ஜாதகர்மாதிஸம்ஸ்காராந்காரயஸ்வ மமாஶு வை । த்விஜோ பூத்வா ஶ்ரு'ணோம்யத்ய ப்ராயஶ்சித்தம் கரோம்யதஃ
'பிறப்பிலிருந்து செய்ய வேண்டிய சடங்குகளை விரைவாக எனக்குச் செய்து விடுங்கள்; பிராமணராகி, இன்று நான் கேட்டு, பரிகாரம் செய்வேன்.'
விதாயகம் புராணம் மே பவிஷ்யதி ச கீர்திதம் । அதஃ ஶக்யம் கரிஷ்யாமி புராணார்தம் விநிஶ்சயந்
'எனக்கு உரிய புராணம் ஒன்று சொல்லப்படட்டும்; அப்பொழுது புராணத்தின் பொருளை அறிந்து, அதைச் செய்ய முடியும்.'
பௌராணிக உவாச- யதாவத்கீர்தயிஷ்யாமி புராணம் பாபநாஶநம் । யதாஜ்ஞாநம் யதாஶக்தி யதாஶுத்தம் யதாவிதி
பௌராணிகர் சொன்னார்: நான் என் அறிவும், திறனும், தூய்மையும், விதிப்படியும், பாவங்களை நீக்கும் புராணத்தை முறையாகச் சொல்வேன்.
கிம் வாம்ச்சஸி புராணம் து கீர்தயிஷ்யே ததேவ து । கௌதம உவாச- ஸர்வம் ருசி புராணம் மே வக்தவ்யம் கிம் ஹிதம் வத
'நீ எந்த புராணத்தை விரும்புகிறாயோ, அதையே நான் சொல்வேன்.' கவுதமர் சொன்னார்: 'எனக்கு மிகவும் பயனுள்ள, மனம் மகிழும் புராணத்தைச் சொல்லுங்கள்.'
ஶ்ருதே யஸ்மிந்பிதா நைவ ஜாயதே து ஹரீஶயோஃ । பௌராணிக உவாச- கௌர்மோக்தம் யத்புராணம் தத்தேவயோரபிதாபிதம்
'அதை கேட்டபோது, ஹரி மற்றும் ஈசன் இருவரிடமும் வேறுபாடு ஏற்படாதது எது?' பௌராணிகர் சொன்னார்: 'ஆமை வடிவில் சொன்ன புராணம், அந்த இரு தெய்வங்களிடையே வேறுபாடு இல்லாதது.'
ஶ்ரு'ணோதி யஸ்தத்ப்ரதமம் தஸ்ய பாபம் விநஶ்யதி । தஸ்ய வக்தா து யோ விப்ரஸ்தஸ்ய விக்நாம்தரம் பவேத்
அதை முதலில் கேட்பவரின் பாவம் அழிகிறது; ஆனால் அதைச் சொல்வ பிராமணருக்கு தடைகள் ஏற்படும்.
ஶ்ரோதவ்யம் மந்யதே பாபோ யதி பார்யா விநஶ்யதி । கிம்சைகம் துஷ்கரம் வக்ஷ்யே ஶ்ரோதுர்வக்துரநிம்தகம்
தீயவன், தன் மனைவி அழிந்தால் கேட்க வேண்டும் என்று நினைத்தால், நான் இப்போது ஒரு கடினமான காரியத்தைச் சொல்கிறேன்; அதை கேட்பவருக்கும் சொல்லுபவருக்கும் குற்றமில்லை.
வ்யாக்யாதரி யதி ப்ரீதிர்த்தர்மாதேவ ப்ரகாஶிநீ । ஆசாரதர்ஶநே புண்யே கர்மமோக்ஷாதிதர்ஶகே
ஒருவன் தருமத்தில் மட்டும் வெளிப்படும் அன்பும், நல்ல நடத்தை, புண்ணியம், மற்றும் விடுதலையைத் தரும் செயல்களில் விருப்பமும் கொண்டால்,
ததா துஷ்டோ மஹேஶஃ ஸ்யாத்விஷ்ணுரிஷ்டபலப்ரதஃ । பிதரஸ்தாரிதாஸ்தேந யாம்தி தே பரமாம் கதிம்
அப்போது மகேசுவரர் திருப்தி அடைவார், விஷ்ணு விரும்பிய பலனை அளிப்பார், பிதாக்கள் அதனால் காப்பாற்றப்பட்டு உயர்ந்த நிலையை அடைவார்கள்.
ஶ்ரீராம உவாச- கதம் பாதகஸம்காத ஸம்க்ரமே ப்ராஹ்மணாதமே । புராணஜ்ஞஃ கதம் வ்யாக்யாம் சகார த்விஜஸத்தம
ஸ்ரீ இராமர் கூறினார்: பாவங்கள் நிறைந்த இடத்தில், புராணங்களை அறிந்த அந்த தாழ்ந்த பிராமணன் எவ்வாறு விளக்கத்தை வழங்கினார்? உத்தமரான த்விஜனே!
ஶம்புருவாச- அத்யாபநே சாத்யயநே ஜாயதே சாத ஸம்கமஃ । ஸம்கதௌ வத்ஸரம் ராம யாதி பாதகி பாதகம்
சம்பு கூறினார்: கற்பிப்பிலும் படிப்பிலும் சேர்க்கை ஏற்படுகிறது; இராமா, அந்தச் சேர்க்கையில் ஒரு வருடம் கழிந்தால் பாவி மேலும் பாவம் சேர்த்துக்கொள்கிறான்.
புராணஜ்ஞே து காகுத்ஸ்த ஸர்வதத்வார்தவேதிநி । அபிபாதகஸம்தோஹ சீர்ணபாபம் ப்ரணஶ்யதி
ஆனால், புராணங்களை அறிந்தவர், காகுத்ஸ்த குலத்திலிருந்து வந்தவரே, எல்லா தத்துவங்களின் பொருளையும் அறிந்தவர், அவரால் பெரிய பாவங்களும் செய்த பாவங்களும் அழிந்துவிடும்.
ப்ரபூதவஹ்நிநாஶே ஹி தூமராஶிர்யதைவ ஹி । ஶலபோ தீபநாஶாய வஹ்நிநாஶாய ந ப்ரபுஃ
பெரிய நெருப்பை அணைத்த பிறகு புகை மட்டும் இருப்பதைப் போல, தீயை அணைக்கத் தீயிலே பறக்கும் பூச்சி முடியாதது போலவும்,
க்ரு'தம் பாபம் ததாந்யேஷாம் நாஶநாய புராணிகஃ । பூதாதிக்ரஸ்தமர்த்யாநாம் பூதாதி பயமோசகஃ
அதேபோல், புராணங்களை அறிந்தவர் மற்றவர்களின் செய்த பாவங்களையும் அழிப்பார்; பூதாதிகள் பிடித்த மனிதர்களுக்கு அவர் அந்த பயத்தையும் நீக்குவார்.
ஸமம்த்ரவாநபநயேத்யதா ந ஸ்வயமாதுரஃ । பௌராணிகஸ்ததா பாபம் ந கிம்சித்ப்ராப்துமர்ஹதி
மந்திரங்களை அறிந்தவர் பிறரின் நோயை நீக்குவார், ஆனால் அவருக்குத் தாமே நோய் வராது; அதுபோல், புராணங்களை அறிந்தவருக்கு எந்தப் பாவமும் சேராது.
ஆத்மநா ச க்ரு'தம் பாபமந்யைரபி ச யத்க்ரு'தம் । புராணஜ்ஞோ நாஶயதி த்வதிதுஷ்டம் ஸ்வகர்ம்ம வா
தான் செய்த பாவமோ, பிறர் செய்த பாவமோ, அது மிக மோசமானதாயிருந்தாலும், புராணங்களை அறிந்தவர் அதை அழிப்பார்.
பவாநீஶே ஹ்ரு'ஷீகேஶே ஸமவ்ரு'த்திர்விவேகவாந் । லோகவேதக்ரியாவேத்தா ருத்ரஜாப்யதிநிஃஸ்ப்ரு'ஹஃ
அவர் பவானிக்கும் ஈசனுக்கும் சமநிலையுடன் இருப்பவர், ஹ்ருஷீகேசனுக்கும் சமமாக நடப்பவர், விவேகமுள்ளவர், உலக மற்றும் வேதச் செயல்களில் தேர்ந்தவர், ருத்ரரை ஜபிப்பதில் ஆசை இல்லாதவர்.
துஷ்டஃ ஶாம்தஃ க்ரியாதக்ஷஃ ப்ரபூதோ யோகக்ரு'த்வஶீ । யதைவ தே புராணஜ்ஞோ வஸிஷ்டோ பகவாந்ரு'ஷிஃ
அவர் திருப்தியுடன் அமைதியாக இருப்பவர், கிரியைகளில் திறமைசாலி, வலிமைமிக்கவர், யோகத்தில் ஈடுபட்டவர், தன்னடக்கமுள்ளவர்; உங்கள் புராணங்களை அறிந்தவர் அந்த மகானாகிய வசிஷ்டர்.
நியோகாத்தவ பூபால அயோத்யாயாமதிஷ்டத । அபாலயத்புவம் க்ரு'த்ஸ்நாம் த்வாம் ச ரக்ஷஃ ஸமாபதத்
உங்கள் கட்டளையின்படி, மன்னனே, அவர் அயோத்தியாவில் தங்கி, பூமியையே காத்து, உங்களுக்கு அபாயம் வந்தபோது உங்களையும் பாதுகாத்தார்.
ஸ ச ஶுக்ரோபதேஶேந ராக்ஷஸஸ்த்வாமதாப்யகாத் । நித்ராஸக்தம் ஹநிஷ்யாமி நாந்யதாவஸரஸ்த்விதி
அப்போது ஶுக்ரரின் உபதேசப்படி, அந்த அரக்கன் உங்களை நோக்கி வந்து, 'நான் உன்னைத் தூங்கிக் கொண்டிருக்கும்போது கொல்லப்போகிறேன்; வேறு சந்தர்ப்பம் இல்லை' என்று சொன்னான்.
அத விப்ரோ விதித்வைதத்வஸிஷ்டஸ்த்வத்திதப்ரியஃ । ஸுப்தம் ப்ரமத்தம் காகுத்ஸ்தம் ரக்ஷோ ஹம்தி ந ஸம்ஶயஃ
அப்போது, வசிஷ்டர் என்ற அந்த பிராமணர், உங்களது நன்மையை விரும்பி, 'காகுத்ஸ்தன் தூங்கிக் கவனமில்லாமல் இருந்தால், அந்த அரக்கன் அவனை நிச்சயம் கொல்லுவான்' என்று உணர்ந்தார்.
ப்ரஹ்மாவாப்தவரம் தத்தி மயா கார்யம் நிவாரணம் । இதி ஸம்சிம்த்ய விப்ரர்ஷிஃ ஸேநாமாதாய நிர்கதஃ
'அந்த அரக்கன் பிரம்மாவிடம் வரம் பெற்றுள்ளான்; இந்தச் செயலைத் தடுக்க வேண்டும்' என்று எண்ணி, அந்த முனிவர் படையை எடுத்துச் சென்றார்.
ரக்ஷோ ஹம்துமஶக்தஸ்து ம்ரு'த்யுஹீநம் ததோ முநிஃ । ஸ்வயம் ச ராக்ஷஸோ பூத்வா வாக்யமாஹ மஹாமுநிஃ
அந்த அரக்கன் மரணமில்லாதவன் என்பதால், அவனை கொல்ல முடியாமல், அந்த முனிவர் தாமே அரக்கனாக மாறி, இவ்வாறு பேசினார்.
கிமர்தமாகதோஸீஹ வநம் முநிநிஷேவிதம் । ஸ ஆஹ ராஜா ரக்ஷோக்நஸ்தமஹம் ஹம்துமாகதஃ
'முனிவர்கள் வாழும் இந்த காட்டுக்கு நீ ஏன் வந்தாய்?' என்று கேட்டார். அதற்கு அவன், 'நான் அரசன், அரக்கர்களை அழிப்பவன்; அவனை அழிக்க வந்தேன்' என்று பதிலளித்தான்.
முநிரப்யாஹ கிம் தேந ஜீவிதேந ம்ரு'தேந வா । புக்த்வாமிஷம் மதீயம் து யுத்தம் க்ரு'த்வா ஜயம் வ்ரஜ
அந்த முனிவர் சொன்னார்: உனக்கு உயிரோ மரணமோ என்ன பயன்? என் இறைச்சியை உண்டு, போராடி வெற்றி அடை.
ராக்ஷஸ உவாச- கதம் த்வம் ராக்ஷஸோ மஹ்யம் பக்ஷணாய பவிஷ்யஸி । வஸிஷ்டோऽப்யத மாநுஷ்யமாஸ்தாய வியதி ஸ்திதஃ
அந்த ராட்சசன் கேட்டான்: நீயும் ராட்சசன், எனக்கு எப்படி உணவாக மாறுவாய்? வசிஷ்டர் கூட மனித உருவில் ஆகாயத்தில் நிற்கிறார்.
நிஷ்டீவ்ய மஸ்தகே தஸ்ய முஷ்டிநா தமதாடயத் । தாடிதோ ராக்ஷஸஸ்தேந வ்யத்ராவயத்ரு'ஷிஶ்ச தம்
அவன் தலை மீது துப்பி, கைப்பிடியால் அடித்தான்; அந்த அடியில் ராட்சசன் முனிவரை விரட்டினான்.
பலாயமாநாவந்யோந்யம் ஜலதிம் து கதாவுபௌ । தத்ரஸ்தேந க்ரஹேணாஸௌ க்ரு'ஹீதோ ராக்ஷஸஸ்ததா
இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் தவிர்த்து ஓடி கடலை அடைந்தார்கள்; அங்கே அந்த இடத்தில் இருந்தவன் ராட்சசனை பிடித்தான்.
முநிஃ புநரயோத்யாயாம் பூர்வவத்ஸமதிஷ்டத । ஶம்புருவாச- தஸ்மாத்ஸ்வாபிமதம் குர்யாத்புராணஜ்ஞோ விமத்ஸரஃ
முனிவர் மீண்டும் அயோத்தியாவில் பழையபடி தங்கினார். சம்பு சொன்னார்: புராணங்களை அறிந்த, பொறாமை இல்லாதவர் தன் விருப்பப்படி நடந்துகொள்ள வேண்டும்.
ஶ்ரவணஸ்ய விதாநம் ச கதயாமி ஶுபம் ஶ்ரு'ணு । ஶுக்லபக்ஷே திநே ஶுத்தே வாரநக்ஷத்ரயோகதஃ
கேட்பதற்கான நல்ல முறையை நான் சொல்கிறேன், கேள்: வெள்ளைபட்சத்தில், தூய நாளில், நல்ல வாரமும் நட்சத்திரமும் சேர்ந்தபோது,