் । உஷ்ணத்யுதிரப்யஸ்தமுபைதி த்விஜகுலமேதந்நீடமுபைதி
சூதர் சொன்னார்: இராமன் முனிவரிடம், சந்த்யாவந்தன கடமைகளை செய்ய வேண்டும் என்று கூறினார். அந்த நேரம் சூரியன் இன்னும் வெப்பமாக இருந்தும் மறைய ஆரம்பித்தான்; அந்த இருமுறை பிறந்தவர்கள் தங்கள் வீடுகளுக்கு திரும்பினார்கள்.
ஸ்வயமபி ஸம்த்யாவம்தநகாமோऽவ்ரஜதுத்தரதிஶமுஜ்சிதயாநஃ । ஹாஹாஹூஹூக்ரு'தஸம்கீதிர்பம்தீப்ரமுகப்ரஸ்துதகீர்திஃ
அவரும் சந்த்யாவந்தனம் செய்ய விரும்பி, தன் வாகனத்தை விட்டு வடக்கு நோக்கி சென்றார்; அந்த நேரம் பண்டிதர்களும் பாடகர்களும் 'ஹா ஹா', 'ஹூ ஹூ' என்று புகழ்ந்து பாடினர்.
கௌதமீதடமுபேத்ய ராகவோ வாயுநம்தநஸுதௌதபத்யுகஃ । ஜாம்பவத்க்ரு'தகராவலம்பநஃ ப்ராபதுத்தமநதீம் து கௌதமீம்
கௌதமி நதிக்கரையை அடைந்த இராமன், வாயுவின் மகன் அனுமான் கால்களை கழுவி, ஜாம்பவான் கையை பிடித்து, அந்த சிறந்த கௌதமி நதியை அடைந்தான்.
கரத்வயே த்ரு'தகுஶஃ ஸ ராகவஃ ப்ராகமத்வருணதிஶாமதோத்தமாம் । தத்வா ததோऽர்கத்ரிதயம் யதாவிதி ப்ரஹ்ரு'ஷ்டரோமாத ஜஜாப ஸோம்ऽதரே
இரு கைகளிலும் குசை பிடித்த இராமன், கிழக்கு நோக்கி, வருணனின் திசையில் சென்றான்; அங்கு முறையின்படி மூன்று தடவை நீர் அர்ப்பணித்து, மகிழ்ச்சியில் உடம்பு புளிர்ந்து, உள்ளுக்குள் மந்திரம் ஜபித்தான்.
ஸம்ப்ரார்தயித்வா வருணம் யதாக்ரமம் ஶம்பும் வஸிஷ்டம் ப்ரணநாம ராகவஃ । தாப்யாம் க்ரு'தாஶீரகமந்மநஃபதம் ஹநூமதா க்ஷாலித பாதபம்கஜஃ । ஜுஹாவ வஹ்நீநத பம்திமாகதைஃ ஸம்ஸ்தூயமாநோऽத விநிர்யயௌ பஹிஃ
வருணனை முறையாக வேண்டி, இராமன் சம்புவுக்கும் வசிஷ்டருக்கும் வணங்கி, அவர்களின் ஆசீர்வாதத்தால் மனதை நிலைநிறுத்தி, அனுமான் கால்களை கழுவி, அக்கினியில் ஹோமம் செய்து, பண்டிதர்களும் பாடகர்களும் புகழ்ந்தபடி வெளியே வந்தான்.
ப்ரஹஸச்சம்த்ர கிரணைஃ ஸுதாலிப்தமிவாம்பரம் । ப்ரஸந்நதாராகுஸுமம் விதாநமிவ ஸர்வதஃ
அந்த நேரம் சந்திரனின் கதிர்கள் அமுதம் பூசியதுபோல் ஆகாயம் பிரகாசித்தது; ஒவ்விடமும் பிரகாசமான நட்சத்திர மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட பந்தல்போல் தெரிந்தது.
அதாகச்சத்ஸௌததலம் வ்ரு'த்தாமாத்யேந கல்பிதம் । நாநாஸநஸமோபேதம் ஸபாஸ்தாநம் யயௌ ந்ரு'பஃ
பின்னர், முதிய அமைச்சர் தயார் செய்த மாளிகையின் மேல்மாடிக்கு அவர் சென்றார்; பல்வேறு இருக்கைகள் அமைக்கப்பட்ட அந்த சபை அறைக்குள் அரசன் நுழைந்தான்.
அத முநிம் ஹ்யுபவேஶ்ய ஸ ராகவஃ ஸ்வயமபி ப்ரதமாஸநமாபஜத் । கபிகணாஃ பரிதஃ ப்ரு'துவிக்ரஹா ரசநயாஸ்திதிமாப்ரதிபேதிரே
அப்போது ராகவன் அந்த முனிவரை அமர வைத்தான்; தானும் முதன்மையான இருக்கையில் உட்கார்ந்தான். அகன்ற உடலையுடைய குரங்குகள் எல்லாம் சுற்றிலும் ஒழுங்காக அமர்ந்தனர்.
ஸுகஸ்திதம் ந்ரு'பமபிவீக்ஷ்ய ஸ த்விஜோ வசஸ்ததா ஸமுசிதமாஹ ஶம்புஃ । இஹஸ்திதோ பவதி ஸமஸ்தபூஜிதஃ கதம் கதா ந்ரு'பவர வர்ததே குஹாயாம்
அந்த இராஜாவை சுகமாக அமர்ந்திருப்பதை பார்த்த அந்த இருமுறை பிறந்த சண்பு, அதற்கேற்றபடி பேசினான்: 'இங்கு நீர் அனைவராலும் மதிக்கப்பட்டவராய் இருக்கிறீர்; இந்தக் குகையில் அந்தக் கதையெப்படி நடந்தது, அரசர்களில் சிறந்தவரே?' என்று கேட்டான்.
ஆகர்ண்யாத ரகூத்வஹோ த்விஜவசஃ ஶுஶ்ரூஷுராஸீத்கதாம் । தத்ரஸ்தோ நிபுணம் நிவார்யவசநம் ஸர்வைஃ ஶ்ருதம் தத்க்ஷணாத் । ஶுஶ்ரூஷாமி கதம் மஹாத்புததயா ஸ்வாத்மாஶ்ரயாமந்யதா । ரக்ஷோபாதநவாதிநீமதந்ரு'பஃ கிம்த்வேததித்யாஹ ச
அந்த பிராமணரின் வார்த்தைகளை கேட்ட ரகுத்வம்சத்திலிருந்து வந்தவர், அந்தக் கதையை கேட்க ஆவலுடன் இருந்தார். அங்கே இருந்தவர்களை பேசாமல் அமைதியாக்கினார்; உடனே அனைவரும் கவனமாக கேட்டனர். 'இது மிகவும் அதிசயமானது; என் பற்றியதும் கூட. ஆனாலும், இந்த ராட்சஸனை அழித்ததற்கான பேச்சு என்ன?' என்று அரசன் கேட்டான்.
கும்பஶ்ரோத்ரவதஃ புரா ஸமஜநி ப்ராப்தோ தஶாஸ்யோ வதம் । பஶ்சாதித்யயமந்யதா விரசிதம் ராமாயணம் பாஷதே । கோऽயம் விப்ரவரஃ ஸமஸ்தஜநதா நாஸ்திக்ய ஸம்பாதகோ । ராஜ்ஞாம்ஸ்தாநமுபேத்ய வக்தி ஸமயா தம்ட்யோऽத பூஜ்யோऽதவா
முன்பே கும்பகர்ணன் கொல்லப்பட்டான்; பத்துத் தலைகளையுடையவனும் அழிந்தான். பின்னர் இந்த இராமாயணம் வேறுவிதமாக அமைக்கப்பட்டது. இந்தப் பெரிய பிராமணர் யார்? எல்லா மக்களிடமும் நம்பிக்கையின்மையை வளர்க்கிறாரா? அரசர்களின் சபையில் வந்து, விதிப்படி தண்டனை பெற வேண்டியவரா, இல்லையெனில் போற்றப்பட வேண்டியவரா?
அதாஹ ஜாம்பவாநமும் ரகூத்தமம் கதாம் ப்ரதி । ராமாயணம் ந தாவகம் த்விதம் ஹி கல்பிதம் மதம் । ஸமஸ்தமத்ர விஸ்தராத்வதாமி தேவ தச்ச்ரு'ணு । பம்கேருஹஸ்யஸூநுதோ மயா ஶ்ருதம் புராஹ்யபூத்
அப்போது ஜாம்பவான், ரகுவின் சிறந்தவரிடம் அந்தக் கதையைப் பற்றி பேசினான்: 'இந்த இராமாயணம் உங்களுடையது அல்ல; இது உருவாக்கப்பட்டதாகவே கருதப்படுகிறது. இங்கே எல்லாவற்றையும் விரிவாகச் சொல்கிறேன், பிரபுவே! இதை நான் முன்பு தாமரை மலரின் மகனின் புதல்வரிடமிருந்து கேட்டேன்.'
ஜாம்பவம்தம் விஜ்ஞாப்ய ராமசம்த்ரோ வசநமாஹ
ஜாம்பவானிடம் தெரிவித்து, இராமசந்திரன் இவ்வாறு கூறினான்: